ภาคพิเศษ : อายโว้ย >//0//<

"ดะ...เดี๋ยวไวน์...วันนี้พวกเรามาฉลอง...วันเกิดให้เธอนะ"

ฉันหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำนั้นก่อนจะมีเสียง

แปะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอ๋??ใครวะบังอาจมาปรบมืองานนี้เดี๋ยวสวย - -**

"เฮ้ย อะไรกันวะเนี่ยนั่นก็ส้มนี่ก็ส้ม T^T"ฉันร้องออกมา

พอเห็นส้มเดินมาพร้อมกับกล่องขนมเค้กฉันก็งงเป็นไก่ตาแตกทันที ว่าใครมันตัวจริง

"โอ๊ย ไวน์นี่ฉันเองแอ็ปเปิ้ล"

"แอ็ปเปิ้ลเหรอ อ๊ากกกกกกก นี่ฉันตบผิดคนหรือนี่ TOT"

"อย่าเพิ่งร้องไห้ อฐิษฐานและเป่าเทียนเร็ว ^^"ส้มบอก

"เธอ...ไม่โกรธฉันเหรอส้ม??"

"ฉันจะโกรธอะไรแก...ทุกอย่าง...มันเป็นแผนของแม่ของแกและแม่ของเวียร์ ^^"

"อะ...อะไรนะ!"ฉันพูด

"ใช่...วันนี้ทุกอย่างมันเป็นแผน...แต่วันก่อนๆนั้นเป็นความจริงนะ ^^"

"แม่จับคู่ให้ฉันกับเวียร์เหรอเนี่ย TOT"

"ใช่ ที่ร๊าก"

"อ๊า อย่ามากอดเอวฉันนะปล่อยเฟร้ย TOT"

"ไหนๆเธอก็รู้ความจริงแล้วนี่นา ใช่มะทุกคน ^^"

สรุปว่าเวียร์กับทุกคนรู้...ยกเว้นฉันที่โง่อยู่คนเดียวหรือนี่ อ๊ากกกกกกกกกกก จะบ้าตายยยยยยย

"ทุกคนเข้าบ้านได้เลยจ้า...พี่นั่งรอนานแล้วนะ ^^"พี่ไวท์บอก

เฮ้ย พี่ไวท์ก็รู้ฉันโง่เองจริงๆด้วย T^T เศร้า

ทุกคนยกโขยงกันเข้าบ้านโดยที่ส้มเดินนำไปก่อนตามด้วยเพื่อนๆอีกหลายคน

"แอ็ปเปิ้ล...ฉันขอโทษนะ T^T"

"จะขอโทษทำไม...ฉันตั้งใจให้แกตบเองแหละ ^^"

"ทำไมอ่ะ??"

"ฉันหมั้นแล้วโว้ย หวังอยู่ว่าถ้าลูกเป็นผู้ชายแล้วแกเป็นลูกผู้หญิงจะจับคู่สักหน่อย ^^"

"ฉันจะจับคู่กับชมพู่ว่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ"

"คู่กับส้มก็ได้ ชิชะ"

"อย่าเพิ่งงอนซี่น๊าๆๆ ^O^"

"ก็ได้ ไปปาร์ตี้วันเกิดแกกัน ^^"

"อื้ม ^^"

ในคืนนั้นพวกเราก็อยู่สนุกกันจนถึงเที่ยงคืน-ตีหนึ่งพวกผู้ชายก็ล้อมวงกินเหล้าจนเมากันหมดโดย

เฉพาะเวียร์และแม็กซ์ ไปๆมาๆทุกคนก็สลบลงพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย...มันกินอะไรไปรึเปล่าวะ

"ฉันว่าเราได้รับศึกหนักแน่เลยว่ะชมพู่ - -*"

"ใช่...จะเอาไอ้สองตัวนี้ไปที่ไหนดีเนี่ย??"

"ไม่รู้สิ...พี่ไวท์จะเอาไอ้สองตัวนี้ไปไว้ไหนดีเนี่ย"

"ไว้ห้องไวน์กับชมพู่นั่นแหละ ^^"

"ไม่เอาได้มั้ยพี่...ไอ้สองตัวนี้มันอันตราย T^T"

"ห้องมันเต็มหมดแล้วไวน์ ^^"

"ก็ได้ๆ"

ฉันกับชมพู่จึงต้องยอมลากไอ้สองตัวนี้ขึ้นไปบนห้องตัวเอง

ปัง!

เสียงปิดประตูดังขึ้น ทุกคนที่กำลังแกล้งนอนอยู่ข้างล่างก็รีบใส่สะปริงเด้งดึ๋งไว้ก่อนจะกลับบ้านของ

ตนไปพร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุข

ฉันโยนเวียร์ลงกับเตียงก่อนที่ตัวเองจะไปนั่งที่ขอบเตียงและถอนหายใจเฮือกใหญ่

"เฮ้อ!!"

"..."

"อ๊ะ..."

เวียร์เอามือมาโอบรอบเอวฉันไว้ในขณะที่ตัวเองนอนอยู่ ฉันพยายามแกะมือเขาออกแต่มันก็เหนียว

หนึบอย่างกับมีหมากฝรั่งติดมือไว้(ช่างเปรียบเทียบ - -*)จากที่ดูๆไปแล้วถ้าแกะไม่ออกแสดงว่ามันผู้

นั้นยังไม่หลับแต่แกล้งหลับเพื่อจะได้ทำมิดีมิร้ายกับฉันต่างหาก...และนี่คงเป็นแผนของทุกคนอีก

ตามเคย

เวียร์ดึงฉันเข้าหาตัวก่อนจะผลักฉันให้นอนลงและตัวเองก็คร่อมตัวฉันเอาไว้ หึ! ถ้านายตั้งใจแบบนั้น

ก็ขอให้เป็นหมันไปเลยแล้วกัน

ปึก!

ฉันอัดเข่าไปที่น้องสุดรักสุดหวงของเวียร์ก่อนที่หมอนั่นจะร้องจ๊ากออกมานั่นทำให้ฉันรู้ว่าฉันคิดถูก

"อย่าใช้วิธีแบบนั้นในการทำมิดีมิร้ายคนอย่างฉัน...ถ้าฉันไม่เห็นว่าเป็นนายฉันจะเอาให้มันเป็นหมัน"

"โอ๊ย ที่ร๊ากมันเจ็บนะ T^T"

"ฉันทำให้นายเจ็บไม่ใช่ทำให้นายหัวเราะ - -*"

"พูดอย่างนี้อยากโดนดีใช่ป่ะ ^^"

"อะ...อะไรของนะ...อุ๊บ!"

นายจูบฉันอีกแล้วนะ T^T นี่ปากฉันบวมไม่พอรึไง >O<

"นายจะให้ปากฉันบวมกว่าเดิมรึไงนะ >O<"

"ฉันกำลังจะทำให้มันยุบอยู่นะ ^^"

"ยุบบ้านนายสิ เล่นจูบแบบเนี้ยเมื่อไหร่จะหายบวมเล่า!"

"แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ...เอารอยคิสส์มาร์คแทนก็ได้นะ ^^"

"ไอ้บ้า มันเกี่ยวกับคิสส์มาร์คตรงไหน - -*"

"มันใกล้เคียงกับปากดี"

"อีตาบ้าเอ้ย T^T นี่ถ้าฉันหลับไปแล้วนี่คงเสียเวอร์จิ้นแน่ๆเลยแบบเนี้ย TOT"

"เสียเวอร์จิ้นให้ฉันดีกว่าเสียเวอร์จิ้นให้คนอื่นนะ ^^"

"ฉันยอมให้คนอื่นดีกว่า"

"เธอจะนอกใจฉันเหรอ!"

"ไม่รู้ไม่ชี้"

"ถ้าเธอไม่บอกฉันจะปล้ำเธอเดี๋ยวนี้แหละ"

"เฮ้ยๆๆ บอกแล้วๆอย่าปล้ำฉันนะ ฉันยังอยากบริสุทธิ์ T^T ฉันไม่ได้นอกใจนายซักหน่อย"

"ถ้าเธอไม่เสียเวอร์จิ้นวันนี้...ฉันคงบ้าตาย"

"เวอร์จิ้นฉันสำคัญนะยะ! ยังไม่พร้อมจะเสียให้ใครถึงแม้จะเป็นแฟน"

"เธอพร้อมเมื่อไหร่เราก็เริ่มเลยนะ ^^"

"เหอะ ถ้าให้ฉันพร้อมอ่ะนะ...รอไปอีกสิบชาติเลยพี่น้อง ไม่มีทาง!"

"เสียคืนนี้เลยดีมั้ยเนี่ย - -*"

"ไม่เอานะ ถ้านายทำฉันจะแจ้งตำรวจ"

"ถึงตอนนั้นเธอคงเสียเวอร์จิ้นไปแล้วและจะมีเด็กตัวเล็กๆด้วย ^O^"

"อ๊า ไม่เอานะขอเป็น...หลังจากแต่งงานนะได้มั้ย T^T"

"ตกลงเลย...ทุกคนบอกว่าจะให้เราแต่งงานฉันวันพรุ่งนี้ ^O^"

"อีก 3 ปีข้างหน้าละกัน T^T"

"บอกแล้วห้ามเปลี่ยน ^O^ เสร็จแน่"

"อ๊ากกกกกกกกกกกก ฉันจะไปเลื่อนวันแต่งงานนนนนน"

"ไม่ต้องไปไหนเลย"

"ตะ...แต่ว่า..."

"เธอจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เธอทำนะ ^^"

"อะ...อะไร??"

"ชดใช้ที่เธอเกือบทำให้ฉันเป็นหมัน"

จูบอีก...

"ชดใช้ที่เธอเคยคิดจะให้ฉันกับส้ม"

จูบต่อ...

"ชดใช้ที่เธอเคยทำให้ฉันเสียใจ"

จูบต่อ...

"และนี่คือความรักที่มอบให้เธอ ^^"

และมันก็จูบอีก...แต่นานกว่าครั้งก่อนๆ ไม่ได้มีแค่นั้นหมอนี่ยังเอาลิ้นสอดและกวาดลูกอมที่ฉันเพิ่ง

แกะกินเมื่อกี้ไปไว้ในปากตัวเองแทน T^T

"นายสอดลิ้นทำไม...มันขมนะ T^T"

"เธอไม่ชอบเหล้าเหรอเหล้าเหรอ...ไม่เป็นไร ^^"

หมอนั่นอมลูกอมสักครู่ก่อนจะประกบปากและเอาลูกอมคืนให้แถมเอาลิ้นสอดเข้ามาอีก อ๊ากกกกกกก

ฉันหวังว่าคงจะไม่เคลิ้มไปกับเขานะ

"กินลูกอมตอนกลางคืนไม่ดีนะ ^^"

เอ่อ...เขาเริ่มทำให้ฉันเคลิ้มแล้ว T^T

"นะ...นายออกไปก่อนได้มั้ย คือ..."

"อะไรเหรอ?? ^^"

"หัวใจฉันจะทะลุออกมาดูโลกภายนอกแล้ว"

"เช่นกัน...ฉันรู้ว่าเธอเตรียมใจรอรับภาระพรุ่งนี้อีก...เจอกันใหม่นะที่รัก จุ๊บ ^^"

และเขาก็ยังมิวายจูบฉันอีกก่อนกลับไป...ฉันจับที่ปากตัวเองและบอกว่า

"ไอ้หมอนี่...มันทำให้ปากฉันยุบได้จริงๆด้วย อายโว้ย >//0//<"

**********************************************************************

วันนี้มาอัพได้แค่นี้อ่ะค่ะ โทดทีน๊าที่มะค่อยมาอัพ ติดเรียนตาหลอดเยยอ่ะ ไปก่องนะจ๊ะ ^^