ในที่สุดพ่อฉันก้อเดินทางไปสวีเดนจิงๆ แล้วฉันก้อได้มาอยู่กับหมอนี่สองคนจิงๆ แล้วนี่ฉันก้อพูดเลยจิงๆว่าฉันเกียดหมอนี่จิงๆ แล้วหมอนี่ก้อไม่เลิกถามซักไซร้เลยจิงๆ จนฉันนี่ก้อเริ่มโมโหขึ้นแล้วจิงๆ

โอ๊ย บนโลกนี้จะมีสักอย่างไหมที่จะไม่เป็นจิง

''นี่ยัยสาโท นี่มันอะไรอ่ะคล้ายๆ ในเกมส์มาริโอ้เลยอ่ะ ใช้ทำอะไรหรอ เฮ้ ตื่นได้แล้วยัยขี้เซากินขนมปังกรอบปิ้งอยู่ได้ สายจนพระจันทร์ทะลุก้นแล้ว''

 โฮ่ๆๆ นั้นมันสำนวนสุภาษิตของซีกโลกไหนฟระไม่เคยได้ยินมาก่อน

''นี่นาย ฉันชื่อ สาคู แล้วนั้นมันก้อคือหมวกคลุมอาบน้ำของฉัน แล้วอีกอย่างนี่มันบ้านฉันฉันจะนอนกินขนมปังทาเเยม จะนอนจนสึนามิมาถล่ม มันก้อเรื่องของฉัน ฉันจะนอนว้อย! ''

''ตื่นเดี๋ยวนี้นะยัย สาโท ฉันหิวแล้ว ''

''โอ๊ย คนจะนอน นายหิวก้อไปหาอะไรกินเองเซ่! ฉันจะนอนแล้วว้อย!!''

''เป็นนางเป็นหญิงนอนตื่นสายได้ไงกัน''

''นี่ แล้วเมื่อคืนนี้ล่ะนายไม่ใช่รึไงที่ทำให้ฉันนอนดึก''

''นั้นมันเมื่อคืน ส่วนตอนนี้ฉันหิวแล้ว''

''ง่ายเนอะ ! เชอะ คร่อก! '' พูดจบฉันก้อเอาผ้าห่มคลุมโปงทันที

''ได้ ฉันทำกินเองก้อได้'' ฮ่าๆไม่ยักรู้ว่าหมอนี่จะทำอาหารเป็น กร๊ากๆ

สุขกานเถ๊อะเราเศร้าไปทำไม ~

กลิ่นอารายเน้อ ต้มยำกุ้งก้อม่ายช่าย ต้มยำไก่ก้อม่ายเชิง แถมยังมีกลิ่นไหม้ๆด้วย

''ย๊าก สาโท ช่วยฉันด้วยอะไรไม่รู้มันมารนมือฉัน''

''O_O!! เห้ย อีตาบ้านายจะเผาบ้านฉันรึไง'' พูดจบฉันก้อรีบหาน้ำมาดับไฟจนดับ

''ฉันบอกเทอแล้วไงว่าฉันหิวทำไมเทอยังนอนอยู่เฉยๆเล่า''

''เอ๊า ก้อฉันจะนอนอ่ะ ใครจะคิดว่านายจะทำกับข้าวไม่เป็นล่ะ''

''หิวข้าวจังเลยคร๊าฟ คุณสาโทQ _Q'' อีตาบ้าทำไมต้องอ้อนแบบนี้ด้วยนะ

-..- จุดอ่อนของฉ้านนน อยู่ตรงที่ปู้จาย ที่หน้าตาดี๊ดี แถมยังยังหล่ออีกเอย~ (ชื่อเพลง จุดอ่อนของยัยสาคู กร๊าก)

''ก้อได้ ฉันจะทำเมนูเด้ดสุดๆ เพื่อเป็นการขอโทดนายละกัน แต่ตอนนี้นายต้องทายาก่อน''

''ยาอะไรหรอ ยาโยอิ หรือว่ายากูซ่า'' เออ เอาเข้าไปชีวิตนี้มันเคยรู้อะไรบ้างมั้ย

''ยาบรรเทาอาการ ปวดว้อย!''

''คร๊าฟ ''

''ไข่เจียวเสร็จแล้ว''

''- - อะไรอ่ะ ทำไมมันดำๆ หมองๆแบบนี้อ่ะ''

''-.,- กินๆไปเหอะ นี่เค้าเรียกว่าไข่เจียวสูตรเด็ดเลยนะ''

''อื้อ เทอแน่ใจหรอว่ากินได้อ่ะ''

''อื้อ น่า ฝีมือระดับฉันแล้ว น้ำพริกเเม่ประนอมชิดซ้าย ปลากระป๋องสามแม่ครัวชิดขวาเลยนะ ฮ่าๆๆ''

''โอ้โห พระเจ้าจอร์ท ไข่เจียวอะไรทำไมมันถึงทั้งเค็มทั้งขมได้ใจจิงๆ''

''นี่นาย -.,- ช่วยโกหกหน่อยก้อดีนะ''

เฮ้อ ในที่สุดฉันก้อจะได้นอนดูซีรี่ยืเกาหลีเรื่องใหม่ที่ซื้อมาอย่างสงบสักที

อีตาบ้านี่ถ้าเงียบแบบนี้ได้ก้อดีมากเลยนะเนี่ย อ๊า หล่อจัง ฮิๆ 

''สาโท''

''สาคูย่ะเรียกทำไมยะ''

''นั้นเค้าทำอะไรกันอ่ะ''

''จูบกัน''

''แล้วจูบคืออะไรหรอ'' เฮ้อ เอาอีกแล้ว ถามอีกแล้ว

''จูบก้อคือการที่คนสองคนถ่ายทอดความรู้สึกดีๆที่มีต่อกันให้อีกฝ่ายรับรู้ไง''

'' หรอ  งง- -''

เอาเถ๊อะอธิบายยังไง นายก้อไม่เข้าใจหรอกเอาเป็นว่า มั่วๆบอกไปดีกว่า

''เค้าเกียดกันไงเลยต้องทำแบบนั้น''

''เทอเกียดฉันไหมอ่ะ''

''เหอะๆ นายจะถามทำไม ฉันนะทั้งเกียดทั้งหมั่นไส้นาย''

''แล้วทำไมเทอไม่จูบฉันล่ะ''

''เวรกรรม นายจะบ้าหรอ อุ๊บ! ''

''วันไหนเทอเกียดฉันอีกเทอบอกฉันนะฉันจะได้จูบเทออีก ฮิๆ ทำไมเทอต้องหน้าแดงล่ะ''

''-///- นะนายจูบฉันทำไมอ่ะ''

''ก้อแค่อยากรู้ไง ว่ามันรู้สึกยังไงฮิๆ แต่ว่ามันแปลกๆดีนะ ขอใหม่อีกครั้งนึงได้ไหม''

'' ไอ้บ้า ฉันจะนอนแล้ว ฝันดี''

อ๊า ทำไมเราต้องหน้าแดงให้อีตาบ้านั้นเห็นด้วยนะ นายมันไอ้ผีบ้าชัดๆ เฮ้อ

ง่ะมันเเปลกๆป่ะคะ เห๊ะๆ

ไงก้ออ่านๆกันละ

เม้นๆกานเยอะๆนะคร๊า