Francisco Tarrega (1852-1909) : บิดาของเทคนิคกีตาร์คลาสสิคยุคปัจจุบัน

ก่อนที่จะล่วงเลยไปกับเนื้อหาสำหรับเดือนนี้ ผมก็มีเพลงมาฝากกันอีกเช่นเคย Estudio brillante ผลงานการประพันธ์ของนักกีตาร์ที่เราจะคุยกันในฉบับนี้ Francisco Tarrega เกิดในสเปน ชีวิตก็คล้าย ๆ กับนักดนตรีชื่อดังทั่วไป คือมีแววรุ่งตั้งแต่อายุยังน้อย Tarrega เข้าโรงเรียนดนตรีตอนอายุ 22 ปีเพื่อเรียน harmony and composition เรื่องราวที่น่าสนใจคือ ระหว่างที่เรียน Tarrega แสดงผลงานการประพันธ์โดยจัดให้เป็นเปียโนครึ่งหนึ่ง และกีตาร์อีกครึ่งหนึ่ง ให้ผู้ชมออกเสียงกันว่าชอบ ครึ่งไหนมากกว่ากัน ก็แน่นอนล่ะครับเป็นกีตาร์ ก็ท่าทางเขาจะเล่นกีตาร์เก่งกว่าเปียโน หลังจากนั้นมา เขาก็เน้นแต่กีตาร์ ทั้งแสดง และสอน Tarrega ก็มีชีวิตทัวร์เหมือนนักดนตรีทั่วไป ทัวร์ยุโรป สอนกีตาร์ แต่สิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่น ขนาดที่เราเรียกกันว่าบิดา มีอยู่สองเรื่องใหญ่ ๆ เรื่องแรก คือ เขาปรับท่าทางการนั่ง ตำแหน่งของขา, มือ ในขณะเล่นกีตาร์ เขานี่แหละครับเป็นคนที่เสนอให้มีการใช้ ที่รองยกเท้าที่เราใช้กันมาจนทุกวันนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเขาใช้ความรู้ทางเปียโน มาประยุคเข้ากับกีตาร์ จนกระทั่งกลายมาเป็นกฎ หรือเทคนิคการใช้นิ้วที่ยังใช้กันในปัจจุบัน อีกเรื่องหนึ่งก็คือ การที่เขาได้ใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมาจากโรงเรียนคนตรี มาใช้ในการขยายความหลากหลายของงานเพลง สำหรับกีตาร์ ไม่ว่าจะด้วยการแปลงชิ้นงานสำหรับเครื่องดนตรีอื่น ๆ หรือว่าจะเป็นงานที่เขาแต่งขึ้นมาสำหรับกีตาร์โดยเฉพาะ ก็ได้ยกตัวอย่างกันไปแล้วในตอนต้น รวมทั้งในฉบับที่แล้วด้วย ทั้งงานสอน และงานแต่ง ก็มีผลงานที่เราพอที่จะยกตัวอย่างกันได้บ้าง ลูกศิษย์ที่ดัง ๆ ก็เป็น Emilio Pujol, Miguel Llobet ส่วนงานที่น่าสนใจ ก็มี Capricho Arabe, Complete Preludes, Adelita, Lagrima และก็ 2 งานที่ให้ฟังกันไปแล้ว บางเพลงก็เรียกได้ว่าง่ายเลยทีเดียว อย่างเช่น Adelita, Lagrima เนื่องจากเป็นเพลงสำหรับกีตาร์ แต่งโดยนักกีตาร์ ไหนๆ ก็ คุยซะมาก ก็ลองฟังทั้ง 2 เพลงนี้ดูละกันครับ

เพราะดีใช่ไหมครับ ไม่ยากด้วย ถ้าสนใจโน้ตก็ติดต่กันมาได้นะครับ ใครสนใจอ่านเพิ่มเติมกันก็ได้ที่ http://www.geocities.com/TheTropics/Shores/8063/tarrega.htm  และ http://vila-real.com/turismo/itarrega.htm

ต่อไปก็ตามที่สัญญากันไว้ครับ เรื่อง Tremolo เนื่องจากกีตาร์ไม่สามารถที่จะลากเสียงยาว ๆ เหมือนไวโอลินได้ แม้กระทั่งเปียโน กีตาร์ก็ยังสู้ไม่ไหว ดังนั้นเทคนิคนี้ก็ เป็นการทำให้เกิดความรู้สึกต่อเนื่องของเสียงเหมือนเป็นการลากเสียง ทั่วไปแล้วก็จะใช้นิ้วโป้งเล่นเสียงประสาน หรือเสียงต่ำ ส่วนตัวทำนองก็เป็นการดีดเร็ว ๆ ด้วยนิ้วนาง, นิ้วกลาง และนิ้วชี้ ตามลำดับลงบนโน้ตตัวเดียวกัน ผลของ tremolo ที่ดี ๆ คือ ความเร็ว ความสม่ำเสมอของจังหวะ และ ความดังเบา ก็เห็นในเพลงทั้ง 2 เพลงที่ยกตัวอย่างกันไปแล้วในฉบับที่แล้ว ถึงแม้ว่าเทคนิคนี้ดู ๆ ไปแล้วเหมือนจะเป็นอะไรที่บอกว่า ใช่เลยนี่ล่ะกีตาร์คลาสสิค แต่ก็ไม่จำเป็นเท่าไรนัก เพราะมีโรงเรียนดนตรีปัจจุบัน ไม่ได้สนใจเทคนิคนี้เท่าไรนัก 

ครับฉบับนี้เราก็รู้จักกับสุดยอดนักกีตาร์ตลอดกาลของโลกคนหนึ่งกันไป มีเพลงแถมไปนิดหน่อย แล้วก็แนะนำ tremolo ให้รู้จักกันพอหอมปากหอมคอ ก็จบกันก่อนแค่นี้ สำหรับเดือนนี้ สั้น ๆ หน่อย ส่วนเดือนหน้า ผมคงจะสอน การเล่นกีตาร์ คงไม่ได้เน้นอะไรเกี่ยวกับท่าทาง อะไรกันมาก แต่ที่จะพยายามสอนคือ การอ่านโน้ตมาตรฐานสำหรับกีตาร์ เอากันตั้งแต่เริ่มต้นกันเลย ค่อย ๆ ตาม ๆ กัน ไปนะครับ คงมีตัวอย่าง มีการบ้าน ให้เล็ก ๆ น้อย สลับกับเกล็ดความรู้ทั่ว ๆ ไป เหมือนกับ 2-3 ฉบับที่ผ่านมาแทรก ๆ เข้ามาบ้าง สวัสดีครับ