"ชั้นจะไม่ลืมนายเลย...... อิทาจิ เรนท์" ............. .... ..
ตอน วิญญาณ (Soul)
"ช่างเป็นวันที่น่าเบื่อเสียจริงน้า..อะ.เอ๊ะนั่นมัน...... หึหึ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ดูเหมือนว่าวันนี้จะ
ไม่มีเรื่องน่าเบื่ออย่างที่ข้าคิดซะแล้ว และดูเหมือนว่ายมทูตตัวจ้อยตัวนั้นเนี่ยจะเผยโฉมออกมาซะ
แล้วล่ะซี่".............................................................................................................
.........................................................................................................................
"อิทาจิ เร็วๆหน่อยซี่เดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทัน" โดจิพูดอย่างร้อนรน "นายไปก่อนก็ได้เดี๋ยวชั้นตามไป
รถก็ยังเหลือนี่" เรนท์พูดอย่างสบายใจ "ตะ....ตะ....แต่ว่าระ...รถเมล์มัน....." โดจิพูดแบบไม่สบายใจ
เท่าไรนัก "เอ๊ะก็ชั้นบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวตามไป" เรนท์พูดพลางหยิบขนมปังมากินอย่างสบายอารมณ์
"แล้วนายจะมาโทษฉันไม่ได้นะ" โดจิพูดทำนองว่า "ช่างหัวมันเหอะอยากทำอะไรก็เชิญ"
"ก็นายไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วชั้นจะโทษนายทำไมล่ะ" เรนท์พูดพร้อมกับกัดขนมปังกินอย่าง
เอร็ดอร่อย "ชั้นจะจำคำพูดนายเอาไว้แล้วกันว่าชั้นไม่ผิดนะ ตกลง...นายยังไม่ไปจริงๆใช่ไหม
"ใช่นายไปก่อนเลย เดี๋ยวชั้นตามไป รถเมล์ก็มีเหลืออยู่แล้ว" เรนท์พูดเสร็จแล้วก้ค่อยๆลุกไปหยิบ
น้ำส้มมาดื่มอย่างสบายใจ เหมือนกับว่าโลกนี้มีเพียงตัวเขากับน้ำส้มที่อยู่ในแก้ว "โอเค...ย์ นาย
ห้ามว่าชั้นนะ" และแล้วโดจิก็เดินไปขึ้นไปอย่างรีบร้อน "เฮ้อ...รีบอะไรนักหนาน้...าชีวิตมันก็ต้อง
ค่อยเป็นค่อยไป แบบนี้สิถึงจะถูก"
ผ่านไป 20 นาที
"เรนท์ เสร็จรึยังลูก" แม่ถามด้วยความเป็นห่วง "จะลงไปแล้วฮะ" เรนท์พูด "แม่ไม่ได้ถามว่าจะลงมา
หรือยัง แต่แม่ถามว่าเสร็จรึยัง เฮ้อ...เด็กสมัยนี้ตอบไม่ค่อยตรงคำถามกันเลยนะ" แม่สวนกลับอย่าง
ทันควัน "คร้าบ คร้าบ เสร็จแล้วครับ" เรนท์ตอบแม่ด้วยน้ำเสียงแบบคนหมดแรง "งั้นก็รีบลง
มาซะ ถ้าให้แม่ขึ้นไปตาม ค่าขนมเดือนนี้งดทั้งเดือนแน่ๆ" แม่พูดแนวคล้ายๆว่า "ถ้าไม่รีบลงมาอด
ตังค์แน่" เรนท์จึงรีบวิ่งลงมาด้วยความรีบร้อนก่อนที่แม่จะไม่ให้ค่าขนมทั้งเดือน "ไปนะคร้าบ"
"อืม...แล้วห้ามเถลไถลนะ"


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |