วิเคราะห์ตัวละคร เรื่องขุนช้าง-ขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา

ดีค่ะ

ขอรบกวนท่านที่รู้ช่วบวิเคราะห์ ตัวละครและ วิเคราะห์สังคม ของเรื่อง ขุนช้าง-ขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา ให้หน่อยได้ป่ะค่ะ

ขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ
19 ธ.ค. 2550 18:42
64 ความเห็น
251138 อ่าน


ความคิดเห็นที่ 24 chawanan64@thaimail.com (Guest)

ถ้าคุณเป็นนางวันทองคุณจะเลือกใคร

13 ม.ค. 2552 16:16


ความคิดเห็นที่ 25 *-* (Guest)

ดีค่ะ

ตัวละครหายไป

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ  *-*

7 ก.พ. 2552 16:59


ความคิดเห็นที่ 27 nuni (Guest)

ตอนนี้ครูให้ถอดคำประพันธ์เรื่องขุนช้างขุนแผนน่ะคะ ตอนขุนช้างถวายฎีกา ช่วยหน่อยนะคะ

9 มิ.ย. 2552 19:59


ความคิดเห็นที่ 28 saowaluk_bsw@hotmail.com (Guest)

ตอนนี้ครูให้ถอดคำประพันธ์เรื่องขุนช้างขุนแผนน่ะคะ ตอนขุนช้างถวายฎีกา ช่วยหน่อยนะคะ
21 มิ.ย. 2552 16:58


ความคิดเห็นที่ 29 25144@hotmail.com (Guest)

อยากรุว่าเพื่อนๆคิดว่า การที่วันทองตาย เป็นความผิดของใคร
ขอเหตุผลประกอบ อธิบายเยอะๆน้า
25 มิ.ย. 2552 18:00


ความคิดเห็นที่ 30 clash_poi@hotmail.com (Guest)

ตอนนี้ครูให้ถอดคำประพันธ์เรื่องขุนช้างขุนแผนน่ะคะ ตอนขุนช้างถวายฎีกา ช่วยหน่อยนะคะ

14 ส.ค. 2552 17:18


ความคิดเห็นที่ 31 nongjan1@hotmail.com (Guest)

ช่วยวิเคราะห์นางศรีสุมาลาหน่อยนะจ๊ะ  ขอบคุณล่วงหน้าทุกคนเลยจ๊ะ จะส่งพุธนี้แล้วo.k.

14 ก.ย. 2552 19:26


ความคิดเห็นที่ 33 ด.ช. (Guest)

สัส
20 ก.ย. 2552 15:14


ความคิดเห็นที่ 34 เด็กเทพ (Guest)

คนรักsfจ้า555555555555555555555555555555555++++++++++

20 ก.ย. 2552 15:17


ความคิดเห็นที่ 38 Noinaa (Guest)

จริงๆแล้ววันทองน่าสงสารนะเราว่า


หากเป็นสมัยนี้นางอาจไม่ต้องมาตายก็ได้


หากคิดดูดีดีแล้ว ชีวิตของนางเอง


ถูกเลือก ถูกกำหนดด้วยชายทั้งสี่มากกว่า


นางเหมือนไม่มีอิสระภาพในการตัดสินใจเลยจิงๆ


แต่ถ้าเป็นเราเลือกลูกดีกว่า กลางๆสบายใจดี

24 พ.ย. 2552 21:45


ความคิดเห็นที่ 39 promnil19@gmail.com (Guest)

มีแค่นี้หรือไง
25 พ.ย. 2552 10:43


ความคิดเห็นที่ 43 minny_girl2009@hotmail.com (Guest)

ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง ต้องมนตร์มัวหมองเป็นหนักหนา

ตื่นพลางชำเลืองนัยน์ตามา เห็นลูกยานั้นยืนอยู่ริมเตียง

สำคัญคิดว่าผู้ร้ายให้นึกกลัว กอดผัวร้องดันจนสิ้นเสียง

ซวนซบหลบลงมาหมอบเมียง พระหมื่นไวยเข้าเคียงห้ามมารดา

อะไรแม่แซ่ร้องทั้งห้องนอน ลูกร้อนรำคาญใจจึงมาหา

จะร้องไยใช่โจรผู้ร้ายมา สนทนาด้วยลูกอย่าตกใจ ฯ



ครานั้นวันทองผ่องโสภา ครั้นรู้ว่าลูกยาหากลัวไม่

ลุกออกมาพลันด้วยทันใด พระหมื่นไวยเข้ากอดเอาบาทา

วันทองประคองสอดกอดลูกรัก ซบพักตร์ร้องไห้ไม่เงยหน้า

เจ้ามาไยป่านนี้นี่ลูกอา เขารักษาอยู่ทุกแห่งตำแหน่งใน

ใส่ดาลบ้านช่องกองไฟรอบ พ่อช่างลอบเข้ามากระไรได้

อาจองทะนงตัวไม่กลัวภัย นี่พ่อใช้หรือว่าเจ้ามาเอง

ขุนช้างตื่นขึ้นมิเป็นการ เขาจะรุกรานพาลข่มเหง

จะเกิดผิดแม่คิดคะนึงเกรง ฉวยสบเพลงพลาดพล้ำมิเป็นการ

มีธุระสิ่งใดในใจเจ้า พ่อจงเล่าแก่แม่แล้วกลับบ้าน

มิควรทำเจ้าอย่าทำให้รำคาญ อย่าหาญเหมือนพ่อนักคะนองใจ ฯ



จมื่นไวยสารภาพกราบบาทา ลูกมาผิดจริงหาเถียงไม่

รักตัวกลัวผิดแต่คิดไป ก็หักใจเพราะรักแม่วันทอง

ทุกวันนี้ลูกชายสบายยศ พร้อมหมดเมียมิ่งก็มีสอง

มีบ่าวไพร่ใช้สอยทั้งเงินทอง พี่น้องข้างพ่อก็บริบูรณ์

ยังขาดแต่แม่คุณไม่แลเห็น เป็นอยู่ก็เหมือนตายไปหายสูญ

ข้อนี้ที่ทุกข์ยังเพิ่มพูน ถ้าพร้อมมูลแม่ด้วยจะสำราญ

ลูกมาหมายว่าจะมารับ เชิญแม่วันทองกลับไปคืนบ้าน

แม้จะบังเกิดเหตุเภทพาล ประการใดก็ตามแต่เวรา

มาอยู่ไยกับอ้ายหินชาติ แสนอุบาทว์ใจจิตริษยา

ดังทองคำทำเลี่ยมปากกะลา หน้าตาดำเหมือนมินหม้อมอม

เหมือนแมลงวันว่อนเคล้าที่เน่าชั่ว มาเกลือกกลั้วปทุมมาลย์ที่หวานหอม

ดอกมะเดื่อหรือจะเจือดอกพะยอม ว่านักแม่จะตรอมระกำใจ

แม่เลี้ยงลูกมาถึงเจ็ดขวบ เคราะห์ประจวบจากแม่หาเห็นไม่

จะคิดถึงลูกบ้างหรืออย่างไร หรือหาไม่ใจแม่ไม่คิดเลย

ถ้าคิดเห็นเอ็นดูว่าลูกเต้า แม่ทูนเกล้าไปเรือนอย่าเชือนเฉย

ให้ลูกคลายอารมณ์ได้ชมเชย เหมือนเมื่อครั้งแม่เคยเลี้ยงลูกมา ฯ



ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง เศร้าหมองด้วยลูกเป็นหนักหนา

พ่อพลายงามทรามสวาทของแม่อา แม่โศกาเกือบเจียนจะบรรลัย

ใช่จะอิ่มเอิบอาบด้วยเงินทอง มิใช่ของตัวทำมาแต่ไหน

ทั้งผู้คนช้างม้าแลข้าไท ไม่รักใคร่เหมือนกับพ่อพลายงาม

ทุกวันนี้ใช่แม่จะผาสุก มีแต่ทุกข์ใจเจ็บดังเหน็บหนาม

ต้องจำจนทนกรรมที่ติดตาม จะขืนความคิดไปก็ใช่ที

เมื่อพ่อเจ้าเข้าคุกแม่ท้องแก่ เขาฉุดแม่ใช่จะแกล้งแหนงหนี

ถึงพ่อเจ้าเล่าไม่รู้ว่าร้ายดี เป็นหลายปีแม่มาอยู่กับขุนช้าง

เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่ ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง

เมื่อคราวตัวแม่เป็นคนกลาง ท่านก็วางบทคืนให้บิดา

เจ้าเป็นถึงหัวหมื่นมหาดเล็ก มิใช่เด็กดอกจงฟังคำแม่ว่า

จงเร่งกลับไปคิดกับบิดา ฟ้องหากราบทูลพระทรงธรรม์

พระองค์คงจะโปรดประทานให้ จะปรากฏยศไกรเฉิดฉัน

อันจะมาลักพาไม่ว่ากัน เช่นนั้นใจแม่มิเต็มใจ ฯ



ครานั้นจึงโฉมเจ้าพลายงาม ฟังความเห็นว่าแม่หาไปไม่

คิดบ่ายเบี่ยงเลี่ยงเลี้ยวเบี้ยวบิดไป เพราะรักไอ้ขุนช้างกว่าบิดา

จึงว่าอนิจจาลูกมารับ แม่ยังกลับทัดทานเป็นหนักหนา

เหมือนไม่มีรักใคร่ในลูกยา อุตส่าห์มารับแล้วยังมิไป

เสียแรงเป็นลูกผู้ชายไม่อายเพื่อน จะพาแม่ไปเรือนให้จงได้

แม้นมิไปให้งามก็ตามใจ จะบาปกรรมอย่างไรก็ตามที

จะตัดเอาศีรษะของแม่ไป ทิ้งแต่ตัวไว้ให้อยู่นี่

แม่อย่าเจรจาให้ช้าที จวนแจ้งแสงสีจะรีบไป ฯ





ครานั้นวันทองผ่องโสภา เห็นลูกยากันฟันมันไส้

ถือดาบฟ้าฟื้นยืนแกว่งไกว ตกใจกลัวว่าจะฆ่าฟัน

จึงปลอบว่าพลายงามพ่อทรามรัก อย่าฮึกฮักว้าวุ่นทำหุนหัน

จงครวญใคร่ให้เห็นข้อสำคัญ แม่นี้พรั่นกลัวแต่จะเกิดความ

ด้วยเป็นข้าลักไปไทลักมา เห็นเบื้องหน้าจะอึงแม่จึงห้าม

ถ้าเห็นเจ้าเป็นสุขไม่ลุกลาม ก็ตามเถิดมารดาจะคลาไคล

ว่าพลางนางลุกออกจากห้อง ศร้าหมองโศกาน้ำตาไหล

พระหมื่นไวยก็พามารดาไป พอรุ่งแจ้งแสงใสก็ถึงเรือน ฯ


ช่วยแปลให้หน่อยนะคะ จำเป็นต้องส่งครูจริง (((( ได้โปรด !!))))
26 ม.ค. 2553 16:53


ความคิดเห็นที่ 44 minny_girl2009@hotmail.com (Guest)

ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง ต้องมนตร์มัวหมองเป็นหนักหนา

ตื่นพลางชำเลืองนัยน์ตามา เห็นลูกยานั้นยืนอยู่ริมเตียง

สำคัญคิดว่าผู้ร้ายให้นึกกลัว กอดผัวร้องดันจนสิ้นเสียง

ซวนซบหลบลงมาหมอบเมียง พระหมื่นไวยเข้าเคียงห้ามมารดา

อะไรแม่แซ่ร้องทั้งห้องนอน ลูกร้อนรำคาญใจจึงมาหา

จะร้องไยใช่โจรผู้ร้ายมา สนทนาด้วยลูกอย่าตกใจ ฯ



ครานั้นวันทองผ่องโสภา ครั้นรู้ว่าลูกยาหากลัวไม่

ลุกออกมาพลันด้วยทันใด พระหมื่นไวยเข้ากอดเอาบาทา

วันทองประคองสอดกอดลูกรัก ซบพักตร์ร้องไห้ไม่เงยหน้า

เจ้ามาไยป่านนี้นี่ลูกอา เขารักษาอยู่ทุกแห่งตำแหน่งใน

ใส่ดาลบ้านช่องกองไฟรอบ พ่อช่างลอบเข้ามากระไรได้

อาจองทะนงตัวไม่กลัวภัย นี่พ่อใช้หรือว่าเจ้ามาเอง

ขุนช้างตื่นขึ้นมิเป็นการ เขาจะรุกรานพาลข่มเหง

จะเกิดผิดแม่คิดคะนึงเกรง ฉวยสบเพลงพลาดพล้ำมิเป็นการ

มีธุระสิ่งใดในใจเจ้า พ่อจงเล่าแก่แม่แล้วกลับบ้าน

มิควรทำเจ้าอย่าทำให้รำคาญ อย่าหาญเหมือนพ่อนักคะนองใจ ฯ



จมื่นไวยสารภาพกราบบาทา ลูกมาผิดจริงหาเถียงไม่

รักตัวกลัวผิดแต่คิดไป ก็หักใจเพราะรักแม่วันทอง

ทุกวันนี้ลูกชายสบายยศ พร้อมหมดเมียมิ่งก็มีสอง

มีบ่าวไพร่ใช้สอยทั้งเงินทอง พี่น้องข้างพ่อก็บริบูรณ์

ยังขาดแต่แม่คุณไม่แลเห็น เป็นอยู่ก็เหมือนตายไปหายสูญ

ข้อนี้ที่ทุกข์ยังเพิ่มพูน ถ้าพร้อมมูลแม่ด้วยจะสำราญ

ลูกมาหมายว่าจะมารับ เชิญแม่วันทองกลับไปคืนบ้าน

แม้จะบังเกิดเหตุเภทพาล ประการใดก็ตามแต่เวรา

มาอยู่ไยกับอ้ายหินชาติ แสนอุบาทว์ใจจิตริษยา

ดังทองคำทำเลี่ยมปากกะลา หน้าตาดำเหมือนมินหม้อมอม

เหมือนแมลงวันว่อนเคล้าที่เน่าชั่ว มาเกลือกกลั้วปทุมมาลย์ที่หวานหอม

ดอกมะเดื่อหรือจะเจือดอกพะยอม ว่านักแม่จะตรอมระกำใจ

แม่เลี้ยงลูกมาถึงเจ็ดขวบ เคราะห์ประจวบจากแม่หาเห็นไม่

จะคิดถึงลูกบ้างหรืออย่างไร หรือหาไม่ใจแม่ไม่คิดเลย

ถ้าคิดเห็นเอ็นดูว่าลูกเต้า แม่ทูนเกล้าไปเรือนอย่าเชือนเฉย

ให้ลูกคลายอารมณ์ได้ชมเชย เหมือนเมื่อครั้งแม่เคยเลี้ยงลูกมา ฯ



ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง เศร้าหมองด้วยลูกเป็นหนักหนา

พ่อพลายงามทรามสวาทของแม่อา แม่โศกาเกือบเจียนจะบรรลัย

ใช่จะอิ่มเอิบอาบด้วยเงินทอง มิใช่ของตัวทำมาแต่ไหน

ทั้งผู้คนช้างม้าแลข้าไท ไม่รักใคร่เหมือนกับพ่อพลายงาม

ทุกวันนี้ใช่แม่จะผาสุก มีแต่ทุกข์ใจเจ็บดังเหน็บหนาม

ต้องจำจนทนกรรมที่ติดตาม จะขืนความคิดไปก็ใช่ที

เมื่อพ่อเจ้าเข้าคุกแม่ท้องแก่ เขาฉุดแม่ใช่จะแกล้งแหนงหนี

ถึงพ่อเจ้าเล่าไม่รู้ว่าร้ายดี เป็นหลายปีแม่มาอยู่กับขุนช้าง

เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่ ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง

เมื่อคราวตัวแม่เป็นคนกลาง ท่านก็วางบทคืนให้บิดา

เจ้าเป็นถึงหัวหมื่นมหาดเล็ก มิใช่เด็กดอกจงฟังคำแม่ว่า

จงเร่งกลับไปคิดกับบิดา ฟ้องหากราบทูลพระทรงธรรม์

พระองค์คงจะโปรดประทานให้ จะปรากฏยศไกรเฉิดฉัน

อันจะมาลักพาไม่ว่ากัน เช่นนั้นใจแม่มิเต็มใจ ฯ



ครานั้นจึงโฉมเจ้าพลายงาม ฟังความเห็นว่าแม่หาไปไม่

คิดบ่ายเบี่ยงเลี่ยงเลี้ยวเบี้ยวบิดไป เพราะรักไอ้ขุนช้างกว่าบิดา

จึงว่าอนิจจาลูกมารับ แม่ยังกลับทัดทานเป็นหนักหนา

เหมือนไม่มีรักใคร่ในลูกยา อุตส่าห์มารับแล้วยังมิไป

เสียแรงเป็นลูกผู้ชายไม่อายเพื่อน จะพาแม่ไปเรือนให้จงได้

แม้นมิไปให้งามก็ตามใจ จะบาปกรรมอย่างไรก็ตามที

จะตัดเอาศีรษะของแม่ไป ทิ้งแต่ตัวไว้ให้อยู่นี่

แม่อย่าเจรจาให้ช้าที จวนแจ้งแสงสีจะรีบไป ฯ





ครานั้นวันทองผ่องโสภา เห็นลูกยากันฟันมันไส้

ถือดาบฟ้าฟื้นยืนแกว่งไกว ตกใจกลัวว่าจะฆ่าฟัน

จึงปลอบว่าพลายงามพ่อทรามรัก อย่าฮึกฮักว้าวุ่นทำหุนหัน

จงครวญใคร่ให้เห็นข้อสำคัญ แม่นี้พรั่นกลัวแต่จะเกิดความ

ด้วยเป็นข้าลักไปไทลักมา เห็นเบื้องหน้าจะอึงแม่จึงห้าม

ถ้าเห็นเจ้าเป็นสุขไม่ลุกลาม ก็ตามเถิดมารดาจะคลาไคล

ว่าพลางนางลุกออกจากห้อง ศร้าหมองโศกาน้ำตาไหล

พระหมื่นไวยก็พามารดาไป พอรุ่งแจ้งแสงใสก็ถึงเรือน ฯ


ช่วยแปลให้หน่อยนะคะ จำเป็นต้องส่งครูจริง (((( ได้โปรด !!))))
26 ม.ค. 2553 16:54


ความคิดเห็นที่ 45 HJ (Guest)

เราว่าเป็นความผิดของพวกผู้ชายทั้งหลายแหล่มากกว่า ถ้าพวกนี้ไม่มาแย่งนางวันทอง เรื่องก้อไม่เกิด เพราะฉะนั้น นางวันทองน่าสงสารที่สุดที่ต้องโดนประหารชีวิต
26 ม.ค. 2553 19:27


ความคิดเห็นที่ 47 orng_cp@hotmail.com (Guest)

ช่วยหาลักษณะนิสัยของตัวละครในเรื่องขุนช้างขุนแผนทุกตัวเป็นบทกลอนคร้า.....ขอบคุณมากคร้า
29 ม.ค. 2553 14:11


ความคิดเห็นที่ 48 i_her_tark@hotmail.com (Guest)

ช่วยแปล บทนี้ที นะครับ จะ ส่ง อาจารย์แล้ว ๏

๏ ข้าไทได้ฟังขุนช้างใช้ ต่างเที่ยวค้นด้นไปจะเอาหน้า
ทั้งห้องนอกห้องในไม่พบพา ทั่วเคหาแล้วไปค้นจนแผ่นดิน
เห็นประตูรั้วบ้านบานเปิดกว้าง ผู้คนนอนสล้างไม่ตื่นสิ้น
เสาแรกแตกต้นเป็นมลทิน กินใจกลับมาหาขุนช้าง
บอกว่าได้ค้นคว้าหาพบไม่ แล้วเล่าแจ้งเหตุไปสิ้นทุกอย่าง
ข้าเห็นวิปริตผิดท่าทาง ที่นวลนางวันทองนั้นหายไป ฯ

๏ ครานั้นขุนช้างฟังบ่าวบอก เหงื่อออกโซมล้านกบาลใส
คิดคิดให้แค้นแสนเจ็บใจ ช่างทำได้ต่างต่างทุกอย่างจริง
สองหนสามหนก่นแต่หนี พลั้งทีลงไม่รอดนางยอดหญิง
คราวนั้นอ้ายขุนแผนมันแง้นชิง นี่คราวนี้หนีวิ่งไปตามใคร
ไม่คิดว่าจะเป็นเห็นว่าแก่ ยังสาระแนหลบลี้หนีไปไหน
เอาเถิดเป็นไรก็เป็นไป ไม่เอากลับมาได้มิใช่กู ฯ

๏ จะกล่าวถึงโฉมเจ้าพลายงาม เกรงเนื้อความนั่งนึกตรึกตรองอยู่
อ้ายขุนช้างสารพัดเป็นศัตรู ถ้ามันรู้ว่าลักเอาแม่มา
มันจะสอดแนมแกมเท็จ ไปกราบทูลสมเด็จพระพันวษา
ดูจะระแวงผิดในกิจจา มารดาก็จะต้องซึ่งโทษภัย
คิดแล้วเรียกหมื่นวิเศษผล เอ็งเป็นคนเคยชอบอัชฌาสัย
จงไปบ้านขุนช้างด้วยทันใด ไกล่เกลี่ยนเสียอย่าให้มันโกรธา
บอกว่าเราจับไข้มาหลายวัน เกรงแม่จะไม่ทันมาเห็นหน้า
เมื่อคืนนี้ซ้ำมีอันเป็นมา เราใช้คนไปหาแม่วันทอง
พอขณะมารดามาส่งทุกข์ ร้องปลุกเข้าไปถึงในห้อง
จึงรีบมาเร็วไวดีงใจปอง รักษาจนแสงทองสว่างฟ้า
ไม่ตายคลายคืนฟื้นขึ้นได้ กูขอแม่ไว้พอเห็นหน้า
แต่พอให้เลื่อนหลายหลายเวลา จึงส่งมารดานั้นคืนไป

ช่วง ที ขอบคุณ อย่างสูง ครับ
26 พ.ค. 2553 21:59


ความคิดเห็นที่ 49 ป๋อมแป๋ม (Guest)

ช่วยเรีนงลำดับความสำคัญของตัวละคร ว่าทำไมถึงสำคัญให้หน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
15 มิ.ย. 2553 20:18


ความคิดเห็นที่ 52 Gampoo (Guest)

ไม่เห็นมีวิเคราะห์ตัวละครเลยอ่า
7 ก.ค. 2553 16:41


ความคิดเห็นที่ 54 W.LEENARAK@HOTMAIL.COM (Guest)

อยากหล่อเหมือนขุนแผน
10 พ.ย. 2553 11:12


ความคิดเห็นที่ 56 - (Guest)

