ลูกรัตนโกสินทร์ (จอมพงศ์ อาชวเมธาวี)

เมื่อวันเสาร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ.2551 นี้ หลังเลิกงานผมได้ไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าแถวใกล้บ้าน ก็ไปเดินดูโน่นนี่เรื่อยเปื่อย พอผ่านไปชั้นที่มีขายพวกเสื้อผ้าทั้งบุรุษและสตรี พอดีเขามีการนำสินค้ามาจัดรายการลดราคาจากป้ายเป็นสิ้นค้าที่คุณภาพดี ราคาถูกลงจากป้ายมาก บางชนิดลดลงเป็นพันบาท แต่มีข้อแม้ว่าคุณต้องซื้อสินค้าภายในห้าง สินค้าอะไรก็ได้ที่ห้างเป็นผู้จำหน่าย ให้ได้ครบตั้งแต่ 500 บาทขึ้นไปแล้วให้คุณนำใบเสร็จนั้นไปแลกคูปอง แล้วนำคูปองนั้นไปเขียนชื่อที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ เสร็จแล้วให้นำไปใส่ไว้ในกล่องที่จะเขียนชื่อของสินค้าที่คุณอยากได้ไว้ เขาจะแยกเป็นแต่ละชนิดของสินค้าคือสินค้าชนิดหนึ่งก็กล่องหนึ่ง พอผมเดินผ่านไปเห็นสินค้าชนิดหนึ่งซึ่งผมกำลังอยากได้อยู่พอดีสินค้าชนิดนั้นก็คือ รถจักรยาน เป็นสีดำทั้งคัน สวยถูกใจผมมาก ติดราคาไว้ที่ 3,700 บาท แต่จัดรายการลดเหลือ 1,990 บาท ดังนั้นผมจึงไปทำการหาซื้อสินค้าที่ถูกใจจนได้ครบ 500 บาท แล้วผมก็ทำตามขั้นตอนทุกอย่าง คือนำในเสร็จฯ ไปแลกคูปองเอาไปเขียนชื่อที่อยู่นำไปใส่กล่องที่เขียนไว้ว่า รถจักรยาน นั่งรอให้เขาจับฉลาก ในที่สุดพนักงานที่เป็นผู้จับฉลากก็จับได้ชื่อผมขึ้นมา ผมดีใจมากก็ลุกขึ้นไปแสดงตัว จากนั้นเจ้าหน้าที่ทางห้างก็นำผมไปชำระเป็นเงินสดเรียบร้อยเต็มจำนวนที่ทางห้างระบุ ทางห้างก็ออกใบจองให้ผมและนัดวันส่งของให้ผมเป็นวันที่ 13 มีนาคม ผมก็ใจจดจ่อรอจะได้ของที่ถูกใจ จนกระทั่งก่อนถึงวันที่นัด 1 วัน  ก็มีคนโทรศัพท์เข้ามาหาผม และบอกว่าจากบริษัทค้าจักรยานขณะนั้นผมเดาว่าก็คงเป็นบริษัทคู่ค้ากับทางห้าง หรือจะเรียกว่า supplyer (ไม่แน่ใจว่าสะกดถูกหรือเปล่านะครับ) ก็ได้ เขาบอกผมว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงสเป็กบางอย่างและเลื่อนวันนัดส่งไปเป็นวันอาทิตย์ที่ 16 ซึ่งผมก็รับทราบแต่ก็ชักเอะใจ ผมก็เลยโทรไปสอบถามทางห้างตามที่เขาให้เบอร์ติดต่อไว้ในใบจองสินค้า ทางห้างก็ตอบมาว่าพอดีสเป็กสินค้าตัวโชว์หมดสต๊อก ขอให้ผมรับสินค้าตัวนี้ไป แต่ถ้าไม่พอใจทางห้างยินดีคืนเงิน ผมก็ไม่ว่าไร ก็รอดูวันที่เขาเอาของมาส่ง พอวันที่ 16 มาถึงวันที่เขานัดส่งของให้ผม เขาก็มาตามนัดมีเด็กขับรถปิ๊กอัพมาพร้อมผู้ช่วย 1 คน เอาจักรยานมาส่งให้ผม โอ้ อุแม่เจ้า ของที่ผมเห็นวันนั้น ไอ้รถจักรยานคันนั้น มันเป็นรถที่ผมพูดได้ว่ามันเป็นรถจักรยานห่วยๆ ราคาก็ไม่น่าเกิน 1,500 บาทหรอกครับ มันผิดสเป๊กไปชนิดที่เรียกว่า หน้ามือเป็นหลังเท้ากับไอ้คันที่ผมเห็นแล้วอยากได้ที่มาตั้งหลอกชาวบ้านไว้หรือที่เค้าเรียกว่า "ตัวโชว์" นั่นแหละครับ พ่อแม่พี่น้องครับ ผมไม่รอช้า รีบติดต่อทางห้างทันที ว่าทำไมรถที่นำมาส่งให้ผมนั้นมันผิดสเป็กไปขนาดนั้น เขาก็พูดคำเดิมว่า ตัวโชว์มันหมดสต๊อก อ้าวแล้วทำไม่ถึงเอามาโชว์ล่ะครับ เขาบอกว่าก็ทาง supplyer ยืนยันว่าได้แน่ แล้วเขาบอกอีกว่าถ้าไม่พอใจก็ยินดีคืนเงินให้ แน่ล่ะครับ ผมก็ต้องขอเงินคืนล่ะครับ แต่ไอ้สินค้าที่เขาหลอกให้ผมไปซื้อล่ะของในห้างน่ะ ต้องซื้อให้ครบ 500 บาทถึงจะได้มาซื้อไอ้ของสิ่งนี้ ที่อยากได้ แล้วไม่ใช่ผมคนเดียวนะครับ ที่ซื้อของนั้น มีประชาชนอีกมากมายที่หลงเชื่อเขาในวันนั้น คือเขาก็ขายของในห้างไปแล้วบางคนก็ซื้อไปเป็นพัน บางคนก็อาจเป็นหมื่น แต่มาเจอความช่อฉลของห้างเข้า เขาก็ต้องเจ็บใจล่ะครับ พ่อแม่พี่น้องครับ นี่คืออุทาหรณ์เตือนใจ ของคนที่ไปหลงกลเชื่อว่าเป็นห้างใหญ่โตมีเกียรติ มีความน่าเชื่อถือ แต่ที่ไหนได้กลับมีความประพฤติเหมือนพวก 18 มงกุฏ หลอกลวงต้มตุ๋นชาวบ้านไปวันๆ ล่ะครับ ผมบอกชื่อห้างได้เลยครับคือห้าง เดอะมอลล์ สาขาท่าพระ ถ้าทางห้างอ่านเจออยากจะฟ้องผมก็ได้เลยครับ

ยังไม่มีงานเขียน

ยังไม่มีงานเขียน

ลูกรัตนโกสินทร์
(จอมพงศ์ อาชวเมธาวี)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 776 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 1 ปี
แบ่งปันความรู้ 16 ครั้ง
ได้รับดาว 150 ดวง

โหวตเพิ่มดาว