เจ้าหัวใจแดนเถื่อน (ฉบับปรับปรุงทำมือ)

เจ้าหัวใจแดนเถื่อน (ฉบับปรับปรุงทำมือ)

เพราะเงื่อนไขของบุพการี ‘ทรรศิกา’ จำต้องไปใช้ชีวิตที่บ้านนอกคอกนา เป็นเวลาหนึ่งเดือน และที่นั่นเองเธอก็ได้พบกับ ‘เขา’ หนุ่มหล่อคมเข้ม ที่มีทั้งความเถื่อนและอ่อนโยนจนเริ่มทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว

ผู้เขียน ไหมขวัญ ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

ตอนที่ 7.2

 

ตอนที่ 7 (ครึ่งหลัง)

หลังจากที่ทุกคนทานข้าวเสร็จทรรศิกากับปัถยาก็ช่วยกับเก็บของใส่ตะกร้าเตรียมตัวกลับบ้าน ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็รีบทยอยลงกลับไปทำงาน จากปรกติเมื่อทานข้าวเสร็จจะแยกกันไปพักผ่อน เพื่อให้อาหารย่อยก่อน แต่วันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้นเพราะเหลืออีกไม่มากงานก็จะเสร็จแล้ว ต่างคนก็เลยต่างเร่งให้เสร็จจะได้รีบกลับบ้าน

“ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ได้เรียนรู้อะไรไปบ้าง”

จู่ๆ อคิราภ์ที่กำลังเตรียมตัวจะลงหน้างานก็ถามหญิงสาวตรงหน้า ทำให้มือบางที่จัดของลงตะกร้าชะงักนิดหนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงแข็ง

“หุงข้าว ทำกับข้าว ซักผ้าล้างจานกวาดบ้านถูบ้าน”

“อืม...ผมคิดว่ายังไม่ครบหลักสูตรเลย มาอยู่ท้องไร่ท้องนาทั้งที ไม่ได้เรียนรู้การทำนามันก็กระไรๆ อยู่นะ ว่าไหม”

“ไม่”

พูดจบเธอก็คว้าตะกร้าและจะเดินตามหลังปัถยาไป แต่ก็ถูกคว้าข้อมือเรียวเล็กนั้นเอาไว้เสียก่อน

“จะรีบไปไหน ลองหน่อยน่า ทำนาสมัยนี้สบายจะตาย ไม่ต้องถอนกล้ามาดำนาเหมือนแต่ก่อน เดี๋ยวนี้เขาทำนาหว่านกันหมดแล้ว”

เพื่อดึงดูดความสนใจของหญิงสาว ชายหนุ่มจึงพูดเหมือนกับว่ามันเป็นงานที่ง่ายแสนง่าย แต่แท้ที่จริงแล้วเขารู้ซึ้งดีทีเดียวว่า การทำนาไม่ว่าจะทำในรูปแบบไหนมันก็เป็นงานที่ยากลำบาก เพราะกว่าจะได้ข้าวแต่ละรวงแต่ละเม็ดมานั้น ชาวนาที่เปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของชาติ อย่างพวกเขาต้องเสียหยาดเหงื่อแรงกายและเหน็ดเหนื่อยกันขนาดไหน

“นั่นสิน่าเสียดายชะมัด อยากลองดำนาดูสักครั้ง แต่มันคงไม่มีให้ทำ ถ้าอย่างนั้นฉันก็กลับได้ใช่ไหม”

“ยัง คุณต้องรอกลับพร้อมผม เพราะลูกปัดขับรถออกไปโน่นแล้ว และอีกอย่างผมมีง่ายๆ สบายๆ ให้คุณทำด้วย ว่าแต่คุณละกล้าทำหรือเปล่า”

ชายหนุ่มยกมือขึ้นกอดอก พยักพเยิดหน้าเหมือนกับท้าทาย ทำให้คนไม่ชอบให้ใครมาท้าอย่างทรรศิกาตกหลุมพรางอย่างง่ายดาย

“อย่ามาท้าคนอย่างฉันนะ พูดมาเลยดีกว่า” อคิราภ์หันไปหรี่ตามมองผืนนาที่ตัวเองไถค้างเอาไว้แล้วกดยิ้ม

“ขุดมุมในนาแต่ละผืนไม่ใช่ขุดให้มันเป็นหลุมนะ แค่ขุดพลิกหน้าดินขึ้นกลบเมล็ดพันธุ์ข้าวที่หว่านเอาไว้เฉยๆ ไม่เยอะหรอกผืนหนึ่งก็สี่มุมเล็กๆ เท่านั้นเอง ง่ายไหม”

“ตกลง” ทรรศิกาพูดพลางยักไหล่

“อย่างนี้สิถึงจะเหมาะกับการที่อยากเป็นแฟนผมหน่อย”

ชายหนุ่มพูดพลางหัวเราะให้กับท่าทางที่ดูมั่นอกมั่นใจของหญิงสาวซะเหลือเกิน เขาอยากรู้เหมือนกันจะทนทำได้สักกี่น้ำกัน

“ใครอยากเป็นแฟนคุณกัน”

หญิงสาวตอบกลับเสียงเขียว แต่ใบหน้านั้นกลับแดงระเรื่อขึ้นทุกครั้งเมื่อนึกถึงคำพูดของตัวเอง

“ก็คุณไงทำเป็นลืม...เอานี่อุปกรณ์ของคุณรับไปสิ แล้วตามผมมา”

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจสายตาค้อนที่ส่งมาเขียวขุ่น ยังคงเดินนำหน้าไปตัวเปล่า แต่ปล่อยให้ทรรศิกาวางตะกร้าแล้วเปลี่ยนมาแบกจอบเดินตามหลังมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง

นายเอกภพที่ตัดกิ่งไม้ที่ยื่นออกจากคันนาจนทำให้เกะกะหยุดชะงัก แล้วเงยหน้าขึ้นมองสองหนุ่มสาวที่กำลังจะเดินเลยไปอย่างสงสัย และยิ่งเห็นลูกสาวของเพื่อนรักแบกจอมแล้วยิ่งเพิ่มความงงปนสงสัยเข้าไปใหญ่

“จะไปไหนกันไอ้ดิน หนูศิ” ถามพลางขมวดคิ้วมุ่น

“คืออย่างนี้ครับพ่อ ศิเขาอยากช่วยทำงานนะครับ ผมเลยว่าจะให้ขุดมุม”

”เดี๋ยวๆ นะ ทำไม...”

“น่าพ่อเขาอยากช่วย ไปนะครับ” อคิราภ์รีบพูดขัดขึ้นก่อนจะทำเสียแผนจากนั้นก็พาทรรศิกาเดินไปที่หน้างาน เรื่องอะไรจะให้รู้ว่าสมัยนี้เขาไม่มีการขุดมุมกันแล้ว เพราะรถไถนาที่ใช่เป็นรถไถใหญ่สามารถปรับผานให้ผลิกหน้าดินได้ทุกซอกทุกมุมตามที่ต้องการ ซึ่งต่างกับรถไถเดินตามที่บริเวณมุมจะต้องอาศัยคนขุดเ

“หนูศิ”

นายเอกภพผละจากงานเดินไปหาสองหนุ่มสาวที่เอี้ยวตัวหันมามองตามเสียงเรียกของตน “จะทำไหวหรือ” อคิราภ์พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อรู้ว่าบิดาไม่คิดทำลายแผนของตน

“ไหวค่ะ” ทรรศิกาตอบเสียงหนักแน่น

“ไหวก็ไหว ถ้าไม่ไหวเลิกทำได้ทันทีเลยนะ”

“ค่ะ”

“จะทำอะไรให้มันอยู่ในขอบเขตละ” นายเอกภพเดินมากระซิบเตือนลูกชายเสียงเข้ม

“เอาน่าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกพ่อ แค่เบาะๆ”

ชายหนุ่มกระซิบตอบบิดา แล้วพยักหน้าเรียกคนที่ยืนรอหน้าหงิกอยู่ให้เดินตามไปที่หน้างาน

อคิราภ์เริ่มอธิบายและสาธิตถึงงานที่เธอได้รับมอบหมายให้ดูก่อนที่เธอจะลงมือปฏิบัติจริง

“เอาลองทำดูไม่ยากเลยใช่ไหม”

“ใช่! แค่นี้เองจิ๊บๆ”

“ดี งั้นผมหวังว่าคุณคงจะทำมันเสร็จในเวลาไม่นานนะ ไปละผมเหลืองานอีกไม่มาก จะรีบทำให้เสร็จ...”

จะได้มานั่งดูคนร้องไห้ขี้มูกโป่งกับงานง่ายๆ เขาพูดต่อในใจ ก่อนจะถอดหมวกปีกกว้างกันแดดของตัวเอง สวมลงไปบนศีรษะมนได้รูปของหญิงสาวแทน แล้วเดินผละออกไปที่รถไถคันใหญ่ของตัวเองด้วยใบหน้าที่ยิ้มกริ่ม ทิ้งให้ทรรศิกามองตามหลังเขาไปอย่างไม่เข้าใจ เพราะน้ำเสียงห้วนๆ กับการกระทำคล้ายกับเป็นห่วงเป็นใย มันช่างขัดกันดีซะเหลือเกิน หญิงสาวยืนนิ่งคิดไปพักหนึ่ง ก่อนจะสะบัดศีรษะตัวเองแรงๆ แล้วเริ่มลงมือทำงานที่ดูเหมือนง่ายอย่างย่ามใจ

**************************************************

          เหลือเวลาอีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นนะคะสำหรับการเปิดจองนิยายเรื่อง เจ้าหัวใจแดนเถื่อน ใครที่ยังไม่ได้จับจองเป็นเจ้าของยังมีเวลานะคะ

            ราคา 249 บาท แพ็คคู่ เจ้าหัวใจแดนเถื่อน+หัวใจบ่มรัก 540 บาทเท่านั้น สนใจสั่งจองได้ที่

Kesmani1@hotmail.com

ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่ 1 สิงหาคมนี้นะคะ

ส่วนใครไม่สะดวกในการสั่งซื้อรูปเล่มและนิยมหนังสืออิเล็กทรอนิกอย่าง Ebook เราก็มีให้โหลดกันถึง 5 เวบ แต่ตอนนี้โหลดได้แค่ 3 เวบนะคะ อีก 2 เวบรออนุมัติอยู่ค่ะ

- เวบebooks : http://www.ebooks.in.th/ebook/25629/เจ้าหัวใจแดนเถื่อน_(ฉบับปรับปรุง)/

- เวบMeb : http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMTgyNTMyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTQ2OTgiO30

- เวบ hytexts : http://www.hytexts.com/ebook/book/B002887

- เวบ ookbee : รออนุมัติ

- เวบนายอินทร์ : รออนุมัติ

ยังไงก็อย่าลืมสั่งจองหรือโหลดไปอ่านกันเยอะๆ นะคะ

ขอบคุณทุกยอดจอง ยอดโหลด และทุกการติดตามนะคะ (^_/\_^)

ไหมขวัญ

24/07/57

www.lovebooksforyou.com

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา