เอ่อ คือฉัน เด้งตัวขึ้นมายืนจังก้างอยู่หน้านายริวอย่างเหงื่อพลัก
ออเร้น เธอ...ไม่ได้ทำอะไรกะมันใช่ไหมริวพูดด้วยแววตาสั่นๆเหมือนจะร้องไห้เค้ามองฉันกะนายเดลสลับกัน
มะ...
ใช่แล้วพี่ริวเมื่อคืนผมกะออเร้นมีความสุขกันมากที่ไม่มีพี่มากวนใจเดลนายมันเลวและเลว
หึ ผู้หญิงทั้งโลกนี่ก็เหมือนกันหมด ริวพูดจบก็มองฉันด้วยแววตาเหมือนกันที่เจอกันครั้งแรกแต่มันมากกว่ามันทั้งแข็งราวกับไม่ร็จักกันแล้วโกดแค้นกันมาแต่ชาติปางก่อนไม่นะริว
มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ...
แล้วมันเป็นอย่างไหนกันเล่าริวพูดแล้วเงียบทันที่มองหน้าฉัน
( _ _)โอ๊ยจะให้พูดว่าไงดีละเนี่ยแง้ๆๆๆๆๆๆอยากร้องไห้จังเลย
เทอตอบฉันมาสิว่ามันอย่างไหนโอเคสมองนางเอกเรื่องนี้ฉลาดกว่าเรื่องอื่น
ฉันโดนวางยา...เอาไงเอากันวะ
แล้วที่ฉันเห็นเทอจะจูบมันเมื่อกี้ละนั่นไงไอ้พระเอกฉลาดกว่านางเอก
คือ...
ก็แค่ผมบอกว่าจะเอาสร้อยเส้นนี้ไปทิ้งให้ออเร้นเลยให้รางวัลเฮ้ยเอาอีกละไอ้ตัวร้ายฉลาดกว่านางเอกและพระเอกTT^TT(ตอนนี้สมองของยัยออเร้นเลอะเลือนอย่างแรง)
จริงหรอ
คือว่าไม่...
ริวขาริวๆๆๆทำไมมาอยู่นานจังละคะพุดดิ้งรอตั้งนาน
ไปกันเถอะพุดดิ้งตอนนี้ผมไม่มีธุระกะคนแถวนี้แล้ว...ริวพูดพร้อมเหล่มาทางฉันนิดหนึ่งก่อนจะเดินไปโห่เอ๊ยลูกมาเฟียน่ะของเล่นติดตัวเยอะนะเว้ยยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยยิ่งชอบเล่นของเล่น
ฉันหยิบระเบิดประทัดขนาดจิ๋วก่อนจะค่อยๆปามันไปหวังจะให้ติดหัวยัยพุดดิ้งแล้วระเบิด หว่าทำไมไปอยู่ข้างหน้าอย่างงั้นละ
ตูม
โชคดีนะที่ริวถอยกลับมาทันก่อนจะหันมามองฉันจะเอาไงดีว่ะเนี่ย
หน้าไม่อายจริงๆผู้หญิงอะไรเค้าไม่รักแล้วยังตื้ออยู่ได้ยัยสะดิ้งพูดขึ้นทำเอาฉันเงียบก่อนจะพูดขึ้นบ้าง
อย่างน้อยก็ไม่ได้ไร้ยางอายขนาดเธอละกันนังสะดิ้ง
อ๊ายยย พี่ริวดูสิยัยหัวหอมมันด่าสะดิ้งคะ
แล้วไงละฮะฉันว่าแต่ไม่ได้มองหน้าริวเลย
อ๊ายยยวันนี้ฉันขอตบแกสักทีเหอะยัยนั่นว่าและปรี่เข้ามาหาฉันและง้างมือตบลงมาทันที
หมับ...
อย่ามายุ่งกะออเร้นเดลขว้ามือนังสะดิ้งไว้ก่อนจะสบับทิ้งไป
อย่ามาจุ้นกะฉัน...ฉันพูดช้าๆชัดๆให้นายเดลได้ยินตอนนี้รู้สึกขันอกหูโว๊ย
ตาย แล้วนี่อ่อนแอขนาดแตะเนื้อต้องตัวไม่ได้เลยหรอย่ะ
ปรื้ด...-_-+++
โถ่โว๊ย...พอได้แล้วพุดดิ้งกลับกันดีกว่าอย่าอยู่เป็นก้างขวางคอเค้าเลยริวสถบเบาๆก่อนจะพูดแล้วลากยัยพุดดิ้งกลับ
ออเร้นเป็นไรหรือป่าวเดลพูดและมองหน้าฉัน
ไม่...ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันละ
อ่าโกดังบ้านฉันเองฉันสร้างห้องไว้นะ...
หรองันฉันขอกำแพงนายวันหนึ่งนะ
พลัก...
ฉันต่อยกำแพงไปสุดแรงเกิด ตอนนี้ตัวฉันมันชาไปหมดฉันไม่รู้หรอกน่ะว่าทำไมดวงต้องเล่นตลกกะฉัยด้วยทำไมนะทำไมความรักของฉันต้องมีอุปสรรค์ขนาดนี้ ฉันโถมกำลังเข้าไปอีกแต่รอบนี้มีแขนมารับแหะ
ฉันมองตามแขนนั้นไป ฉันอยากให้เป็นนายเหลือเกินริวทำไมต้องเป็นนาย
เอาละสายลมน้ำตาไหลแล้ว
แปปนะกำลังอินอ่า
โฮกกกกกกกกกกกก
เด๋วภายในครึ่งชัวโมงมาต่อนะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |