|
การแตกตัวเป็นไอออนของน้ำ
จากการศึกษาที่ผ่านมาได้ทราบแล้วว่าน้ำเป็นโมเลกุลโคเวเลนต์มีขั้วและเป็นตัวทำละลายที่ดี น้ำบริสุทธิ์ เช่น น้ำกลั่น แตกตัวเป็นไอออนได้หรือไม่ จะมีวิธีทดสอบได้อย่างไร
การทดลอง 8.3 การนำไฟฟ้าของน้ำ
1. ใส่น้ำกลั่น 10
ลงในหลอดทดลองขนาดกลางทดสอบการนำไฟฟ้าด้วยเครื่องตรวจการนำไฟฟ้าสังเกตความสว่างของหลอดไฟ
2. ต่อแอมมิเตอร์ชนิดที่วัดกระแสไฟฟ้าได้เป็นไมโครแอมแปร์เข้ากับเครื่องตรวจการนำไฟฟ้าแล้วจุ่มลวดตัวนำของเครื่องตรวจการนำไฟฟ้าลงในน้ำกลั่น ดังรูป 8.3 อ่านค่ากระแสไฟฟ้าบันทึกผล
อุ่รน้ำกลั่นให้ร้อนประมาณ 60
แล้วทดสอบการนำไฟฟ้าเช่นเดียวกับข้อ 2
.jpg)
รูป 8.3 การทดสอบการนำไฟฟ้าของน้ำกลั่น
- น้ำกลั่นนำไฟฟ้าหรือไม่ อย่างไร
- การนำไฟฟ้าของน้ำกลั่นที่อุณหภูมิสูงกับที่อุณหภูมิต่ำแตกต่างกันหรือไม่ อย่างไร
จากผลการทดลอง น้ำกลั่นบริสุทธิ์นำไฟฟ้าได้น้อยมาก จนไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วยเครื่องตรวจการนำไฟฟ้าธรรมดา แต่เมื่อใช้แอมมิเตอร์ช่วยในการตรวจสอบ เข้มของแอมมิเตอร์เบนเพียงเล็กน้อย แสดงว่าน้ำบริสุทธิ์แตกตัวให้ไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนน้อยมาก การแตกตัวของน้ำบริสุทธิ์เป็นดังสมการ
![]()
หรือ
![]()
![]()
![]()
เนื่องจากน้ำแตกตัวได้น้อยมากจนถือว่าความเข้มข้นของน้ำไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อจักความสัมพันธ์อยู่ในรูปใหม่จึงได้ค่าคงที่ใหม่ซึ่งเรียกว่า ค่าคงที่การแตกตัวของน้ำ ใช้สัญลักษณ์ 
ดังนั้น![]()
จากผลการทดลอง พบว่าน้ำที่อัณหภูมิสูงนำไฟฟ้าได้ดีกว่าที่อุณหภูมิต่ำ แสดงว่าน้ำที่อุณหภูมิสูงแตกตัวเป็นไอออนได้มากกว่าที่อุณหภูมิต่ำ
จึงสูงกว่า ตัวอย่างเช่น
ค่า
ที่อุณหภูมิ
มีค่าเท่ากับ1.0 x 
ค่า
ที่อุณหภูมิ
มีค่าเท่ากับ9.5 x 
ดังนั้น การบอกค่า
จึงต้องระบุอุณหภูมิด้วยเช่นเดียวกับค่าคงที่อื่น ๆ โดยปกติเราจะไม่กล่าวถึงหน่วยของ
เช่นเดียวกับค่าคงที่สมดุลอื่น ๆ ยกเว้นในกรณีที่จะนำมาใช้คำนวณความเข้มข้นของไอออนจึงจะระบุหน่วยของ 
จากสมการการแตกตัวของน้ำ จะได้ไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนเกิดขึ้นในจำนวนโมลที่เท่ากัน ดังนั้น
= ![]()
นั่นคือ
=
หรือ = ![]()
หรือ
= ![\displaystyle [OH^-]^2 \displaystyle [OH^-]^2](/latexrender/pictures1/e02/f56/f563263c2cc093b492be1eef6cf9ec03.png)
=
=
ที่อุณหภูมิ 25
= 1.0 x 
แสดงว่าน้ำบริสุทธิ์ที่อุณหภูมิ25
มีความเข้มข้นของไฮโดรเนียมไอออนเท่ากับความเข้มข้นของไฮดรอกไซด์ไอออนคือ
1.0 x 
การเปลี่ยนความเข้มข้นของไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนในน้ำ
น้ำบริสุทธิ์ที่อุณหภูมิ25
มีไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนเท่ากันคือ
1.0 x
ถ้าเติมกรดหรือเบสลงในน้ำ ความเข้มข้นของไอออนทั้งสองในสารละลาย รวมทั้งสมดุลของน้ำจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร
การเติมกรดลงในน้ำ จะทำให้ปริมาณ
ในสารละลายเพิ่มขึ้นและสมดุลของน้ำถูกรบกวน ตามหลักของเลอชาเตอลิเอ ระบบจะปรับตัวเพื่อลดปริมาณของ
โดยรวมตัวกับ
เกิดเป็นโมเลกุลของน้ำและเข้าสู่สมดุลอีกครั้งหนึ่ง ณ ภาวะสมดุล ความเข้มข้นของ
ในสารละลายจะลดลงคือน้อยกว่า 1.0 x
ส่วนความเข้มข้นของ
จะมากกว่า 1.0 x
แตผลคูณของความเข้มข้นของไอออนทั้งสองยังมีค่าคงที่ ดังความสัมพันธ์ต่อไปนี้
![]()
![]()
ถ้าทราบความเข้มข้นของ
ในสารละลายก็สามารถคำนวณหาความเข้มข้นของ
ได้ เช่น น้ำมีความเข้มข้นของ
เท่ากับ 1.0 x
เมื่อเติมกรดลงไปจำนวนหนึ่งและสมมติว่าที่ภาวะสมดุลมีความเข้มข้นของ
เป็น 1.0 x
ความเข้มข้นของ
จะมี่ค่าเท่าใด สามารถคำนวณหาได้ดังนี้
= ![\displaystyle\frac{{1.0\times10^{-14}mol^2/dm^6}}{{[1.0\times10^{-4}mol/dm^3]}} \displaystyle\frac{{1.0\times10^{-14}mol^2/dm^6}}{{[1.0\times10^{-4}mol/dm^3]}}](/latexrender/pictures1/b6f/b6fe7e37f9bd913019137f28d6ffb8a6.png)
= 1.0 x 
- ถ้าเติมไซเดียมไฮดรอกไซด์ลงในน้ำ ความเข้มข้นของไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร
การเติมเบสลงในน้ำ จะทำให้ภาวะสมดุลของน้ำเปลี่ยนแปลง และในที่สุดระบบจึงปรับตัวเพื่อเข้าสู่สมดุลอีกครั้ง ณ ภาวะสมดุล ความเข้มข้นของ
จะมากกว่า 1.0 x
และความเข้มข้นของ
จะน้อยกว่า 1.0 x 
ในสารละลายที่มีน้ำเป็นตัวทำละลาย จะมีทั้งไฮโดรเนียมไอออนและไฮดรอกไซด์ไอออนรวมอยู่ด้วยกัน เมื่อความเข้มข้นของไอออนหนึ่งเพิ่มขี้น ความเข้มข้นของอีกไอออนหนึ่งจะลดลง แต่ผลคูณของ
หรือ ค่า
ยังคงมีค่าคงที่เท่ากับ 1.0 x
เสมอ ที่อุณหภูมิ 25
ดังรูป 8.4
.jpg)
รูป 8.4 เปรียบเทียบความเข้มข้นของ
และ
กับความเป็นกรด - เบสของสารละลาย
|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |