"อือ...ฮ้าววว." อรณพา ตื่นนอนอย่างสดชื่นที่สุดในตอนเช้า วันนี้เธอต้องไปฝึกงานที่ บริษัทรดังแห่งหนึ่งในเมืองไทย นั่นคือ บริษัทร เพตตีน่า จำกัด (เป็นแค่การสมมติแค่นั้นค่ะ)อรรีบลุกจากเตียงแล้วไปอาบน้ำ แล้วแต่งชุดที่ดูเหมาะกับงานบัญชีหน่อยและที่สำคัญต้องดูเป็นคนที่น่าเชื่อถือได้

หญิงสาวร่างบางรีบเดินออกมาจากบ้านเพื่อโบกรถตามเคย

เมื่อถึงบริษัทร เพตตีน่า หญิงสาวรีบให้ตังกับคนขับแล้วรีบเดินเข้าไปในตึกเพื่อเข้าไปรายงานตัวกับทางบริษัทร

"เอ่อ..คุณคือดิชั้นมาฝึกงานหนะคะ" หญิงสาวพูดอย่างลังเลใจ "อ๋อ เชิญไปรายงานตัวกับท่านประธานเลยค่ะ อยู่ชั้น 12ค่ะ จากนั้นก็บอกเลขาหน้าห้องว่ามาฝึกงานน๊ะคะ" "ขอบคุณค่ะ" หญิงสาวรีบกดลิฟเพื่อขึ้นไปยังชั้น12ทันที เมื่อลิฟเปิด หญิงสาวก้าวเท้าเข้าไป แต่มีชายร่างสูงใส่ชุดสูทแต่ใส่แว่นดำ ท่าทางหน้าตาดีได้เดินเข้ามายืนข้างเธอ "มาฝึกงานหรอ" หนุ่มหน้าตาดีถามอรณพาทั้งๆที่เธอไม่รู้จักเขาเลย "ค่ะ" เธอตอบเขาอย่างงง สงสัยเขาเป็นพนักงานของที่นี่ หญิงสาวสงสัย

"คุณรู้จักท่านประธานรึป่าวคะ" เธอถือโอกาสถามเขาซะเลย "รู้จัก รู้จักดีซะด้วย" ชายหนุ่มตอบอย่างมีเลศนัย แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สงสัยเลย "ท่านหน้าตาเป็นอย่างไง นิสัยเป็นยังไงหรอ" หญิงสาวชักอยากรู้ซะแล้วสิ "คุณนี่ถามมากจริงๆเลย พอเห็นแล้วเดี๋ยวก็รู้เองนะแหละ" ชายหนุ่มเริ่มรำคาญหญิงสาวร่างบางที่อยู่ข้างๆ เขาเริ่มคิดเมื่อไหร่จะถึงสักเนี่ย "แค่นี้ก็ถามไม่ได้ ชินึกว่าอยากรู้นักรึไง" หญิงสาวบ่นอุบอิบจนคนข้างๆทนไม่ไว้ "ก็ได้ ผมนี่แหละท่านประธานบริษัทรนี่ ถามอยู่ได้ หน้าตาก็อย่างนี้ ส่วนนิสัยพออยู่ไปก็รู้เอง" ชายหนุ่มตะโกนจนอรณพาต้องเอามือปิดหู

อรณพาตกใจจนแทบจะหัวใจวายแต่ยังกัดฟันถามเขาอีก "ไม่จริงหรอกคุณโกหก ประธานต้องแก่ๆสิ ฉันรู้คุณล้อเล่นใช่ไหม ชั้นไม่เชื่อคุณหรอก" หญิงสาวยังคงใจแข็งหวังว่าเขาจะตอบว่าใช่ "เออ"ชายหนุ่มตอบเพียงสั้นๆ แต่คำตอบนั้นมันไม่ตรงกับความจริงเลย แต่จะรู้ไหมว่าคนข้างๆดีใจแทบตาย โชคดีจริงๆที่เขาไม่ใช่ท่านประธานตัวจริง เฮ้อ...

"กริ๊ง" เสียงลิฟเปิดเมื่อถึงชั้น12  ทั้งสองก้าวออกพร้อมกัน หญิงสาวรีบก้าว ไปยังโต๊ะของเลขาหน้าห้อง "ขอโทษน๊ะคะ ดิชั้นมาฝึกงานค่ะ" "อ๋อ นั้นเชิญเข้าไปรอในห้องค่ะ" เมื่อหันหลังไปก็อรก็เจอกับชายหนุ่มในลิฟ เธอจึงคิดว่าเขาตามเธอมา

"นี่นาย ตามชั้นมาทำไม" หญิงสาวถามด้วยความงุนงงก่อนเธอจะจับลูกบิดประตู จนเลขาสาวต้องหัวเราะลั่น หญิงสาวมองตามเสียงหัวเราะนั่นจนถามเลขาสาวว่า "หัวเราะทำไมคะคุณ ก็เขาตามดิชั้นมา"

เมื่อหญิงสาวถาม  ชายหนุ่มข้างๆก็หัวเราะออกมาพร้อมกับเลขา ยิ่งทำให้เธองงเข้าไปใหญ่ "อะไรกันคะ พวกคุณนี่" อรณพาถามเลขาอย่างสงสัย "ก็นี่ไงค่ะท่านประธาน" เลขาสาวชี้ไปที่ชายหนุ่มคนข้างๆเธอ "หา ไม่จริงคุณล้อเล่นแน่เลย" หญิงสาวแทบจะมุดดินหนี "ไม่ได้ล้อเล่นหรอกคะ นี่ท่านประธานจริงๆ" หญิงสาวไม่รู้จะพูดอะไรดี เธอมัวแต่อ้ำอึ้ง พูดไม่ได้ภาษา

"อะไรกันเข้าไปในห้องสิ เราต้องคุยกัน" ชายหนุ่มรีบผลักเธอเข้าไปในห้อง แล้วไปนั่งที่ ก่อนที่เธอจะเดินตามมาแล้วนั่งลง ชายหนุ่มหยิบแฟ้มบางอย่างก่อนจะพูดว่า "อรณพา คุณมาฝึกงานที่นี่วันแรกก็ก่อเรื่องซะแล้ว แล้วผมจะทำยังไงกะคุณดีหละเนี่ย" 

หญิงสาวไม่รู้จะทำยังไงดี ยัยอรเอ๊ยดันหาเรื่องใส่ตัวซะได้ อย่างน้อยก็แค่โดนด่าก็หละวะ เอาไงเอากัน   

MMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM

เอ๊ยเมื่อยใจเมื่อยกายอะ