สมุดบันทึกของทองหวาน2 | วิชาการ.คอม


สมุดบันทึกของทองหวาน2

เรื่องราวที่นึกขึ้นมาได้ในบางช่วงบางตอนของชีวิต

ผู้เขียน ทองหวาน2 ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ต้นกระบากใหญ่
หน้าที่ 2 การ์ตูนสมัยเด็ก
หน้าที่ 3 ความฝันของพอลลีน
หน้าที่ 4 นางระบำภารตะ
หน้าที่ 5 หักดิบ
หน้าที่ 6 ก๋วยเตี๋ยวไฟเขียว
หน้าที่ 7 แฮรี่ปีเตอร์ฟีเวอร์
หน้าที่ 8 A New Day
หน้าที่ 9 กลับบ้านเอง
หน้าที่ 10 สลด! เหตุน้ำหวานตกบันได
หน้าที่ 11 งานเลี้ยงคริสต์มาสตอนอนุบาล
หน้าที่ 12 เพลงประทับใจ
หน้าที่ 13 The Land Before Time
หน้าที่ 14 ใจนักเลง
หน้าที่ 15 คุยกับลุงแปลกหน้า
หน้าที่ 16 บ้านปู่ย่า ตายาย
หน้าที่ 17 สงกรานต์ 2551
หน้าที่ 18 วีรกรรมสามสาว
หน้าที่ 19 เรื่องเล่าตอนวัยทีน
หน้าที่ 20 คำมั่นสัญญา
หน้าที่ 21 เรื่องเล่นตอนวัยเด็ก
หน้าที่ 22 เพื่อนฝรั่งห้อง ค.
หน้าที่ 23 หัวหิน..เป็นสิ่งสำคัญ
หน้าที่ 24 ลีดเดอร์สีเขียว..step 5

เพื่อนฝรั่งห้อง ค.

ตอนอนุบาล 2 เราอยู่ห้อง ค.มีเพื่อนคนหนึ่ง เป็นฝรั่งผมทอง ย้ายเข้ามา เขาชื่อ บิลลี่ มีอยู่วันหนึ่ง ครูให้ทุกคนปั้นดินน้ำมันเป็นรูปสัตว์ต่างๆเรานั่งอยู่ข้างหน้า พอหันหลังไปเห็นบิลลี่ปั้นเป็นรูปจระเข้ (สมจริงมากๆ)เราชมบิลลี่ว่าปั้นสวย บิลลี่ตอบว่าอะไรไม่รู้เราฟังไม่รู้เรื่อง แล้วเขาก็ชี้ไปที่ดินน้ำมันและพูดว่า ครอคโคดายล์เราก็เลยชี้มั่งแล้วบอกว่า จระเข้(ตอนนั้นไม่รู้ว่าจะคุยกันคนละภาษาอ่ะนะ 55)เขาก็ไม่ยอม เราก็ไม่ยอมก็เถียงกันระหว่าง จระเข้ กับ ครอคโคดายล์(เถียงกันอยู่นาน แบบว่ามั่นใจในตัวเองทั้งคู่ 55)สุดท้ายครูเลยต้องมาห้ามทัพแล้วพวกเราก็ไม่ได้คุยกันอีก(เราเปล่าโกรธหรอก แต่มันคุยไม่รู้เรื่องอ่ะ)จนกระทั่งวันหนึ่งบิลลี่ทำอะไรผิดก็ไม่รู้เขาปีนผนังไม้ที่เป็นขั้นๆเพื่อหนีครู ไม่ให้ถูกตีโห..เราทึ่งเลยอ่ะถือเป็นการแสดงออกที่นอกกรอบจริงๆเป็นการเปิดโลกทัศน์เลย (เว่อร์ แต่คิดยังงั้นจริงๆ อิอิ)เขาปีนสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เราล่ะเป็นห่วงแบบว่า ไม่อยากนึกถึงชะตากรรมว่าเขาอาจตกลงมา หรือลงมาโดนตีเองสุดท้ายครูก็บอกว่าจะไม่ตีบิลลี่ถึงได้ยอมลงมาแล้ววันต่อมาเขาก็ให้พ่อมาลาออกไม่ได้ร่ำลา ไม่ได้เศร้า (ไม่ทันได้เศร้าต่างหาก หุหุ)แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย(ถึงบังเอิญเจอก็จำไม่ได้ 555)

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา