ตืดด~ ตืดด~ ตืดด~ ตืดด~ ตืดด

ตัดสายไปซะแล้วยังไม่ทันได้ตัดสินใจเลย อะไรวะเนี่ย แล้วยัยอีมนึกสนุกอะไรขึ้นมาล่ะเนี่ย โทรมาบอกแค่ให้ฉันไปโรงเรียนเร็วๆ ปกติไม่เห็นจะโทราเลย แต่ก็ช่างเหอะนอนต่อดีกว่า  

ครอกกก..ฟฟฟฟฟฟรี้ - - Zzz ไม่ทันไรก็หลับไปซะแล้ว

เอก~ อี๊~ เอ้ก~ เอ้ก~ ก (เสียงนาฬิกาปลุก)

"อืม~ กี่โมงแล้วเนี่ย..." เฮือก!! O.O

ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก... > O <

"ทำไมมันปลุกช้างี้เนี่ย สั่งให้ปลุก6โมงดันซะปลุก7โมงเลย"

ขณะที่ฉันอาบน้ำอยู่จะขอแนะนำตัวหน่อย ฉัน เซย์ ชโลธร กิตติคุณธรรมรักษ์ อยู่ชั้นม.5 แต่ชีวิตชั้นช่างน่าเศร้า เสด็จพ่อกับเสด็จแม่(เวอร์)ไม่อยู่บ้านไปต่างประเทศ ไปอเมริกานู้นแหนะ ฉันน่ะอยากไปจะตายแต่น่าเสียดาย ฉันติดเรียนก็เลยไปด้วยไม่ได้ เฮ้อ! (-o-) =3 พ่อกับแม่ก็เลยให้ฉันมาอยู่กับพี่เปย์แทน พี่เปย์เป็นพี่ชายแท้ๆของฉันเอง ชื่อ เปย์ ชลธร กิตติคุณธรรมรักษ์ ที่บอกว่าน่าเศร้าก็งี้แหละคือ วันๆไอ้พี่เปมันไม่ยอมทำอะไรเลย ดีแต่กิน นอน เที่ยว แค่เนี่ย ฉันล่ะปวดหัวแทนพี่ชายแทนจริงๆ ตอนนี้ฉันเปิดเทอมได้แค่อาทิตย์เดียวเอง TT0 TT  

ตุ๊บๆๆๆๆๆ -- ซู่ส์ๆ -- ตุ๊บๆๆๆๆๆ -- พรืด 

สงสัยใช่มั๊ยล่ะคะว่าไอ้เสียงเหล่านั้นคือเสียงอะไร บอกให้ก็ได้ค่ะ 'ตุ๊บๆๆ' ที่ดังหลายๆครั้งก็เพราะเป็นเสียงเวลาขึ้นลงบันได 'ซู่ส์ๆ' เป็นเสียงของน้ำเวลาอาบน้ำ 'พรืด' เป็นเสียงเวลารูดซิบกระโปรงไง (เสียงรูดกระโปรงอุบาทว์สิ้นดีเลยแฮะ -_-^) แล้วฉันก็รีบลงบันไดเพื่อไปกินขนมปังแต่ภาพที่น่ากระทืบไอ้พี่เปย์เอามากๆเลย

"มัวแต่นั่งเก๊กจิบกาแฟอ่านหนังสือโป๊อยู่นั่นแหละ"

"เฮ้ย! รู้ได้ไงอ่ะ" 0-0

"ประชดเว้ย (-*-) รีบไปโรงเรียนได้แล้วเดี๋ยวสาย" นั่นยังเยื้อยย่างอยู่อีก 1..2..10 (ไม่รอนับให้มันครบ10หรอก)

"เร็ว !! ยังไม่ไปอีก เดี๋ยวก็เจอกระบวนท่าหมาขี้เรื้อนหรอก" (ท่ามันน่ากลัวตรงไหนเนี่ย) ฉันอารมณ์ขึ้นทันที

"คร๊าบบๆ...T^T" ให้มันได้อย่างงี้สิ 

ก่อนออกจากบ้านฉันรีบหยิบขนมปังยัดใส่ปากและเขมือบอย่างรวดเร็ว แล้วก็สั่งให้ไอ้พี่เปย์ปิดบ้านและรีบตรงไปที่รถสปอร์ตสีดำคันงามของไอ้พี่เปย์ที่พ่อซื้อให้ พอไอ้พี่เปย์ปิดประตูรถสนิทเมื่อไหร่มันคือนาทีชีวิตของฉันที่เสี่ยงตายที่สุดเพราะไอ้พี่เปย์มันชอบขับซิ่งแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ฉันไม่มีทางเลือกเพราะอีก5นาทีก็จะถึงเส้นตายที่ฉันนัดกับยัยอีมไว้แล้วจึงต้องใช้วิธีซิ่งท้านรกแบบนี้แหละ  

เฟี้ยววววววววว~

ฉันเหลือบไปเห็นกระโปรงของเด็กเทคนิคไทยอิโมะปลิวพริ้วไสวทำเป็นกรี๊ดกร๊าดกันเป็นแถว ส่วนพี่ชายฉันก็มองน้ำลายย้อยเหมือนเด็ก2ขวบไม่มีผิด

เอี๊ยดดดดด........โครมมมม~ ไอ้พี่เปย์ขับไม่ดูทางเลยไปเฉี่ยวรถเข็นผัก -.,-

"เฮ้ย!ขับรถภาษาไรเนี่ยไม่ดูตาม้าตาเรือ ผักเผิกฉันเสียหายหมดแล้วเนี่ยเห็นมั๊ย"

"ผมมีตาเหมือนลุงน่ะแหละก็ต้องเห็นสิลุง"

"หน็อย~ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ชดใช้ค่าเสียหายมาเดี๋ยวนี้นะเว้ย"

"ปากผมน่ะสิ้นกลิ่นน้ำนมแล้วฉีดสเปรย์ดับกลิ่นมาอย่างดีเลย แต่เรื่องค่าเสียหายน่ะ..."

.......... ลุงขายผักรอฟังคำตอบ

"จ่ายก็โง่แล้วสิลุง ฮ่าๆๆ"

บรืนนน....ไอ้พี่เปย์เร่งเครื่องสุดชีวิตดีนะเนี่ยที่หาทางเอาตัวรอดออกมาได้ไม่งั้นเรื่องยาวแหง๋ๆ และในที่สุดฉันก็มาถึงโรงเรียนโดยสวัสดิภาพ ตายแน่ๆเลยเหลืออีก2นาทีก็ถึงเวลานัดแล้ว

"ไปก่อนเลยพี่เอารถไป..ไอ้น้องคนนี้นี่ไม่ฟังพี่พูดบ้างเลย"

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ฟังพี่พูดอะไร ฉันก็รีบวิ่งไปซะก่อนแล้ว พอไปถึงหน้าตึก3 ก็เจอยัยอีมกับยัยเหมียวยืนคอยอยู่ก่อนแล้ว

"คนอื่นไปไหนหมดอ่ะ" 

"ไม่รู้เหมือนกัน" 

"รีบๆเลยเร็ว เดี๋ยวไม่ทันพิธี" เหมียวทัก

"เฮ้ย !! พิธีอะไร" 

"เอ่อ......ค..คือ...พิ..พิธี...ส...สังเวย...ชีวิตน่ะจ๊ะ" ยัยอีมตอบแบบติดๆขัดๆ 

"เฮ้ย โรงเรียนเรามีพิธีนี้ด้วยเหรอ แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ"  

"ก็พวกเรานัดเพื่อนๆมาประชุมกันเมื่อวานเพื่อลงมติว่าใครจะเป็นตัวแทนห้องเรา ต่างก็บอกว่าแกสมควรเป็นตัวแทน" อีมพูด 

"เราก็เลยลงมติว่าจะให้แกเป็นตัวแทนเข้าร่วมพิธีเพราะมีแกคนเดียวที่ไม่มาร่วมประชุมด้วย"เหมียวต่อ 

"ก...ก็...ก็มันลืมนี่หว่า ยังไงก็ตามฉันก็ไม่ไป "  

"แต่เพื่อนๆเค้าส่งชื่อแกกันไปแล้วนะ"เหมียวว่า 

"งั้นฉัน...อีก5นาทีฉันป่วยไม่สบายไปแข่งไม่ได้นะ OK?" 

"เฮ้ย !!ได้ไงแกเป็นหมอดูรึไงล่ะถึงได้รู้ว่าตัวเองป่วยล่วงหน้า ยังไงก็ตามแกต้องไป" 

สิ้นเสียงยัยอีม ทั้งอีมและเหมียวก็กรูมาจับที่ข้อมือฉัน และฉุดกระชากลากถูฉันเพื่อหวังที่จะไปเข้าพิธีให้ทัน แต่เสียใจด้วยฉันกินมาเยอะเลยลากไม่ไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ^O^ 555555ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่แล้วโชคกลับเข้าข้างยัยพวกนี้เมื่อพี่ชายตัวแสบฉันเดินผ่านมาทางนี้พอดี 

"อ้าว กำลังเล่นอะไรกันอยู่หรอจ๊ะน้องอีม น้องเหมียว" 

"ก็ดูเซย์สิคะพี่เปย์ ดื้อไม่ยอมเข้าร่วมพิธี ทั้งๆที่เป็นตัวแทนของห้องน่ะค่ะ" เอาเข้าไปยัยเหมียวฟ้องกันเข้าไป -*- 

"ขนาดอีมกับเหมียว2คนยังลากเซย์ไม่ไปเลยแล้วจะไปทันพิธีมั๊ยเนี่ย" จะบอกว่าฉันหนักว่างั้น 

"ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ยได้เป็นตัวแทนด้วย งั้นงานนี้พลาดไม่ได้แล้ว" 

ไอ้พี่เปย์เดินตรงมาทางฉันแล้วจับตัวฉันพาดบ่า เหมือนตัวฉันเบาหวิวทั้งๆที่ยัย2คนนี่ยังบอกอยู่เลยว่าลากฉันไม่ไป ฉันดิ้นสุดแรง ร้องสุดเสียง แต่ก็ไม่ได้ผล ได้แต่ดิ้นและร้องต่อไปเรื่อยๆ 

"เฮ้ย ไอ้พี่เปย์จะทำไรเนี่ย ปล่อยฉันนะ T^T " 

"ก็พาแกไปเข้าพิธีไงถามได้" 

"ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เอาไม่อาวววว......ไม่ไป" TT- TT

"แกต้องไป ฉันจะได้ไปดูสาวๆน่ารักๆด้วย" 

"ไอ้พี่หน้าม่อ ยังไงไม่ไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  TT^TT  แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆใครเป็นคนต้นคิดกันวะเนี่ย !" 

ไอ้พี่เปย์ไม่พูดอะไรต่อได้แต่เดินแบกฉันต่อไป จำไว้เลย! ส่วนยัยอีมกับยัยเหมียวเดินตัวปลิว ยิ้มแป้น หน้าระรื่นตามต้อยๆๆ ชิส์....ไอ้พวกนี้คอยดูนะถ้าฉันลงจากบ่าไอ้พี่เปย์ได้เมื่อไหร่ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมดเลยคอยดู 

ระหว่างทางที่ไอ้พี่เปย์แบก(น่าจะหามมากกว่า)ฉันมาทุกคนมองมาทางฉันเป็นตาเดียวก็มันไม่อยากไปนี่หว่า และฉันก็เหลือบไปเห็นกลุ่มผู้ชายประมาณหกคนเดินมาเป็นกลุ่มส่วนข้างหลังพวกนั้นมีเหล่าผู้หญิงตามติดมาเป็ขบวน ดังมากนักรึไงน่ะ ไอ้หัวน้ำแข็งหนึ่งในกลุ่มพวกนั้นเห็นฉันโดนแบกอยู่บนบ่าไอ้พี่เปย์ถึงกับอึ้งไป1.253 วินาทีแล้วกลับไปสนใจเรื่องตัวเองต่อ ไอ้นี้เดี๋ยวปัดเหนี่ยวเลยทำอึ้ง 

ไอ้พี่เปย์เบกฉันมาถึงห้องแต่งตัวหลังเวที เรียกให้ดีๆ ก็ห้องประกอบอาหารสำหรับทำเครื่องเซ่นสังเวยดีๆนี่เอง

"ขอบคุณค่ะพี่เปย์" ยัยสองคนนี้ยิ้มพี่เปย์เดินที่จากไป ใช้จังหวะนี้แหละย่องเบาหนี 

"อย่าคิดว่าจะหนีพ้นนะไอ้เซย์ " กึ๋ย ~ รู้ได้ไงวะ

"แฮะๆๆ ^ v ^;"

"มาเลยฉันจะหวีผมให้ใหม่ ผมยุ่งหมดแล้ว" ยัยอีมควักหวีออกมาจากกระเป๋า แล้วเร่งมือหวีผมให้ฉันไม่ถึง3วินาที ยัยอีมก็หวีเสร็จ  

"ไหนดูหน่อยสิว่าสวยยัง" เหมียวสำรวจ

"ไม่เอาไม่แต่งแค่ฉันมาโรงเรียนให้ก็บุญแล้วแถมยังโดนหามมาอีก ส่วนผมนี่ให้มันเซอร์แบบเก่าน่ะดีแล้ว" พูดพลางสะบัดผมไปมา

"แกนี่หวีให้ดีๆก็ไม่เอา" 

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากสวย สวยไปก็โดนเลือกเป็นเครื่องสังเวยดิ" 

ฉันพลางกวาดสายตาไปทั่งห้อง เจอแต่ผู้หญิงที่ดูเป็นหญิงมากกว่าฉันแถมหน้าตาน่ารัก คิกขุอาโนเนะ ตาโตเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นมากกว่าฉันเป็นไหนๆ ฉันเห็นบางคนใช้ซิลิโคนยัดให้นมดูใหญ่ขึ้นทั้งที่จริง...แฟ้บบบ แฟบ ถึงยังไงชีวิตฉัก็นเริ่มมีแสงไฟริบหรี่เข้ามาให้เห็นแล้ว เหอะๆๆ ^O^ และแล้วก็มีใครบางคนมองเดินมาหาฉัน พร้อมด้วยสายตาคู่หวานที่แอบฝงไปด้วยความเย้ยหยัน 

"หวัดดีจ้า ^ - ^ เธอใช่เซย์ห้อง3ป่าว ฉันชื่อน้ำฟ้านะจ๊ะ ยินดีที่ได้รู้จัก" 

"อืม..เช่นกัน"

"ฟ้าหวังว่าเซย์คงไม่ไม่ทำให้งานนี้พังก่อนนะ ไม่งั้นมีหวังฟ้าได้เสียหน้าแน่เลย ฮิฮิ" พอยัยน้ำคลำพูดเสร็จก็เดินส่ายตูดดิ๊กๆไป 

"น่าถีบชะมัดเลยว่ะ" ยัยเหมียวพูด

"น้ำฟ้าเนี่ยน่าจบตบ กระชากล้างน้ำเนอะ ^ - ^" ยัยอีมพูด

O-O อึ้ง!! อึ้งกิมกี่ครับ!! ก็นานๆยัยอีมจะพูดอะไรที่ดูโหดๆออกมาซักครั้งนี่แหละที่เรียกว่าความร้ายที่แอบแฝงของเพื่อนฉัน 

"เอาน่าถือซะว่ายัยนี่กำลังจะสังเวยชีวิตตัวเองแล้วกัน" เหมียวและอีมพยักหน้าอย่างรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร

-------------------------------***************************************-------------------------------