ดู 7,817 ครั้ง
แหล่งกักเก็บปิโตรเลียมแบ่งได้สองประเภทใหญ่ๆ ประเภทที่1 แหล่งกักเก็บปิโตรเลียมที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางธรณีวิทยาของชั้นหินใต้ผิวโลก เกิดจากการเปลี่ยนรูปของชั้นหิน การพับ การแตกหรือทั้งสองอย่าง ที่เกิดขึ้นกับหินอุ้มปิโตรเลียม หินกั้นปิโตรเลียมที่จะสะสมไว้ โดยทั่วไปมักพบในหินโครงสร้างรูปโค้งประทุนคว่ำ ซึ่งเกิดจากการหักงอของชั้นหิน น้ำมันหรือก๊าซธรรมชาติจะไหลไปสะสมตัวบริเวณจุดสูงสุดของโครงสร้าง โครงสร้างแบบนี้ถือว่ามีประสิทธิภาพเก็บน้ำมันได้ดีที่สุด โครงสร้างรูปรอยเลื่อนของชั้นหินเกิดของจากเคลื่อนตัวของชั้นหิน ทำให้ชั้นหินเคลื่อนไปคนละแนวและจะทำหน้าที่ปิดกั้นการเคลื่อนตัวของปิโตรเลียมไปสู่ที่สูงกว่า แหล่งปิโตรเลียมในประเทศไทยมักพบโครงสร้างกักเก็บชนิดนี้ โครงสร้างรูปโดมเกิดจากชั้นหินถูกดันให้โก่งตัวด้วยแร่เกลือ ปิโตรเลียมจะมารวมตัวสะสมกักเก็บบริเวณโครงสร้างรูปโดม ประเภทที่สอง แหล่งกักเก็บปิโตรเลียม แบบเนื้อหินเปลี่ยนแปลงหรือระดับชั้น เป็นการเปลี่ยนแปลงของหินอุ้มปิโตรเลียมเอง ซึ่งเกิดขึ้นในลักษณะแนวหินอุ้มปิโตรเลียมดันออกไปเป็นแนวขนาน เข้าไปในแนวหินทึบ ทำให้เกิดเป็นแหล่งกักเก็บ หรือทำให้เกิดหินอุ้มปิโตรเลียมเปลี่ยนสภาพทำให้กลายเป็นหินทึบขึ้นมา และอุ้มส่วนที่เหลือเป็นแหล่งกักเก็บไว้ อย่างไรก็ตามการนำปิโตรเลียมขึ้นในใช้ต้องคำนึงถึงปริมาณที่มากเพียงพอต่อการลงทุน ผลตอบแทน คุ้มค่าต่อเศรษฐกิจ แหล่งปิโตรเลียมหนึ่งๆอาจเป็นแหล่งขนาดใหญ่แหล่งเดียวหรืออาจประกอบด้วยแหล่งขนาดเล็กๆหลายแหล่งซึ่งอยู่ใกล้เคียงกันก็ได้