*~FaFa~*   

             พอลงมาด้านล่างฉันก็ให้ไอฟิวจัดการเปิดวิดีโอดู แล้วพวกเราทั้งสี่คน ฉัน ฟิว ป๊า ดีแลน ก็นั่งดูวิดีโอนั่นด้วยกัน

                คลิปที่รวบรวมเป็นเรื่องราวต่างๆ เหล่านี้ เป็นคลิปที่พวกเราถ่ายเล่นกันบ่อยๆ ซึ่งเฮียก๊อบนำมารวบรวมเป็นเรื่องราวของฉันทั้งหมด...แต่เหตุผลที่รวบรวมเอาไว้ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นเพราะอะไร พวกเรานั่งดูกันไปก็หัวเราะกันไปกับความซุ่มซ่ามของตัวฉันเอง ที่เดินชนนู่น สะดุดนั่น ลื่นนี่ อยู่ตลอดเวลา แล้วคุณพี่ก๊อบก็ตัดมาซะพอดิบพอดี ส่วนใหญ่จะเป็นตอนที่ฉันเดินลื่นตรงพื้นหน้าเวทีของดีซี ((ก็มันลื่นนี่หว่า)) ล้มบ้างไม่ล้มบ้างแต่พี่แกก็อุสาห์จำแล้วก็ทำเครื่องหมายเอาไว้...แล้วแถมยังมาแซวฉันว่า ‘พื้นดีซีตั้งใหญ่...มีตรงไหนบางมั้ยที่แกไม่เคยล้ม’ พูดตามตรงเลยนะว่า...ไม่มีอ่ะ... ส่วนไอฟิวก็คอยบรรยายภาพซะหมดเปลือก แหม...ความซุ่มซ่ามมันก็คู่กับคนสวยอย่างฉันนี่แหละ

                หลังจากภาพเปิ่นๆ ของฉันก็เป็นตอนนอน... ซึ่งแต่ละท่าฉันขอสงวนลิขสิทธิ์นะ เพราะมันสวยเกิน... เดี๋ยวเอาไปเลียนแบบแล้วมันจะไม่ดี =+=  ท่านอนแต่ละท่าของฉันเล่นเอานายดีแลนหัวเราะท้องแข็งไปยกใหญ่ ต่อไปก็เป็นเวลาโหด...ถึงฉันจะเปิ่นเป็นบางที แต่ถ้าฉันโหดขึ้นมาเมื่อไหร่นะ ไม่เหลือ

“เห็นแบบนี้เวลาเธอโกรธก็น่าดูใช่ย่อยนะ”

“อ่าห่ะ” ฉันพยักหน้านิดๆ แล้วดูต่อไปว่าเฮียก๊อบจะเอาอะไรมาประจานฉันอีก

                อันสุดท้ายเป็นช่วงของ... ‘ตามติดชีวิตเด็กเรียน’ ...ซึ่งพี่แกให้ตากล้องไปตามถ่ายฉันซึ่งตากล้องคนนั้นก็ไม่ใช่ใคร ...ยัยก้อย เพื่อนในแก็งค์คนเดียวที่อยู่รร.เดียวกับฉันอ่ะแหละ ตามไปทุกที่ไม่ว่าจะไปเรียนที่รร. กินข้าว อะไรต่างๆ นานา แถมซัมเมอร์ก่อนมาที่นี่ฉันต้องเรียมพิเศษเช้าบ่าย แทบจะไม่ได้พัก แถมยังต้องกินข้าวบนรถ ยัยนี่ก็ถ่ายๆๆๆๆๆ...เพื่อ?

“เธอนี่ขยันเนอะ...ที่เมืองไทยเค้ามีเรียนแบบนี้ด้วยหรอ”

“อื้ม...ใช่ เค้าก็เรียนกันไปล่วงหน้ากันน่ะ”

“ขยันจัง”

“ไม่ได้หรอกการศึกษาเมืองไทยใช่ว่าจะดี อาจารย์แต่ละคนก็สอนไม่เหมือนกัน วิชาเดียวกันบางคนสอนรู้เรื่อง บางคนสอนไปวกไปวนมาจนเด็กหลับก็มีแถมเยอะด้วยแหน่ะ เด็กแบบพวกฉันก็เลยต้องมาหาที่เรียนกวดวิชาดีๆ สอนสนุกๆ เรียน ไม่งั้นนะ...ทำข้อสอบไม่ได้หรอก”

“อืม น่าเห็นใจนะ”

“แหม...ไม่ต้องทำหน้าสงสารขนาดนั้นหรอกย่ะ” ฉันพลักไหล่เค้าจนเอียงไปข้างนึง

“นี่ๆ เย็นแล้วกลับบ้านได้แล้ว” ฉันดันตัวนายดีแลนให้ออกจากบ้านไปหลังดูวิดีโอเสร็จ

“ก็ได้...แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ บาย”

“บายยยยยยย” ฉันยืนโบกมืออยู่หน้าประตู

“นี่เจ้”

...ฟาฟ่าสะดุ้ง...

“ไอฟิว แกมาแบบนี้ฉันตกใจหมด” ฉันหันไปแหวใส่มันที่ยืนมองนายดีแลนปั่นจักรยานกลับบ้าน

“เจ๊ลืมพี่โยแล้วหรอ...”

คำพูดของไอฟิวทำให้ฉันชะงักในทันที...ใครว่าฉันลืม ฉันยังฝันถึงเค้าเกือบทุกคืน ตื่นมาก็ต้องคอยเตือนตัวเองอยู่ตลอดว่าเค้าไม่ใช่ของฉันแล้ว... แล้วเมื่อกี้ นายนั่นยังมาทำให้หัวใจฉันปั่นป่วนเพราะภาพเก่าๆ ของฉันกับนายในวีดีโอนั่นอีก

“ยังหรอก” ฉันตอบด้วยเสียงเศร้า “ฉันกำลังลืม ฉันจะต้องลืมเค้าให้ได้”

“แล้วนายคนนั่นล่ะ”

“ดีแลนน่ะหรอ...ฉันกับเค้าน่ะ เป็นแค่เพื่อนกัน อีกอย่างเค้าก็มีแฟนแล้ว เราสองคนไม่ได้คิดอะไรกันหรอก”

“แน่ใจนะเจ๊...”

“O_o...หมายความว่าไง”

“ก็ฟิวเห็นนะ สายตาที่เค้ามองเจ๊น่ะ มันเหมือน...เหมือนที่พี่โยมองเจ๊ตอนเจอกันแรกๆ เลย”

“แกหมายความว่า ดีแลนชอบฉันงั้นหรอ”

“ถูกต้องล่ะคร้าบบบบบบบบบบ...แต่ว่า” ไอฟิวทำหน้าเคร่งขรึมหลังจากที่ทำตัวปัญญาอ่อนแตก