วิชาการ.คอม - เบิ่งฮ่องกง (เกริ่นนำ)

เบิ่งฮ่องกง

เที่ยวฮ่องกง สี่วัน สี่คืน โดย คุณสุทธิรา พิสิษฐ์กุล

ผู้เขียน: wimma ชมแล้ว: 65,365 ครั้ง

post ครั้งแรก: Wed 2 October 2002, 7:57 am ปรับปรุงล่าสุด: Wed 2 October 2002, 7:57 am

อยู่ในส่วน: vservice, พักผ่อนหย่อนใจ, ปัญหาเชาวน์, ภูมิศาสตร์

สารบัญ

หน้า : 1 เกริ่นนำ
หน้า : 2 ถึงแล้วหนอ....ฮ่องกง
หน้า : 3 ที่พัก....ฮ่องกง ยามราตรี
หน้า : 4 ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ
หน้า : 5 การคมนาคม
หน้า : 6 การคมนาคม2
หน้า : 7 วัยรุ่นฮ่องกง......ชอปปิ้ง
หน้า : 8 สุขาอยู่หนใด
หน้า : 9 โอเชี่ยนปาร์ค
หน้า : 10 พิพิธภัณฑ์
หน้า : 11 ลาก่อนฮ่องกง

หน้าที่ 1 - เกริ่นนำ

เจ้าของงานเขียน แ้ก้ไขหน้านี้ ได้ที่นี่

ขอบอกเล่าเก้าสิบกันก่อนว่าที่ได้ไปเบิ่งฮ่องกงครั้งนี้ เพราะได้รับอภินันทนาการจาก คุณวิมม่า ได้ให้ตั๋ว เครื่องบิน และที่พักฟรี ให้เลือกวันไปเองแต่ต้องไม่เกิน 27 เม.ย นี้ ได้จับยามสามตาและดูฤกษ์ อุบากองได้ฤกษ์เดินทาง ในวันที่ 30 มีนาคม- 3 เม.ย พอรู้วันเดินทางแล้วหลังจากนั้น ก็เสาะแสวงหาหนังสือท่องเที่ยวฮ่องกง มาอ่าน เพื่อ เตรียมตัวรู้เขารู้เรา ไปหาทั้งร้านหนังสือในท้องถิ่น และตามร้านหนังสือใหญ่ๆในกรุงเทพฯ ไม่มีใครเขียน ออกมาขายแฮะ หายากหาเย็นดีแท้ ทีท่องเที่ยว ที่อื่นๆมีขายกันครืด แม้กระทั่งเที่ยวเนปาลประเทศกระจิ๊ด บนเทือกเขาหิมาลัยโน้น ไปแสนยากลำบาก บางคนเกือบไปตายที่นั่นเพราะอากาศออกซิเจนไม่พอก็ยังมีคนเขียน ออกมา ฮ่องกงอยู่ใกล้ลูกกะตา แค่นี้ไปก็สะดวกสบายทำไมไม่มีใครเขียนออกมาให้คนที่ไม่เคยไป หรือคนที่กำลังจะไปได้อ่านบ้าง เฮ้อ ไปหาหนังสือเที่ยวฮ่องกงจนถึงวันสุดท้ายก่อนออกเดินทางก็ยังหาไม่ได้ ก็เลยทำใจ ไปตายเอาดาบหน้า แล้วกัน ไปแลกเงินที่ธนาคารให้เป็นดอลลาร์ฮ่องกง วันที่แลกนั้น 1 ดอลลาร์ฮ่องกงเกือบๆ 6 บาทไทย (ขากลับมาถ้าจ่ายเงินดอลลาร์ฮ่องกงไม่หมดให้เอามาแลกคืนที่ธนาคารในเมืองไทย แต่ถ้าเป็น เหรียญโลหะจะแลกคืนไม่ได้ ต้องรีบจ่ายให้หมดก่อนกลับหรือจะเอาเก็บไว้เป็นที่ระลึก หรือเอาไว้ แจกลูกหลานก็ย่อมได้)

ยานพาหนะ

เป็นสายการบินของอาหรับอามิเรตส์ (Emirates) ของพวกแขกตะวันออกกลางโน่น ต้นทางมาจากประเทศดูไบ แวะกรุงเทพฯ ปลายทางคือฮ่องกง เป็นเครื่องบินลำใหญ่บรรทุก ผู้โดยสารได้ประมาณ 300-400 คนกระมังเป็นเครื่องโบอิ้ง 777 สามารถบินด้วยความเร็ว 0.84 มัค (Mach หรือ มัค เป็น ตัวเลขที่บอกถึงจำนวนเท่าของ ความเร็วเครื่องบินที่มากกว่า ความเร็วเสียง ฉะนั้น 0.84 มัค ก็มีค่าประมาณ 1026 กิโลเมตร ต่อ ชั่วโมง : wimma ) ที่ความสูง 43,000 ฟุต ชุดเครื่องแบบของแอร์โฮสเตสเท่ห์มาก เห็นแล้วอยากเอามาตัดเป็นชุดใส่ทำงานซักชุด ใส่แล้วคงเท่ห์ระเบิด ชุดทีว่านั้นเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ ทั้งกระโปรง เสื้อตัวในและเสื้อแขนยาวตัวนอก กระดุมเสื้อเป็นโลหะสีเหลืองทอง สวมหมวกกำมะหยี่สีแดง (ดูไกลๆเหมือนเสวียนสวมหัวชาวอาหรับชาย) หน้าหมวกกลัดเข็มสัญลักษณ์อามิเรตส์สีทอง ตรงหมวกซีกขวาจะมีผ้าบางสีครีมพับเป็นจีบซ้อนๆกันห้อยลงมาชายยาว ให้ชายผ้าผ่านหน้าอกแล้วตวัดไปไหล่ซ้าย อ้อมหลัง สุดท้ายชายผ้าจะขึ้นมาพาดบนไหล่ขวา ดูแล้วอ่อนหวานมีเสน่ห์ ยิ่งแอร์โฮสเตสแต่ละคนเป็นฝรั่งและเป็นแขกอาหรับตาคมกริบ สูงๆขนาดนางงาม รูปร่างระดับอินเตอร์กันทุกคน ถ้าเราเป็นผู้ชายหัวใจคงจะวายไปแล้วแหะๆ เธอกลุ่มนี้พอทำหน้าที่เสิร์ฟอาหารบนเครื่องบินจะแต่งตัวชุดใหม่ซึ่งมีผ้ากันเปื้อนทับ แต่ชุดนี้ทำให้เธอเป็นนางซินไปทันที เป็นชุดเสื้อคอกลมผ้าฝ้ายสีขาวยับๆเหมือนไม่ได้เจอเตารีดมาซักสิบปี ใส่กางเกงสีน้ำตาล ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าขลิบขาวดูแล้วเหมือนใช้มานานหลายปี สรุปแล้วยิ่งดูยิ่งเสียความรู้สึก แต่ก็น่าเห็นใจพวกเธอตั้งใจทำงานกัน คงเครียดน่าดูเพราะแต่ละคน หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสเอาซะเลย (งี้การบินไทย “ยิ้มสยาม”เอาคะแนนไปกินเรียบ)

ถ้าซื้อตั๋วของสายการบินอามิเรตส์กรุงเทพฯ-ฮ่องกงไป-กลับ ราคาตอนนี้ (มี.ค 44)ก็ 7,000 บาท แต่ต้องเสียค่าธรรมเนียมการใช้สนามบินดอนเมืองคนละ 500 บาท (ที่ฮ่องกงไม่ต้องเสีย) เครื่องบินที่โดยสารนั้นเป็นเที่ยวที่ EK 86 เวลา 13.55 ได้ที่นั่งติดหน้าต่าง คงเป็นตรงกลางลำตัวเครื่องบิน เพราะมองออกหน้าต่างไปเห็นเป็นปีกเครื่องบินพอดี ใช้เวลาบินไปฮ่องกง 2 ชั่วโมง 25 นาที เวลาที่ฮ่องกงเร็วกว่าเมืองไทย 1 ชั่วโมง ไปถึงฮ่องกงใช้เวลาของฮ่องกงก็เป็นเวลา 17.25 น.ประมาณนี้บนเครื่องบินมีการเสิร์ฟอาหาร 1 มื้อ อย่าไปหวังว่าอาหารจะอร่อยถูกปากคนไทยนะเจ้าคะ เค้าทำอาหารรสกลางๆไว้ ให้ใส่เครื่องปรุงเอง เสิร์ฟเป็นถาดต่อ 1 คน ในถาดจะมีถ้วยใส่อาหารใหญ่น้อย มีข้าวสวยโปะด้วยน่องไก่ราดน้ำแดง (จะเปลี่ยนเอาเนื้อก็ได้) สลัดผัก มีผักหลายๆอย่างหั่นปนกันมาดูไม่ออก (ไม่กล้ากินเดี๋ยวเอาหญ้าแห้วหมูสับปนมาล่ะ) ขนมปังก้อนกลม 1 ก้อนกินกับเนย ของหวานเป็นขนมพุดดิ้ง และน้ำเปล่าที่แพ็คใส่ถ้วยพลาสติกเล็กๆมีฟลอยด์ปิด ส่วนเครื่องดื่มนั้นมาเสิร์ฟที่หลังให้เลือกเอาจะเป็น วิสกี้ ไวน์ น้ำผลไม้ เบียร์ โค้ก ขาไปฮ่องกงเราก็สั่งเอาน้ำผลไม้ โธ่เอ๋ยรสชาติหนึ่งไม่มีสอง คือกินครั้งเดียวเข็ดหลาบไม่มีการเรียกหาครั้งที่สองอีก ก็เป็นน้ำผลไม้กล่องน่ะ ถ้าเค้าเปลี่ยนเป็นน้ำส้มคั้นสดๆหรือน้ำผลไม้สดชนิดอื่นๆจากเมืองไทยแทน จะดีมาก ตอนขากลับมากรุงเทพฯ เราสั่งเอาไวน์แดง ฮะฮ้า..เริดสุดๆ แต่พอได้ชิมแล้วใจที่พองบานก็เหี่ยวฟุบเลย ก็รสชาติเหมือนน้ำดองผลไม้บ้านเราดีดีนั่นเอง กึ๋ยส์..กึ๋ยส์.. ก็ได้มาขวดนึง สูงประมาณคืบเอาใส่กระเป๋าถือกลับบ้านได้สบาย (แน่ะยังจะเอาของเค้าอีก…. ) หนังสือนิตยสารที่อ่านบนเครื่องบินถ้าชอบใจก็เอากลับบ้านได้ อย่างน้อยมีรูปสวยๆเอาไปให้ลูกหลานตัดติดรายงานส่งครูก็ยังได้แหะๆ) คนอ้วนถ้าคิดจะนั่งสายการบินนี้ กรุณาซื้อตั๋ว ชั้นพิเศษที่ราคาแพงสุด หรือตั๋วชั้นนักธุรกิจที่แพงรองลงมาจากชั้นพิเศษ ตั๋วชั้นประหยัดน่ะที่นั่งแคบ ใครแข้งขายาวก็คงลำบากหน่อยไม่รู้จะเหยียดขาไปไว้ที่ไหน แต่ถ้าทนได้ก็เอาเพราะไม่กี่ชั่วโมงเอง ขอชมตรงที่เก้าอี้สะอาด น่านั่ง มีคอมพิวเตอร์ให้เลือกจะฟังเพลง ดูหนัง หรือเล่นเกมก็ได้คนละ 1 เครื่องซึ่งฝังในพนังพิงเก้าอี้ด้านหน้า ใครไม่ดูก็ปิดเครื่องแล้วดูก้อนเมฆนอกหน้าต่าง หรือจะดูหน้าแอร์โฮสเตสไปพลางๆแก้เซ็งก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 4 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 24 ม.ค. 2549 (16:29)
น่าสนใจครับ

TZ (IP:61.19.237.202,,)