einstine (Kittiphong Phoophan)

ตอนที่ 1 กำเนิดอาณาจักร "มู" ยุคใหม่

คุณชอบฟังเรื่องราวในอดีตมั้ย ? ...ไม่ใช่เรื่องของคนรุ่นคุณปู่คุณย่าในสมัยเมื่อพวกท่านยังเป็นเด็ก ย้อนหลังไปสักเมื่อ 70 หรือ 80 ปีก่อน

แต่ผมหมายถึง...

เรื่องราวในอดีตของโลก เมื่อสักหนึ่งหมื่น...หรือ...สองหมื่นปีมาแล้วต่างหาก...

คูณรู้สึกว่า...มันนานมากเลยใช่มั้ยครับ ? แต่คุณจะเชื่อหรือเปล่า หากผมกำลังจะบอกคุณว่า...

เหตุการณ์ที่มันเคยเกิดขึ้นกับโลกมาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุการณ์ภัยพิบัติครั้งร้ายแรงที่ถึงกับพลิกผืนทวีปได้ เคยทำลายล้างชีวิตผู้คนมากมาย นับได้เป็นล้าน ๆ คนในคราวเดียว...

ทุก ๆ หมื่นหรือสองหมื่นปีมันจะกลับมาครั้งหนึ่ง

มันจะหวนกลับมา ช้า ๆ แต่หนักแน่น วันแรกที่มันหวนมา มันอาจจะคร่าชีวิตผู้คนไปสัก ห้าหรือหกร้อยคน...

นั่นน่ะคุณนับว่ามากแล้วหรือ? ยังหรอก...

เพราะพอมันหวนกลับมาครั้งที่สองหรือสาม มันจะเริ่มทวีขึ้นเป็นหลักพัน หลักหมื่น...คุณก็เคยเห็นมันมาแล้วนี่

"ซึนามิ"

แต่วันที่อาณาจักร "มู" ถูกถล่มจนจมหายลงไปใต้ท้องนทีนั้น...

พลังงานที่ทำลายล้างมัน มีค่ามากมาย... มากกว่า "ซึนามิ" เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม หลายเท่าตัวนัก

ทวีปใหญ่ขนาดเท่า ๆ กับผืนทวีปยูเรเซีย (หมายถึงยุโรปและเอเชียรวมกัน)ในปัจจุบัน ถูกพลังงานมหาศาล ยกมันขึ้น บิดมันเป็นเกลียว และปล่อยให้มันทิ้งตัวตกลงมาตามแรงโน้มถ่วง

ก่อนที่มันจะจมหายลึกลงไปใต้ท้องมหาสมุทร...

เหตุการณ์ในวันนั้น...มันมีจุดเริ่มต้น และเป็นจุดเริ่มต้นเดียวกับวันนี้



"เฮ้ย...เฮ้ย น้ำ น้ำ" เสียงชายหนุ่มร่างสันทัด อายุประมาณ 35 ปี ผมขาวเกินอายุ แต่งกายด้วยเสื้อกาวน์สีขาวเก่า ๆ ซึ่งสมมติเอาเองว่าเป็นชุดคลุมของนักวิทยาศาสตร์ ร้องขึ้นด้วยท่าทางตกใจ

ก่อนจะรีบคว้าเอาขันน้ำเย็น ที่วางเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว สาดโครมลงไปบนหลอดทดลองบรรจุของเหลว ซึ่งตั้งไฟไว้จนเดือดพล่าน

"ฮู้ย...เกือบไป...เกือบไม่ทัน" หนุ่มใหญ่ที่อุตส่าห์ตั้งฉายาตัวเองว่า "ทายาทไอน์สไตน์" ยกมือขึ้นมาตบอกตัวเองดังป้าบใหญ่ ในขณะที่ปลายสายยางอีกด้านหนึ่ง น้ำจากถังเขียวใบย่อมก็ถูกดูดกลับเข้าไปในหลอดทดลอง ซึ่งขณะนี้ร้าวแล้ว จากการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิจากร้อนเป็นเย็นอย่างฉับพลันเมื่อครู่

เสียงดัง โพละ ! เมื่อหลอดทดลองแตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ เนื่องจากแรงดันของของเหลวที่ร้อนจัดภายในหลอด เจอเข้ากับความเย็นของน้ำอุณหภูมิปกติในถังเขียว

"นี่...นี่ เป็นไง นี่ละคร้าบ แรงดึงดูดระหว่างประจุ...เดี๋ยวต่อไป ข้าก็จะกลายเป็นนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ ระบือก้องไปทั่วโลกแล้วละเว้ย..."

"ข้านี่แหละ คือผู้ค้นพบวิธีสร้างแรงดึงดูดระหว่างประจุ ให้เกิดขึ้นในน้ำ..." ทายาทไอน์สไตน์ยังคงพล่ามพลางชี้หน้าอกของตนต่อไป โดยหารู้ไม่ถึงภยันตรายร้ายแรงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต อันเป็นผลมาจากการค้นพบของตน



อีกซีกด้านหนึ่งของโลก...

กลุ่มนักวิทยาศาสตร์ชั้นแนวหน้าจากทั่วโลก กำลังตื่นเต้นกับผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้มาจากกล้องบันทึกภาพจากดาวเทียมจันทรา ซึ่งสามารถบันทึกข้อมูลจากดาวคู่-หลุมดำไว้ได้อย่างละเอียด

ผลการวิเคราะห์ข้อมูลทำให้นักวิทยาศาสตร์กลุ่มนั้น ได้ข้อสรุปที่น่าตื่นเต้นว่า...

"การปั่นป่วนของเส้นแรงแม่เหล็ก" เป็นสาเหตุโดยตรงที่ทำให้มวลสารจากดาวคู่ ไหลวนอย่างลดพลังงานของตนเองลงไปเรื่อย ๆ รอบ ๆ หลุมดำ

และในที่สุด มวลสารเหล่านั้น ก็จะอ่อนแรงจนกระทั่งหลุดจากวงโคจร และหายเข้าไปภายในหลุมดำจนหมด

...แต่หากไม่มีเส้นแรงแม่เหล็กเข้ามาช่วยด้วยแล้วละก็ มวลสารเหล่านั้น ก็จะยังหมุนวนรอบหลุมดำไปอีกนานเท่านาน โดยไม่มีวันที่จะผลุบหายเข้าไปในหลุมดำง่าย ๆ

ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของโลก กำลังตื่นเต้นกับภูมิความรู้ที่ตนเพิ่งทราบเกี่ยวกับเส้นแรงแม่เหล็ก...

"ทายาทไอน์สไตน์" ก็กำลังลูบ ๆ คลำ ๆ แท่งแม่เหล็กที่เป็นอุปกรณ์สำคัญในการทดลองของตนอย่างทะนุถนอม

เขากำลังคิดต่อว่า "เอ๊...หากเราเพิ่มกำลังของแม่เหล็กให้สูงขึ้นเรื่อย ๆ นี่ ผลการทดลองมันจะเป็นยังไงหนอ..."

"มันคงจะดูดกันแรงขึ้น..." เขาคิด "ถ้าประจุที่มีขั้วต่างกันมาชนกันมันน่าจะเกิดประกายไฟนะ..."

"เอ้อ...ใช่สิ ลองใช้การสร้างประจุไฟฟ้าสถิตย์เข้ามาช่วยด้วยจะดีมั้ย?.." ทายาทไอน์สไตน์เริ่มครุ่นคิดต่อเนื่องกันไปอย่างยากที่จะหยุดได้

เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เขาเพิ่งได้รับผลการทดลองใหม่ ๆ แปลก ๆ ความคิดของเขาจะเริ่มฟุ้งซ่านและกระจายออกไป



to be continued

ยังไม่มีงานเขียน

einstine
(Kittiphong Phoophan)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 646 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 1 ปี
แบ่งปันความรู้ 29 ครั้ง
ได้รับดาว 152 ดวง

โหวตเพิ่มดาว