auiizzz (สาธิดา จุฑษรัตนไพบูลย์)

ตอนที่ 13 ความรู้สึก 1

          สวัสดีคร๊าบ ผมธัญพัตน์นะครับ เรียกผมว่าพัตน์เฉย ๆ ก็ได้ไม่ว่ากันอยู่แล้ว คือว่าอย่างงี้ครับคือจริง ๆ แล้วนี่ผมแอบถูกชะตากับผู้หญิงคนนึง ผมเองก็ไม่รู้หรอกครับว่าเธอคนนั้นชื่ออะไร แป่ว

           แต่เธอน่ารักนะผิวของเธอเงี้ยขาวอมชมพูเชียวนา ดวงตาก็กลมโตฉายแววประกายสดใส ขนตานี่สิยาวเป็นแพงอนสวยส่งผลให้ดวงตากลมโตดูคมขึ้น แก้มของเธอป่องนิด ๆ แถมเป็นสีชมพูหน่อย ๆ อย่างคนสุขภาพดี เห็นแล้วอยากเข้าไปหอมแก้มเธอจัง อิ อิ ผมก็ได้แค่คิดล่ะน่า ปากเธอบางเป็นสีแดงระเรื่อ ดูก็รู้ว่าเธอไม่ได้แต่งหน้า ไม่เหมือนสาว ๆ ที่ชอบเข้ามาเกาะแกะผม สาวพวกนั้นแต่งหน้าจัดแถมใช้น้ำหอมราคาแพง แต่สำหรับผมมันฉุนมากกว่าจะหอมนะครับ อยู่ใกล้ ๆ ทีไร ผมงี้อยากเป็นลมทุกทีสิน่า 

          ทุก ๆ เช้าผมจะต้องมานั่งโต๊ะประจำใต้ต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ตึกเรียนกับเจ้าแฝดทั้งสอง พวกเรานั่งคุยเล่นกันเพื่อรอเวลาเข้าแถว แต่ส่วนใหญ่เวลาช่วงเช้ามักจะเป็นเวลาที่ไอ้แฝดมันลอกการบ้านของผมซะมากกว่า             (-_-;)

          ผมมักจะนั่งตรงนี้เป็นประจำเพื่อแอบมองเธอ และเช้าของวันนี้ก็เหมือนกันเธอเดินผ่านโต๊ะที่ผมนั่งไปที่ตึกเรียน เธอตัวเล็กจังรู้สึกจะสูงแค่อกผมเองมั้ง วันนี้ผมคงจะมองเธอเพลินไปหน่อยจนเจ้าแฝดมันจับไต๋ได้

          "เฮ้ย แกเห็นเหมือนอย่างที่ฉันเห็นรึเปล่าต้นหนึ่ง" ตั้นเปิดฉากพูด

          "ฉันก็เห็นเหมือนอย่างที่แกเห็นนั่นแหละตั้นสอง" และตามด้วยต้น

          แล้วมันสองคนก็หันหน้าไปและมองตามสายตาผม เห็นผู้หญิงสองคนเดินขึ้นไปบนตึก มันหันหน้ากลับมามองผมก่อนจะคอย ๆ หันมามามองกันเองและยิ้มให้กัน

          "งั้นก็ได้เวลาซักฟอกเพื่อนเลิฟแล้วสิ" พวกมันพูดเลียนแบบกล้วยหอมจอมซน ซึ่งมันก็ขัดกับหน้าหล่อ ๆ (ที่น้อยกว่าผม) ของมันมาก ๆ หึ ปัญญาอ่อนชะมัด

          "เฮ นายเล็งคนไหนหว้า พวกฉันช่วยเอามั้ย" ต้นเริ่มเสนอ

          "ให้ฉันเดานะ ฉันว่านายเล็งยัยตัวเล็ก ๆ แก้มป่อง ผิวขาว ๆ คนนั้นใช่ม๊า" นายตั้นเดาแม่น เล่นเอาผมสะดุ้งเล็ก ๆ ซึ่งมันก็ไม่รอกพ้นจากสายตาของพวกมันได้  วะ เอาถูกได้ไงฟะ

          "ฮั่นแน่ มีสะดุ้งนิด ๆ งี้ชัวร์เลย" ตั้นพูด

          "ฉันว่าเธอก็น่ารักดีนะ" ต้นพูดเสริม

          "เออ ยอมรับก็ได้วะ ไม่ต้องทำท่าทางอยากเค้นคอให้พูดขนาดนั้นหรอก ฉันนี่ปิดบังอะไรพวกแกไม่ได้เลยใช่มะ หะ" ผมพูดแดกดันนิด ๆ

          "เฮ้ย อย่าเพิ่งโมโหสิวะ" ต้น

          "พวกเราคบกับแกมาตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.6 จะให้ไม่รู้จักแกได้ไงหว้า" ตั้นพูด ก็จริงของมัน

          "ใช่ สาว ๆที่มาล้อมหน้าล้อมหลังแกก็มีแต่สวย ๆ แกถึงไม่สนใจเพราะจริง ๆ แล้วอย่างที่แกชอบต้องน่ารักอย่างผู้หญิงคนเมื่อกี้นี้แหละ" แหม ไอ้พวกนี้รู้มากจริง ๆ ผมถึงต้องยอมแพ้ไง และเจ้าแฝดสองนี่ก็ไปสืบมารู้ว่าเธอชื่ออะไร อยู่ห้องไหน แค่เนี๊ย แต่ช่างเถอะต่อไปผมจะเป็นคนจัดการเอง

          วันนึงที่โรงอาหารในที่สุดโอกาสก็มาถึง เมื่อเธอเดินนำหน้าผมไปต่อแถวซื้ออาหาร ร้านที่ผมเองก็นึกอยากกินอยู่พอดี ผมจึงรีบเดินตามเธอไปต่อแถวอยู่ข้างหลังเธอ เธอสั่งอาหารอย่างที่ผมกำลังนึกอยู่ในใจว่าจะสั่ง แหม... ใจตรงกันดีจัง ผมยืนจด ๆ จ้อง ๆ อยู่ ไม่รู้ว่าจะทักเธอยังไงและจะพูดอะไร เธอซึ่งได้รับอาหารตามที่เธอสั่งแล้วแทนที่เธอจะเดินเลี้ยวซ้ายหรือขวาก็ได้จะได้ไม่ขัดจังหวะ ไม่ก็ชนกัน เธอกับถอยหลังและเท้าของเธอก็มาเหยียบที่เท้าของผมเข้าเต็ม ๆ

          ไอ้ความรู้สึกว่าเจ็บน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่ไอ้ความรู้สึกอยากแกล้งนี่สิชักจะอดไม่อยู่ หุ หุ ก็ผมอยากรู้ว่าหน้าตาน่ารักแบบนี้เวลาของขึ้นมันจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้เธอทำหน้าเหวอได้ใจผมมาก ๆ 555555555+

          "โอ๊ย ยัยเซ่อไม่เห็นเท้าคนรึไง ห๊ะ เท้าช้างรึเท้าคนวะ แมร่งหนักชะมัด" ได้ทีต้องทำเป็นโวยวายแกล้งเธอซะ อยากรู้ว่าเธอจะขอโทษ ร้องห่มร้องไห้อ้อนออเซาะเหมือนสาวคนอื่นรึเปล่า

          "กร๊ด" ผมตาโตตกใจเล็กน้อย ที่เธอกรี๊ดเหรอเนี่ย แม้จะข่มเสียงบ้างแล้วก็ตามนะ แต่มันก็ยังดังพอที่ทำให้คนที่ยืนต่อแถวข้างหลังผมเพื่อรอซื้อข้าวอีกหลาย ๆ คนได้ยิน (หลายคนยู่นะน่ะ)

          "นายว่าฉันยัยเซ่อเหรอ แล้วนายยังว่าฉันเท้าช้างอีกด้วย ได้บ้าปากรึนี่" เธอทำในสิ่งที่ไม่เหมือนคนอื่น เธอกรี๊ดและยังกล้าจ้องตาผมอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมทั้งชี้นิ้วประกอบด้วยเมื่อเธอว่าผม เธอทำให้ผมอึ้งเลยทีเดียว เธอหน้าแดงเพราะความโมโหด้วยอ่ะทำให้เธอน่ารักดี น่าสนใจดีแฮะ

          "ต่อไปนี้นะ นายเป็นคู่กัดของฉัน" เธอประกาศออกมาอย่างงั้น เฮ้ย ผมไม่ใช่หมานะ แต่ช่างเถอะ  แต่อืม...  คิดอีกทีก็ดีเหมือนกัน การทะเลาะกันบ่อย ๆ มันอาจจะทำให้ผมรู้จักเธอมากขึ้นและใกล้ชิดเธอมากขึ้นก็ได้ เธอเป็นคนที่น่าสนใจมากจริง ๆ มันทำให้ผมอยากเอาชนะเธอ คอยดูนะคุณผู้อ่านผมจะทำให้ยัยเซ่อซ่าส์ที่ชื่อนัชชาหันมาสนใจและจะจดจำสุดหล่ออย่างผมคนนี้ให้จงได้  วะ ฮะ ฮ่า (หัวเราะเสียภาพพจน์พระเอกหมด :ผู้แต่ง)

   _________________________________________________

          เม้นกันเยอะ ๆ นะ ช่วย ๆ กันทำมาหากินหน่อยพลีสสสสสส

           

         

auiizzz
(สาธิดา จุฑษรัตนไพบูลย์)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 166 ครั้ง
เป็นสมาชิก: 23 วัน
แบ่งปันความรู้ 8 ครั้ง
ได้รับดาว 49 ดวง

โหวตเพิ่มดาว