LizzO (เปรมกมล)

บทที่ 4
“พ..พี่ชาย พี่ชายอยู่ที่ไหนคะ”เสียงแผ่วเบาของเด็กหญิง อ้อมแอ้มอยู่ในลำคอ
“พี่คะ พี่ .... ตัวเล็กกลัววว.” ร่างเล็กพยายามพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นเพื่อตามหาพี่ชาย แต่ไม่ทันระวัง ทำให้สะดุดล้มลง ร่างเล็กไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัว ร่างกายของหล่อนช่างอ่อนแอเหลือเกิน ซ้ำร้ายดวงตาของหล่อนก็ยังสูญเสียไปทั้งสองข้างตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงครั้งนั้น ทำให้หล่อนกับพี่ชายต้องกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก หญิงสาวตัวน้อยกับพี่ชายสองคน ต้องไปอาศัยญาติห่างๆของแม่อยู่ที่กรุงเทพฯที่พอจะช่วยอุปการะเลี้ยงดู ทั้งสองได้

ประตูถูกกระชากอย่างแรง เมื่อร่างใหญ่รีบรุดเข้ามาในห้อง มองเห็นร่างเล็กซึ่งตอนนี้ นอนล้มลงตรงพื้น ไม่มีแรงแม่แต่จะขยับตัว
“ตัวเล็ก..ตัวเล็ก” ร่างใหญ่พยายามเรียกสติของผู้เป็นน้อง
“เป็นยังไงบ้างตัวเล็ก พี่ขอโทษ..พี่ขอโท…..” ชายหนุ่มร้อนรน ทำอะไรไม่ถูก
“พ..พี่” ร่างเล็กพยายามเปล่งเสียงเรียกพี่ชาย
“ตัวเล็กก” ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กขึ้นมากอด กลัวเหลือเกินว่าจะต้องสูญเสียคนที่รักไปอีกเหมือนเช่นที่ผ่านมา
“พี่ชาย ตัวเล็กกลัวค่ะ ตัวเล็กไม่อยากอยู่คนเดียว พี่ชายอย่าไปไหนนะคะ อยู่เป็นเพื่อนตัวเล็กนะคะ”
“ได้สิครับคนเก่ง พี่สัญญา “ ชายหนุ่มรับคำ “วันนี้พี่ไปซื้อหนังนิทานที่ตัวเล็กอยากฟังมาด้วยหล่ะ”
“จริงหรอคะ งั้นคืนนี้พี่ชายเล่าให้ตัวเล็กฟังนะคะ”
“ได้สิคับ” ชายหนุ่มรับคำพลางนึกถึงเมื่อตอนกลางวัน ถูกหญิงสาวร่างบางเข้าใจผิดคิดว่าตนเป็นขโมย เพราะทำตัวลับๆล่อๆ ตอนไปซื้อหนังสือ เพียงเพราะเขาไม่กล้าที่จะหยิบหนังสือการ์ตูนของเด็กผู้หญิง ขึ้นมาเปิดดูท่ามกลางเด็กน้อยใหญ่ในร้าน จึงต้องทำเป็นแอบอ่านอยู่ตรงมุม ลับๆ ชายหนุ่มนึกพลางยิ้มที่มุมปากน้อยๆ ร่างของหญิงสาวที่เขาเผลอจูบไปอย่างไม่ตั้งตัวยังติดตาเขาไม่เลือนหาย หญิงสาวร่างบางที่ทำหน้าตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำของเขา ใจเต้นทุกครั้งเมื่อยามที่นึกถึง........

------------------------------------------------------------------------



เสียงหัวเราะ คิกคัก..ดังขึ้นภายในห้องรับแขก. ร่างของหนุ่มสาวสองคนนั่งคุย กันหลังจากไม่ได้พบกันเสียนาน
“เอ่ออ ว่าแต่พรุ่งนี้เราว่างรึป่าวหล่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม
“ทำไมหรอคะ”
“พี่ว่าจะชวนเราไป งานเปิดตัวเครื่องเพรชชิ้นใหม่ของแม่พี่หน่ะ สนใจรึป่าวหล่ะ”ชายหนุ่มเอ่ยชวน พลางพยักหน้า ให้หญิงสาสวรับคำ
“เอ่อ อันที่จริงก็ว่างนะคะ แต่ต้องถามคุณพ่อดูก่อนหน่ะค่ะ”
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง พ่อของชิชาอนุญาตแล้วหล่ะ”
“จริงหรอคะ งั้นก็ตกลงค่ะ”
“ครับ งั้นพรุ่งนี้ตอน ทุ่มหนึ่งพี่จะมารับนะ ครับ”
“ค่ะ”

ยังไม่มีงานเขียน

ยังไม่มีงานเขียน

LizzO
(เปรมกมล)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 427 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 38 ปี
แบ่งปันความรู้ 9 ครั้ง
ได้รับดาว 102 ดวง

โหวตเพิ่มดาว