พระพุทธศาสนาเพื่อสังคม : กรณีศึกษาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมมฺชโย) | วิชาการ.คอม


พระพุทธศาสนาเพื่อสังคม : กรณีศึกษาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมมฺชโย)

การศึกษาเกี่ยวกับวิธีคิด วิธีปฏิบัติและแนวทางการส่งเสริมพระพุทธศาสนาของ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย (โดยสังเขป) นี้เป็นการศึกษาเฉพาะกิจเพื่ออธิบายการทำงานของท่านในมิติของ "พระพุทธศาสนาเพื่อสังคม" (Engage Buddhism)

ผู้เขียน ศรัณย์ เลิศรักษ์มงคล ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

          
หน้าที่ 1 ความนำ
หน้าที่ 2 ประวัติของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมมฺชโย)
หน้าที่ 3 พบอาจารย์เป็นครั้งแรก
หน้าที่ 4 เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์และการสร้างวัดพระธรรมกาย
หน้าที่ 5 การเผยแผ่พระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย
หน้าที่ 6 เผชิญกับอุปสรรคและการถูกโจมตี
หน้าที่ 7 โครงการที่พระราชภาวนาวิสุทธิ์ส่งเสริมให้วัดพระธรรมกายดำเนินการอยู่ในปัจจุบัน
หน้าที่ 8 การตระหนักรู้ในปรากฏการณ์ซึ่งเป็นความทุกข์ของสังคม
หน้าที่ 9 การทำตนให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับโลก (หรือเข้าไปแก้ปัญหาทางสังคมนั้นๆ)
หน้าที่ 10 การลงมือกระทำ (หรือการปฏิบัติการรับใช้สังคมเพื่อให้เกิดการพัฒนา)
หน้าที่ 11 บรรณานุกรม

การทำตนให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับโลก (หรือเข้าไปแก้ปัญหาทางสังคมนั้นๆ)

การทำตนให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับโลก (หรือเข้าไปแก้ปัญหาทางสังคมนั้นๆ)

                จากการศึกษาเราจะพบได้ว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาพระราชภาวนาวิสุทธิ์(หลวงพ่อธมฺมชโย)ได้พยายามผลักดันแนวความคิดและสร้างรูปลักษณ์ของวัดพระธรรมกายให้เป็นวัดแห่งสากล และมีความ “เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับโลก” ตลอดมา  ก็ด้วยการพยายามเสนอว่าวาทกรรมในลักษณะของ “โลกทั้งผองพี่น้องกัน” มากมาย อาทิ วาทกรรมที่ว่า “ธรรมกายคือเป้าหมายชีวิต” และวาทกรรมที่ว่า “เราเกิดมาสร้างบารมี” อันหมายถึงมนุษย์ทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในประเทศใด เกิดมาเป็นคนชาติใด ภาษาใดก็ตามต่างมีหน้าที่อย่างเดียวกันก็คือหน้าที่ในการสร้างบารมี หรือสั่งสมคุณความดีให้มากจนเป็นบารมีและหน้าที่ในการปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกาย  โดยที่ธรรมกายนั้นเป็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคน เมื่อเราเข้าถึงธรรมกายแล้วชีวิตก็จะมีความสุข สมปรารถนา รู้สึกอิ่มเต็มและไม่ต้องการสิ่งอื่นใดที่เหนือกว่านี้อีก การที่มนุษย์แต่ละคนเข้าถึงธรรมกายได้โลกก็จะเกิดสันติภาพที่แท้จริงขึ้นได้เองโดยไม่ต้องไปแสวงหาสันติภาพด้วยวิธีการอื่นใดอีก

                ในการเผยแผ่แนวความคิดหลักข้างต้นดังกล่าว ท่านและวัดพระธรรมกายก็มิได้มุ่งเผยแผ่อย่าง “เอาเป็นเอาตาย” หรือในลักษณะพยายามอย่างพลิกแผ่นดิน หากแต่ใช้วิธีสอดแทรกแนวคิดนี้ผ่านกิจกรรมเผยแผ่พุทธศาสนาหลากหลายรูปแบบ ขณะเดียวกันก็ขยายกิจกรรมการพัฒนาจำนวนมากเพิ่มขึ้นด้วย ในยุคหลังๆนี้วัดพระธรรมกายยังได้เปิดหลักสูตรการอบรมสมาธิ “ตามแนววิชชาธรรมกาย” ในกลุ่มชาวต่างประเทศเป็นระยะ  พร้อมทั้งได้พยายามนำเสนอให้เห็นถึงผลสำเร็จในการปฏิบัติธรรมของสมาชิกชาวต่างประเทศให้ทราบผ่านรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาอยู่เสมอ หรือแม้แต่การประพันธ์เพลงหลายเพลง ที่สื่อความหมายว่าไม่ว่ามนุษย์ชาติใดภาษาใด หรือแม้นับถือศาสนาใด ความเชื่อใดหากเปิดใจที่ใจศึกษาเรียนรู้และปฏิบัติธรรมแล้วจะสามารถ “เข้าถึงพระธรรมกายภายใน”ได้เช่นเดียวกัน การปฏิบัติการนำเสนอแนวคิดดังกล่าวออกสู่วงกว้างดังกล่าวเท่ากับว่าวัดพระธรรมกายกำลังนำเสนอ “วิธีการดับทุกข์” เพิ่มขึ้นอีกแนวทางหนึ่งนั่นเอง

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา