" เอ่อ "  นั่นคือเสียงของเธอที่ตอบกลับมา  ผมโล่งใจนิดนึงครับนึกว่าเธอจะโกรธผมซะอีก

ยิ่งพูดแบบนี้  ผมยิ่งได้ใจใหญ่เลยครับ  นี่แหละนิสัยเสียของผมแหละ  ก็ผมเป็นลูกคนเดียวนิ

อยากได้อะไร  มีรึใครจะกล้าขัด  มันก็เลยเคยตัวจนชิน กับนิสัยเอาแต่ใจตัวเองไงครับ

" ไม่ต้องเอ่อ ไม่ต้องแอ่แล้ว ออกมาเด๋วนี้ รึจะให้ชั้นบุกเข้าไปในบ้านเธอล่ะ เลือกเอา "

" นายฟังชั้นพูดก่อนนะ คือตอนนี้ชั้นกะลังขอพ่อกะแม่ไปเที่ยวกะนายน่ะแหละ

แต่ชั้นไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี ชั้นนั่งคิดอยู่นานอ่ะ

สุดท้ายพี่ซีรีอัสเลยเสนอจะพูดให้ท่านทั้งสองยอมอนุญาตให้ชั้นไปเที่ยวให้ได้

ถ้านายยังพูดไม่มีเหตุผลอีกล่ะก็ ชั้นคิดว่าเราไม่ต้องไปกันดีกว่ามั้ย

จะได้ไม่ต้องลำบากใจทั้งสองคน (ชั้นหมายถึงพี่ซีรีอัสกะนายอีริคน่ะค่ะ)

ตอนนี้ชั้นรอคำตอบอยู่น่ะ ถ้านายรอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ

รึจะเลือกเข้ามาทานข้าวข้างในบ้านชั้นก็ได้นะ

วันนี้ป้าอึมยองทำกับข้าวอร่อยๆทั้งนั้นเลย ถ้านายกินข้าวแล้วนายอาจจะอารมณ์ดีขึ้นก็ได้

บ้านหลังนี้ยินดีต้อนรับนายเสมอ "  ยัยนั่นสาธยายยาวยืด  ผมเลือกที่จะนิ่งสักพัก

สรุปก็คือยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ  จนยัยนั่นต้องพูดต่อ ประโยคนี้ทำให้ผมยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

ขึ้นทันควัน  อย่างน้อยเธอก็ยังแคร์ผมเสมอล่ะครับ  ซึ่งก็แสดงว่าเธอเป็นห่วงผมไม่น้อย

" โอเคนะ นายขับรถมาที่หน้าบ้านของชั้น แล้วชั้นจะให้ลุงคนขับรถไปรับรถนายไปจอดที่

ลานจอดรถ ส่วนนายก็เดินมาหาชั้นที่สวน เด๋วชั้นจะให้แม่บ้านพานายมา โอเค้ "

" อืม " คือคำตอบทั้งหมดของผมนั่นเอง

" โอเค งั้นตามนี้นะ แค่นี้แหละ เด๋วเจอกันที่สวนดอกไม้"

ผมเห็นแม่บ้านคนนึงเดินออกมาต้อนรับและเชิญผมเข้าไปในบ้าน  ผมสังเกตเห็นว่าแม่บ้านคนนั้น

มองผมแปลกๆผมแอบเห็นเธออมยิ้มด้วยนะครับ  แต่ผมไม่รู้ว่าเธอมาอมยิ้มเพราะผมทำไม อันนั้นน่าสงสัย

เธอพาผมเดินอ้อมไปยังสวนหลังบ้าน กลิ่นดอกไม้หลากหลายชนิดแตะเข้ามา

สู่โสตประสาทของผมมันช่างหอมหวนซะจริงๆ  ผมหันไปรอบๆ  ผมแอบชื่นชอบคนที่จัดสวนนี้แล้วล่ะครับ 

เพราะแลจะมีคลาสในการจัดซะจริงๆ  สวยแบบมีสไตล์

ยัยมุมิส่งยิ้มมาให้  เธอหันไปขอบคุณแม่บ้าน ส่วนแม่บ้านก็เดินมากระซิบที่ยัยนั่นแบบลับลมคมนัย

และผมยังแอบเห็นยัยมุมิยิ้มตอบ  แถมยังมีท่าขวยเขินอีกด้วย  ผมคิดว่ามันคงจะเกี่ยวกับผมอย่างแน่นอน

ยัยนั่นพาผมไปยังห้องอาหาร  ยัยนั่นเดินเร็วมากเลยครับ  แต่อยู่ดีๆ ยัยนั่นก็หยุดเดิน

ตัวผมเองก็ยั้งตัวไม่อยู่จริงๆ  เพราะไม่คิดว่ายัยนั่นจะเดินกะทันหัน  แล้วนั่นมันทำให้ผมชนยัยนั่นอย่างจัง

ยัยนั่นเสียหลักแล้วเด้งไปด้านหน้า  ตัวผมเองก็พยายามตั้งตัวให้อยู่  แล้วจึงรีบไปรับยัยนั่น

ก่อนที่หัวยัยนั่นจะกระแทกพื้น  แล้วผมก็ไปเป็นเบาะรองรับยัยนั่นได้ทัน  หัวผมกระแทกพื้นอย่างจัง 

และยัยนั่นก็มาทับผมเต็มๆเลยครับ  แรกๆก็โล่งใจอยู่หรอกเพราะผมเองก็ยังมึนไม่หาย  

ที่รับยัยนั่นไว้ทัน แต่พออยู่ท่านั้นนานๆเข้า  ผมก็เริ่มรู้สึกหนักตัวขึ้นมา  และดูท่ายัยนั่น

ไม่ยอมจะลุกขึ้นมาง่ายๆ  ยัยนั่นยังอยู่ท่าเดิมเกือบ 15 นาที  ดูท่าทางยังคงงงกับเหตุการณ์รึป่าว

ผมไม่ทราบได้  แต่ผมรู้อยู่อย่างนึงต้องทำอะไรซักอย่างให้ยัยนั่นยอมลุกขึ้นจากตัวผมให้ได้
" นี่ยัยเบ๊อะ เมื่อไหร่เธอจะลุกซะทีเนี่ย ชั้นหนักนะ เธอไปกินอะไรมาเนี่ยตัวเธอมันถึงหนัก

ขนาดนี้ช้างชัดๆเลย เธอนี่ดูเหมือนตัวผอมๆนะ แต่เอาเข้าจริงตัวโคตรหนักกกกกกกกกกเลยอ่ะ "

ผมก็ประเภทปากไวน่ะครับ  แทนที่จะพูดจาหวานๆ  ดันไปตะคอกยัยนั่นะได้ ผิดแผนหมดเลย

ดูท่าทางของยัยนั่นยังงงอยู่ๆ   แถมยังไม่ยอมขยับไปไหนอีก   ผมเลยต้องย้ำอีกครั้งนึง 

"ชั้นบอกให้เธอลุก เธอนี่หูแตกรึไง กะจะฆาตกรรมกันทางอ้อมรึไงฮะ ชั้นยังไม่อยากตาย

ตอนนี้นะ ชีวิตชั้นยังจะต้องเจออะไรที่มันสวยงามอีกเยอะ เมื่อไหร่เธอจะลุกขึ้นเนี่ย รึว่าสมองเธอมัน

พลอยกระทบกระเทือนไปด้วยฮะ "

ไอ้ผมก็ต้องใช้ลูกเล่นนิดหน่อยเพื่อเรียกความสนใจด้วยการทำเสียงโอดครวญต่ออย่างต่อเนื่อง

กระดุกกระดิกไปมานิดหน่อยพอเป็นพิธี  เพื่อทำให้ยัยนั่นหันมามองหน้าผม

เห็นมั้ยล่ะคับแค่นี้ยัยนั่นก็กระวีกระวาดมาเอาใจผมอย่างใหญ่โตแค่เพียงเพราะว่ากลัวผมจะเจ็บประมาณนั้น

เฮอะแค่นี้ยังน้อยไปตัวผมเองจะยกช้างทั้งตัวก็ยังไหว......

....... อิอิอิอิอิอิอิอิ...............

รู้ไม่เท่าทันแผนการนายอีริคซะแล้ว  แผนนี้สำเร็จ   ผมจะแกล้งงอนให้ดู

ยัยนั่นทำตาแป๋วมองผมอยู่นาน แล้วก็พูดว่า

 " อุ๊ย ขอโทษนะ นายเป็นไงมั่ง ชะ ชั้น ไม่ได้ตั้งใจอ่ะ นายเจ็บตรงไหนบ้างมั้ย "

แถมยังพยายามมาพยุงผมนั่นให้ลุกขึ้น   ไอ้ผมก็เล่นไปตามบทซะอย่างงั้น แอบเคืองยัยนั่นนิดหน่อย

แหม๋ ถ้ามีประกวดโล่ทองคำนะ  ปีนี้ผมได้ชัวร์

ยัยนั่นยังมีอาการเอ๋อๆ ไอ้อาการแบบนี้เอ๋อยังเรียกว่าพี่เลยคับ  

ผมเองชักจะห่วงซะแล้วซิว่าเธอเป็นอะไรมากมั้ย  ฮึม.....  อาการน่าป็นห่วง

แต่แล้วจู่ๆยัยนั่นก็มาพยุงนายผมให้ลุกขึ้น  สงสัยจะแอบสังเกตว่าตัวผมมีรอยฟกช้ำเต็มไปหมดล่ะสิ

เพราะผมแอบเห็นยัยนั่นแอบชำเรืองมองรอยฟกช้ำเป็นระยะๆ 

โถ่อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิทูนหัว  อีริคไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอกจ้า..............................