ขึ้นชื่อว่า "กับข้าวชาววัง" เราคงนึกว่าหมายถึงอาหารรสชาติอร่อย  ทำอย่างวิจิตรบรรจงไม่เหมือนชาวบ้าน ความจริงอาหารชาววังมีหลายแบบค่ะ  แต่รวมความแล้วหมายถึงเครื่องเสวย (อาหารเจ้านาย) กับอาหารที่นิยมทำกันในวัง ในหมู่ชาววัง

อยากจะเล่าถึงอาหารชาววัง ชนิดแปลกๆให้ฟังค่ะ คิดว่าตอนนี้คงหาที่ไหนมากินไม่ได้แล้ว คงจะพอเรียกว่า "เปิบพิสดาร" ได้

ใครเคยทราบไหมคะ ครั้งหนึ่ง สัตว์ประเภท "ตัวหนอน"  เป็นอาหารชั้นสูงระดับวังหลวง? "หนอน" ที่ว่านี่คือด้วงโสน

ถ้าใครผ่านไปตามที่ดินว่างๆ ริมถนนปิ่นเกล้า-นครไชยศรี จะพอมองเห็นโสนออกดอกสีเหลืองสดอยู่ในพงหญ้า  ด้วงโสนอาศัยอยู่ในลำต้น หน้าตามันไม่เหมือนตัวด้วง แต่เหมือนหนอน ตัวใหญ่ยาวขนาดครึ่งนิ้วก้อย  ปากดำ วิธีทำคือคั้นกระทิใส่หม้อ หยิบด้วงโสนใส่ลงในหม้อให้มันกินกะทิไปจนอิ่ม  นอนท้องกางกองอยู่ในนั้น ตั้งกระทะ ตีกระเทียมให้หอม ใส่หมูลงไปเล็กน้อย  ผัดใส่น้ำปลา น้ำตาล ให้รสออกหวานเค็มพอดีๆ  แล้วค่อยใส่ด้วงโสนลงไปผัด  คนสองสามทีก็สุก ตักใส่จานรับประทานได้

ผัดด้วงโสนนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเสวย   เพราะทรงเห็นว่ามีวิตามินมาก เมื่อเป็นพระราชนิยม  ชาววังสมัยรัชกาลที่ ๕ จึงกินเป็น  เห็นเป็นเรื่องธรรมดา หาอ่านได้ในหนังสือ "ชีวิตในวัง"ของม.ล.เนื่อง นิลรัตน์

ส่วนด้วงมะพร้าว  ตัวสีขาวโตกว่าหัวแม่มือ  ก็ใช้วิธีเตรียมคล้ายๆกัน เอาด้วงใส่ลงไปในหม้อกะทิให้มันกินกะทิ  แล้วเอาลงทอดในน้ำมัน จนตัวด้วงเหยียดออกไปเป็นตัวยาว เอาขึ้นมาหั่นเป็นแว่นแล้วจิ้มน้ำจิ้ม

อีกอย่างที่ชาววังรุ่นเก่ารู้จัก  นิยมกินกันตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๑คือไข่เหี้ย  (คงจะนิยมกันมาตั้งแต่อยุธยาตอนปลายแล้ว) ลูกโตกว่าไข่เป็ดมาก   แต่ว่าเปลือกบุบๆนุ่มนิ่มเหมือนไข่เต่า ก่อนกิน ใช้ของแหลมจิ้มเปลือกไข่ ให้เป็นรูเล็กๆ แล้วพรมน้ำเกลือลงไป เอาไปย่างไฟอ่อนๆจนสุก  ไข่แดงรสมัน เคี้ยวร่วน กลิ่นหอมและรสอร่อยกว่าไข่เค็ม

เพราะไข่เหี้ยอร่อยอย่างนี้เอง  จึงเกิดเป็นสำนวนไทยว่า "เกลียดตัวกินไข่" อาหารเหล่านี้เหลือแต่เพียงในตำนานอาหารไทยเท่านั้น