[EXOPINK] Fool Love

[EXOPINK] Fool Love

FOOL LOVE ราเชนทร์ : เขา...มาทวงของคืน รณจักร : เขา...ไม่ให้ เนตรดาว : เธอ...ไม่ใช่สิ่งของ! ร่วมด้วย ภพรัก : เขามันคนหล่อที่น่าสงสาร กวิตา : เพื่อนเธอมันงมงายเพราะความรัก คาริสา : ความรักทำให้เพื่อนเธอทนเจ็บ...

ผู้เขียน ปกเกศ ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

FOOL LOVE :: แฟนเก่า ::

FOOL LOVE

:: แฟนเก่า ::

“มึงโกงกูป่ะเนี่ยไอ้เชนทร์!” เสียงร้องโวยวายอย่างไม่จริงจังนักดังขึ้นหลังจากที่ผลเกมออกมาว่าเขาเป็นคนแพ้อีกครั้ง

“อ่อนแล้วเสือกอยากเล่นทำไมล่ะ”

“วันนี้วันเกิดกูไม่ใช่เหรอวะ มึงควรอ่อนให้กูเพราะกูเป็นคนที่ทุกคนควรสนใจ” เจ้าของงานวันเกิดบ่นอีกครั้งจนทั้งวงสนทนาหัวเราะครึ้นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากฟังบทสนทนาระหว่างเพื่อนรักจบลง

“มึงนี่มันเกินจะทน!”

“อย่าทำตัวเป็นขี้แพ้ชวนตีได้ไหม” คน ‘ขี้แพ้ชวนตี’ จึงได้แต่ส่ายหน้าด้วยความระอากับนิสัยกวนบาทาที่เพื่อนสนิทตัวเองที่แก้ไม่หาย

เขาพยายามแก้มันตั้งแต่เล็กแล้วไอ้นิสัยเนี่ย...แต่ก็นั่นล่ะ

มันคงฝังอยู่ในกมลสันดานของผู้เป็นเพื่อนเขาแล้วมั้งจึงแก้เท่าไหร่ก็ไม่หายเสียที

‘ภพรัก’ มองเพื่อนรักที่ยกเหล้าดีกรีแรงขึ้นจิบด้วยท่วงท่าน่าหมั่นไส้จนเขาอยากจะตบแก้วให้แก้วแตกบาดหน้าคมคายนั่นเหลือเกิน

‘ราเชนทร์’ หนุ่มหล่อดีกรีเดือนมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังจ้องเขากลับด้วยแววตายียวน...นี่ถ้าเขาไม่ได้เป็นเพื่อนรักมันล่ะก็เขาคงได้มีเรื่องกับมันซักตั้ง

ก็เพื่อนเขาน่ะ...นอกจากความหล่อและความรวยแล้ว มันก็มีความกวนตีนชาวบ้านเขาติดเป็นนิสัยจนสามารถมีเรื่องกับคนอื่นได้เพียงแค่มันปรายตาคมกล้านั่นมอง

แต่ก็ต้องยอมรับว่าเพื่อนเขาคนนี้เป็นหนุ่มฮอตโดยไม่ต้องพยายาม อย่างที่บอกไปว่าความรวยมันชนะเลิศด้วยเป็นลูกชายคนเดียวของเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างครบวงจรที่โด่งดังไปทั่วด้วยเป็นตระกูลเก่าแก่ที่มาจับธุรกิจนี้ตั้งแต่รุ่นทวด

ซ้ำราเชนทร์ยังได้รับใบหน้าคมคายแบบที่ใครเห็นก็ต้องหยุดมองเพราะพ่อคุณช่างไม่เผื่อแผ่ความหล่อไว้ให้ใคร ดังนั้นตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัยจึงกลายเป็นของเพื่อนตัวดีของเขา อีกทั้งพ่อคุณยังคงมีนิสัยเข้ากับคนง่าย โดยเฉพาะกับผู้หญิง

ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจหากจะเห็นราเชนทร์ควบดารา นางแบบ ดาวคณะ ดาวมหาวิทยาลัยเป็นว่าเล่น...เขาก็ไม่รู้นะว่าผู้หญิงเหล่านั้นหลงมันไปได้ยังไง

เถื่อนก็เถื่อน

ปากก็หมา

อ้อ...ลืมไปมันมีดีที่ความหล่อและรวย

สงสัยผู้หญิงสมัยนี้ชอบเล่นกับไฟ...แน่นอนว่าเพื่อนเขามันเป็นไฟนรกดีๆนี่เองเพราะราเชนทร์ไม่เคยหยุดอยู่ที่ใคร ผู้หญิงที่สามารถคบเพื่อนของเขาคนนี้ได้นานเกินสามเดือนนี่เขาอยากจับเจ้าหล่อนไปออกหนังสือฮาวทูทำอย่างไรถึงมัดใจหนุ่มเจ้าชู้มากๆ

“มึงนี่มัน...”

