อายุทางธรณีวิทยา

3.1 อายุทางธรณีวิทยา
          โดยทั่วไปอายุทางธรณีวิทยาแบ่งเป็น 2 แบบ คือ อายุเปรียบเทียบและอายุสัมบูรณ์   ซึ่งมีวิธีการศึกษาต่างกัน
           อายุเปรียบเทียบ (relative age)  เป็นอายุหินเปรียบเทียบซึ่งบอกว่าหินชุดใดมีอายุมากหรือน้อยกว่ากัน   อายุเปรียบเทียบหาได้โดยอาศัยข้อมูลจากซากดึกดำบรรพ์ที่ทรายอายุ   ลักษณะและลำดับของหินชนิดต่างๆ และลักษณะโครงสร้างทางธรณีวิทยาของหิน   แล้วนำมาเปรียบเทียบทางธรณีวิทยาที่เรียกว่า ธรณีกาล (geologic time) ดังภาพ 3.4 ก็จะสามารถบอกอายุของหอนที่เราศึกษาได้ว่าเป็นหินในยุคไหน   หรือ ช่วงอายุ เป็นเท่าใด
          อายุสัมบูรณ์ (absolute age) เป็นอายุหินหรือซากดึกดำบรรพ์   ที่สามารถบอกเป็นจำนวนปีที่ค่อนข้างแน่นอน   การหาอายุสัมบูรณ์ใช้วิธีคำนวณจากครึ่งชีวิตของธาตุกัมมันตรังสีที่มีอยู่ในหิน   หรือซากดึกดำบรรพ์ที่ต้องการศึกษา   ธาตุกัมมันตรังสีที่นิยมนำมาหาอายุสัมบูรณ์ ได้แก่ ธาตุคาร์บอน-14 ธาตุโพแทสเซียม-40  ธาตุเรเดียม-226 ธาตุยูเรเนียม-238 เป็นต้น   การหาอายุสัมบูรณ์มักใช้กับหินที่มีอายุมากเป็นแสนเป็นล้านปี เช่น หินแกรนิตบริเวณฝั่งตะวันตกของเกาะภูเก็ต   ซึ่งเคยเป็นหินต้นกำเนิดแร่ดีบุกมีอายุสัมบูรณ์ประมาณ 100 ล้านปี   ส่วนตะกอนซากดึกดำบรรพ์ที่มีอายุน้อยกว่า 50,000 ปี   มักใช้วิธีกัมมันตรังสีคาร์บอน-14   เช่น   ซากหอยนางรมที่วัดเจดีย์หอย อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานีมีอายุประมาณ 5,500 ปี

 
ภาพ3.1 ซากหอยนางรม ที่สะสมอยู่กับดินเหนียวทะเล และบางส่วนที่ถูกขุดขึ้นมาไว้บนพื้น  
สำหรับนำไปสร้างเจดีย์ ที่วัดเจดีย์หอย อำเภอลาดหลุดแก้ว จังหวัดปทุมธานี

-  นักเรียนคิดว่าการหาอายุทางธรณีทั้ง 2 แบบ   มีความสัมพันธ์กับวิชาอะไรบ้าง