<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/1109" type="text/javascript"></script>

ธรรมมะสำหรับคนเจ็บไข้ ถ้าเห็นความเป็นเช่นนั้นเอง ก็เห็นเป็นของที่ไม่หวาดกลัวอะไร ไม่ต้องเกิดปัญหายุ่งยากลำบากใจ เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง เป็นของธรรมดาที่มันต้องมี ตามธรรมชาติ ผู้เขียน: พุทธทาสภิกขุ ชมแล้ว: 12,534 ครั้ง post ครั้งแรก: Thu 11 January 2007, 7:19 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 11 January 2007, 7:36 pm อยู่ในส่วน: บุคคลสำคัญไทย

ตั้งใจไว้อย่างดีที่สุด ก็คือ การน้อมจิตไปเพื่อการดับไม่เหลือ ถ้าความเจ็บไข้มา ก็ยินดีต้อนรับว่ามันมาช่วย ส่งเสริมความดับไม่เหลือ จะทำได้ง่ายเข้า ถ้าจะต้องแตกดับไปจริงๆ ก็ดับด้วยความรู้สึกว่าเราสมัครดับไม่เหลือ นี่เป็นคำสอนที่มีอยู่ในพระพุทธศาสนา ในพระไตรปิฎก รวบรวมเอามาแล้ว มันก็จะได้ความอย่างนี้



เรามีความแน่ใจในการที่จะดับไม่เหลือแล้วก็จะหัวเราะเยาะความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตายได้ เพราะเราสมัครดับไม่เหลือ ความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตายจะมีความหมายอะไร ท่านสอนเรื่องความไม่มีตัวตนถึงขนาดนี้ ในลักษณะอย่างนี้ เราเป็นพุทธบริษัท ควรจะได้รับประโยชน์จากคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน พระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้ คือรู้เรื่องทุกเรื่องที่ควรรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเรื่องดับทุกข์อย่างไร นี่ท่านรู้จึงเรียกว่าเป็นผู้รู้ และเป็นผู้ตื่น ก็คือไม่หลับอยู่ด้วยความหลับของกิเลส




โดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คืออวิชชา ไม่ได้หลับอยู่ด้วยความหลับของกิเลส คือ อวิชชา จึงเรียกว่าท่านเป็นผู้ตื่น แล้วท่านก็เป็นผู้เบิกบาน เหมือนดอกไม้บาน แสดงว่ามีความพอใจ ในการที่เป็นอย่างนี้ คือไม่มีทุกข์ ไม่มีร้อน มีลักษณะเหมือนกับว่าพอใจ โดยไม่ต้องรู้สึกพอใจอะไรก็ได้ เรียกว่าจิตใจเบิกบานอยู่เสมอ จนกระทั่งวาระสุดที่ปรินิพพานก็ยังเบิกบานอยู่ ทำหน้าที่ของพระองค์จนวาระสุดท้าย คือสอนคนให้บรรลุธรรมะชั้นสูงได้ ในขณะที่จะปรินิพพานอยู่ในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้ว เสร็จแล้วก็ทรงเข้าสมาธิ คือมีจิตว่าง เกลี้ยงจากกิเลส และความทุกข์ทั้งปวง อยู่ในสมาธิที่เป็นความว่างจากความทุกข์ทั้งปวงชั่วขณะหนึ่งแล้ว ออกจากสมาธินั้นแล้วก็ดับไป

นี่เป็นคำกล่าวไว้สำหรับการศึกษาของผู้ที่ต้องการที่จะดับทุกข์ตามพระองค์ เมื่อเราเป็นศิษย์ของพระองค์ เราก็จงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ให้ได้เหมือนพระองค์ คือเดินตามพระองค์ เป็นสาวกของพระองค์ เป็นผู้รู้สิ่งที่ควรรู้ หรือแม้แต่เดี๋ยวนี้ก็ได้ เป็นผู้ตื่นจากหลับ คือความเข้าใจผิด ความหลงผิด ซึ่งเหมือนความหลับเหล่านั้นเสียได้ และก็เบิกบาน กล้าหาญ ร่าเริง ท้าทายได้แม้แต่ ความเกิดแก่เจ็บตาย หัวเราะเยาะได้แม้แต่ความเกิดแก่เจ็บตาย นี่เรียกว่าเป็นผู้เบิกบาน ผู้เจ็บไข้ทำจิตใจได้อย่างนี้ เรียกว่าได้รับประโยชน์เต็มที่ ตามคำสอนของพระพุทธองค์ ที่มีอยู่ในพระไตรปิฎก ดังที่ได้รวบรวมมากล่าว เป็นเครื่องประดับสติปัญญา ต่อสู้กับความเจ็บไข้ได้อย่างไม่ผิดหวัง ไม่ลำบาก เป็นการได้ที่ดี ได้ความเจ็บความไข้นี้มาสอนให้ฉลาด มาช่วยให้บรรลุถึงธรรมะขั้นสุดท้ายได้โดยง่าย ขอให้พิจารณาอยู่ตลอดเวลาด้วย

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน