ปัญหาแหม่นอีหยังน้อ? | วิชาการ.คอม


ปัญหาแหม่นอีหยังน้อ?

การรู้ทันความอยากอันเป็นต้นเหตุแห่งปัญหาทั้งมวลแล้วค้นหาวิธีแก้ปัญหาเพื่อขจัดต้นเหตุปัญหาด้วยความมั่นใจเป็นการแก้ปัญหาที่ถูกต้อง

ผู้เขียน sungkawat ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ปัญหาแหม่นหยังน้อ?
หน้าที่ 2 ปัญหาขัดข้อง
หน้าที่ 3 ปัญหาป้องกัน
หน้าที่ 4 ปัญหาแก้ไข
หน้าที่ 5 ปัญหาพัฒนา
หน้าที่ 6 วิเคราะห์ปัญหา
หน้าที่ 7 สาเหตุ....ที่มาของปัญหา
หน้าที่ 8 ใส่ใจ...ยอมรับว่ามีปัญหา(ความตระหนักในปัญหา)
หน้าที่ 9 ปัญหานี้...มีชีวิต
หน้าที่ 10 รู้เขารู้เรา...นำสู่การรู้จักปัญหา
หน้าที่ 11 ความพยายาม....เริ่มลงมือกับปัญหา
หน้าที่ 12 ความพยายาม...ลงมือแก้ปัญหา
หน้าที่ 13 การแก้ปัญหา 1"ปรึกษาใจตัวเอง"
หน้าที่ 14 แก้ปัญหา2 "ระดมความคิด"
หน้าที่ 15 แผนผังกิ่งไม้
หน้าที่ 16 แผนผังกิ่งไม้2
หน้าที่ 17 วิเคราะห์พลังสนาม#1
หน้าที่ 18 วิเคราะห์พลังสนาม#2
หน้าที่ 19 ผู้ละคืบดีบ่?
หน้าที่ 20 แชมป์คู่คือไผน้อ?
หน้าที่ 21 เสียหนึ่งได้สอง...ดีเด้อ
หน้าที่ 22 “คิด.....ย้อนใจดูตัว”
หน้าที่ 23 “ตัวอย่าง.....ดีกว่าคำสอน”
หน้าที่ 24 “เส้นผมบังภูเรา”

ปัญหาป้องกัน

กลอนด้นอีสาน...ปัญหาแหม่นอีหยังน้อ?

ปัญหาป้องกัน

มนุษย์สองหูกิ้นบินบ่เป็นมียนต์นั่งสั่งทางโทรกะได้ไผเห็นแล้วเงิดงง หลงอบายทางชั่วมัวเมาเอาใจมากอยากบ่พอขอสู่มื้อถือเอาหม่องถูกใจ โลกถูกอุปโลกน์ไว้เป็นที่ลองภูมิสามโลกามองเห็นสร้างสมลมเล่นดูแล้วเห็นจริงแน่แนวแลดูฮู้หม่องค่อง ลองทบทวนรอบข้างแล้ววางไว้ให้หิ่นตรอง ปัญหาที่ถูกต้องมองเบิ่งบ่เถิงใจเบี่ยงเบนไปทางหัวทั่วตนตกใต้ ตรงข้ามใจตนตั้งหวังเอาทางถืกปล่องลองคิดดูถี่ถ้วนจั่งชวนเจ้าพิศดู เบิ่งดีแล้วจั่งสิฮู้ปัญหาเกิดบ่มองเห็นป้องกันเข็ญความจริงสิ่งบ่ดีบังไว้ แนมกลายไปทางหน้าหันหลังมาแนมสอดส่องซอดไปหม่องอื่นพุ้นสูญสิ้นปิ่นผัน สิ่งที่เกิดขึ้นนั่นใจบ่เปิดยอมรับบ่ยอมปรับเห็นจริงสิ่งบ่ดีกลบไว้ ป้องกันใจเห็นท่างบ่แนมทางบ่อนสิย่างถางพุ่มไม้ใส่หญ้าถมไว้บ่ให้เห็น เอากิเลศแนวละเว้นโตบ่เฮ็ดกะตั๋วเอาแนมเห็นสายยาวยาวกะเหล่าเขียนแนวสั้นปัญหามีบ่ยอมแก้แวไปหาหว่าแนวใหม่เอาขี้แกลบทบไว้บ่ดี ฮ้ายกะส่างอม ขมยังบอกยศย่องดีเติบบ่มีติ มีแต่ของดีงามชั่วกะตามยอย่อง แถมมองเห็นแต่ทางใต้กลายทางเหนือเบื่อทางเก่าป้องกันเรื่องผู้อื่นเว้าเมายอย่องแต่เจ้าของ ปัญหาเกิดกะฟ้าวย่องหว่าแต่บ่เป็นหยัง เป็นตาซังคนคิดคดหาพาคุ้ยคุยแต่แนวหาเล่นเป็นอีหลียกย่องก่อน ยามเดือดร้อนกะอ่อนสู้ทนฮู้แต่บ่เฮียน สิ่งที่เฮ็ดกะเกิดเพี้ยนแต่บ่รับความจริง ผิงแดดยามฝนตกกะหว่าดีบ่มี ฮ้อน ออนซอนยามหนาวต้องบ่ก๋าลองห่มผ้าใหญ่ติหัวใจผู้ใส่ผ้าหนานั่นหว่าบ่ดี เว้าแต่มีหลื่นบ้านย้านหมู่หว่าโตซวย ฮอดควายหายบ่ยอมหาอ้างหว่าขายหนีแล้ว โบราณแนวเฮียนฮู้ดูบ่ดีติหว่าเปิ่น นุ่งผ้าเขินกะส่างย่อง แนวข้องบ่เปิดฝา พินิจดูก่อนเถอะน่าดูเถอะหว่าปัญหาหด แนวปัญหาบ่มีลดอ้างหว่าโตบ่มีฮ้อน นอนฮิมซานลมหนาวต้องคุยจองหองหว่าฮ้อนเห่ง นักเลงอยู่สู่มื้อบ่กลัวย้านคุกขัง ปิดบังแนวแถวเรื่องเพียงหาทางอ้างใจหมู่ โตหากมีบาปล้นบ่สนเจ้าผู้บวชนาน ป้องกันไว้รอบด้านบ่ย้านหลื่นคนถามตามทางเขาพาไปหากแต่ใจโตเลี้ยว เขาเทียวทางสองแพ่งโตแสดงสามด่านบ่อยากผ่านทางหมู่เข้าหัวย้ามหากหมู่หลง ป้องกันสิ่งคดโค้งโอ้อวดอ่งหว่าโตไค บ่สนใจหาทางลดหว่าแต่โตโสแก้ บ่ยอมแลปัญหาใกล้หาทางไปปัญหาใหม่ปัญหาเก่าแก้บ่ได้ยังแนมข้ามอีกหนึ่งทาง ป้องกันโตเทื่อเพิ่นอ้างบ่มีดอกปัญหาใจ ไขสมองลองหัวเรื่องชั่วดีบ่มีเว้า เอาปัญหาถมไว้ไปทางดีมีทางใหม่ บ่สนใจสิคิดแก้แนวใดแย่ข่อยบ่ทำถมปัญหาอีกซ้ำบอกแต่หว่าบ่เคยมีดีทุกแนวโตเฮ็ดเพชรดังฝังไว้ ปัญหาใจบ่ยอมเว้าเฮาคนดีบ่มีชั่ว ตลอดตัวข้อยผู้นี้ดีแล้ว เจ้าอย่าหยัน ได้ยินบ่

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา