เบื้องหน้านักเดินทางทั้งสองคือหมู่บ้านเล็กๆที่ดูอบอุ่นประดับประดาไปด้วยดอกไม้สีสันสวยสดนานาพันธ์ บ้านเรือนต่างๆตั้งอยู่บนกิ่งก้านของต้นไม้สูงตัวบ้านทำด้วยไม้เนื้อดีสลักเสลาวิจิตรงดงาม บานประตูของบ้านทุกหลังติดกระดิ่งติดกระดิ่งไว้และจะส่งเสียงไพเราะน่าฟังในยามที่มีสายลมพัดอ่อนๆเช่นเวลานี้

                ตรงกลางหมู่บ้านมีกังหันทำด้วยไม้ซึ่งใช้สำหรับวิดน้ำจากลำธารเข้ามา บริเวณทางเข้าจนถึงลานด้านในมีเพิงขายของตั้งเรียงรายอยู่ให้เห็น แต่ละเพิงจะมีสิ่งของที่แตกต่างกันไปทั้งผลไม้ข้าวของเครื่องใช้จำเป็นต่างๆ ไม้แกะสลักรูปสัตว์ ของเล่นเด็กๆ รวมทั้งอาหารเฉพาะสำหรับชนเผ่าเฟย์หรือชนเผ่าอื่นๆที่เข้ามาเยี่ยมเยียน และจะประดับไปด้วยสิ่งของระยิบระยับเล็กๆน่ารักน่าดูชม ผู้คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่ก็จะเป็นชนเผ่าเฟย์ท้องถิ่นที่สวมใส่อาภรณ์สีอ่อนสบายตา ซึ่งมีรูปลักษณ์กิริยาท่าทางและรูปโฉมอันงดงาม เลเพอร์คอน ก๊อบลิน เอลฟ์ และชนเผ่าอื่นๆก็มีอยู่ไม่น้อย

                ถัดไปจากหมู่บ้านแลเห็นยอดหอคอยอยู่ลิบๆ หอคอยที่ว่านี้ล้อมรอบด้วยหมู่บ้านหลายๆหมู่บ้านและที่นี่ก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน อาจจะดูน่าแปลกใจที่บรรยากาศยามเย็นของวันนี้ยังคงครึกครื้นและมีผู้คนขวักไขว่อยู่เนืองแน่น หากไม่รู้ว่าคืนนี้เป็นคืนที่ดาวประจำเผ่าชาวฟ้าจะส่องสว่างดั่งที่แลเห็นประกายสีเงินจางๆอยู่บนผืนฟ้าเวลานี้

                โชเอลเดินดูรอบๆบริเวณขณะที่ริคนั่งพักอยู่บนตอไม้ที่ฝานเรียบตรงมุมหนึ่งซึ่งมีผู้คนบางตา เขากำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่างในส่วนลึกของความทรงจำในอดีตที่ยากจะลบเลือน

                ไม่นานนักสหายร่วมทางของเขาก็เดินเข้ามาพร้อมกับสีหน้างงงวยและผลแอปเปิลอีกหนึ่งลูกในมือ ริคเริ่มอธิบายด้วยเข้าใจในสิ่งที่เห็นอย่างไม่ต้องบอกกล่าว

                “พวกเขาไม่รับเหรียญของเจ้าดอกสหายข้า.. ซีโนเวียมีความอุดมสมบูรณ์ ผลไม้เวทมนตร์น่ะออกผลในทุกฤดูกาล สำหรับข้าวของเครื่องใช้ทุกสิ่งที่เจ้าเห็นนั่นก็เช่นกัน พวกเขามีความเป็นอยู่ทีดีจนค่าของเงินนั้นหามีไม่ เจ้าจะเห็นได้ว่าผู้คนที่นี่มีความเจริญด้านจิตใจซึ่งก็เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว ข้าถึงได้พูดว่าพวกชาวฟ้ามีทัศนคติที่น่ายกย่องไงล่ะ”

ริคยื่นมือเข้าชิงผลแอปเปิลมาพิจารณาดูอย่างถี่ถ้วนด้วยท่าทีที่ทำให้สหายรู้สึกขัดใจเล็กน้อย

“แต่อย่าได้ฝังใจไปชาวฟ้ามีด้วยกันสิบสี่เผ่าหกสายพันธ์ เอลฟ์ เฟย์ แฟรี่ เลเพอร์คอน เฟียร์ หลังข้ากำเนิดได้ไม่นานเกิดเกิดความขัดแย้งขึ้นในหมู่ชาวฟ้า ความระแวงในซึ่งกันและกันทำให้ช่องว่างระหว่างเผ่าพันธุ์ขยายมากขึ้น จนเป็นบ่อเกิดของเผ่าพันธุ์ที่หก”

โชเอลหยิบผลไม้คืนมาจากมือของเพื่อนอย่างหน้าตาเฉยและเอ่ยปากพูดอย่างทีเล่นทีจริง

“ท่านอยู่ที่นี่เพราะชื่นชมในไมตรีจิตของชาวซีโนเวียหรอกหรือ” เขาหรี่ตาลงมอง “ข้านึกว่าเพราะความงามอันเลื่องชื่อของหญิงสาวแดนนี้เสียอีก” วาจานั้นทำให้ขุมความรู้แห่งโลกหายใจติดขัด แต่โชเอลไม่ได้สนใจเพราะกำลังเหลียวซ้ายแลขวาเป็นเชิงเยาะ

“..จริงสิเมื่อกี้นี้หมอนั่นเรียกฉันว่าหนุ่มน้อยด้วยล่ะ” โชเอลจ้องมองชายหนุ่มรูปงามที่เพิงผลไม้ซึ่งบอกปฏิเสธเงินของเขาเมื่อสักครู่

“งั้นหรือ แล้วนายคิดว่าเขาอายุสักเท่าไหร่ล่ะ” ริคถามลองเชิง

“ยี่สิบสองหรืออาจจะยี่สิบสาม” เขายักไหล่ก่อนเสริม “แต่คงไม่มากกว่าฉันเกินห้าปีหรอก”

ริคหัวเราะในลำคอให้เพื่อนรู้สึกรำคาญใจครู่หนึ่งก่อนเอ่ยปากเฉลย

“สำหรับชาวฟ้าจะมองแค่ภายนอกไม่ได้เลย.. ชาวเฟย์จะมีอายุร้อยสี่สิบถึงร้อยเจ็ดสิบปีแต่โดยทั่วไปจะมีอายุเพียงหนึ่งร้อยหกสิบเท่านั้น”