“จะเล่นต่อไหม หรือแพ้ติดกันจนไม่กล้าเล่นแล้วไอ้คนขี้แพ้” ภพรักส่ายหน้าด้วยความระอาอีกครั้งมันก็เป็นอย่างเงี้ย

กับเขามันยังกวนตีน

“นี่มึงจะมองหน้ากูแล้วถอนหายใจอีกนานมะ! ถ้าถอนหายใจด้วยความเบื่อกูอีกทีกูจะป่วนวันเกิดมึงละนะ”

“ก็มึงมันเกินทน”

“บ่นอย่างกับเป็นเมียกู”

“ใครเขาอยากเป็นเมียมึง เอาล่ะ...วันนี้กูไม่เล่นแล้ว เล่นไปก็แพ้มึง”

“ครั้งนี้กูยอมให้มึงก็ได้นะ วันนี้วันเกิดมึงนี่นา”

“กูปวดหัว เลิกกวนตีนกูเถอะเชนทร์”

“ฮ่า...เอาเถอะไม่กวนแล้วก็ได้ ว่าแต่เพื่อนรักอีกคนมึงยังไม่มาไง” หนุ่มหล่อถามพร้อมกับยกเหล้าขึ้นมาจิกอีกครั้งก่อนจะหันไปประกบปากกับสาวสวยในอ้อมแขนโดยไม่สนใจรอฟังคำตอบที่มันเพิ่งถามเขาเลยสักนิด

เมื่อกี้มันจริงจัง?

“ว่าไง?” เมื่อฉากร้อนแรงเพราะการนัวเนียไม่แคร์สถานที่จบมันยังมีหน้ามาเลิกคิ้วถามผมด้วยน้ำเสียงค่อนไปทางหงุดหงิดอีกครั้ง

“มึงอย่าไปยุ่งกับสองคนนั้นอีกเลยกูขอล่ะเชนทร์” เขาร้องขอด้วยความจริงจัง ก่อนจะเห็นแววตาลุกโชนไปด้วยความโกรธของคนตรงหน้า

และมันหายไปเมื่อเพื่อนตัวดีของเขายกยิ้มร้ายๆออกมาเมื่อมองไปด้านหลังเขา

“มาแล้วโน่นไง...เพื่อนรักมึง”

ภพรักอยากจะยกมือขึ้นมาตบหน้าฝากตัวเองให้หายกลุ้ม...เขาลืมไปได้ยังไงว่าเมื่อไหร่ที่มีราเชนทร์จะต้องไม่มี...

“สุขสันต์วันเกิดไอ้ภพ” เจ้าของงานวันเกิดลุกขึ้นต้อนรับผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้มเครียด ‘รณจักร์’ หรือจักรส่งของขวัญวันเกิดกล่องเล็กให้กับเขา

“ขอให้มีความสุขมากๆ แก่แล้วอะไรที่ไม่ดีมึงควรตัดออกจากชีวิตได้แล้ว” เพียงแค่คำอวยพรที่ติดจะแปลกจบลงทั้งวงสนทนาก็เงียบลงอีกครั้ง

ขนาดเพลงที่กำลังเปิดเสียงดังดีเจมันยังอุตส่าห์เบาเสียงลงจนทั้งงานตกอยู่ในความเงียบ...ก็ใครบ้างที่จะไม่อยากรอดูฉากเด็ด

“มีความสุขมากๆนะภพ” เสียงหวานที่เหมือนกับใบหน้าของเจ้าตัวอวยพรเขาพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ

‘เนตรดาว’ หรือเนตร สาวสวยนักเรียนทุนคณะนิติศาสตร์มองมาที่เขาและยิ้มให้น้อยๆอย่างน่ารัก...วันนี้ร่างบางสวมชุดสีหวานที่ส่งให้เจ้าของยิ่งดูสวยหวานเข้าไปอีก

“ขอบใจมากเนตร ทานอะไรมารึยัง”

“กูพากินมาละ ว่าจะอยู่ไม่นานมึงจะว่าอะไรไหม กูจะพาเนตรกลับไปท่องหนังสือ” เจ้าของประโยคเอ่ยบอกเขาพร้อมกับเลื่อนมือใหญ่ไปกุมมือเล็กที่บีบกันด้วยความกดดันอยู่

จะไม่กดดันได้อย่างไรเมื่อแววตาวาวโรจน์ของคนหนึ่งกำลังมองมาที่เธอไม่ละสายตา!

นี่ล่ะที่ภพรักกลัว!

เขากลัวว่างานวันเกิดเขามันจะล่มตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มนี่น่ะสิ!

“กูไม่ว่า มึงพาเนตรกลับเลยก็ได้ ขอบใจที่มา” เจ้าภาพรีบบอกก่อนสงครามจะเกิด...เขาควรรีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

“งั้นกูกลับก่อนนะ”

“อื้อ ขอบใจที่มานะเนตร”

“อื้อ” ภพรักเกือบโล่งใจอยู่แล้วเมื่อคู่รักที่จับมือกันอยู่จะก้าวออกไปเสียงจากนรกก็ดังขึ้นหยุดทุกคนไว้...ไอ้เชนทร์!

“จะรีบกลับไปไหนล่ะ”

“เชนทร์กูขอล่ะ” เขาไม่อยากให้มันหาเรื่อง...เขาเป็นคนกลางมันลำบากใจรู้ไหม!

“มาเล่นไพ่ด้วยกันสักตาก่อนสิ” มันบอกพร้อมน้ำเสียงเชิญชวน...ราเชนทร์วาดมือไปโอบไหล่สาวสวยที่ตอนนี้นั่งแทบจะเกยตักมันอยู่แล้วเล่น แต่ดวงตากลับจ้องรณจักรอย่างท้าทาย

เอาแล้วไง!

“จักรมันรีบกลับ มึงจะมาชวนเล่นอะไรล่ะ เดี๋ยวกูเล่นเอง” คนกลางเข้าประนีประนอมก่อนจะอยากหายไปจากตรงนี้ดื้อๆเมื่อมันไม่ได้ฟังสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด

“ไม่กล้ารึไง”

“ทำไมต้องไม่กล้า”

“ก็มึง...มันขี้แพ้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอวะ” ราเชนทร์ยิ้มเยาะก่อนจะจิบเหล้าด้วยท่าทางผ่อนคลาย แอบสะใจเมื่อเห็นวูบหนึ่งแววตาของมันกระตุกเพราะความโกรธ

“กูก็ไม่ได้กลัวแพ้หรอก แต่บังเอิญว่าแฟนกูอยากกลับแล้วว่ะ...ที่นี่มันไม่น่าอยู่เพราะมันโสมมเกินไปน่ะ”

“เฮอะ!” ราเชนทร์ปล่อยเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่เบานักก่อนจะเลื่อนสายตาไปสบกับดวงตาคู่หวานที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความร้อนรนระคนหวาดกลัว

“มาเล่นกันก่อนสักตา...”

ชายหนุ่มบอกเสียงอ้อยอิ่งและจิบเหล้าเบาๆเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นมือที่กำลังกุมกันอยู่ไม่ยอมปล่อย

“มึงชนะก็กลับไปได้เลย...”

หนุ่มหล่อยกยิ้มและเลื่อนสายตาไปสบกับคนตัวสูงที่จ้องเขาราวกับอยากเข้ามาซัดปากสักตั้ง...เขายิ้มเมื่อเห็นความไม่พอใจที่เริ่มมากขึ้นทุกที

รณจักรที่ใครๆก็บอกว่ามันเย็นชากลับเป็นเดือดเป็นร้อนเพราะเขานี่มันสะใจชะมัดเลยว่าไหม!

“ไอ้เชนทร์กูขอล่ะ...” คนถูกขอไม่สนใจเพื่อนรักเพราะตอนนี้เขาต้องการมีแค่สิ่งเดียวเท่านั้น!

“ตาเดียว...ถ้ามึงชนะก็กลับได้เลย”

“แล้วถ้ากูแพ้?”

“ถ้ามึงแพ้...” ราเชนทร์ยิ้มร้ายๆก่อนจะวนแก้วในมือเล่นเมื่อทุกคนกำลังกลั้นหายใจรอคำตอบจากเขาอยู่...

“ถ้าแพ้...ก็ส่งของของกูกลับมา”

ว่าแล้วก็เลื่อนสายตาไปมอง ‘ของ’ ที่เขากำลังพูดถึง...ใบหน้าหวานแสดงออกถึงความตกใจด้วยความคาดไม่ถึง

“แฟนมึงเนี่ยกูขอ...ไม่สิ ต้องบอกว่าเอาเมียกูคืนมา”

ราเชนทร์ไม่ยิ้มอีกแล้ว...เขาเลื่อนสายตาไปมองมือเล็กที่ยังคงอยู่ในมือใหญ่ของคนที่เขาโคตรไม่ชอบหน้าเลยสักครั้ง

“หมดเวลาสนุกแล้วที่รัก...กลับมาหาผัวได้แล้ว!”

**********************************************

เปิดมาก็มีดีกรีดราม่ากระจาย

รอดูความร้ายของราเชนทร์กันต่อได้ในตอนหน้าค่ะ

ใครทีมไหน #ทีมเชนทร์ #ทีมจักร รอกันได้เลย!!!

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา