ตำรับรักนักบริหาร#38 | วิชาการ.คอม


ตำรับรักนักบริหาร#38

ความเอื้ออาทร ความรักความเอาใจใส่สม่ำเสมอของนักบริหาร จะเพิ่มคุณค่าผลผลิตในองค์กรให้เห็นเป็นรูปธรรม

ผู้เขียน คนนาพิน ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด
สารบัญ

                       
หน้าที่ 1 ตำรับรักนักบริหาร
หน้าที่ 2 ฮักอีหยังน้อลืมบ่ลง#1
หน้าที่ 3 เติมฮักให้เต็มอก #1
หน้าที่ 4 ฮักติดลบ
หน้าที่ 5 แฮงฮักแฮงคิดฮอด
หน้าที่ 6 ฮักสะท้านงานสะเทือน
หน้าที่ 7 จ่มฮัก
หน้าที่ 8 วันแฮกวัยฮัก
หน้าที่ 9 ฮักนี้มีแต่คุณ
หน้าที่ 10 เสน่ห์ฮักพิษคิดฮอด
หน้าที่ 11 ฮักหนึ่งคือรักเดียว
หน้าที่ 12 ฮักคนออนซอน
หน้าที่ 13 นิราศฮักนักพัฒนา
หน้าที่ 14 งานสุดฮัก ที่รักเธอ
หน้าที่ 15 แบบฮักใหม่มอบให้เธอ
หน้าที่ 16 ได้ฮักบ่อยากคืน
หน้าที่ 17 ธรรมเหตุรักฮักผลกรรม
หน้าที่ 18 ฮักกึ่งใจ
หน้าที่ 19 "ฮักนางบ่จางใจ#1"
หน้าที่ 20 "ลงเสาฮักปักหลักใจ#1"
หน้าที่ 21 "อ้อนฮัก#1"
หน้าที่ 22 ฮักน้องอ้ายต้องรอ
หน้าที่ 23 "ฮักอ้ายหน่ายบ่เป็น"
หน้าที่ 24 "ฮักบริการหารรัก#1"

ได้ฮักบ่อยากคืน

กลอนกะเทาะใจ(สำนวนด้นอีสาน)

 

        “คนนาพิน”   komkonloas@gmail.com

 

“ตำรับรักนักบริหาร”

ความยึดมั่นถือมั่นไม่ยอมเปลี่ยนแปลงติดยึดกับสิ่งถูกใจตัวเองไม่ยอมให้คนอื่น เห็นคนอื่นดีกว่าไม่ได้เกิดความไม่พึงพอใจ ขวัญกำลังใจตกลด หาเหตุแห่งความไม่ปกติมาใส่องค์กร คิดอคติต่อผู้บริหาร เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องปกติของผู้ร่วมงาน นักบริหารต้องหาวิธีแก้ปัญหาและลงมือแก้ไข การปล่อยให้ปัญหาความติดยึดจนเป็นเรื่องปกติ จะทำให้เป็นปัญหาเรื้อรังจนที่สุดแล้วไม่สามารถแก้ไขได้ นั่นคือนักบริหารแพ้ปัญหาซึ่งเป็นวินาศกรรมที่มีราคาแพงทางการบริหาร นักบริหารพึงตระหนักและทุ่มเทลดทางเลือกสั้นที่สุดในการแก้ปัญหานี้ให้หมดสิ้นไปโดยเร็ว

ได้ฮักบ่อยากคืน

โตตนคนเฮานี้มีสัจจะอยู่สองสิ่งความจริงสองสอดไส้ใสแจ้งกะแห่งหลง บ่ปลงวางสางถิ่ม ริมตัณหาพาความอยาก ลมลำบากมาพัดต้องหัวใจเจ้าแกว่างไกว นิจจังความจริงแท้อนิจจังความบ่เที่ยงเพียงสิ่งสองลองยึดมั่นฉันท์เพื่อนฮักแพง ความจริงเพียรบำเพ็ญสร้างธรรมทานสืบสานต่อเฮียนฮุ้หลายกะแห่งพ้อสัจจริงแท้เที่ยงกว่าธรรม เพียงแต่บ่อยากล้ำขอบเขตความเป็นพระธรรมดาของคนต่างองค์ผู้ทรงฮู้ ครูสอนมาพอครองได้หัวใจคนครองตนอยู่ความเป็นกลางอย่างฮู้เฮียนไว้ส่ำอยู่เย็น เอาฮักมาหยอกเล่นเปรียบเทียบเบิ่งแนวเป็นจริงอนิจจังของสังขารบ่เที่ยงทางธรรมแจ้ง ความแสดงเห็นพร้อมยอมพอมีสิดีกว่า เอียงซ้ายขวาออกนอกหน้าเฮาก๋าแล้วจังค่อยทำ ฮักที่ได้แสนเลิศล้าผู้ฮักแก่นวางลงมือ ผู้เฮาถือบ่มีวางรสฮักจางจั่งเจ็บจิ้ว หิ่วเอาความเจ็บช้ำแสนระกำยามฮักบิ่น ทรัพย์สินเต็มแผ่นฟ้าอยากโยนถิ่มบ่เอา ได้ฮักมาแล้วเจ้าบ่อยากหน่ายคืนหลังเป็นตาซังยามมีฮักกอดบ่เซาเอาสุขไว้ หัวใจคนบ่เคยมั่นผันหาดีมีฮักใหม่ ถูกใจเฮากะฮักแท้ซังแล้วอยากปล่อยวาง ยามได้มาบ่อยากว่างอุ้มฮักปักหัวใจยามเขาหนีไกลเฮาห่างเหินแสนอุกเอ้า อนิจจังจริงใจนั่นยังมีวันฝันซึมเสื่อม เหลี่ยมสวยงามถูกลบล้างทลายม้างฮักสลาย พิษฮักแสนโหดร้ายคนจั่งฮักปักกับอก ได้จากความจริงจังบัดฮักพังหัวใจม้าง ยามวันหวานแสนสุขล้นบ่สนคืนฮักเก่าเก่าเว้าใหม่ไปข้างหน้าสิคืนเค้าเจ้าอย่าหวัง ได้มาแล้วร้อยกว่าครั้งยังอยากฮักบ่มีเซา สิเอาเขาจนหมดโตผูกใส่ใจแถมเนื้อ บ่อยากเสียพอน้อยมีแต่เอาตัณหามากอยากได้เธอมาแนบข้างแต่โตเจ้าบ่อยากปลง ความหลงใหลบ่คืนเจ้าเอามาแถมแกมฮักใหม่ ฮักมักแพงกอดมั่นบ่มีมื้อหว่าสิถอย ลืมหว่าสิ่งใหญ่น้อยในโลกสุญญตา บ่มีแนวจีรังเกิดมาสลายสิ้น ฮักคือกันกับน้ำทะเลหลวงบ่มีอิ่ม ปริ่มแล้วเต็มล้นออกข้างวางแล้วกะเหล่าเหย เลยอยากบอกให้ฮู้มีความฮักอยู่พอประมาณฮักไปกันนานดลหมั่นเพียรถนอมแต้ม แซมความซังลงไปบ้างฮักจริงจังแกมบ้าบิ่น เอาให้ชินเกิ่งก้ำสองมั่นคู่ชัง ได้ฮักมาร้อยครั้งฮักคืนตอบเป็นสอง ลองฮักคืนคนฮักมักแทนแสนครั้ง อนิจจังอย่าลืมเว้าความจริงจังบ่มีดอก สุญญตาบอกแก่เจ้าคืนเขาบ้างบัดฮักมา แหน่เด้อ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา