เจ้าหัวใจแดนเถื่อน (ฉบับปรับปรุงทำมือ)

เจ้าหัวใจแดนเถื่อน (ฉบับปรับปรุงทำมือ)

เพราะเงื่อนไขของบุพการี ‘ทรรศิกา’ จำต้องไปใช้ชีวิตที่บ้านนอกคอกนา เป็นเวลาหนึ่งเดือน และที่นั่นเองเธอก็ได้พบกับ ‘เขา’ หนุ่มหล่อคมเข้ม ที่มีทั้งความเถื่อนและอ่อนโยนจนเริ่มทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว

ผู้เขียน ไหมขวัญ ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

ตอนที่ 6.1

 

ตอนที่ 6 (ครึ่งแรก)

เช้ามืดวันรุ่งขึ้นทรรศิการีบตื่นขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันตั้งแต่ตีสองครึ่ง เพื่อว่าตีสามเธอจะได้ออกเดินทางไปตลาดพร้อมอคิราภ์ โดยที่ชายหนุ่มจะมากล่าวหาว่าเธอตื่นสายไม่ได้

เมื่อแต่งตัวเสร็จหญิงสาวจึงรีบลงมานั่งรอชายหนุ่มที่แคร่ด้านล่าง ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู ก่อนจะสอดส่องสายตาไปที่บ้านทรงไทยหลังเล็ก แล้วริมฝีปากบางก็ขยับบ่นงึมงำ เพราะอีกไม่กี่นาทีเข็มสั้นก็จะชี้เลขสามอยู่แล้ว เธอยังเห็นแม้เงาของคนที่กลัวคนอื่นจะตื่นสายโผล่มา เบื่อจริงๆ เลยพวกชอบว่าคนอื่นตัวเองกลับมาสายเองซะนี่

เสียงบีบแตรดังลั่นทำให้ร่างสมส่วนที่นอนฟังเพลงจากมือถือรออยู่บนแคร่รีบลนลานลุกขึ้นทันที ก่อนจะปลดสมอลทอล์คออกจากหูแล้วดึงมันยัดเข้ากระเป๋าสะพายใบเล็ก แล้ววิ่งไปหารถกระบะกลางเก่ากลางใหม่แต่ดูดีกว่าคันที่เขาขับไปรับเธอที่สถานีรถไฟวันนั้นเยอะ ด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“นี่คุณทำไมมาช้าจัง ฉันรอจนจะหลับอยู่แล้วนะ บอกให้คนอื่นตื่นเร็วๆ ทีตัวเองล่ะตื่นสาย”

หญิงสาวบ่นเขาพลางสะบัดหน้าหนีอย่างเคืองๆ

“ผมขอโทษแล้วกัน พอดีผมท้องเสียนิดหน่อย”

ทรรศิกาเอียงหน้ามองอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำแก้ตัวของเขามากนัก ก่อนจะก้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วหรี่ตามองหน้าคมเข้มนั้นอย่างจับผิด

“จริงหรือ...”

“แล้วแต่จะคิด”

เสียงทุ้มตอบกลับอย่างไม่แยแสว่าคนฟังจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ขณะนั้นเองอคิราภ์ก็ต้องตกใจ เมื่อมือบางยื่นมาประคองใบหน้าของเขาเอาไว้ พร้อมกับจับเอียงซ้ายเอียงขวา ราวกับว่ากำลังเลือกแตงโมอยู่กระนั้น ดีไม่เคาะดูว่าถ้าผ่ามาแล้วเนื้อข้างในจะแดงหรือเปล่า

“แล้วจะไปตลาดไหวหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวฉันขึ้นไปบอกคุณน้าให้เอาไหม”

หญิงสาวถามอย่างเป็นห่วง ยิ่งเห็นใบหน้าที่ซีดในตอนแรกเปลี่ยนเป็นแดงก่ำก็ยิ่งใจไม่ดี อคิราภ์เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าตื่นที่กำลังจ้องหน้าเขาอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะใช้นิ้วดีดหน้าผากมนของเธอที่ยื่นเข้าใกล้เกินความจำเป็น ไปหนึ่งที

“โอ๊ย! อีตาบ้าดีดเข้ามาได้ฉันเจ็บนะ คนอุตส่าห์เป็นห่วง”

ทรรศิกาถอยออกห่างจากชายหนุ่มโดยอัตโนมัติพร้อมกับใช้มือลูบบริเวณที่โดดดีดป้อยๆ

“แค่นี้เองผมไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอกน่า...มาขึ้นรถซะทีสิ เสียเวลาไปเยอะแล้วนะ หรือเปลี่ยนใจจะไม่ไป”

“ไปสิ ถ้าไม่ไปจะมานั่งรอนอนรอคุณตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันทำไมกัน”

หญิงสาวเดินปั้นปึ่งอ้อมไปขึ้นรถอีกฝั่ง เมื่อขึ้นมานั่งในรถ เธอก็กอดอกเชิดหน้าใส่เขาอย่างขัดใจ

“เอาเป็นว่าผมขอโทษอีกครั้งแล้วกัน และต่อไปอย่าทำอย่างนี้อีกมันอันตรายรู้ไหม”

อคิราภ์หมายถึงการที่หญิงสาวลงมารอเขาข้างล่างตามลำพังทั้งที่ฟ้ายังไม่สาง และรวมไปถึงที่เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาจนเกินไป โดยไม่ระวังตัวแม้แต่น้อย

“เรื่องอะไร” หญิงสาวถามเสียงกระแทก

“แล้วเรื่องอะไรล่ะที่ผู้หญิงเขาไม่ควรทำน่ะ”

“เรื่องที่ฉันนอนรอคุณอยู่ใต้ถุนบ้านใช่ไหม ฉันไม่เห็นว่ามันจะเลวร้ายตรงไหนเลยไม่ได้ไปนอนที่อื่นสักหน่อย ใต้ถุนก็สว่างโล่ซะขนาดนั้น”

หญิงสาวเบ้ปากพลางยักไหล่ ไม่สนใจสายตาดุที่เขาส่งมา

“ถึงจะที่บ้านก็เถอะอาจจะถูกทำมิดีมิร้ายเอาก็ได้ ข่าวตามหน้าหนังสือหรือทีวีมีให้เห็นถมไป นอนอยู่ในบ้านยังถูกข่มขืนได้เลย”

อคิราภ์พูดเตือนอย่างหวังดี แม้เธอจะเดาเรื่องที่เขาอยากจะเตือน ถูกเพียงแค่เรื่องเดียวก็ตาม ขณะที่มือก็บังคับพวงมาลัยให้เคลื่อนรถออกจากบริเวณหน้าบ้าน มุ่งหน้าไปยังตลาดที่อยู่ในตัวอำเภอ

“ขอบคุณที่เป็นห่วง ว่าแต่คุณเถอะอาการเป็นไงบ้าง...บ่นได้ขนาดนี้แสดงว่าคงไม่เป็นไรแล้วมั้ง”

ทรรศิการับปากเสียไม่ได้ มาคิดดูแล้วมันก็จริงอย่างที่เขาบอก แต่ก็อดหมั่นไส้ท่าทีถือดีนั้นไม่ได้เธอจึงพูดกัดเขาไปบ้างนิดหน่อย

“ทำไม เป็นห่วงผมเหรอ”

ชายหนุ่มละสายตาจากถนนหันมาเลิกคิ้วถามอย่างยียวน

“บ้า ไม่ใช่ซะหน่อย ฉันแค่กลัวไม่มีใครพาไปเที่ยวตลาดต่างหากล่ะ”

ทรรศิกาเอ่ยแก้ตัวพร้อมกับมองค้อนชายหนุ่มตาคว่ำ

“นึกว่าจะมีคนเป็นห่วงเราซะอีก...แต่ถ้าจำไม่ผิดก่อนขึ้นรถใครกันนะ ที่บอกว่าเป็นห่วงเรา สงสัยจะหูฝาด”

ชายหนุ่มหันไปมองถนนอย่างเดิม พร้อมกับเอ่ยขึ้นลอยๆ แต่สายตาแพรวพราวก็คอยเหลือบมองใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อของทรรศิกาเป็นระยะ

“ฉันไม่พูดกับคุณแล้ว...นอนดีกว่า...ถึงตลาดอย่าลืมปลุกฉันด้วยละ”

หญิงสาวตัดบทปฏิเสธการสนทนา โดยการปิดเปลือกตาลงหนีความอาย ในตอนแรกหญิงสาวกะว่าจะแกล้งหลับ เพื่อหลบสายตาคมนั้น แต่ผ่านไปไม่นานเธอก็หลับคอพับแบบไม่รู้เรื่อง ลำบากอคิราภ์ต้องจอดรถแล้วปรับเบาะเพื่อให้หญิงสาวได้นอนสบายขึ้น

ชายหนุ่มมองหน้าสวยใส ที่อยู่ตรงหน้าห่างเพียงไม่กี่คืบพยายามหักห้ามใจ เพราะการที่เขาจะปรับเบาะมันต้องคร่อมผ่านร่างสมส่วนที่นอนหลับอยู่ โดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องเลยว่ากลิ่นหอมอ่อนๆ จากแก้มนวลนั้น ได้สร้างความหวั่นไหวให้ผู้ชายตัวโตๆ อย่างเขามากมายนัก และในจังหวะที่อคิราภ์กำลังจะผละออกมาหญิงสาวก็ขยับตัวเป็นผลให้ปลายจมูกโด่งของเขาเฉียดไปโดนแก้มนวลอย่างไม่ได้ตั้งใจ ร่างสูงชะงักอยู่เพียงครู่ ก่อนริมฝีปากหนาจะแย้มยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

“ไหนๆ ก็ได้โดนแบบเฉียดๆ แล้ว ขอแบบเต็มๆ สักครั้งเถอะนะคุณหนู”

พูดจบชายหนุ่มก็ก้มลงสูดความหอมจากแก้มนวลทั้งสองข้างฟอดใหญ่ แล้วผละออกมาทิ้งตัวลงนั่งกลับไปที่เดิม ด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม เขาไม่คิดว่าตัวเองจะบ้าขนาดแอบหอมแก้มผู้หญิงตอนหลับ ชายหนุ่มคิดพลางหัวเราะหึๆ ในลำคอ แล้วหันไปมองคนถูกเขาแอบหอมแก้มด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนรถออกจากบริเวณนั้น พร้อมกับฮัมเพลงไปตลอดการเดินทางอย่างอารมณ์ดี

*******************************************************************************************************

ตอนนี้สามารโหลด “เจ้าหัวใจแดนเถื่อน” รูปแบบ Ebook ได้แล้วนะคะจะลงทั้งหมด 5 เวบ ได้แก่

1 Meb

2 ebooks : www.ebooks.in.th/search/cat/0/เกศมณี

3 hytexs

4 Okbee

5 อมรินทร์ (นายอินทร์)

 แต่ตอนนี้สามารถโหลดได้ที่เวบ Ebooks เป็นที่แรกนะคะส่วนเวบอื่นๆ รอสักนิดคิดว่าอาทิตย์หน้าทางแอดมินเวบคงจะเอาลงหน้าเวบให้ได้โหลดกัน

 

ส่วนรูปเล่มยังสามารถสั่งจองได้นะคะ ราคา 249 บาท พิเศษสั่งจองแพ็คคู่ “เจ้าหัวใจแดนเถื่อน” + “หัวใจบ่มรัก” ในราคา 540 บาทเท่านั้น

สนใจสั่งจองได้ที่ kesmani1@hotmail.com

“เจ้าหัวใจแดนเถื่อน” พิมพ์ตามยอดจองนะคะ เอาไว้หลังปิดจองอี๊ดจะเอารายชื่อร้านออนไลน์ที่สามารถหาซื้อเรื่องนี้มาลงนะคะ (เผื่อใครเปลี่ยนใจสั่งซื้อทีหลัง)

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ (^_/\_^)

ไหมขวัญ

14/07/57

www.loebooksforyou.com

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา