Tanmodify (จตุภูมิ)

ในวันที่ฉันเพ้อฝัน

เป็นวันที่ฉันใฝ่หา

เป็นวันที่ฉันตื่นมามีดวงดาราและแสงตะวัน


5555+

วันนี้วันอังคารที่ 11 กันยายน 2550


วันนี้ฉันนั่งเพ้อฝันไปกับเสียงเพลง


ที่บรรเลงอยู่ใกล้โสตประสาทของฉัน

ข้างๆกายนั้นมีโต๊ะและตู้มากมายหลายอัน

ในสิ่งเหล่านั้นก็มีอะไรซ่อนอยู่


ไม่มีใครรู้นอกจากวันว่าในนั้นมีอะไร

555+

ฉันเคยเพ้อฝันว่า โต๊ะ และ เก้าอี้ที่ฉันนั่งเนี่ย

มันจะบินได้เหมือนเครื่องบิน

ในวัยเยาว์ครั้งนั้นฉันหลับฝันว่าฉันบินได้

มันเป็นเพียงจินตนาการของเด็ก ผู้ ชาย เพ้อฝัน

ในบ่ายวันนั้น

ฉันก็ดื่มนม กินข้าวเที่ยง แล้วก็แปรงฟันก่อนจะขึ้นเรียน

อย่างไม่พากเพียร เพราะโลกเรายังหมุนเวียนบรรยากาศรอบๆกายของฉัน

ความเพ้อฝัน ความฟุ้งซ่านของฉันนั้นมากมายเหลือเกิน

เกินที่ใครจะยอมรับมัน และ เกินที่ตัวฉันจะเก็บมันไว้เพียงลำพัง

เก้าอี้ ขาว โต๊ะสีน้ำตาล ได้อวตาร หายไปจากสายตาฉัน

เมื่อถึงวันต้องย้ายที่เรียน


เด็กคนนึงสอบตก 555+

สอบได้ที่เกือบโหล่ของห้อง 18 จาก 20

เด็กคนนั้นได้เรียนซ้ำชั้น 555

เป็นประสบการณ์ที่ดี

เมื่อเป็นเด็กสักวันต้องเป็นผู้ใหญ่และในที่สุดเขาก็ต้องแก่

สัจจะ ธรรม ความจริง ไม่มิได้อิงนิยาย

Physics กายภาพ คำสาป และบาปกรรม

จริงครึ่งไม่จริงครึ่ง


หรือจริง 100 % เต็ม


ลิมิตอยู่หนใด

อินฟินิตี้มีจริงไหม

โลกนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร

พรุ่งนี้จะเกิดอะไร

บางครั้งโลกนี้มีเพียงคำถามที่ไม่มีใครสามารถตอบได้

คำถาม ต้อง คู่ กับ คำตอบ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว

คำถามมีมากมายกว่าคำตอบมากนัก

เมื่อเราย้อนถามคำถามหนึ่งกับหลายๆคน

เฮ้ยๆ ใครนะที่เกิดมาคู่กับเรา

คงไม่มีใครตอบได้

และก็คงไม่มีใครกล้าตอบเช่นกัน

โลกนี้ยังไม่สมดุล

หรือว่ายังไม่ถึงเวลา

ลา ลา ลัล ลา

What ?

Who ?

When ?

Why ?

Where ?

คำถาม Wh ?

เป็นคำถามพื้นฐานที่มักไม่มีใครจะยินดีตอบ

ในวันนี้ฉันนั่งเพ้อฝันไปกับกาลเวลา

โลกที่แสนลึกลับกลับกลายส่องสว่างจากแสงตะวัน

ไม่มีเมฆครามลอยอยู่บนนั้น

เพราะวันนี้ฟ้าเปิดสดใส

มีเพียงพลังงานความร้อนที่ส่งผ่านเข้ามา

กอรปกับไออุ่นและแสงตะวันที่เคลื่อนที่เข้ามาเป็นกลุ่มก้อนของโฟตอน

ธรรมชาติ ได้ สร้าง สรรค์ คำถามมากมายให้เรา

ตามหาคำตอบ ณ ดินแดนแห่งความเฟ้อฝัน

ของนักวิทยาศาสตร์มนุษยชาติ

เขาอาจเป็นตัวประหลาดของสังคม

แม้ว่าโลกนี้กลมแต่คนในอดีตส่วนใหญ่บอกว่าโลกนี้แบน

ความหวงแหนความแล้งแค้น

อำนาจ อาฆาต ไม่เคยจางหาย

ณ ดาวพระเคราะห์สีฟ้า

ละอองฝุ่น ณ จุดหมุน ถึงจุดท้ายสุดของห้วงกาลเวลา

อาจจะมีฝุ่นอณุหนึ่งที่เคลื่อนที่รวดเร็ว

พลังงานเกิดขึ้น มันระเบิดขึ้น

มัน It
.
It มัน

คำสองคำวางสลับกัน

มันแตกต่างกัน

ถ้าจับมันหมุน

มันก็จะ หมุน

555+

มันจะหมุน

แค่นั้นแหละ

มันจะหมุน

หมุน

หมุน

การจินตนาการไม่มีวันสิ้นสุด

สำหรับใครบางคนที่ไม่สูญสิ้น

In On Under Out

ทั้งหมดคือความคิดเห็นส่วนตัว
มันเป็นการแสดงออกแห่งความเพ้อฝันในบ่ายของวันหนึ่ง
วันนี้อาจเป็นวันสำคัญของใครบางคนและอาจเป็นวันที่อัปมงคลของใครบางคน
ไม่มีตัวตนหรือกมลสันดานใดยิ่งใหญ่ไปกว่าการหลั่งไหลของสายชล

เฮ้ยละเมอเพ้อฝัน

คิดถึงคนที่รู้จักทุกคน

แม้จะไม่ได้พบกันมานานแสนนาน

มีอะไรมากมายที่อยากเขียน

มีบางสิ่งบางอย่างที่อยากอาเจียร

แต่ไฟมีไม่ถึงครึ่งแรงเทียน

ยังไม่มีงานเขียน

Tanmodify
(จตุภูมิ)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,712 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 1 ปี
แบ่งปันความรู้ 502 ครั้ง
ได้รับดาว 193 ดวง

โหวตเพิ่มดาว