|
เจดีย์ทราย
สองเรา และฮิกส์โบซอน
"ครั้งนึง ครั้งนึงยังจําได้ไหม สองเราเคยเที่ยวงานวัดบ้านใต้
ร่วมงานปิดทององค์พระมาลัย ก่อพระเจดีย์ทรายร่วมกัน..."
ได้ยินเพลงนี้ เด็กสมัยนี้อาจจะงงว่างานวัดคืออะไร แต่หลายคนอาจจะนั่งยิ้ม
นึกถึงภาพบรรยากาศในอดีต รถไต่ถังเอย ชิงช้าสวรรค์เอย ยิงเป้าปืนลม
เสียงตุ๊กตาลิงตีฉาบ โดยเฉพาะเมียงู แล้วก็อาจตามมาด้วยเสียงถอนใจ
เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามันเป็นภาพของวัยหนุ่มสาว และคนที่นึกภาพได้คือแก่แล้ว
แต่เนื่องจากไม่ได้แก่มาก ผมจึงถอนใจเพียงสั้นๆ
จากนั้นภาพของเราสองคนนั่งก่อเจดีย์ทรายก็ผุดขึ้นมาในความทรงจํา
ทรายเม็ดเล็กๆ ถูกปล่อยลงไปช้าๆ ช้าที่สุดเท่าที่จะช้าได้ ด้วยสิ่งที่ต้องการไม่ใช่เพียงเจดีย์ทราย
แต่เป็นกลิ่นหอมรัญจวน และดวงหน้าใสๆ ของคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม
ยิ่งเม็ดทรายหล่นร่วงจากมือ ดวงหน้าสวยนั้นก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ
กว่าเม็ดทรายจะร่วงหมดกํามือ เธอก็นั่งก้มหน้าอยู่ข้างๆ แล้ว
กลิ่นหอมนั้นหอมเสียจนรู้สึกเหมือนถ้าเพียงยื่นหน้าไปอีกนิด
จมูกก็จะได้สัมผัสแหล่งกําเนิดของกลิ่น....
แต่ก่อนที่จะเลยเถิดไปกว่านั้น เราก็วกมาเข้าเรื่องฟิสิกส์
ฟิสิกส์ที่พูดถึงนี้อยู่ในเม็ดทรายที่ร่วงลงบนยอดเจดีย์ทรายนั่นเอง
ซึ่งตอนนั้นผมไม่ค่อยได้สังเกต เพราะสายตามัวไปจับอยู่ที่คนข้างๆ
เสียเป็นส่วนใหญ่ หารู้ไม่ว่า ทุกเม็ดที่ร่วงลงไปนั้น มีคําตอบสําหรับความลับของการกําเนิดจักรวาลซ่อนอยู่
ข้ามไปอ่านหน้า [1] [2]
[3]
[4]
[5]
[6]
|
