ทอมซ่า (ทอมซ่า)

“โอ๊ย! มือหรือเท้าวะเนี่ย!”
“เท้า!”
“อ๊ากกก !!”
เสียงร้องดังขึ้นเป็นรอบที่ 5 ของวันนี้ เหมียวมองหน้าเพื่อนตัวเองก่อนจะปลงกับชีวิตตัวเอง
เพื่อนใครหว่า?....
“พอเหอะ...”
หมอกบอกพร้อมเข้าไปจับแขนเบสเอาไว้ เบสหันเตรียมตัวว่าเต็มที่แต่พอรู้ว่าเพื่อนตัวเองก็เงียบลงอย่างเห็นได้ชัด
“ก็ได้วะ! จำไว้! แกล้งท่านเบสเป็นยังไง!”
ยังไม่วาย เบสของพวกเราก็เตรียมตัวกระทืบต่อโดยมีหมอกและเดย์พยายามห้ามอยู่โดยที่มีอีกคู่กำลังแอบมองกันอยู่...
“แหะๆ....ทีหลังนายก็จำไว้ละกัน ฮิๆ”
แฟ้มบอกบูมด้วยรอยยิ้มแต่คนถูกยิ้มใส่ทำหน้าเหมือนอยากตายไปซะมันตรงนี้เลย
“T^T พาชั้นไปที”
“จะไปไหน? ยังไม่จบโว้ยยยยย !!”
“อ๊ากกกกกก !”



“อากาศแจ่มใส่จังเนอะวันนี้”
หมอกพูดลอยๆก่อนจะกระโดดขึ้นรถคู่ใจโดยมีเบสและเหมียวตามลำดับ เนื่องจากวันนี้เบสต้องไปทำงานที่บ้านบูมหมอกและเหมียวเลยขอไปด้วยเพราะว่า...
‘มองหน้าพ่อทุกวันมันเบื่อ!’
“หมอกแกแน่ใจนะว่าแกจำทางได้?”
เบสถามเพื่อความแน่ใจ
“แน่อยู่แล้ว เกี่ยวกับรถหรือเรื่องทางชั้นจำได้หมดแหละ”
“นั่นสิ สมองแกมีแต่พวกนี้นี่หว่า”
เบสขัดคอหมอกด้วยความสะใจในขณะที่เหมียวนั่งลุ้นว่า 2 คนนี้มันจะทะเลาะกันอีกมั้ย
“แน่อยู่แล้ว....^o^….=_= ไอ้เบส! แกหลอกด่าชั้นหรอ!?”
“เพิ่งฉลาดนะแกเนี่ย”
“ชั้นฉลาดอยู่แล้วล่ะ แต่กะ...เฮ้ย !”
หมอกที่กำลังจะพูดต่อต้องหยุดไปในทันทีเมื่อจู่ๆ ก็มีรถสีเถาตัดหน้าไปจนเบสตกจากเบาะที่นั่ง
“โอ๊ย บ้าเอ้ย! ไอ้หมอก! จัดการ”
“แกไม่ต้องบอกชั้นก็รู้น่า..”
ฟ้าวววววววว
ทันทีที่หมอกขาดเข็มขัดให้แน่นขึ้นก็เหยียบแบบไม่คิดชีวิตโดยมีเบสนั่งด่าอย่างเมามันส์และมีเหมียวนั่งหน้าซีดอยู่ข้างหลัง
“แก....”
หมอกจ้องไปยังรถข้างหน้าจนแทบจะกินไปได้ทั้งคัน ก่อนความหมายจะผ่านมาทางสายตา ‘เรื่องยังไม่จบนะโว้ย ’
โครม !!
รถคู่ใจสีขาวชนท้ายรถเบนซ์คันงามอย่างแรง! จนเบสเกือบจะหาอะไรเกาะไม่ทัน
“แกเจอกับชั้นแน่”
พูดเสร็จหมอกก็เปิดประตูเข้าไปหาเจ้าของรถคันงามทันทีและเช่นเดียวกับเจ้าของรถคันงามนั้นด้วยเช่นกัน
ผู้ชาย 2 คนที่แต่งชุดต่างกันสิ้นเชิงกำลังหัวเสียกับรถอยู่ คนหนึ่งใส่เสื้อแขนยาวสีครีมกางเกงขาสั้นธรรมดา ส่วนอีกคนใส่แขนสั้นสีดำมีลายเหมือนมีสีทาบ้านป้ายยังไงยังงั้นกางเกงยีนถูกใส่ให้ต่ำแถมมีสายห้อยอีกด้วย และแต่ละคนก็มีแว่นกับหมวกไว้คนละอย่างอีกด้วย!!
จะแต่งทำไมวะ? รำคาญตาชิบ!
เบสคิดในใจ
“เธอทำบ้าอะไรของเธอห๊ะ! เห็นมั้ยรถชั้นเป็นรอยหมดเลยยัยบ้า!”
“แล้วนายล่ะ มาวิ่งตัดหน้ารถคนอื่นไม่อายบ้างรึไงยะ!?”
พอประจันหน้ากันปุ๊ปก็เปิดศึกด่ากันทันที เบสที่เพิ่งลงมาก็มาสำรวจรถไปคอยดูคนทะเลาะกันไป ส่วนเหมียว....สลบไปแล้วล่ะ
“อืม....พอซ่อมได้”
เบสพึมพำกับตัวเองก่อนจะไปดูรถคันงามนั้นด้วยเช่นกัน
“ไม่อาย!”
“หน้าด้านที่สุด!”
“ขอบคุณที่ชม”
“ไม่ได้ชมเว้ย!!”
“ห๊า? ผมหน้าตาดีหรอ? ขอบคุณๆ^O^”
ชายเสื้อแขนยาวยิ้มดีใจเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่มีทางโต้กลับได้
“ไม่ได้บอกโว้ย!!”
“ห๊า? มากๆด้วยหรอ? ว้าว! ขอบคุณมากๆเลย”
หมอกยืนเม้มปากเมื่อเห็นทางว่ายังไงก็สู้เค้าไม่ได้เลยส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังเบส
เบสที่กำลังยืนสำรวจรถเค้าอยู่ก็ต้องอารมณ์เสียทันทีที่เพื่อนอีกคนได้เดินเข้ามาว่า
“เธอรู้มั้ยว่ารถคันนี้ราคาเท่าไรแล้วเธอมาชนเนี่ยห๊า?”
“เออ...ขอโทษค่ะ”
“ขอโทษแล้วมันหายมั้ย!?”
“....ไม่ค่ะ”
“หึ! คุณรู้มั้ยว่าพวกผมเป็นใคร”
แล้วจะไปรู้มั้ยวะ! แกไม่ได้บอกชั้นนะโว้ย!
เบสยืนมองคนตรงหน้าอย่างสำนึกผิดเพื่อที่จะทำให้เค้าอารมณ์เย็นขึ้นมาบ้าง.....แต่มันก็เหมือนยิ่งทำยิ่งได้ใจทุกครั้ง โดยไม่รู้เลยว่ามีใครแอบมองอยู่ห่างๆจากในรถ
“ไม่รู้ค่ะ”
“ไม่รู้ก็ดี จำไว้! ผมเป็นลูกของเจ้าของห้างคาโต้ จำไว้!”
“จำไว้ใส่ในหัวสมองหรือส้นทีนคะ?”
เบสบอกไปพร้อมทำหน้ากวนๆใส่ หมอกเห็นดังนั้นเลยได้แต่สะใจในใจลึกๆ
“อ๊ะ! คุณรู้มั้ยว่าผมเป็นญาติกับตำรวจผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งด้วยนะ!!”
เบสมองดูแล้วส่ายหน้าเบาๆ เป็นเชิงว่า ‘แกไม่บอกชั้นจะรู้มั้ย?’
“ฮึ่ย ”
ปัง !
สิ้นสุดความอดทนชายอีกคนได้ถอดแว่นแล้ววางกระแทกบนหลังคารถดังลั่นก่อนจะมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเขียวปั๊ด! แต่คนตรงข้ามกลับมองด้วยสายตากวนๆใส่
ใบหน้าที่แท้จริงได้มาออกมาเผยโฉมให้เบสดู ชายหน้าตาหล่อแบบโอเว่อร์เข้ากับสีผิวสีขาวได้เป็นอย่างดี เรียวปากอมชมพูกำลังยิ้มอย่างสะใจ เบสมองหน้าชายคนนั้นก่อนจะบอกว่า
“กางเกง...ตลาดแถวบ้านชั้นมี เสื้อ..ดูไปดูมาเหมือนเสื้อที่ชั้นเจอที่ประตูน้ำ สร้อย....ในห้างธรรมดาก็มีขายถูกด้วยแค่ 30 บาท แว่นกะหมวก.....”
เบสหยุดพูดไปเพราะคิดไม่ออกว่าจะไปซื้อที่ไหนได้ ฝ่ายตรงข้ามที่ทนฟังอย่างเจ็บใจถึงกับยิ้มออกในทันที
หมอกทำท่าจะเข้าไปช่วยเพื่อนแต่ก็มีมือมาจับไว้
“เรื่องของเรา...ยังไม่จบนะเฟ้รยยยย !”
“แล้วใครบอกว่ามันจบยะ!”
“เธอ!”
“โทษที...แถวนี้ไม่มีคนชื่อ ‘เธอ’ นะยะ!!”
“หรอ? สงสัยชั้นคงจำชื่อผิด....ตอนแรกชั้นนึกว่าชื่อ ‘หมาบ้า’ แต่บังเอิญมันดูไม่ดีเลยเปลี่ยนใหม่”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ไอ้ศพไม่มีญาติ ”
“มีแต่เค้าไม่มาหาเท่านั้นเอง”
“ไอ้...........................\=\=\=\==-=0-0-=0+_+_++_)+_()()()_()”
ช่างพวกเค้าเถอะ=_= มาดูเบสต่อดีกว่า
“เอาสิ บอกมาเลย....แว่นกับหมวกชั้นไปซื้อที่ไหนได้? ”
“...”
“ตอบไม่ได้อ่ะดิ^O^”
“...”
“โธ่! ไอ้เราก็นึกว่าจะแน่”
“-*-ที่ขายถนนก็มีขายอยู่เพียบเลยย่ะ! และมีแต่แบบของนายด้วยที่ขายได้น้อยที่สุด! ไอ้บ้า!”
“=[]= แว่นกับหมวกของชั้นมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ?=_+;;”
“ไม่ใช่แค่นายคนเดียว เพื่อนของนายด้วย ”
“ชั้นรู้น่า!”
คู่ยังคงเถียงกันไปเรื่อยๆ จนคนในรถต้องออกมาเรียกให้หยุดไม่งั้นคงไม่ได้ไปแน่ๆ หญิงสาวทำหน้าหงิกใส่ก่อนจะไปอย่างโดยดี
“มาแล้ววววววววววววววว~~~~ !!”
น้ำเสียงดังลั่นเหมือนนกหวีดหลายๆอันมารวมตัวกันเป็นคนๆเดียวกันก่อนจะหายไปพร้อมกับคำที่ด่ากลับมาแบบไม่ยั้ง
“หนวกหู จะมาเห่าหอนอะไรแถวนี้วะ ไปเลยไป๊! น่ารำคาญ !!”
....บูมนั้นเอง.....
เบสอารมณ์ขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่เลยเถียงกลับไป
“เออ ! ถ้าชั้นไปนายก็ไม่ต้องสั่งให้ชั้นมาทำงานอีกล่ะ!”
บูมทำหน้าคุ้นๆก่อนจะเบิกตามองคนตรงหน้าอย่างดีใจแล้วทำเป็นเก๊กเหมือนเดิม ดวงสีช้ำจากการทืบของทำให้ทุกคนต่างพากันหัวเราะ
“ไม่ได้ ! เธอต้องทำงานให้ชั้นตามสัญญา”
“โทษที เมื่อกี้นายบอกว่า ‘น่านำคาญ’ ไม่ใช่หรอ?”
“ใครว่าชั้นพูดไปทำงาน ”
“แต่....”
“ไม่งั้นชั้นจะฟ้องเจ้านายใหญ่ !!”
“รับทราบคำสั่งค่ะ ”
จากนั้นทั้ง 3 คนก็ช่วยกันทำความสะอาดอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนจะล้มลงนอนในห้องนั่งเล่น
“เหนื่อยชะมัด!”
หมอกบ่นออกมาเป็นคนแรก เหมียวมองหน้าเพื่อนก่อนจะบอก
“เอาน่า....ไม่ใช่ทุกครั้งนะที่เราได้มาทำอะไรด้วยกันแบบนี้”
“ชั้นเห็นด้วยกับเหมียว”
เบสพูดต่อเหมียวอย่างเมื่อยล้า ทุกคนถอนหายใจอย่างเมื่อยล้าก่อนจะค่อยๆหลับตาไปทีละคน
“...”
“ชั้นอยากไปดื่มกับพวกเธออีกได้มั้ย?”
จู่ๆเหมียวก็พูดออกมาทำให้ทุกคนชะงักพร้อมกับทำตาโตใส่
“เป็นขึ้นมาเนี่ย! ร้อยวันพันปีแกไม่เคยพูดเรื่องนี้เลย”
เบสบอกเพื่อนด้วยสายตางุนงง
“ใช่! วันนี้เจออะไรมารึเปล่า? บอกชั้นได้นะ”
หมอกพูดต่อแล้วไปจับมือเพื่อนไว้
“นะ...พาชั้นไปหน่อย”
เหมียวอ้อนทั้งสองอย่างสุดความสามารถ ทั้งสองคนมองเพื่อนที่ยังไม่เข้าในความรู้สึกก่อนจะตอบพร้อมกัน
“ก็ได้..”
“ขอบใจ”
“อืม...”
“พรุ่งนี้ไปกันนะ”
“อืม...”

ยังไม่มีงานเขียน

ทอมซ่า
(ทอมซ่า)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,769 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 6 เดือน
แบ่งปันความรู้ 1,807 ครั้ง
ได้รับดาว 166 ดวง

โหวตเพิ่มดาว