เมื่อคืนนี้.....ในที่สุดเราก็ไขปริศนาความลับของ “ผี” ได้ ^^

เมื่อคืนนี้ เราถอดจิตออกจากตัว... พอรู้ว่าถอดจิตได้ปุ๊บ ก็รีบคิดไปที่มหาลัย แล้วก็ไปโผล่ที่นั่น... เรารู้ว่า มหาลัยมันเพี้ยนๆ พอมองดูท้องฟ้าก็เห็นดาวเพี้ยนๆ แต่เราไม่อยากจะคิดว่า นี่คือโลกความฝัน เพราะเราอยากจะถอดจิตออกไปที่โลกความจริง ไม่ใช่โลกความฝัน

เราจะไปดูเพื่อนๆนั่งเรียนหนังสือในห้อง

ก็ไม่รู้จะเริ่มที่ไหน ก็นึกได้ว่า มหาลัยมีสนามฟุตบอล ก็เลยนึกถึงสนามฟุตบอล เราจะลอยทะลุกำแพง แต่ก็ทะลุไปไม่ได้ ตามันมืดไปหมด.... เหมือนติดอยู่ในกำแพง เราก็พยายามใช้สายตามอง พอยิ่งมอง ก็ดันเห็นผ้าห่มที่ตัวเองนอนคลุมโปงอยู่ แล้วก็ลืมตาขึ้น ก็รู้สึกตัวขึ้นมา ก็ตื่นขึ้นมา แต่ก็ยังไม่อยากตื่นเลย ก็หลับตาอีก ให้มันหลับลงไปอีก

พอหลับลงไป ก็กลับไปที่เดิมที่จากมา ก็กลับไปติดอยู่ที่กำแพงเหมือนเดิม ก็มองไม่เห็นอะไรเหมือนเดิม ก็เลยคิดว่า ถ้าเราไปสนามฟุตบอลจริงๆไม่ได้ ก็เนรมิตเอาเลยละกัน(ขอแค่ออกจากกำแพงได้ อิอิ)

เราก็คิดถึงสนามฟุตบอลแล้วเนรมิตขึ้นมา ว้าวๆๆๆ ^^ เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่มากๆ และมีป่าอยู่รอบๆด้วย แล้วก็มีเพื่อนๆนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนข้างๆกำลังเรียนหนังสือกัน ตอนนี้ก็รู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่ของจริง เราเนรมิตขึ้นมาเอง เราไปดูว่าเพื่อนเรียนวิชาอะไร เพื่อนกำลังเรียนวิชา แม่เหล็ก อะไรสักอย่าง เราก็จำมา แล้วก็เดินดูอะไรไปเรื่อยๆ สักพักก็เริ่มมองไม่เห็นอีก

เราเริ่มมองไม่เห็น แล้วก็กลับเข้าร่าง พอกลับเข้ามาที่ร่างที่นอนอยู่ในห้องแล้ว ก็ยังคงมองไม่เห็นอยู่ดี ก็รู้สึกแปลกใจมากว่า..... นี่กลับเข้าร่างแล้วนะ ยังมองไม่เห็นอีกหรอ O_O!

เราก็พยายามลืมตา เราลืมตาขึ้นจริงๆแล้ว แต่ก็ยังมองไม่เห็น เราลุกขึ้นนั่ง แล้วก็ยื่นมือไปข้างหน้าให้เพื่อนช่วยพาเราไปจากที่ตรงนี้ แต่เพื่อนก็มองไม่เห็นเรา... บ้าจริง สงสัยว่าที่ลุกขึ้นนั่ง จะเป็นวิญญาณของเรามากกว่า ไม่ใช่ร่างที่แท้จริง

และเรื่องราวในคืนนี้ ทำให้เราสรุปได้ว่า “ผี” ไม่มีอยู่จริงในโลกนี้

…. (แต่ไม่ขอเล่ารายละเอียดนะจ้ะ ไว้จะไปเล่าให้หนังสือที่กำลังเขียนอยู่เล่มหนึ่ง อิอิ)

เอาเป็นว่า ประสบการณ์คืนนี้ ทำให้เรารู้ได้ว่า การที่เราใช้ตาจริงๆมอง และใช้มือสัมผัสผีนั้น คือการที่จิตสร้างไปเองทั้งหมด อิอิ ^^