คิดถึงได้แต่ไม่กลับไปหา
ถ้าจะเจ็บอีกครั้ง ก็ต้องไม่ใช่ที่เดิม
ไม่ว่าจะเป็นแผลที่ร่างกาย และจิตใจ
เพราะถ้าตอนก่อนเลิกกัน ได้คิดทบทวนอย่างดีที่สุดแล้วว่ายังงัยก็ต้องเลิกกัน
เลิกด้วยเหตุผล ไม่ใช่เลิกเพราะโมโห
ดังนั้นหลังจากเลิกกันแล้ว ก็ต้องย้ำตัวเองให้แน่ใจว่ายังัยก็จะไม่กลับไป
คนที่ทำให้เราเจ็บ คนที่นอกใจกัน คนที่มีเราคนเดียวไม่พอ
คนแบบนี้ แม้ครั้งนึงจะเคยทำให้เราหัวเราะและยิ้มได้
แต่ครั้งสุดท้ายที่เขาทำใหก้เราร้องไห้นั้น มันปวดร้าวเกินที่จะลบเลือน
จะว่า ผูกใจเจ็บ คงไม่ใช่สะที่เดียว จะว่า แค้นใจ ก็ยิ่งไม่ใช่
แต่เรียกว่า ให้อภัย แต่ไม่ให้โอกาสอีกแล้ว มากกว่า
หัวใจคน อ่อนไหวง่ายก้อจริง
แต่เชื่อไหมว่า บทที่จะเข้มแข็งขึ้นมา หัวใจก้อเข้มแข็งดั่งหิน
จึงอย่าดูถูกหัวใจตัวเองว่าทำไม่ได้ ยังไงก้อต้องใจอ่อนแน่ๆๆ
ลองใช้ความเข้มแข็งที่มีอยู่ลึกสุดใจ บอกปฏิเสธคนที่กลับมาขอคืนดี
ชีวิต...เป็นเรื่องของการเดินไปข้างหน้า
และพื้นที่ของหัวใจเรา ไม่ใช่พื้นที่เดินเล่นของใคร
บอกเขาให้เข้าใจ
"ที่นี่ ไม่ใช่ที่ที่ใครคิดจะจากไปก้อจากไป แล้วพอคิดจะกลับมา ก็กลับมา"