บุปผาหยกไร้ใจ (นามไร้ความนัย ใจต่างหากแยกผู้คน)

เช้านี้ ดูเหมือนกับทุกเช้า ที่ผ่านมาตลอด 2 ปีของหยกที่นี่ ในห้องเล็กๆ ขนาดกางแขนก็ชนผนัง ที่อยู่บนชั้น 5 ของตึก 8 ชั้น ใจกลางมหานครลอนดอน ท้องฟ้าสีทึมๆ ลมหนาวปนละอองฝน เหมือนทุกๆวัน



ตึก YWCA ที่หยกอยู่ แม้จะไม่แออัดคราคร่ำไปด้วยผู้คนเหมือนกับ ตึก YMCA ของอั๋น แต่ก็ไม่เงียบเหงา ไร้ซึ่งวิญญาณเหมือนหอพักนักศึกษาของ SOAS ที่หยกเคยไปเยี่ยมมา อาจเป็นเพราะ YWCA ไม่ได้อยู่ติดกับสถานี Tottenham Court Road และไม่ได้อยู่ตรงข้ามกับ Tesco เหมือนกับ YMCA หรือ อาจเป็นเพราะที่ต้องเดินจากสถานีรถไฟฟ้ามาอีก 1 เหงื่อไหล กว่าจะถึงห้อง จึงไม่ค่อยเป็นที่นิยมพัก หรืออาจจะเป็นเพราะโลกนี้มีผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชายจริงๆ



ยังไงก็แล้วแต่ ถ้าจะเดินจาก YWCA ไปยัง LSE (London School of Economics and Political Science) ที่ๆหยกต้องมาเรียนทุกเช้า ก็ใกล้และสะดวกกว่านั่งรถไฟฟ้ามาจาก YMCA เป็นไหนๆ นั่นทำให้อั๋นมักจะเจอหยกมีเวลานั่งจิบกาแฟก่อน class แทบจะทุกเช้า



"สบายใจจริงนะสาวน้อย อ่านอะไรเพลินอยู่หล่ะ.." เสียงทุ้มๆ นุ่มๆ คุ้นหู กับคำทักทายประโยคเดิม แทบจะทุกเช้า

"วิเคราะห์ตลาด ของ Evening Standard เหมือนทุกเช้าหล่ะค่ะ พี่อั๋น ซื้อไปไม่เคยได้อ่านตอนกลางคืนซักทีค่ะ" หยกตอบโดยแทบไม่ต้องเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ เพราะรู้ว่าเจ้าของเสียง เป็นหนุ่มผิวสองสี เพื่อนรุ่นพี่คนไทย เพียงคนเดียวที่หยกรู้จักที่ LSE ....



แม้เช้าวันจันทร์วันนี้จะเป็นเช้าที่คุ้นเคย แต่มันเป็นเช้าเริ่มต้นของอาทิตย์ที่หยกต้องจำไปตลอดชีวิต ...



*** หมายเหตุ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องแต่งขึ้น ผู้เขียนไม่รับผิดชอบในการนำไปใช้อ้างอิงใดๆทั้งสิ้น ตัวละครเป็นชื่อสมมติ สถานที่อิงจากสถานที่จริง ***


--------------------------------------------------------

คุยกับคุณ บุปผาหยกไร้ใจ ผู้เขียนเรื่อง หนอนไหมในไวน์แดง ได้ที่นี่ http://www.vcharkarn.com/include/vcafe/showkratoo.php?Pid=39715

ยังไม่มีงานเขียน

บุปผาหยกไร้ใจ
(นามไร้ความนัย ใจต่างหากแยกผู้คน)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 2,587 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 2 ปี
แบ่งปันความรู้ 99 ครั้ง
ได้รับดาว 178 ดวง

โหวตเพิ่มดาว