1. ขุนแผน

เป็นทหารเอกของสมเด็จพระพันวษา มีความรู้ ความสามารถสมเป็นชาย มีนิสัยกล้าหาญ อดทน ซื่อสัตย์ กตัญญู แต่เป็นคนเจ้าชู้ และมีคารมคมคาย ทำให้ผู้ฟังเคลิบเคลิ้ม

2. ขุนช้าง

เป็นชายที่มีรูปร่างไม่งาม คือ อ้วน หัวล้าน แต่ร่ำรวย ใจคอกว้างขวาง และมีความรักที่แท้จริงมั่นคงต่อนางวันทอง ขุนช้างมีนิสัยที่ไม่ดี เป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยม ชอบใช้อุบายหลอกลวงผู้อื่นโดยหวังในสิ่งที่ตนปรารถนาจนทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายเสมอ

3. นางวันทอง

นางวันทอง เดิมชื่อพิมพิลาไลย เป็นหญิงงามที่มีชายหมายปองมาก จนเป็นเหตูให้เกิดการชิงรักกันขึ้นระหว่างขุนช้างและขุนแผน มีนิสัยใจร้อน อารมณ์รุนแรง ไม่ยอมใคร และฝีปากกล้า ค่อนข้างจะเป็นคนใจโลเล เพราะนางมีสามีถึงสองคนโดยที่เลือกไม่ได้ว่าจะอยู่ฝ่ายใด

4. พลายงาม

เป็นผู้ที่ดำเนินตามรอยพ่อ คือ รู้จักบวชเรียนหาความรู้และรับใช้ชาติ มีนิสัยวู่วาม แต่เป็นคนที่มีความกตัญญูรู้คุณคน และอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ที่ตนเคารพนับถือ

5.สมเด็จพระพันวษา

สมเด็จ พระพันวษา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ยุคนี้เป็นยุคที่บ้านเมืองเจริญรุ่งรือง มีความอุดมสมบูรณ์ราษฎรทั้งหลายอยู่กันอย่างร่มเย็นเป็นสุข บรรดาประเทศใกล้เคียงก็อ่อนน้อม เพราะยำเกรงบารมี

ครั้งสมเด็จพระพันวษานารากร ครองนครกรุงศรีอยุธยา
เกษมสุขแสนสนุกดังเมืองสวรรค์ พระเดชนั้นแผ่ไปในทิศา
เป็นปิ่นภพลบโลกโลกา ครอบครองไพร่ฟ้าประชากร
เมืองขึ้นน้อยใหญ่ในอาณาเขต เกรงพระเดชทั่วหมดสยดสยอน
ต่างประเทศขอบเขตพระนคร ชลีกรอ่อนเกล้าอภิวันท์
พร้อมด้วยโภไคยไอศูรย์ สมบูรณพูนสุขเกษมสันต์
พระองค์ทรงทศพิราชธรรม์ ราษฎรทั้งนั้นก็ยินดี

สมเด็จพระพันวษามีนิสัย โกรธง่าย แต่พระองค์ก็นับว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีความยุติธรรมต่อพวกทหาร เสนา อำมาตย์ และราษฎรพอสมควร เมื่อมี คดีฟ้องร้องกัน ก็จะให้มีการไต่สวน และพิสูจน์ความจริง

6. นางทองประศรี

เป็น หญิงที่มีน้ำใจเด็ดเดี่ยว ทรหดอดทน ในคราวที่ขุนไกรผู้เป็นสามีประสบเคราะห์กรรมถึงถูกประหารชีวิต นางทองประศรีรู้ข่าวก็รีบพาลูกหนีเข้าป่ามุ้งหน้าไปหาญาติของขุนไกรที่ กาญจนบุรี แล้วตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากินอย่างขยันขันแข็งค่อยเก็บหอมรอมริบ จนมีฐานะดีขึ้น และเลี้ยงลูกชาย คนเดียวอย่างเอาใจใส่ คอยอบรมสั่งสอนให้เป็นคนดีอยู่เสมอ
28 พ.ย. 2553 22:58

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น