<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/1107" type="text/javascript"></script>

Rice FOR Rich เรื่องข้าวๆ ผลจากการวิจัยสร้างสรรค์ด้วยสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพของ รศ.ไสยวิชญ์ วรวินิต เจ้าของรางวัลนักเทคโนโลยีดีเด่นประจำปี 2549 จากผลงานเรื่องการสกัดแป้งข้าวบริสุทธิ์ (rice starch) ด้วยแรงบันดาลใจที่ต้องการการเพิ่มมูลค่าของข้าวให้กับสังคมไทย จนได้จดสิทธิบัตร ผู้เขียน: อาจวรงค์ จันทมาศ ชมแล้ว: 21,423 ครั้ง post ครั้งแรก: Thu 11 January 2007, 5:53 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 22 January 2007, 11:56 am อยู่ในส่วน: ชีววิทยา, เทคโนโลยีชีวภาพ

ปัจจุบัน ราคาส่งออกข้าวไทยอยู่ในหลักหมื่นบาทต่อตันถูกเพิ่มมูลค่าสูงขึ้นหลายเท่าโดยการสกัดเอาโปรตีนออกจากข้าวเพื่อทำให้ได้แป้งข้าวบริสุทธิ์จนราคาขยับตัวมาอยู่ในหลักแสนบาทต่อตัน

โดยแป้งข้าวบริสุทธิ์ที่ว่านี้ไม่จำเป็นต้องสกัดมาจากข้าวเม็ดเต็มแต่อาจถูกสกัดมาจากปลายข้าวราคาถูก ซึ่งสามารถนำไปเข้ากระบวนการผลิตเป็นสารเพิ่มปริมาณในเม็ดยาและใช้ในงานอุตสาหกรรมได้อย่างหลากหลาย

นี่เป็นผลจากการวิจัยสร้างสรรค์ด้วยสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพของรศ.ไสยวิชญ์ วรวินิต แห่งภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ มหาวิทยาลัยมหิดล

- ผู้ได้รับพระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา และเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎไทยมหาวชิรมงกุฎ เมื่อปี พ.ศ. 2547

- ผู้วิจัยผลงานนวัตกรรมดีเด่นแห่งชาติด้านเศรษฐกิจ ประจำปี 2548

- ผลงานลำดับ 2 นวัตกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี 2548

และล่าสุด....เจ้าของรางวัลนักเทคโนโลยีดีเด่นประจำปี 2549จากผลงานเรื่องการสกัดแป้งข้าวบริสุทธิ์ (rice starch)







บอกไว้ก่อนเลยว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเพราะได้ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศไทยอย่างมากและแน่นอนว่าย่อมส่งผลไปถึงประเทศอื่นๆด้วย
และในตอนนี้....ถ้าอยากทำความรู้จักกับการวิจัยสาขาเทคโนโลยีชีวภาพตลอดจนความคิดเห็นต่างๆผ่านอาจารย์ไสยวิชญ์ ผู้เชื่อมั่นคำกล่าว “คำว่าเป็นไปไม่ได้ไม่อยู่ในหัวใจของนักวิทยาศาสตร์” ในการวิจัยที่ส่งผลกระทบดีๆต่อประเทศไทยมาโดยตลอด

ไม่ต้องยกมือถามให้เสียเวลา.....

โปรดเลื่อนสายตาลงมาอ่าน


แรงบันดาลใจในการทำวิจัยเรื่องนี้คืออะไร

แรงบันดาลใจก็คือการเพิ่มมูลค่าของข้าว เพราะประเทศไทยเราผลิตสินค้าอยู่สามอย่างที่ส่งออกอันดับหนึ่งของโลก มียางพารา แป้งมันสำปะหลังแล้วก็ข้าว ซึ่งพวกนี้เวลาไปถึงต่างประเทศเนี่ยเค้าก็นำไปเพิ่มมูลค่าอีก เราก็ทำวิจัยนำวัตถุดิบของเรามาเพิ่มมูลค่าเอง

แน่นอนว่าเป็นการเพิ่มเงินตราต่างประเทศ ตอนนี้ข้าวหอมมะลิราคาแพงๆเลยก็ตันละหมื่นบาทแต่ถ้าผมทำเป็นแป้งที่ใช้ในอุตสาหกรรมยาเนี่ย ราคาตันละแสนบาท ผมเองสนใจเรื่องแป้งข้าวและทำวิจัยอยู่แล้ว และตรงนี้คือการเพิ่มมูลค่าของข้าวเป็นจุดสำคัญเลย หากนักวิทยาศาสตร์ช่วยกันวิจัยเพิ่มมูลค่าแปรรูปให้กับวัตถุดิบที่มีก็จะเป็นประโยชน์กับประเทศไทยอย่างสูง ประเทศเราจะกลายเป็นประเทศที่ร่ำรวยถ้าเราไม่เอาแต่ส่งออกวัตถุดิบ แต่เราแปรรูปวัตถุดิบเป็น Product แล้วก็ขายProductนั้นออกไป



แสดงว่าเศรษฐกิจของประเทศเป็นแรงบันดาลใจให้อาจารย์ทำงานนี้

ครับ ผมอยากจะกล่าว่าคำว่าเทคโนโลยีชีวภาพเนี่ย เด็กส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้ว่าคืออะไร

เทคโนโลยีชีวภาพ คือการการหาเทคโนโลยีมาเพิ่มมูลค่าของสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ ซึ่ง สาขาที่ผมทำอยู่นี้ก็คือการเพิ่มมูลค่าของข้าว







งานวิจัยนี้มีความสำคัญอย่างไร

สำหรับโครงการผมเราเริ่มจาก ความรู้ที่ว่าในข้าวจะมีโปรตีนอยู่ 7 % ซึ่งเราก็เอามาทำให้เป็นแป้งข้าว แล้วก็สกัดโปรตีนไปออกจากแป้งข้าว จะเรียกว่า Rice Starch ซึ่งสามารถจะเอามาทำแป้งที่ใช้ในเม็ดยาได้

โดยต้องนำมาปรับเปลี่ยนองค์ประกอบทางเคมีอีกหน่อย

โดยทั่วไปในเม็ดยาเนี่ยจะมีตัวยาอยู่นิดเดียวแค่ 1 - 2 มิลลิกรัมเท่านั้นเอง จะหยิบจับต้องอะไรก็ไม่ได้จึงต้องมีสารเพิ่มปริมาณทำให้มีรูปร่างเป็นเม็ดและกลืนได้สะดวกแต่สารนี่ต้องมีคุณสมบัติพิเศษคือแข็ง ตอกเป็นเม็ดแล้วแข็ง โดนน้ำแล้วแตกตัวได้ดี แล้วก็ปลดล่อยปฏิกิริยาได้ดี

เราพบว่าแป้งข้าวให้คุณสมบัติพิเศษของเม็ดยาที่ว่าทุกประการเป็นจุดสำคัญที่ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าแป้งข้าวมีคุณสมบัติอย่างนี้ซึ่งผมเป็นคนแรกที่คิดค้นออกมาว่าแป้งข้าวมีคุณสมบัติในการทำเม็ดยา



การเอาโปรตีนออกมามีผลดีอย่างไร

โปรตีนจะทำให้แป้งสีไม่สวย สีจะอมเหลืองๆ ถ้าเอาออกมาแล้วสีแป้งจะขาวขึ้น และในการตอกเป็นเม็ด ถ้ามีโปรตีนอยู่จะตอกเป็นเม็ดไม่แข็งจึงจำเป็นต้องสกัดเอาโปรตีนออกไป



งานนี้มีคนเคยคิดทำมาก่อนไหม

ไม่มีครับ...เป็นคนแรกเลยแล้วก็จดสิทธิบัตรไว้ทั่วโลก



อาจารย์คิดออกได้ยังไง

ครับ แป้งข้าวเนี่ยมีโปรตีนอยู่7 % เราก็คิดว่าถ้าเราเอาแป้งไปใช้ประโยชน์โดยไม่มีโปรตีนเนี่ย มันจะใช้ประโยชน์ได้ดีกว่าไหม ถ้าเกิดสกัดโปรตีนออกไปแป้งมันจะมีสีขาวขึ้น



คิดง่ายๆเลย

คิดง่ายๆครับคือมันจะมีประโยชน์ใช้ได้ดีกว่าปกติไหม พอสกัดโปรตีนออกไปแล้วสิ่งแรกที่เราเริ่มทำเลยก็คือทดลองทำเป็นเส้นหมี่ เราจะได้เส้นหมี่สีขาวจั๊วะเหมือนวุ้นเส้นเลย แล้วก็เหนียว คุณภาพดีมาก ขณะที่เส้นหมี่ปกติทั่วไปมันจะสีแค่เหลืองๆ เส้นหมี่ที่ได้ตอนนี้ก็มีคนทำแล้วก็ส่งออกต่างประเทศแล้ว

ไอเดียตรงนี้คล้ายๆกันกับแป้งถั่วเขียวที่เค้าสกัดโปรตีนออกไปแล้วทำเป็นวุ้นเส้น

นอกจากนั้นก็ไปคิดว่าจะเพิ่มมูลค่าอะไรได้อีกเลยคิดเรื่องสารเพิ่มปริมาณในเม็ดยาซึ่งสารเพิ่มปริมาณในเม็ดยามีราคาแพง เพราะเม็ดยามันราคาแพงอยู่แล้ว ขายยาเป็นเม็ด สารเพิ่มปริมาณหรืออะไรในเม็ดยาก็แพงหมด

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน