จำนวน 9 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 29 พ.ค. 2549 (00:04)
ผมเชื่อนะ
ว่าเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติจริงๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 13 ส.ค. 2549 (13:33)
ผมเองก็เชื่อว่าสามารถอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์ ผมเองก็ตั้งสมมุติฐานว่าน่าจะเกิดจากแก้สที่ติดไฟได้ในอุณหภูมิปกติ ปริมาณออกซิเจน และความชื้นไม่น่าเป็นตัวแปรที่สำคัญ

สมมุติฐานที่อาจารย์ตั้งไว้ (ฟอสฟีน+ไฮโดรเจน) ไม่น่าจะทดสอบยากเลย ทั้งสองสารสามารถเตรียมได้ง่าย แต่ทำไมไม่ทดสอบให้ชัดเจนก่อนแล้วมาเผยแพร่ทีหลังจะแน่นอนกว่า ตอบคำถามตรงนี้ให้ชัดแล้วค่อยไปตอบช่วงเวลาที่เกิด

ตามลำน้ำโดยทั่วไปมีการหมักของซากอินทรีวัตถุเสมอ แก้สที่ได้จะเป็นมีเธนและคาร์บอนไดออกไซด์ แต่การเกิดแก้สก็ควรจะเกิดในช่วงเวลาที่ยาว (หลายวัน) กว่านี้และทั้งกลาววันกลางคืน

ฟอสฟีน+ไฮโดรเจน เผาไหม้ในอากาศ ใช่หรือไม่ (ใช่-ไม่ใช่)
ถ้าใช่ มันเกิดขึ้นได้อย่างไร
ทำไมจึงเกิดขึ้นในเวลาที่จำเพาะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 19 ก.ย. 2549 (11:47)
มีคำอยู่ 2 คำ ที่น่าจะเป็นคำสำคัญสำหรับบทความนี้เลยนะครับ คำแรก ปรากฏการณ์ธรรมชาติ ส่วนคำที่สอง พิสูจน์ได้/อธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์
ผมอยากให้พวกเราช่วยกันคิดว่า จำเป็นหรือเปล่าที่ปรากฏการณ์ธรรมชาติ จะต้องอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์ และถ้ามันไม่สามารถอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์ มันจะเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติได้หรือไม่
ข้อความด้านบนเป็นข้อชวนคิด ซึ่งไม่เกี่ยวกับข้อโต้แย้งใด ๆ ที่จะเกิดขึ้นต่อไปด้านล่างนี้นะครับ
ด้วยความเคารพต่อความคิดเห็นของท่านผู้เขียน ในวัยเด็กผมเกิดและโตมากับบ้านที่อยู่ริมน้ำเสียเป็นส่วนใหญ่ ทั้งน้ำไหล (แม่น้ำปิง) น้ำนิ่ง (หนองสมบุญ) โตเป็นหนุ่มก็ชอบเที่ยวป่าเที่ยวเขา ผมไปมาทั่ว เขาใหญ่ ภูกระดึง ภูหลวง ภูเรือ ทุ่งใหญ่นเรศวร เขื่อนเขาแหลม ฯลฯ ทั้งหมดจุดใหญ่ปลายทางก็จะอยู่ริมน้ำริมหนองริมธาร ยิ่งน้ำตกไม่ต้องพูดถึง พวกผมไปตั้งเต๊นท์กันแทบจะบนยอดน้ำตกเลยก็ว่าได้
เราพิจารณากันตรงนี้ก่อน ซากพืชซากสัตว์อย่างที่ท่านผู้เขียนว่า ต้องใช้ปริมาณและเวลานานมากมั้ยครับ กว่าจะมีส่วนผสมลงตัวพอดีที่จะรวมตัวกันเป็นลูก ก่อนจะ "ผุด" ขึ้นมาจากสายน้ำไหลโดยไม่มีเสียง ไม่มีปฏิกิริยาการแตกของน้ำ และติดไฟให้ตาเห็นได้เป็นลูกกลม ๆ ในขณะที่ลอยสูงจากผิวน้ำขึ้นมาได้ตั้งเมตรหรือสองเมตร
แก๊สผุดขึ้นจากท้องน้ำ ผมเคยเห็นอยู่บ้างครับ มันลอยขึ้นมาจากก้นหนอง บางลูกเวลาผุดขึ้นมาถึงผิวน้ำจะมีเสียงดัง 'บุ๋ง' ได้ยินถนัดชัดเจน แล้วก็หายไป แต่มันไม่แปลกอะไรเลยครับ ถ้าใครเป็นนักวิทยาศาสตร์อยากจะทดลองให้เห็นกับตา ก็ไปเอากะละมังใส่น้ำมาให้เต็ม แล้วเอาขวดหรือกระป๋องนมข้นหวานที่เปิดฝาแล้ว ครอบอากาศกดลงไปใต้ก้นกะละมัง จากนั้นก็เผยอปากกระป๋องขึ้น นั่นแหละครับ แก๊สผุดจากใต้ท้องน้ำ ไม่ต่างกันเลยทั้งภาพและเสียง อันนี้น้ำนิ่งนะครับ
ถ้าน้ำไหลแรง ๆ มันจะผุดขึ้นมาได้มั้ย อาจได้ครับ แม้จะยากอยู่สักหน่อย (แต่ต้องขอสารภาพ ผมไม่เคยเห็นแก๊สเป็นลูก ๆ ผุดจากแม่น้ำปิงอย่างถนัดชัดตามาก่อนในชีวิต ไม่รู้ใครอยู่ริมปิงพอมองเห็นบ้างไหม) แต่มันจะยังทรงรูปเป็นลูกกลม ๆ สมบูรณ์แบบลูกฟุตบอลอยู่ได้ไหม ? อันนี้น่าคิด ยิ่งจะให้มันมีส่วนผสมพอเหมาะที่จะเป็นแก๊สติดไฟอยู่ได้นี่ คิดหนักเลยนะครับ
ผิวน้ำเป็นน้ำไหล แน่นอน ตามหลักวิทยาศาสตร์ เมื่อน้ำไหล มันจึงถ่ายเทความร้อนได้ดี เป็นเรื่องปกติที่เหนือผิวน้ำจะมีกระแสลมอ่อน ๆ นึกถึงเวลาคุณดึงลูกปิงปองเบา ๆ ขึ้นมาจากน้ำ ถ้าน้ำไหลน้ำจะต้องกระจาย และลูกปิงปองต้องปลิวลมบ้างไม่มากก็น้อย ขนาดลูกปิงปองหนักกว่าอากาศนะครับ ถ้าเป็นของเบากว่าอากาศ และผิวไม่แข็งอย่างลูกปิงปอง รับรองกระเจิง
ถ้าแก๊สมีเธนเจอทั้งน้ำทั้งลมขนาดนี้แล้วยังติดไฟได้อีกล่ะก็ มหัศจรรย์แล้วล่ะครับ !
ขอร้องเถอะครับ ที่ผมเกริ่นไว้ตั้งแต่ต้นว่า "เราพิจารณากันตรงนี้ก่อน..." ก็คือ ผมเองก็ยังไม่เอาเรื่องพญานาคมีจริงหรือไม่? เข้ามาเกี่ยวข้อง ยังไม่เอาเหตุผลที่จะต้องมีในวันออกพรรษาเท่านั้น เข้ามาพิจารณา เอาแค่ข้อสันนิษฐานที่ว่า 'บั้งไฟพญานาค' เป็นกลุ่มแก๊สมีเธนติดไฟได้ ที่ลอยขึ้นมาจากท้องน้ำ วิ่งขึ้นไปบนฟ้าได้ สูงนับเป็นสิบ ๆ เมตร นี้เท่านั้น
ขอร้องว่า ขอให้เลิกใช้เป็นข้อสันนิษฐานเสียทีเถอะครับ เพราะมันเป็นข้อสันนิษฐานที่จะทำให้เรื่องนี้ "ไม่" เป็นวิทยาศาสตร์ไปเสียมากกว่า
ด้วยความเคารพในวิทยาศาสตร์ครับ...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 11 ต.ค. 2549 (09:56)
ผมคิดว่าน่าจะมีการสำรวจใต้น้ำแม่น้ำโขงดูคงจะได้ข้อมูลดีๆอีกมากแน่นอนครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 11 ต.ค. 2549 (10:04)
แม่น้ำที่อื่นก็ซากพืชซากสัตว์เหมือนกันทำไมไม่เกิดข้องใจจัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 25 ม.ค. 2550 (10:26)
ดีมากเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 31 ม.ค. 2550 (13:08)
ผมคนหนึ่งตั้งใจไว้ว่าชีวิตนี้จะขอพิสูจน์บั้งไฟพญานาคให้เห็นกับตาตนเองก่อนตาย ขณะนี้ผมอายุ 51 ปีและได้ไปพิสูจน์บั้งไฟพญานาคมาแล้วหลายสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อสองปีที่ผ่านมา ณ วัดหินหมากเป่ง ผลปรากฏว่าผิดหวัง ไม่ปรากฏอะไรให้ผมเห็นทั้งสิ้น มาปีนี้ 2549 ผมได้ลงทุนเข้าไปถึง อ.โพนพิสัย ในวันที่ 7 ต.ค. 2549 ตั้งแต่เวลา 08:00 น. เพื่อป้องกันการผิดพลาด และหลีกเลี่ยงการจราจรติดขัด จนกระทั่งเวลา 16:00 น. ผมเช่าเก้าอี้พลาสติก 20 บาทเพื่อนั่งเฝ้ารอชมปรากฏการณ์ ณ ริมตลิ่งฝั่งโขง จนกระทั่งการแสดงไหลเรือไฟ และกระทงไฟลอยน้ำผ่านไป และเมื่อเวลา 21:00 น. ประชาชนต่างลุกฮือ พร้อมกันชี้ให้เห็นลูกไฟสีแดงพุ่งขึ้นมาอย่างเร็วทางด้านขวามือของผู้ชมตรงฝั่งลาว ณ จุดนั้น ผมก็พยายามเพ่งมองโดยตลอด และก็ได้เห็นลูกไฟสีแดงพุ่งขึ้นมาอีกถึง 4 ลูก ใช้เวลาประมาณไม่ถึง 10 นาที ผมก็ลุกขึ้นกลับโดยทันทีหลังจากที่รอคอยมาถึง 13 ชั่วโมงตั้งแต่เช้าเพียงเพื่อรอดูให้เห็นประจักษ์กับตาว่าเป็นเรื่องจริงหรือแหกตา จากสิ่งที่ผมได้เห็นสรุปได้ว่า

1. สิ่งที่พุ่งขึ้นมาด้วยความเร็วขนาดนั้น จะต้องไม่ได้ขึ้นมาจากใต้ผิวหน้าของแม่น้ำโขงแน่นอน เนื่องจากหากขึ้นมาจากใต้น้ำจะต้องมีแรงดูดของน้ำดูดเอาไว้ ทำให้ความเร็วลดลงและพุ่งขึ้นไปได้แค่เพียงไม่กี่เมตรเท่านั้นเอง

2. ตำแหน่งที่สิ่งนั้นพุ่งขึ้นมาทั้ง 5 ครั้ง มาจากตำแหน่งเดียวกัน และอยู่ไกลเข้าไปในฝั่งโขง ส่วนบริเวณแม่น้ำโขงหน้า อ.โพนพิสัย ที่ประชาชนต่างเฝ้าดูกัน ออกจะกว้างใหญ่ทำไม่มาขึ้นให้เห็นจะจะกันข้างหน้า

3. ชาวต่างชาติที่ร่วมชมปรากฏการณ์ยังงงว่านั่นเป็นสิ่งอัศจรรย์ได้อย่างไร ผมในฐานะคนไทยอายเค้าครับ เลยต้องรีบลุกกลับ

ผมต้องขออภัยหากความเห็นของผมไปขัดแย้งกับของผู้ใดก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 28 ต.ค. 2550 (20:50)
ไม่ต้องค้นหาความจริงหรอกครับ ความจริงก็คือความจริง แต่ผู้บริหารระดับจังหวัดไม่ยอมรับกันเอง เพราะกลัวว่าคนจะไม่มาเที่ยวกัน ผมอยู่ที่นี่ เกิดที่นี่ ตั้งแต่เด็กจนโต รู้หมดล่ะว่าอะไรคืออะไร อย่างมงายกันเลยครับ ทหารลาวเอาปืนมายิงเล่นๆก็เท่านั้นเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 26 พ.ย. 2550 (17:40)
รู้หมดจริงๆ หรือ....
ทหารลาวเอาปืนมายิงได้ตลอดทั้งแม่น้ำโขง ที่ยาวกว่า 50 กิโลเมตรได้จริงหรือ....
สงสัยคงใช้ปืนเก็บเสียงด้วย.... คงไม่ค่อยมีอะไรทำ เลยมาทำให้คนไทยดูเล่น...จริงๆหรือ

ถ้าพิสูจน์ได้ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ ก็ขอให้พยายามทำเลียนแบบให้เหมือน แล้วมาแสดงต่อหน้าประชาชนที่กลางแม่น้ำโขงให้เห็นกันจะๆ จะได้สรุปไปเลยว่าเป็นปรากฎการณ์ธรรมชาติ

...ถ้ามีแต่ทฤษฎีก็อย่าเพิ่งฟันธงเลยนะ... ทำให้ได้จริงๆ เสียก่อน ส่วนใหญ่ชอบใช้คำพูดแบบคลุมเครือว่า "ทำได้ แต่ค่อนข้างยาก...." ซึ่งถ้าแปล ก็คือ ยังทำให้เหมือนไม่ได้ หรือ ยังทำไม่ได้นั่นเอง...
ความจริง ก็คือ ความจริง....แล้วใครรู้บ้างว่า อันไหนคือความจริง....

จริงๆ ก็ไม่อยากจะพาดพิงถึงใคร แต่ก็ถือว่าเป็นทรรศนะส่วนตัวก็แล้วกัน

..มีข้อมูลจากคนที่อยากพิสูจน์ ถึงขนาดเอาเรือออกไปกลางแม่น้ำโขง เพื่อดูว่า มีใครแอบเอาปืน หรือเอาพลุมายิง หรือไม่ เขาก็เห็นไฟมันพุ่งขึ้นมาจากผิวน้ำ โดยไม่เห็นอะไรอยู่ในน้ำเลย ....นั่นก็คงไม่แปลก เพราะเห็นอย่างนั้นกันอยู่บ่อย ๆ
...แต่ก็มีสิ่งที่แปลกคือ มีลูกไฟบางลูก พุ่งทะลุจากพื้นเรือขึ้นไปบนอากาศด้วย...นี่สิ ที่ว่าแปลก เพราะไม่ว่าจะเป็นคนแอบทำ หรือธรรมชาติทำ ก็คงไม่สามารถทำให้ลูกไฟพ่นจากผิวน้ำผ่านลำเรือ แล้วพุ่งต่อขึ้นไปบนอากาศได้ หรือจะบอกว่าตาฝาด ... กุเรื่องขึ้นมา .... คิดไปเอง .... หรืออะไรก็แล้วแต่จะคิด
....คนที่ไม่ชอบเรื่องเกี่ยวกับความเชื่อ ที่อาจกลายเป็นเรื่องจริง ก็คงรับไม่ได้ คงต้องพยายามหาทางยกเอาทฤษฎีใดทฏษฎีหนึ่งทางวิทยาศาสตร์มาอธิบายให้จงได้
...ซึ่งก็ไม่แปลก จริง ๆ แล้ว แม้แต่ปาฎิหาริย์ในพระไตรปิฎก ก็สามารถอธิบายได้ด้วยหลักทางวิทยาศาสตร์ (พลังจิตที่บริสุทธิ์ สามารถสร้างสนามแม่เหล็กที่มีพลังมหาศาล ให้เกิดสิ่งที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถทำได้ เยอะแยะไป)

....ไม่ได้ชอบเรื่องงมงาย หรือไสยศาสตร์ แต่สนใจพุทธศาสตร์ และวิทยาศาสตร์
....บางเรื่องที่คิดว่าไม่มีจริง ก็อาจมีจริง ส่วนบางเรื่องที่คิดว่าจริง ก็อาจเป็นเรื่องไม่จริงก็ได้ เพราะเราไม่ได้เป็นสัพพัญญู แต่ให้ฟังหูไว้หู อย่าเพิ่งรีบเชื่อ หรือ รีบไม่เชื่อ

.....เรืองของพญานาคนั้น มีบันทึกไว้ในพระไตรปิฎกอยู่มากมาย บางตอนกล่าวถึงตอนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าปราบพญานาคก็มี แต่คนในสมัยปัจจุบันที่ไม่ค่อยได้ศึกษาธรรมะ และเจริญสมาธิภาวนา นับถือแต่วิชาการเป็นใหญ่ ถือว่าสิ่งใดที่ตนไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น วิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้ สิ่งนั้น คือ สิ่งที่เชื่อถือไม่ได้
....จริงอยู่ที่ปัจจุบัน มีสิ่งที่คนเราทำหลอกลวงกันมากมาย จนแทบจะแยกแยะไม่ออกว่าสิ่งไหนจริง สิ่งไหนลวง จึงไม่น่าแปลกใจที่คนทั่วไป คิดระแวงไปเสียหมด ไม่อาจเชื่อหรือไว้ใจอะไรได้สักอย่าง
.....ก็ถือว่าเป็นข้อมูลความคิดเห็นส่วนตัวก็แล้วกัน แล้วแต่จะใช้วิจารณญาณเอาเอง

.....หมายเหตุ : เป็นข้อมูลจากผู้รู้ ผู้มีญาณทัสสนะ คือ มีธรรมะที่ละเอียด กว่าเรา ๆ ท่าน ๆ ทั้งหลาย
.....พญานาคนั้น เป็นกายละเอียด มีอยู่หลายระดับชั้น ตามกำลังบุญ ตั้งแต่ชั้นผู้ปกครอง จนถึงชั้นบริวาร
.....ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลังจากขึ้นไปโปรดพุทธมารดาแล้ว ก็เสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ในวันออกพรรษา วันนั้นพระองค์ได้ใช้พุทธานุภาพ ทำให้ในขณะที่พระองค์เสด็จลงมานั้น บรรดาสัตว์โลกทั้งหลายใน 3 ภูมิคือ นรก มนุษย์โลก และสวรรค์ สามารถเห็นกันได้ตลอดทั้ง 3 ภูมิ จึงเรียกกันวันนั้นว่า วันเปิดโลก
.....และในวันนั้น พญานาคตนหนึ่งในระดับผู้ปกครองเมืองบาดาล ก็ได้เห็นการเสด็จลงจากสวรรค์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธามาก จึงตั้งใจว่า ทุก ๆ ปีในวันครบรอบที่พระองค์ลงจากสวรรค์ คือ ในวันออกพรรษา ตนจะพ่นไฟขึ้นไปบนอากาศ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
....ตั้งแต่นั้นมาพญานาคตนนี้ เมื่อถึงคราวเข้าพรรษา ก็จะต้องไปจำศีล เพราะ การพ่นไฟนั้นต้องใช้กำลังบุญ และความปิติเลื่อมใส จึงจะพ่นไฟออกมาได้ จึงมิใช่ว่าพญานาคทุกตัวนึกอยากจะพ่นไฟ ก็พ่นได้ตามความต้องการ
.....เมื่อพญานาคตนนี้ ทำการพ่นไฟมาอยู่เรื่อย ๆ พญานาคอื่นๆ เห็นเข้าเกิดความเลื่อมใส ก็ทำตามๆ กัน จนขยายจำนวนเพิ่มขึ้น
.....เกือบทั้งหมดจะทำการพ่นไฟในวันออกพรรษา(ของลาว) แต่อาจจะมีก่อนหรือหลังจากวันนี้บ้าง ก็แล้วแต่พญานาคแต่ละตัว
....ไฟที่พญานาคพ่นออกมานั้น เป็นของ กึ่งหยาบกึ่งละเอียด เมื่อพ่นออกจากปากพญานาคสักครู่จึงจะกลายเป็นของหยาบ ให้เราได้เห็นเป็นลูกไฟ ซึ่งจะไม่ทำให้น้ำกระเพื่อม หรือมีเสียง มีควันใดๆ ทั้งสิ้น
....พญานาคตนใดมีศักดิ์สูง มีบุญมาก ก็จะพ่นได้สูง ถ้ามีบุญลดหลั่นลงไป ความสูงของลูกไฟก็จะลดระดับลงไปตามกำลังบุญของแต่ละตัว
....ส่วนที่ว่าทำไมมีบั้งไฟมากที่แม่น้ำโขง ที่อำเภอนั้น อำเภอนี้ .... ทำไมไม่โผล่ที่อื่นบ้าง
....จริงๆที่อื่น ที่มีพญานาค (สัญชาติไทย-ลาวที่นับถือพุทธศาสนาครั้งเป็นมนุษย์) ก็อาจไปพ่นได้เหมือนกัน แต่ก็เป็นส่วนน้อย
....เพราะจริง ๆ พญานาคก็มาจากมนุษย์นี่เอง และส่วนใหญ่พื้นเพตอนเป็นมนุษย์ก็มาจากชาวลาว หรืออีสานบ้านเราซะมาก บ้านเมืองจึงมาอยู่แถวใต้แม่น้ำโขงกัน ด้วยความคุ้นเคยมาหลายร้อย ถึงเป็นพันๆปี และพญานาคจะหาจำศีลอยู่บริเวณใกล้แม่น้ำโขงกันมาก เวลาพ่นไฟก็จะออกจากถ้ำหรือโพรงที่จำศีล ออกมาพ่นบั้งไฟกัน ตามที่คนอาศัยริมน้ำโขงเห็นกันเป็นประจำ
.....คนที่มาคอยเฝ้าดู จะสนใจ หรือไม่สนใจ จะมาจับผิด หรือทำอะไรนั้น พญานาคก็เห็นหมด แต่เขาไม่สนใจ เพราะใจจดจ่ออยู่กับการพ่นบั้งไฟเป็นพุทธบูชา และเราก็ไม่สามารถเห็นพญานาคได้ ถ้าเขาไม่ต้องการให้เห็น

.....ใครอยากจะเชื่อในเรื่องของพญานาค และบั้งไฟพญานาค ในทรรศนะไหน ก็คงเป็นสิทธิ์ของแต่ละบุคคล มิอาจจะไปบังคับกันได้ ซึ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ก็เป็นเพียงทรรศนะหนึ่งเอาไว้เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้ศึกษาเท่านั้นเอง