ตำรับรักนักบริหาร#38 | วิชาการ.คอม


ตำรับรักนักบริหาร#38

ความเอื้ออาทร ความรักความเอาใจใส่สม่ำเสมอของนักบริหาร จะเพิ่มคุณค่าผลผลิตในองค์กรให้เห็นเป็นรูปธรรม

ผู้เขียน คนนาพิน ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ตำรับรักนักบริหาร
หน้าที่ 2 ฮักอีหยังน้อลืมบ่ลง#1
หน้าที่ 3 เติมฮักให้เต็มอก #1
หน้าที่ 4 ฮักติดลบ
หน้าที่ 5 แฮงฮักแฮงคิดฮอด
หน้าที่ 6 ฮักสะท้านงานสะเทือน
หน้าที่ 7 จ่มฮัก
หน้าที่ 8 วันแฮกวัยฮัก
หน้าที่ 9 ฮักนี้มีแต่คุณ
หน้าที่ 10 เสน่ห์ฮักพิษคิดฮอด
หน้าที่ 11 ฮักหนึ่งคือรักเดียว
หน้าที่ 12 ฮักคนออนซอน
หน้าที่ 13 นิราศฮักนักพัฒนา
หน้าที่ 14 งานสุดฮัก ที่รักเธอ
หน้าที่ 15 แบบฮักใหม่มอบให้เธอ
หน้าที่ 16 ได้ฮักบ่อยากคืน
หน้าที่ 17 ธรรมเหตุรักฮักผลกรรม
หน้าที่ 18 ฮักกึ่งใจ
หน้าที่ 19 "ฮักนางบ่จางใจ#1"
หน้าที่ 20 "ลงเสาฮักปักหลักใจ#1"
หน้าที่ 21 "อ้อนฮัก#1"
หน้าที่ 22 ฮักน้องอ้ายต้องรอ
หน้าที่ 23 "ฮักอ้ายหน่ายบ่เป็น"
หน้าที่ 24 "ฮักบริการหารรัก#1"

นิราศฮักนักพัฒนา

   

กลอนกะเทาะใจ(สำนวนด้นอีสาน)

 

        “คนนาพิน”   komkonloas@gmail.com

 

  “ตำรับรักนักบริหาร”

ความในใจของผู้บริหารบางเรื่องไม่สามารถบอกกล่าวปรึกษาหรือแบ่งเบาด้วยบุคคลอื่นได้นักบริหารต้องกล้าเผชิญกับความเหงาความเดียวดายเพราะปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นไม่สามารถหาทางออกได้ซึ่งมักเกิดขึ้นบ่อยในองค์กรที่มีระดับความรู้เท่าทันใกล้เคียงกัน นักบริหารต้องกล้าเก็บรักษาเรื่องราวที่รู้แต่บอกผู้อื่นไม่ได้ด้วยตนเองเพื่อมิให้เกิดปัญหาบางอย่างที่มิอาจรู้ คาดเดา การผ่อนคลายปัญหาจึงเป็นสิ่งจำเป็นต้องหาทางออก เพื่อให้ภารกิจองค์กรได้ดำเนินไปด้วยความราบรื่นเรียบร้อยตลอดเวลา

นิราศฮักนักพัฒนา #5 “ชมป่า”

อาทิตย์พ้นขอบฟ้าวันใหม่เฮามานับจับเวลาแสงทองส่องนภาเวลาเช้า นกภูเขาขันก้องเสียงหองดังสนั่นแสงตะวันสาดส่องฟ้ากลางวันกล้าอาทิตย์ฉาย หัวใจไกวคิดเห็นหน้าคนมีวาสนาหากินได้แบบง่ายง่ายเฮายากหลายใจคิดฮ้อนนอนแล้วกะตื่นมา แสงอาทิตย์จับขอบฟ้าเมฆาใหญ่กะมาบัง ดังใจคนเหงาหงอยสิส่อยกันเดินหน้า ดูนกกาสุขล้นหากินพอกุ้มปาก มายากนำแต่ข้อยหาได้น้อยหว่าบ่พอ ป่ากว้างหลายกะด้อไม้ใหญ่ยูงยางกากะเลากระถินดงก่งใบปกไม้ แนวใบหลายหนาแน่นกกอาลางยางกราด    กระเดาสูงผงาดฟ้ากาดำน้อยบอกหมู่งอย เขร็งเค็งต้นบ่น้อยสูงเฉียดผาสูง ฝูงกระแตเต็นเหลืองคู่เฮียงเคียงคู่ดูแต่พวงผกาต้นบนภูสูงบักม่วงป่า เอื้องคำห้อยโอ้นโต้น โยนย้อยอ่อยเหลือง เต็งฮังมากป่าบ่เกลี้ยงย้อนเกิดอยู่กลางภู กกแต้ดูกกสูงคู่เคียงกกไต้ประดู่หลายยืนต้นพิงฮิมโพนต้นยางกราดฉำฉา      ดาระดาษต้นปกพื้นแผ่นดิน กะบกใหญ่อายุสิ้นตายซากแซมพอกสูงย้อนยูงเต็งชิงชันเบียดกันชูต้น ดู๋ตนหลายแนวไม้กกหนาเบียดเสียดสู่กกน้อยอยู่บ่ได้ใบซ้อนอ่อนระทวย หนหวยหลายคือกกติ้วใบแหลมฉิวหนามแหลมโอบ เปรียบละโมบความโลภเลี้ยวใจคนเสี่ยวอยากบ่เซา จิกน้อยเบียดหมู่เค้าต้นหนามแท่งยามแทงหลังเป็นตาซังยามหนามเกาะเลาะมือมีเสี้ยน เซียนชาวดงหลงโอ้โสสังหมากกลมใหญ่รสส้มหลายต้มใส่กบเขียดโม้โสแต้มหว่าฮักเต็ม เค็มคือเกลือหินย้อยดูลอยรอยเต็มตาด เค็มเต็มผาหยาดย้อยกวางน้อยแทะเล็ม เค็มเกลือพอทนได้เค็มใจคนปากบ่ออกใจเค็มเต็มสู่มื้อทะเลล้นกะเพราะเค็ม เหมือดแอ่เต็มพงหญ้าต้นตูมกาแซมมาสอดคืออ้ายออดฮักเจ้ายามแลงเซ้าบอกฮักนาง สวยสะอางคือเข็มสั้นสวยทุกวันสีบานเบ่งเส็งกับนามคัดเค้าสวยเช้งคู่เคียง ไข่เน่าดอกเกี้ยงเกลี้ยงบานค่ำยามหลงทางหอมบ่จางคือคิงสาวหอมฮอดคราวดึกเดิกข่อน ออนซอนหอมพยอมไม้ดอกพวงใสไร้แต่งกลิ่นหอมยุพินเนื้อน้องครองท่าบัดท่ารวย หอมสวยสวยคือหอมเจ้าอินทนิลบานยามค่ำหอมคือคำน้องเว้าน้องหลงเจ้าแล้วพี่ชาย สวยมายมายหอมอ้มยามลมตีอ้มไหวสั่นคือกันกับน้องหล้ามาพ้อฮักปฐม ลมยามเดือนสองค้อยอยากงอยซานบ้านอบอุ่น บุญคุณน้องฮักอ้ายบ่มีมื้อสิหน่ายแหนง ฮักแพงนางคือไม้ใบหนาฮักป่าโปร่งหลงทางมาได้พักใต้สะแกใกล้แก้วไก่คำ จำใจทำงานแล้วหักหัวใจไว้กลับถิ่นถวิลฮักอยู่สู่มื้อหูเลยอื้อเกือบแหม่นตาย เสียดายหลายแนมดูไม้ป่าเมืองไทยเกือบสิหมุ่น ย้อนใจคนผู้เลาะเลี้ยวบ่แพงไม้ได้เปลี่ยนเงิน เพลินหัวใจมองไปหน้าพงพนาเหลือป่าโปร่ง เหลือเพียงดงบ้านพระไหลท่อนี้ พอมีพื้นได้เพาะพันธุ์ พี่น้องเอ๋ย

 

นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม7”

พลังใจมีมาเพิ่มเติมธรรม ทำงานใหญ่วาดแผนการก่อก้อนกำก้านก่อนสิทำ การหาเงินของค่าล้ำแสนยากยิ่งเวลาหนอย หากนอนคอยความหวังเลขเด่นดังบ่มีมื้อ ถือเอาคำของท่านพระธุดงค์เพิ่นซี้บอก เฮ็ดทำกินกอบก่อแก้ปัญหาแย่สิค่อยคลาย เริ่มเวลานี้กะได้อย่าคิดเก่งคอยเวลา วาสนาของคนอยู่บ่ดนกะหายจ้อยคอยผู้ใด๋บ่เห็นหน้าหากคอยวาสนานับแต่มื้อสิหลุดหล่นคนหัวปู้ท่อนั่นนั่งคอยท่าวาสนา จับปากกามาเขียนร่างคิดวางรางงานสร้างก่อศึกษารอบเลาะรู้แผนการร่างก่อนสิทำ แม่นสิคิดเลิ๊กเลิศล้ำคันบ่เก่งแผนการเวลางานมีปัญหาค่าเงินสิมาด้อย โครงการงานเอามาห้อยสอยใส่พวงหิ้วเป็นกลุ่มแนวใด๋เฮาคิดแก้เอามาฮ้อยร้อยใส่กัน พัฒนาออกแบบขั้นคั่นกลางก่อนบ่อนเฮาคิดปรับแผนผังวางแผนการก่อนสิทำวางแผนไว้ ศึกษาทางวางแนวหม่องลองตรองดูคิดถ้วนถี่ วางแผนดีสารสนเทศกะพร้อมแผนการเร่งจั่งค่อยไข ดูนานไปเตรียมการเร่งหาวิธีรีบรัดแบบ แอบฝึกผู้ซ่อยแก้ปัญหาแย่สิซ่อยกัน ชักชวนเว้าบ่ย้านสุวรรณส่อยทางสมองพรานชำนาญงานไพรปลูกสิ่งนามแนวไม้ อรัญญิกาสาวน้องสาวระยองกะได้ส่อยบูรพาแหล่งเพิ่นฮู้เฮียนมาแล้วพัฒนา ลุงสมหมายผู้แก่กล้าเผิ่นนั่นเก่งการเตรียมดิน หากินแนวริมโขงกล้วยไข่ลาวเปลือกขาวล้วน ชวนกันโฮมแฮงเข้าสี่แฮงเฮาเอามาแบ่ง ผู้ข้าน้อยคิดริเริ่มนำเจ้าเหล่าผู้ทำ วางองค์กรแบบบอกย้ำทำค่อยเฮ็ดวางแผนการ แผนโบราณงานเก๋าส์เหล่าอีสานเคยใช่ เวลาทำปัญหาแน่หาวิธีกันแก้ก่อ ก่อนสิทำมานั่งจ้อขอคุยข้อสิคิดทำ สี่แฮงงามพอดีแล้วองค์กรเฮากะสิเกิด คิดแผนเลิศเกิดแล้วเฮามาพร้อมส่อยกัน สิ่งจำเป็นต้องยึดมั่นนั่นคือสิ่งวางหัวใจ นอกจากในหัวจิตคิดนำนางน้อง สิ่งหนึ่งสองเฮาวางไว้บ่อนวางใจรวมเป็นสี่ สิ่งสำคัญใจลึกซึ้งแนวเฮาหมั้นฮักต่อกัน สามสิ่งบอกส่ำซั่น หนึ่งคือชาติเอาเป็นหลัก ศาสนาวางลงคักนับสามวางไว้ กษัตริย์ไทยองค์เจ้าเหนือหัวเฮาเอาที่เผิ่ง องค์เทพธรรมอยู่ใกล้ใกล้ผู้เห็นฮู้บัดอย่างเดิน สิ่งศักดิ์สิทธิ์เฮากะเอิ้นภูมิแผ่นธรณี คือสิ่งดีในดอนดินอย่าหมิ่นครองเคยสร้างพระภูมิธรรมรักษาไว้ธรณีพระผืนแผ่นรักษาทางที่เจ้าเนาว์สร้างตั้งแต่หลัง ธรณีพระแม่ครั้งเกิดพร้อมนามมนุษย์บริสุทธิ์รักษาดินถิ่นดอนนอนก้ำ อย่าลืมคำโบราณเจ้าสั่งสอนเฮาครั้งแต่ก่อนสามสี่สิ่งฮักเผิ่นเพิ่มเจริญแท้ ถิ่นเฮา

 

 นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม6”

สามสี่วันพักนิ่งพิงผาเพิงเพลินพักอยู่ ใจหดหู่คิดฮอดบ้านกาลว่างอ้ายนั่งเหงา มาคิดฮอดตั้งแต่เจ้าแฟนอ้ายอยู่เมืองตระการบ้านแพงเพลินใจหลายอยู่สบายอยู่ตั๊วน้อง เธอยังครองคอยอ้ายหลายวันให้คอยพี่ อย่ามีใจส่อเสี้ยวเหลียวซิ่งทุกสิ่งอัน อ้ายเข้าใจอย่างหนึ่งนั่นความไกลห่างกับความฮักรวมหักหารกับความเหงาฮักแบ่งเบาบ่บานบ้อง อ้ายตรองดูเวลาร้างไกลจากนางเจ้าเหงาหง่วม ความฮักหลวมบ่รัดริ้ว ปลิวร่วงป่วงบ่สม คารมคนมัวเมาย้อนนอนกลางคืนฝืนใจข่ม ระทมใจเน่าเนื้อเจือจิ้มบ่อิ่มตา เอาธรรมมะข้อแก่กล้าเอิ้นซื่อว่าความอดทนมานะหนุนอดใจข่มฝืนยืนนิ่ง อดเอาจริงฝังไว้ในใจเฮาบ่มีปาก ยากในใจคักบาดนี่บ่มีหม่องส่องระบาย พระธุดงค์บอกแก่อ้ายให้ถือเทศน์ธรรมบท รักษาศีลอย่าลาลดรักสิยาวยืนมั่น อัศจรรย์ใจข่อยคอยมองหาทางสิออก บอกหัวใจให้แน่แน่นอย่าแคลนข้างหน่ายแหนง ถึงยามแลงคิดเห็นหน้าเดิกเดิกมาน้ำตาออกบอกหัวใจซ้ำซ้ำทำนิ่งอยู่บ่ติง ภาวนาใจนิ่งนิ่งถือฮีตสมาธิปฏิบัติตามครองพระธุดงค์เผิ่นวางไว้ รักษาใจให้คงมั่น อย่าปันฝันคิดเป็นอื่น สร้างเป้าหมายบ่อนลึกตื้นตำหม่องป่นสมอง ตรองเวลาคืนค่ำค้างคาวเตือนเดือนดาวเด่น นั่งสมาธิมั่นใจนิ่งบ่หวั่นไหว แต่หัวใจผู้อ้ายแกว่งเกิดไกวแฮง แสงธรรมทองในหัวบ่ข่มใจคิดถึงน้อง ประครองใจเวลาเศร้า เฮาขยันหมั่นขืนข่ม ความระทมกดกีดแก้อย่ามาใกล้แก่ใจ ฮักคิดฮอดแสนโหดร้ายเป็นตาหน่ายยามไกลนาง หาสตางค์เงินแสนยากทดแทนอารมณ์อ้าย หัวใจแข็งแฮงเหล็กกล้า อาสากดอดเอาข่ม อารมณ์หวื่อหวั่นฮ้อนหนาวร้อนอ่อนใจ ธรรมพระสอนบอกไว้ความฮักขื่นขมคือยา ยามหวานมาสะเทือนใจฮักหลายระทมย้ำ พระธรรมสอนใจอ้ายอดเอาเด้ออย่าประมาท เกิดชาติเดียวข่มเข้าหัวใจเจ้าสิฮักตน คนเกิดมากรรมสร้างปางหลังเฮาคราวเกิดก่อน หลายชาติแต่ก่อนกี้เวรใช้ชาติหลัง กรรมธรรมเกิดตั้งแต่ครั้งคู่โลกแดนมนุษย์บริสุทธิ์ในครองธรรมอย่าห่างเหินเห็นหน้า อดสาห์ใจฮุนฮ้อนนอนกลางดินกินกลางป่า วิชาธรรมสิแก้กล้าหาเงินล้านแต่งเมืย น้องพี่คนดีเอ๋ย

 

      นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม5”

ร้อยนาทีตามทางโค้งเลาะริมโขงจากบ้านด่านผ่านหมู่บ้านเรียบเส้นทางเลี้ยวเลียบโขง เข้าในดงบ่เห็นส่นมืดมนหลายใจมิดหมี่ ดงภูหล่นเผิ่นบอกซี้เส้นทางโค้งท่งบ่มี ฮอดสถานถิ่นที่เอิ้นเพรียกซื่อ       เนินโนนแดง บ้านพระไหลทางลงสู่โขงหินซัอน พรานสุวรรณน้องชายพี่คนพระไหลได้ผูกเสี่ยวพ่อเจ้าเคยพบพ้อผูกแขวนให้ฮักแพง สุวรรณแปลงทางไว้เป็นพรานไพรอาศัยป่ามาอาศัยห่มไม้พอได้ฮ่มเย็นความเป็นคนนามบ้านโนนแดงดินถิ่นที่เกิด นาพินดินเลิศหล้าดินเค็มล้วนเกิดเกลือ มาเป็นเสืออาศัยถ้ำทำกินโนนโพนดินโป่ง บ้านพระไหลถิ่นนี้นานแล้วเกือบแม่นลืม บังเอิญพรานมาพ้อขออาศัยไปทางผ่านบ้านบะไหเพิ่นสั่งไว้แนวไม้ป่นใส่ยา บังเอิญมาเห็นหน้าจำวาจาเว้าเป็นข่า ข่าคือนามเรียกเอิ้นคนค้าข่าขอม ข่อยคือแนวข่าก้อมเกิดถิ่นดินเดียวนาพินแดนดินขอมข่านามขอมค้า มาขายของแต่คราวพุ้นโบราณเดิมบ่กลับต่าว ได้ลูกหลานคนกล่าวเว้าสืบสานพ้อวัฒนา บุญสายยาวได้พ้อหน้าคนเกิดถิ่นดินเดียว ทางเทียวมีคนมาถิ่นเดิมคือเค้า อาศัยพรานสุวรรณน้องอาสาพาไปสร้างก่อ เริ่มเรียนรู้สิ่งอยากพ้อแนวสร้างเฮ็ดกิน ทรัพย์สินในไพรกว้างกลางดงพระไหลมาก บ่ลำบากแล้วเทื่อนี้มีเพื่อนส่อยเพียร อาศัยผาไพรกว้างทางธุดงค์พระสงฆ์ป่า วัดอารามสงฆ์สร้างไว้กลางไพรกว้างเขตดง พรานสุวรรณส่งข่อยฝากหลวงพี่อาศัยผา ริมธารานามโขงบ่อนพักเนาว์เพียรสร้าง ลานวลนางผิวเกลี้ยงอรัญญิกาสาวเก่ง สาวระยองน้องหล้าเวลาน้อยค่อยพบกัน จากตอนนี้อ้ายบ่ย้านวันใหม่ค่อยไปหา อรัญญิกาคนไคสู่ตามุยเมือบ้าน ไว้วันหลังจั่งเจอหน้าวันเวลายังมีอยู่ อ้ายบ่ลืมน้องแก้ววันหน้าจั่งพบพา

 

 นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม4”

พระไหลเป็นหมู่บ้านเกิดใหม่คนทางไกล มาหากินนำกันใส่ภูดูไม้ ความหลงใหลผืนฟ้าดินอุดมแดนป่า ดงดิบมีแมกไม้มวลม้วนเข้าใส่กัน พระไหลใกล้หมู่บ้านอิงแอบกับบะไห บ้านพระไหลอยู่เทิงทางห่างดอนเป็นบ๋าไม้ บ้านบะไหมีไม้ผูกหัวใจภูมิรักษ์ที่บ้านพระไหลพระมอบไว้ไหลฮ้อนอ่อนละลาย ไหลคือเหล็กหลอมไส้ในเหล็กไหลเอาพระใส่พรหมสวรรค์แต่งไว้ไหลย้อยหยอดใส่กัน ตีฟันหลอมรวมเข้ายิงแทงบ่มีขาดรักษาโรคพยาธิได้ไหลเข้าใส่ตน พระไหลเป็นเบื้องต้นประวัติศาสตร์โบราณเขียน อายุเรียนเขียนลงแจกแจงแปงไว้ แปลงเป็นสารสถานที่ถือเอาอิงแอบสร้างประวัติให้เพิ่นฮู้ซอมดูแล้วกะจั่งไหล คนหัวใจหลอมเข้าเสาเดียวเอาใจใส่ฮักแพงคนกับต้นไม้ไหลเข้าบ่อนเดียว ไม้กับคนเกิดพร้อมพระไหลเกิดเป็นอาราม บ้านเฮือนคนทำสวนสร้างสถานเสาไม้ แบ่งปันแดนดินฮู้ภูผาป่าดงใหญ่ภูมิรักษ์อยู่ใกล้ใกล้บะไหเอิ้นใส่กัน ในระแวก ระหว่างบ้านคนธรรมะถือศีล กินอาหารจานเจแจกทานกรานไหว้ มีใจธรรมนำบ้านเฮือนซานรักษาที่ ปลูกพืชดีเพิ่นสร้าง บ่ถางไม้เฮ็ดไฮ่นา ทางเหนือเป็นผาแต้มทางกลางเป็นป่าใหญ่มองไปไกลข้างหน้าตามุยบ้านกล้วยไข่หลาย โขงอยู่กลางระหว่างไม้ภูผาใหญ่สองริมโขง ใกล้ภูโลงคือภูลาวใหญ่สูงหินล้าน หินปูนปนปันแป้งหินดินดานภูเขาใหญ่ลาวแพงหลายเพิ่นบ่ให่ไผใกล้เผิ่นรักษาข่อยสิมาเบิ่งท่าทำฮีตครองกินสร้างทรัพย์สินหาตังค์เผื่อนางทางบ้านแดนสถานครองที่เป็นดินโนนโพนหินก่อเป็นกอเอิ้นเดิ่นบ้านนามนั่นว่าโนน เป็นดินดำก้อนโอ้นโต้นนามซื่อว่าโนนแดง ดินดูดีผสมทรายร่วนงามแดงซ้ำ ประมาณทำนาไร่บ่ลงแรงแฮงไถถี่เพียงแต่มีพืชไม้พันธ์เราใช้ปลูกกิน ดินดงดีย้อนมีเชื้อแนวเจือดีปุ๋ยลงใส่ เกิดเป็นโนนเอิ้นซื่อไว้โนนแดงนั่นซื่อขาน ทำเกษตรพืชบ้านสิปลูกพืชทำสวนครัว รวมใส่สวนทำกินปลูกกระเทียมทำไร่ สวนผักหอมหัวปุ้มหัวอีรุมผักกาดใหญ่ ผักสวนครัวเรียกชื่อขึ้นเครือหว้านหว่านขาย ผลผลิตมีแนวพืชไร่พืชเกษตรบำรุงคน บ่นานดลคงรวยส่งเงินเมือบ้าน ตำนานหาเงินได้เสนอใจบอกกล่าว เปิดเรื่องราวรักหนึ่งล้านตำนานนี้สืบสาน

     นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม3”

สองทุ่มมืดมิดแล้วหาทางอ่วยที่เซาพัก มาคักเด้หัวใจบัดห่างนางซ่างมาฮ้าย ขออาศัยลุงเจ้าสาวอรัญเดินดุ่งตามลุงนางน้องน้อยคอยหาช่องเมื่อลุน บุญอรัญญิกาค้ำสาวคนขำมาค้ำพี่ ย้อนพ้อเจ้าเทื่อนี้โตอ้ายจั่งดุ่งเดิน สามคนได้หย่างเยิ้นเพลินในรถลุงคนขับนับเสาลายนำทางหลวงป่วงในหัวใจอ้ายเสาลายลายหลายเหลือล้นคดเหลือทนถนนใหญ่ยุทธศาสตร์เพิ่นบอกไว้ถนนสร้างกีดกัน ถนนสายบอกแบ่งชั้นขอบเขตแดนดินพรมแดนลาวกับไทยห่างกันเพราะโขงกั้น โขงนำกันสองช่องผองลาวไทยได้ประโยชน์ลางเทื่อเกิดโทษขึ้นโขงน้ำบ่แบ่งปัน ถนนสายนี้บอกขีดขั้นซอมจอบยามอึดอัด ขจัดภัยทางลัดหากหลีกหนีบ่มีพ้น คนฮักกันอภัยได้ยามชังหลายใจปั่นป่วนถนนชวนแบ่งขีดไว้แนวกั้นแบ่งใจเดินทางไกลวันนี้เพราะใจเฮาถูกขีดแบ่งความทุกข์มาแบ่งขั้นชั้นใจอ้ายแบ่งนาง ฮักบ่จางดอกน้องเถิงทางแบ่งสองแดน แฟนของเธอคะนึงหาบ่แบ่งใจเป็นสองข้าง ฮักของนางกับอ้ายเอาวันตายเป็นมื้อแบ่งแฮงฮักอ้ายมีให้น้องนางหล้าอย่าคิดนำ รถยนต์จรกายอ้ายเดินทางไกลใกล้ฮอดที่เมือถึงบ้านแห่งที่นามเอิ้นว่าพระไหลบ้านที่หมายตั้งอยู่หน้าถนนผ่ากลางชุมชนถนนตัดทางลัดที่ทางสองข้าง ถนนทางเดินลิ่ว หนทางดีถนนใหญ่แบ่งบ้านออกสองข้างซ้ายขวาเอิ้นบ่อนอยากมา ขันอาสาใจแล้วลงหลักงานผ่านดินแก่น ตอกหลักหินพร้อมมื้อนี้มีนางน้องแบ่งปัน พระไหลเป็นหมู่บ้านอัตคัดแดนไกลคนอาศัยโบราณหาบไหหนีฮ้อน ลาวไทยดอนมากั้นโขงแบ่งกันสองฝ่ายแต่หัวใจบ่แบ่งชั้นสัญญาสร้างหว่าฮักแพง พระไหลคือหม่องแจ้งแห่งเกิดก่อแฮงฮักปักหัวใจลงดินพัฒนางานต้น ทนเดินทางมาใกล้บ้านพระไหลเฮ็ดงานใหญ่อาศัยดินถิ่นนี้ถ่มสร้างพัฒนา วันเวลาข้างหน้านิราศเกิดเพราะเห็นฮักสัจธรรมในหัวใจนิราศงานเห็นหน้า งานพัฒนากำลังเริ่มติดตามดูสิฮู้เหตุ พระไหลเทศน์แรกเริ่มเดิมหม่องพัฒนา ...

         นิราศฮักนักพัฒนา #5 “พลังฮักพลังธรรม2”

หนึ่งชั่วโมงเวลาเคลื่อนรถทัวร์จรจากที่สถานีรถวิ่งเวลาได้หนึ่งชั่วโมง โขงเจียมอำเภอต้นเมืองอุบลอาทิตย์ผ่าน ดวงอาทิตย์แสงแรกแย้มอุทัยมื้อเฉพาะกาล ทุกวันถึงเวลาเช้าแสงอรุณรับมื้อใหม่ โขงเจียมเมืองแย้มยิ้มริมหน้าต่างใจ อาทิตย์ไขแสงรุ่งอรุณเห็นฟ้าแรกผ่านทัวร์คันสวยแล่นลิ่วมาจอดจ่อคิว สองสามคนรีบลิ่วลงรถเร็วพลัน อรัญญิกาสาวขำผู้โดยสารแพงเพื่อน เฮากะเตือนใจน้องไผน้อตามรับอุ่นทูนหัวเพื่อนเพิ่งพี่คนดีเจ้าผู้รับนาง สาวกะบอกอ้ายบ้างลุงอ้ายพ่อเพิ่นมารับ กลับลงเมือตามุยบ่อนเซาฮอดยามเช้า สมหมายนามของพี่ลุงคนดีผู้รับส่ง นั่งรถยนต์มาเจ่าท่าคอยสาวน้อยตั้งแต่เว็น มาลำเค็ญโตข่อยคนพลอยแฟนกะปล่อย บ่มีผู้มาพ้อจ้อย โตข่อยกะหว่างเว ดู๋ตนใจเจ้าของเด่ แนวคนเดียวเดินเดี่ยวคิดฮอดฮักคอยอยู่บ้านใจสะท้อนอ่อนระทวย เห็นคนสวยมายืนใกล้หัวใจกวยแกว่งคืออู่ คันบ่มีผู้ท่าโตข่อยสิหยอดคำ...

นิราศฮักนักพัฒนา #4 “พิศฮักพิษคิดฮอด”

  มาทบทวนทางเที่ยวเดินคนเดียวดั้นด้นเที่ยว ผู้เดียวมาโด่เด่ด้นเดียวดั้นอย่างเดียวบ่อยากเว้าโลดเลี้ยวเดี๋ยวสิวกหลงทาง หาสตางค์ยามไกลแฟนแสนทุกข์ใจไผเห็นฮู้ มาดู๋ตนโตอ้ายคนอุกใจแสนเอ้าอั่งมองเหลียวหลังแล้วงวกหน้าหาคนใกล้กะบ่เห็น ย้อนมักฮักจั่งได้เต้นโตต่ำนำงอเงิน จึ่งได้เดินดันมาเทื่อรวยผลาช่วย หวังความรวยเงินใช้ไปขอนางมาฮักฮ่วม หวังสบายบาดเทื่อพ้อเงินล้านทุกข์สิหาย แต่แฮงฮักแสนฮุนฮ้าย บีบบังคับจับหัวใจ ตรองดูเห็นสัจธรรมเกิดพิษแฮงหนหวยย้อน พิษฮักสอนให้เฮาฮู้ทำใจบ่ประมาท เปิดโอกาสให้พิศซ้ำทำใจซ้อนบ่อนทบทวน วิเคราะห์จริงครบถ้วนพิษของฮักปนแรงหึงตรึงเอาความเจ็บใจใส่ตำนานหัวใจฮ้อน สอนความแข็งหัวใจแห้วแนวยามสายฮักวายหมุ่น เกิดสูญเสียแสนโหดร้ายยามพ่ายฮักนาง นั่งกระทือซึมเศร้าอกของเฮาเกือบสิหมุ่นอดทนเอามื้อนี้วันหน้าจั่งว่าเซา หัวใจเฮาฮุนฮ้อนอยากกลับเมือบ้านเก่ารถทัวร์สวยแล่นเข้าทางวิ่งก่อนต่อทาง โขงเจียมคือบ่อนจั้งปลายทางแห่งทางสุด เส้นทางเดินสายรถแล่นพักเซาตอนท้าย มาเสียดายวันนี้มีเวลาแสนว่าหวุ่นพิษฮักคุณเข้าคักแล้วใจอ้ายได้พิศดู อดสูใจสิไลเจ้าลาแฟนสาวใจเหงาหงุ่นขึ้นรถทัวร์เทื่อนี้หนีน้องแน่นอน เพราะหว่าความเดือดร้อน ไปหาเวียกผลิตเงินตรา เวลาเดินถอยหลังนั่งรถทัวร์หัวใจแป้ว ลาละเด้อสาวหล้าคนดีซู้ผี่หนีจากนางแน่แล้ววันหน้าจั่งต่าวคืน หัวใจเฮาเศร้าสะอื้นยืนบ่อยู่นั่งลงพัก หักหัวใจวอยวอยบ่อ่วยคืนเฮือนเค้า ลาเด้อสาวแฟนพี่ คนดีอ้ายเอิ้นสั่ง อ้ายสิไปหวั่งหวั่งบ่หวังพ้อหากบ่รวย คนสวยคอยคองอ้ายคันบ่ตายอ้ายกลับต่าว คืนหาสาวผู้โก้นางน้องเจ้าอยู่ดี จงสุขขีสุขังด้วยขออวยชัยให้นางอุ่น บุญเฮามีมากล้นจั่งมาพ้อได้ฮักกัน ผลาบุญส่ำชั้นสวรรค์แต่งให้เฮาพบ สบตากันยามซวยทุกข์ทนวนว่าย คันบ่ตายอ้ายกลับแน่สิแวยามยามกลับต่าว ลาเด้อสาวผู้โก้วันหน้าสิอ่วยคืน น้องเอย

                                             กลอนกะเทาะใจ(สำนวนด้นอีสาน)

 

           “คนนาพิน”   komkonloas@gmail.com

                                                        “ตำรับรักนักบริหาร”              นิราศฮักนักพัฒนา #3 “พะวงรัก”

ย่างนำทางใจแสนเศร้าเหงาหลายเฮาเอ้าอุกอั่ง พะวงหลังห่วงข้างหน้าคือเป็นบ้าป่วงบ่เป็น เห็นคนหลายคอยท่าสถานีรถมาจอดสิไปรอดบ่มื้อนี้หัวใจห้อยห่วงหา ห่วงพ่อแม่ทั้งน้องหล้า ผู้ตั้งท่าอยู่ทางเฮือนบ่มีไผมานำย่างทางหลังข่อย หัวใจลอยสับสนฮ้ายสับสนใจเกิดว้าหวุ่น หรือบุญมีแค่นี้ไปตายหน้าหมู่บ่มี เฮากะเป็นแบบนี้หรือตามโลกความสงสาร วันเวลาเฮาไกลหมู่กะหายหนีหน้า เวลาเฮามีเงินใช้ทองคำกะมีใส่หมู่กะมานั่งหุ้มคอยยิ้มส่งใส่ใจ เธอคนดีน้องฮักอ้ายหวานอยู่ยามวันวานเธอยังหวานจับจิตหรือเปลี่ยนใจในวันนี้ ก่อนสิหนีนางน้องยังมีใจได้เอิ้นสั่งนางน้ำตาอาบแก้มข่อยแนมแล้วกะถอดใจ มาอุกหลายสิไกลบ้านทรมานใจแทบขาด บาดจากไปเทื่อนี้มีเหงาฮ้ายบ่หม่วนใจ หรือเมื่อคราวเคราะห์ฮ้ายพี่น้องเปิดเขาหนีป๋า ชะตาเฮามาตกเคราะห์บ่ดีย้อนหนีบ้าน อดสงสารซุมเชื้อพงค์ตระกูลผู้เพิ่นห่วง โทษดวงตนผู้ข่อยผลาน้อยได้โดดเดียว ถุงกะเทียวใบก้อมกุมกับมือถือถึงท่า คอยรถทัวร์เบิ่งก่อนน่า หาหม่องสิพักแฮง แยงคิงโตกะยังโก้โสหากินกับความหล่อ บ่มอซอหลายดอกน้องสิลองเว้าจีบสาว สลัดเหงาเผาใจกลุ้มมองดูซุมหนุ่มผู้บ่าวผู้สาวหลายเพิ่นนั่งท่าคอยขึ้นรถทัวร์ อีกใจหนึ่งบ่อยากมั่วยั่วยุขุ่นคนทางหลัง ได้ยินฟังตามฮอยสิหน่ายเฮานำส่น เดินวนหาแนวจ้องคนขายของน้องมาอ่อย ขายแนวสวยอย่างละน้อยหาเงินกุ้มเทื่อละวัน ขายน้ำปั่นปิ้งไก่ย่างหนังหยาบสามสายพันธุ์สาวยืนยันเสียงแข็งหว่าไก่แนวหลังบ้าน การหากินหาเงินใช้ไหวพริบดีชีวีผ่าน ไหวพริบพาลบ่ได้จ้อยคอยสิเข้าตั้งแต่กรง บ่คิดหลงแถมเงินน้องแต่ลองลุยคุยลองเบิ่ง ถามบ่เหิงดอกน้องหล้าเวลาน้อยสิหลีกไป หัวใจหวิวถวิลน้องนางคนสวยผู้สาวพี่ สาวคนดีอ้ายฮักเจ้าถึงหนีหน้ากะบ่ลืม เวลามืดฟ้ากะครึ้มลมอ่วยฝนลงเม็ด สาระวนทนทุกข์เหง่าในใจอ้าย คิดยากหลายเงินมีน้อย หัวใจซวยมากวยแกว่งเกิดสองแบ่งคิดอยากอู้สิคืนบ้านหรือย่างจร ฟ้ามืดมืดฮ้องก้องใจหวงห่วงคนหลัง ทางสิไปหาเงินกะแห่งไกลไปหน้า หือสิกลับเมือหาน้องสาวคนงามกลับความเก่า งานเฮาคอยอยู่บ้านบ่ไปซ่ำส่ำอยู่เมือง กลับคืนเถียงนาน้อยไปหานางผู้อบอุ่น คันคืนเมือมื้อนี้นางน้องสิฮักแฮง 

นิราศฮักนักพัฒนา #2"ลาฮัก"

กับใจหมองครองความกลุ้มสุมหัวใจวันไลจาก พรากหมู่เพิ่นพี่น้องผองเพื่อนที่ฮักแพง ยามมื้อแลงวันนี้สิเดินทางจากซุมหมู่ ลาผู้สาวข้างบ้านลุงป้าผู้ห่วงหา ลาทั้งงานที่ก้าวหน้าเพราะดีกว่าบ่มีทำ ลาสาวงามตาสวยผู้นั่งเฮียงยามไฮ้ อ้ายสิไกลไปหน้าหากินปลาวังใหม่ ลางเทื่อใคกว่านี้วันหน้าอ้ายบ่เห็น ยามยากเข็ญหนหวยฮ้ายทุนบ่มีขายบ่ออก บอกลางานหัวหน้าแล้วอวยพรให้อยู่สุ่มเย็น บ่อยากพัดพรากเว้นความยากย่างมาเยือน หาเฮ็ดงานทำเงินไว้แต่งดองสักสองล้าน งานที่ทำมาได้บุญหลายได้กินอยาก แหม่นทำไปกะส่ำนี้มีเงินน้อยหนี้แห่งหลาย กระแสโลกที่โหดร้ายเป็นตาหน่ายเพราะเงิน  หนอย บ่อยากคอยความหวังนั่งเซ็งพอหมายมื้อ หากินคือเดียวนี้บ่มีทางได้รถขี่ มอเตอร์ไชต์เครื่องน้อยหลายพันร้อยจั่งหนึ่งคัน หาเงินดาวน์กะท่อนั้นบ่มีส่งบัดรายเดือนบ่มีวันฝันเป็นจริงดอกแพงแดงซ้อน มาออนซอนคนโก้ผู้มีเงินเพื่อนยิ่งใหญ่ เดินทางใด๋เผิ่นกะย่องเฮาเงินน้อยปากบ่เป็น ดวงตะเว็นยามแลงแล้ว เดินไปลาน้องผองหมู่ดูแลงานซ่อยเจ้านายข่อยผู้ฮักหลาย เจ้านายดีข่อยขี้หล้ายสิลาจากไปหางาน ลางเทื่อมีเงินทองสิอ่วยอวยมาขอซ่น คนเป็นนายเฮาคนนี้ ใจดีหลายทำงานเก่ง หานักเลงบ่ได้พ้อยามไฮ้ได้เพิ่งพา เจรจากะดีพร้อม เงินทองพอยามใช่จ่าย ได้อาศัยเพิ่นส่อยหยู่ยามข่อยแหล่นบ่ทัน ยามสิพลัดพรากบ้านนายเพิ่นส่งเงินตรา ค่ารถยนต์เดินทางไกลได้หนึ่งพันกับสามร้อย บุญผลานายเจ้าเอาเงินตรามาส่อย ให้ได้หลายกว่าร้อยเท่ายามบุญเข้าหล่นทับนาย ฝูงเพื่อนผู้อยู่ใกล้เคยได้เพิ่งยามเงินหมด ยามค่าแรงเฮาลดได้ปลอบลาจาเว้า ขอบคุณหลายนางน้องกำลังใจก่อนสิจาก พรที่นำส่งอ้ายนางน้องสิสุ่มเย็น เข็นรถจักรถีบเล่นฟ้าวหน่อยหน่อยตะวันลา เห็นรถทัวร์มารอทางท่ารถเมล์ทางขึ้น เตรียมกระเป๋าแนวใช้ไวการรีบเดินด่วน สมควรไปแล้วมื้อนี้ วันหน้าจั่งค่อยคุย...

                                                  นิราศฮักนักพัฒนา #1  

  นั่งทำงานมาเต็มมื้อกดมือถือแล้วลงนั่ง ฟังเสียงเพลงจากเครื่องน้อยมอนิเตอร์เครื่องคอมพ์ยอมเอาหูฟังถิ่มวางลงถังฟังหูเปล่า ฟังเสียงสาวผู้เจ้าฮ้องเพลงร้องกะเพราะหู ดูหมู่เพื่อนพี่น้องเตรียมสิเลิกรางาน เวลากลับมาถึงย่างหนีบ่เห็นส้น คนทำงานเงินเดือนน้อยหากินบ่กุ้มปาก ยากนำผู้เผิ่นจ้องคอยท่าอยู่เฮือน มอเตอร์ไซต์เริ่มสิเคลื่อนรถยนต์แล่นคนเดินดิน ใจถวิลนำสาวผู้ฮักแพงกะคอยคู่ ดู๋ตนสาวซุมน้อยบ่าวกะจี๋คนรุ่นใหม่ ทำงานหลายเงินน้อยน้อยรายได้บ่เคิ่งถง เศรษฐกิจลึกคดโค้งหาเงินยากบ่พอกิน ของสวยงามตามกระแสกะแห่งหลายแนวใช่ รถบ่มี เฮือนหลังน้อยบ่สมเฮาคนโก้เก่งนักเลงงานเผิ่นได้ย่องผองเพื่อนพัฒนา ทำงานมาหลายปีแล้วอยากมีคนเคียงที ฮักคนดีผู้หนึ่งไว้แต่ยามไฮ้ทรัพย์บ่มี คิดอยากหนีงานเงินน้อยไปหาทำงานใหม่ งานกะหายากฮ้ายเงินน้อยกว่าเฮ็ดมา ชะตาเฮาเพียงนี้สิหนีไกลไปหาใหม่ งานอยู่ไกลเมืองหรั่งพุ้นเงินข้อยบ่มี คิดแต่ว่าชาตินี้สิโสดอยู่จนวันตาย แต่หัวใจแพงฮักมักสาวแห่งฮุนฮ้อน สะออนคนเขาโก้ขี่เก่งโชว์คันรุ่นใหม่มอเตอร์ไซต์รุ่นล่าล่างามแท้อยากขี่ดู สาวคนดีน้องผู้ฮู้เพิ่นกะออดยามสบตา ให้พาไปเดินควงย่างโชว์ในห้าง เกี่ยวมือนางใส่มืออ้ายฮู้สุขหลายใจสิขาด เกิดชาติเดียวพอส่ำนี้นางหล้ากะแห่งวอน นางคนงามเผิ่นออดอ้อนอยากใส่ชุดทูพีสเสียบมือถือริมแอวเข็มขัดงามสมัยโก้ บ่โสมีกับเขาแล้วยามเงินเฮากะเขินขาดสินิราศจากน้องหาเงินได้จั่งสิมา นักพัฒนาเงินน้อยสิไปหางานใหม่ เดินทางไกลแล้วเทื่อนี้มีเงินล้านจั่งพบกัน ท่าพี่แหน่น้องสาวเอ้ย

                                                           All link

 http://napinmodelseries10versions.blogspot.com/  napinmodelseries 10 versions#1

http://putheartonpalm.blogspot.com/  tajaisaifhamue #1

 http://series10.napinconcept.com/ napinmodelseries 10 versions#2

 http://nstbstrategy.blogspot.com/2009/10/kradong-model-synthesized-procedure1.html

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา