ตำรับรักนักบริหาร#38 | วิชาการ.คอม


ตำรับรักนักบริหาร#38

ความเอื้ออาทร ความรักความเอาใจใส่สม่ำเสมอของนักบริหาร จะเพิ่มคุณค่าผลผลิตในองค์กรให้เห็นเป็นรูปธรรม

ผู้เขียน คนนาพิน ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ตำรับรักนักบริหาร
หน้าที่ 2 ฮักอีหยังน้อลืมบ่ลง#1
หน้าที่ 3 เติมฮักให้เต็มอก #1
หน้าที่ 4 ฮักติดลบ
หน้าที่ 5 แฮงฮักแฮงคิดฮอด
หน้าที่ 6 ฮักสะท้านงานสะเทือน
หน้าที่ 7 จ่มฮัก
หน้าที่ 8 วันแฮกวัยฮัก
หน้าที่ 9 ฮักนี้มีแต่คุณ
หน้าที่ 10 เสน่ห์ฮักพิษคิดฮอด
หน้าที่ 11 ฮักหนึ่งคือรักเดียว
หน้าที่ 12 ฮักคนออนซอน
หน้าที่ 13 นิราศฮักนักพัฒนา
หน้าที่ 14 งานสุดฮัก ที่รักเธอ
หน้าที่ 15 แบบฮักใหม่มอบให้เธอ
หน้าที่ 16 ได้ฮักบ่อยากคืน
หน้าที่ 17 ธรรมเหตุรักฮักผลกรรม
หน้าที่ 18 ฮักกึ่งใจ
หน้าที่ 19 "ฮักนางบ่จางใจ#1"
หน้าที่ 20 "ลงเสาฮักปักหลักใจ#1"
หน้าที่ 21 "อ้อนฮัก#1"
หน้าที่ 22 ฮักน้องอ้ายต้องรอ
หน้าที่ 23 "ฮักอ้ายหน่ายบ่เป็น"
หน้าที่ 24 "ฮักบริการหารรัก#1"

ฮักติดลบ

กลอนกะเทาะใจ(สำนวนด้นอีสาน)

 

                                                                                              “คนนาพิน”   komkonloas@gmail.com

 

“ตำรับรักนักบริหาร”

โลกแห่งความเป็นจริง กระแสสังคม วัฒนธรรมที่ปรับไปตามยุคสมัย ทำให้คนต้องปรับตัวเองเพื่อให้เหมาะกับการเปลี่ยนแปลงอยู่ในสังคมได้อย่างเป็นสุข ภาวะแห่งความจำกัดของปัจจัยดำรงชีวิตที่มีกับกระแสที่ไหลบ่า เกิดปัญหาความไม่สมดุลย์ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องวิเคราะห์พินิจและใส่ใจ ฉลาดรู้รอบและปรับให้พอเหมาะกับตน เพื่อความสุขสงบเกิดและมีในชีวิตปัจจุบัน

ฮักติดลบ

 

ในโลกานภากว้างมีอีหยังสมบูรณ์แหน่ สิ่งแม่พ่อเพิ่นแต่งให้แหม่นหยังพร้อมบ่ขาดเขิน เงินหรือทองของงามโก้โชว์เต็มเฮือนเพื่อนเต็มที่ พอละตี้คักละบ้อใจเจ้าอิ่มเอม เต็มหรือยังแนวได้ของดีดีอยากหยังอีก หรือว่าหลีกบ่อยากพ้อแนวใจเจ้าอิ่มบ่อพอ ฮักคือแนวอยากพ้อมื้อหนึ่งพอสิบหนคนฮักกันหัวใจเต็มเอมอิ่มดีมีหยังค้าง หนทางเมือยังไกลโพ้นนั่งงอยโพนพ้นฮักบ่ แม่นผู้ใด๋กะอยากพ้อหัวใจอ้อยเคลือบน้ำตาล แต่แนวหวานกะยังมีส้ม มีลมฝนวนแล้วเที่ยง เพียงแต่ฮักมาหลอกเจ้าตาสิค้างเทื่อเคิ่งเดือน ฮักติดลบบ่อยากเอื้อนแนวบาดเลิกลงสุดใจฮักยามไลป๋าหนีหน่ายสะอางเมินหน้า เวลาขาลงส่างตกหลุมพราง     หย่างตกป่อง คนกะแนมหมู่บ่ย่องเขาหนีหน้าบ่พบพาน ขาดปัจจัยหนึ่งนั่นเขินสิ่งหนึ่งคือเงินตรา แนวสิพาเฮามีผู้สะออนออนซอนข้าง นางหรือชายคนโก้บ่โสเดินตามดอก บอกเทื่อเดียวกะได้เขินเงินใช้ขาดฮักจริง บริหารกะบ่นิ่งจับบ่อยู่ยามเงินเขิน เงินโตเดียวบ่มีงานติดลบปานลงในส่าง คนทำงานมีเงินน้อยลบมาลงหลงเข้าป่า หาคนมาส่อยบ่ได้ยามเงินใช้ขาดถง ฮักพะวงหลงวังกว้างลอยวนเวินยามเขินขาด วาสนาว่าสิโก้ผัดหนีจ้อยหมู่บ่เหลียว บริหารกะลดเลี้ยวบ่ได้หย่างทางโครงการ งานกะหลบลงทางหมู่กะหนีเมินหน้า อนิจจายามเงินน้อยหาคนคุยยากยามหย่างหมากกะตางค์เหรียญบาทน้อยกะหลบหน้าบ่ให้เห็น ฮักกะมาหลีกเว้นยามความทุกข์เข้ามาหาวาสนาเคยดังกะห่างเหินหลบเร้น เป็นสัจจะของมีคู่บ่มีเงินงานบ่เด่น หมู่บ่เห็นนายกะบ่อยากพ้อเงินน้อยน้องหลีกหนี ธรรมะในโลกนี้เพิ่นบอกสิ่งบ่จริงจังความจีรังบ่ปรานีสิ่งดีดีกะกลับฮ้าย ยังมีแนวสุดท้ายคือทำใจบ่ประมาท อดเอาบาดสิพ้อผลายู่จั่งสิฟู  ดอกนา

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา