------พักเที่ยง------

"เมย์เดี๋ยวเราไปซื้อขนมให้นะ โยชิเอาอะไรไหม"

“อืมๆ ขอแบบเมย์”

“รอนี่นะ”แล้วไอ้นนท์มันก็เดินไปที่ร้านขายขนม

แล้วไม่นานมันก็เดินกลับมา

ผมกับเมย์ก็ไปซื้อข้าวมานั่งกินกัน

แล้วก็รีบดึงเมย์เข้าห้องเรียน แบบไม่ให้มีโอกาสอยู่ 2 ต่อ 2 กะไอ้นนท์

แล้วผมก็นั่งเรียนไป มอง เมย์ไป เดี๋ยวไอ้นนท์มันจะทำอะไรต้องระวังไว้ก่อน

ผมแทบจะไม่มีสมาธิเรียนเลย ต้องคอยระวัง

แต่ตั้งนานแล้ว นนท์มันยังไม่ทำอะไร ค่อยดีหน่อย

งั้นคงไม่ต้องห่วงแล้วหล่ะมั้ง ผมก็หันไปเรียนต่ออย่าง(ไม่)สบายใจ

พอครูสอนเสร็จ อีกวิชาเดียวสินะ จะได้กลับบ้าน

------10นาทีผ่านไป------

เฮ้อ นานแล้วนะ ดูเหมือนไอ้นนท์ก็เริ่มเหล่ๆมาทางเมย์เหมือนกัน

ต้องระวังซะแล้วสิ ไอ้เนี่ยไว้ใจไม่ได้

------เลิกเรียน------

“เมย์ ฉันยืนรอหน้าโรงเรียนนะ”ไอ้นนท์พูดแล้วเดินออกไป

เฮ้อ ผมเนี่ยสังหรณ์ว่าจะเกิดอะไรบางอย่าง - -

พอผมเดินออกมาหน้าโรงเรียนกับเมย์ ก็เห็นนท์มันซื้อน้ำ2แก้ว

มันให้ผม 1 แก้ว แล้วเมย์ 1 แก้ว  

พอผมกิน - - เป๊ปซี่เรอะ อืม อร่อย ไม่ได้กินนาน

ผมกินจนหมดแก้วเลย

“เมย์เด๋วเราไปเอารถมานะ”นนท์มันพูดแล้วเดินไปเอารถ

แต่ผมรู้สึกปวดท้องยังไงไม่รู้สิ อยากเข้าห้องน้ำจัง

รึว่า....

ม่ายTOT ไอ้นนท์ แกวางยาถ่ายฉัน

แกตาย...แต่ต้องไปเข้าห้องน้ำก่อน

“โยชิมาสิ”อยากไปอยู่หรอกแต่เดี๋ยวต้องไปเข้าห้องน้ำก่อน

เดี๋ยวจะเรี่ยราดซะตรงนี้

“เดี๋ยวฉันไป....ห้องน้ำก่อนนะ”

“งั้นเมย์เดี๋ยวเราไปส่งที่บ้านให้นะ หึหึ”ไอ้นนท์มันหัวเราะถึงแม้จะอยู่นอกรถก็ได้ยิน

ฮึ่ย น่าเจ็บใจ แล้วผมก็วิ่งไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะปลดทุกข์

อ๊า~สบาย โล่ง แต่ตอนนี้เมย์เป็นไงนะ

“ถึงแล้วหล่ะ”นนท์บอกเมย์

“อืม ขอบคุณนะที่มาส่ง”เมย์บอกแล้วจะเดินลงไป

“เดี๋ยว ”แล้วนนท์ก็ดึงเมย์เข้ามากอดแล้วเขาก็เลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นๆ

แล้ว.....

“อ้ากกก ”นี่ผมคิดอะไรเนีย เมย์ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอกนะ

ผมโวยวายลั่นห้องน้ำเลย สงสัยจังว่ามีคนข้างนอกรึป่าว

คงไม่ต้องสงสัย ขาเต็มหน้าห้องน้ำเลย

พอผมทำธุระเสร็จก็เปิดประตูออกมา

พอผมเปิดออกมาดู เหอๆ มุงฟังเต็มเลย -*-

มันเห็นผมเดินออกมา ก็รีบวิ่งไปทำธุระของตัวเองต่อ

เฮ้อ  ผมหล่ะหน่ายใจกะพวกนี้จริงๆเลย

แต่ก็ต้องระวังไอ้นนท์มากกว่านี้ซะแล้ว(นี่แกยังระวังไม่มากอีกเรอะ)

ไม่อ่ะ ดูดิ ผมระวังขนาดนี้ยังโดนมันเล่นงานได้ แล้วเมย์หล่ะ

ไม่ได้ระวังด้วย จะโดนมันทำอะไรรึป่าวเนี่ย

ผมคิดอย่างนั้นแล้วผมก็รีบขับรถออกจากโรงเรียนตรงมาที่บ้าน

------เมย์------

ฉันพานนท์เข้ามาในบ้านโยชิ

“ไหนห้องนอนเมย์เหรอ”นนท์ถามฉัน

“อ๋อ อยู่ห้องที่ 3 จากชั้นบน”ฉันบอก

“พาไปหน่อยสิ”= = ซะงั้น ฉันต้องจำใจพานนท์ขึ้นมา

แล้วก็เดินไปเปิดห้องนอนที่ฉันกับโยชินอน

“ว้าว เนี่ยห้องนอนเมย์เหรอ ใหญ่จังนะ เตียงคู่ด้วย”นนท์พูดแล้วดึงฉันเข้ามาในห้อง

หน้าตาดีแต่ทำตัวปัญญาอ่อน - -

แล้วเราก็เข้ามาถึงเตียง ฉันกำลังเดินไปข้างหน้า

แต่ก็.....

“ว้ายย ”ฉันหลับตาปี๋ ล้มลงมาบนเตียง

พอลืมตา นนท์อยู่ข้างบน กำลังคร่อมฉันอยู่หน่ะสิ

“เมย์ๆ....รถใครจอด....”โยชิเข้ามาเห็นพอดี ไม่นะ มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ

“อ้าวโยชิ มาแล้วเหรอ พอดีเมย์พาเรามาดูในห้องหน่ะ งั้นเราไปก่อนนะ บายนะเมย์ เจอกันพรุ่งนี้”

T T นนท์ นายไม่รู้เลยเหรอว่าทำให้ใครเขาถึงจุดจบชีวิต แล้วนนท์ก็เดินออกไป

ดูเหมือนว่า โยชิจะเลือดขึ้นหน้าเลย ทำไงดี= =

“หวานกันมากนักใช่มั้ย”

“ไม่ใช่นะโยชิ”

“อ้อ เธอคิดว่าเธอยังไม่เป็นของใครเลยจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ”

“คือ…”ฉันไม่รู้จะพูดยังไง โยชิเริ่มเดินเข้ามาใกล้จนถึงขอบเตียงแล้ว

“ได้ งั้นก็เป็นมันซะเลยสิ”แล้วโยชิก็เข้ามากอดแน่นมากแล้วก็จูบ...O_O

“มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ....อุ๊บ”แล้วเขาก็จูบฉันอีก

“เหรอ ฉันเห็นอยู่อย่างนี้แล้วมันยังไม่ใช่อีกเหรอ”โอย เจ็บปากไปหมดแล้ว

แล้วเขาก็ถอดเสื้อ เฮ้ยๆๆๆ ไม่นะ ม่าย

“ปล่อยฉันนะ ปล่อย ”ฉันทั้งดันทั้งทุบทั้งตีก็ไม่ยอมออก ฉันยังไม่อยากท้องนะโว้ย

“ทำไม ไม่ปล่อยแล้วจะทำไม”โยชิพูดแล้วก็ถอดกระดุมเสื้อฉันอย่างรวดเร็ว

ม่ายยยย ฉันพยายามเอามือปัดออก แต่ก็ไม่เป็นผล

ตอนนี้เสื้อฉันถูกถอดไปแล้ว ฉันทั้งกลัวทั้งตกใจ ทำอะไรไม่ถูกเลย

ตอนนี้บราฉันกำลังจะถูกถอด แต่ก็หยุดไป หยุดไปอย่างนั้นเลย

แล้วฉันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรเปียกๆที่หน้าฉัน ฉันร้องไห้หรอ

แล้วเขาก็เดินออกไปเฉยเลย  เขาคงไม่อยากเห็นน้ำตาฉันสินะ

แล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไรฉันเช่นเคย  นายกำลังเข้าใจผิดนะโยชิ

เมื่อกี้มันอุบัติเหตุจริงๆนะ

สั้นไปหน่อยนะ

อย่าว่ากันนะ คิดไม่ค่อยออก