สหวัชถอนใจเมื่อฟังเรื่องของเมฆขลากับนรินทร์ธรจากปากของทั้งสองคนเอง ก่อนจะกุมขมับ

เมื่อหญิงสาวกับเพื่อนหนุ่มตรงหน้าทะเลาะกันเสียงดังโวกเวก เมื่อเวลาผ่านไปความอดทนของเขา

ก็สิ้นสุดลง สหวัชตีหน้าเคร่งก่อนจะตวาดหญิงสาวกับเพื่อนหนุ่มตรงหน้าเสียงดังลั่น

"หยุดทะเลาะกันซักที...โตๆกันแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ...เมฆขลาชั้นบอกให้เธอหยุดไง"

ท้ายเสียงชายหนุ่มหันไปตวาดใส่หญิงสาวที่ยังคงโวยวายไม่เลิก ก่อนจะหันไปทำหน้าเคร่งใส่

เพื่อนหนุ่มแทน

"นาถ นายก็โตๆแล้วนะ ยังมาทะเลาะกับเด็กอีก อายุนายก็ปาเข้าไปจะ 32 แล้วนะ"

"ก็ยายนี่มันน่าโมโหน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ..."

พูดจบนรินทร์ธรก็ปลายหางตาไปมองเมฆขลาก่อนจะหันกลับมามองหน้าเพื่อนที่นั่งทำหน้าดุ

เป็นกรรมการตัดสินคดีสงครามน้ำลายครั้งนี้

"เอาล่ะ เรื่องมันก็ผ่านๆไปแล้ว ถือว่าจบๆกันไปแล้วกัน นาถเราว่านายไปนอนพักเถอะ

คงเหนื่อยไม่ใช่น้อยหนิ"

"อืม งั้นเราขอตัวก่อนนะ"

พูดจบก็หันไปมองเมฆขลาอีกครั้งก่อนจะเดินดุ่มๆก้าวขึ้นบันไดเข้าห้องไป

-------------------------------------------

ร่างของชายสูงอายุที่นั่งหน้าเคร่งอยู่ในห้องทำงานถึงกับหัวเสียมากขึ้น เมื่อหิรัญลูกน้องคนสนิท

บอกกับเขาว่าตามตัวมันไม่เจอมาได้หนึ่งอาทิตย์หลังจากที่เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อคราวที่แล้ว

"หนอย ไอลูกคนนี้ หนีไปได้อีกแล้ว ฮึ้ย จับตัวมันมาให้ได้ ทำวิธีไหนก็ได้ให้มันยอมกลับมา

อ้อ เรื่องที่ชั้นฝากให้นายช่วยจัดการให้ได้หรือยัง"

"คับ นี่คับ รายชื่อลูกค้าที่ติดหนี้พนันของบ่อนเราไว้..."

สกลรับแฟ้มที่ข้างในบรรจุรายชื่อลูกค้าที่ติดหนี้พนันเขาไว้อยู่ ก่อนจะไล่สายตาไปตามชื่อแล้วหยุด

อยู่กับชื่อของใครบางคนที่เขารู้จักดี ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม

"ธนิต  อัศวเทฬุกุลหรอ หึหึ"

-----------------------------------------------------------

ขอโทษนะค่ะที่อัพน้อย คราวหน้าจะพยายามอัพให้เยอะกว่านี้ค่ะ