"ใช่คิม คิอบม จำได้แล้วสินะและนายต้องชดใช้จำไว้ลีซองมิน"
"มีความจริงที่นายยังไม่เคยรู้ ฉันไม่ได้ทำให้ค้บอมตายนายไม่เข้าใจ ถึงพูดไปนายก็ไม่เข้าใจ" ซองมินพูดกับตัวเองเบาๆ
"วันนี้อยู่ไปคนเดียวแล้วกัน" คัอินบอกซองมินก่อนเดินออกจากห้องไปหาเพื่อนที่รออยู่หน้าห้อง
"ไปกันยังว่ะเยซอง" คังอินถามเพื่อนรัก
"นายเจอแฟนคิบอมแล้วใช่มั้ยคังอิน"
"ใช่ฉันเจอแล้ว"
"นายยังไม่เคยเห็นหน้าเลยนิแล้วนายทำไมมั่นใจนักว่ะ" เยซองถามคังอิน
"เอาเถอะอย่าพูดถึงเลยว่ะกินเหล้ากันเหอะ" คังอินกล่าว
"เอาไว้ฉันจะส่งรูปมาให้นายดูแล้วกันว่าใช่คนที่นายคิดรึเปล่า"
เวลาตี1 ก๊อกๆๆ
"นายไปเมาที่ไหนมาเนี่ย" ซองมินถามคนที่เมาไม่ได้สติก่อนจะพยุงมาที่เตียงพร้อมจัดแจงเช็ดตัวให้คังอิน
ในขณะนั้นคังอินค่อยๆลุกขึ้มาแล้วค่อยเลื่อนหน้าเข้าใกล้ซงมินก่อนจะบรรจงจูบที่ริมฝีปากของซองมินอย่างนิ่มนวล
ซองมินเองก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืน ช่างเป็นจูบที่แสนหวานและยาวนาน ก่อนคังอินจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกแล้ว
ก็ล้มลงไปนอนหลับ
"บ้าจัง ทำไมเราไม่ขัดขืนไอ้บ้านี่" ซองมินบ่นกับตัวเองอย่างเขินๆ
เช้าวันใหม่ ณ โรงเรียน Seoul
"ซองมินนายรู้รึเปล่าว่าวันนี้เค้ามีเลือกชมรมกันน่ะ" อึนยองเอ่ย
"เหรอ แล้วมีชมรมไหนบ้างล่ะ"ซองมินถามอึนยอง
"ฉันไม่รู้ว่ามีชมรมไหนน่าอยู่บ้างแต่ที่ฉันรู้ฉันอยากอยู่ข้างๆนายนะ" ลีทึกแทรกขึ้น
"แหวะ ฉันอยากอ้วกว่ะ" คังอินสถบ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |