 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/17812" type="text/javascript"></script> |
|
ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2
ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2 กลับมาแล้วคร้าบ กลับมาพร้อมกับความสนุก[น้อยนิด] และพล็อตเรื่องที่ดีเลิศ[จิงรึ] ฮ่าๆๆๆ ติดตามได้เร้ยยย คลิ๊ก!!! Ps.บทที่ 2 ภาค 2 อัพแล้ว
post ครั้งแรก: Fri 16 February 2007, 5:29 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 10 January 2008, 11:28 pm
|
หน้าที่ 17 - ยัยตัวร้าย ก่า นายแสบซ่าส์ บทที่ 17
***[บีม]***
โว้ยยยยย

ผมทำไมคลั่งแบบนี้นะ.....ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย.....เพราะอะไรกัน.....
ตอนนี้ในหัวของผมสับสนไปหมด......เป็นเพราะเธองั้นเหรอ?
ทำไม.....เธอ.....ทำให้ใจของฉันมันสั่นทุกๆครั้งที่ได้เจอกับเธอ.......
น้ำตาของผมค่อยๆไหลลงอาบแก้ม......ทำไมผมอ่อนแอแบบนี้......ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยเสียน้ำตาให้ผู้หญิงคนไหน.....จนกระทั่งมาเจอเธอ......คนที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ได้
เธอ....พอลลีน
ผมพูดกับตัวเองเบาๆ......ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะทำอะไรอีกแล้ว......ผมอยากจะพักผ่อน
อยากอยู่คนเดียวซักพัก......และพยายามค้นหาคนที่อยู่ในหัวใจของผมจริงๆ
ลืมไปแล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันเป็นอย่างนี้
วัน ๆ หนึ่งยาวนานดูไม่มีสิ้นสุด
ไม่รู้ว่าเช้ามันมาได้อีกอย่างไร
ไม่รู้จะทำอย่างไร
ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ดูเวลามันเดินไป
ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าทำอะไร
ได้แต่คิดถึงคน ๆ เดียว
ซึ่งฉันรู้ว่าทำอย่างนี้ไม่ได้
ฉันก็รู้ว่าจะรักไม่ได้
ฉันก็รู้ว่าคำสารภาพที่ดูติด ๆ ขัด ๆ มันทำให้เธอต้องเจ็บมากขึ้น
ฉันรู้
แม้จะรู้อย่างนั้น แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
มีแต่ภาพของเธอปรากฎแม้จะหลับตาทั้งสองข้าง
แม้ลืมตาขึ้นก็ยังคิดถึงแต่คน ๆ หนึ่งเท่านั้น
ภาพของเธอที่ไม่อาจจะลบออกแม้เพียงเหตุการณ์เดียว
ฉันได้แต่คิดถึงแต่เธอ
ไม่รู้จะทำอย่างไร
ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ดูเวลามันเดินไป
ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าทำอะไร
ได้แต่คิดถึงคน ๆ เดียว
(วันนี้ขอยืมเพลง You are the one ของ Super Junior<เปงคำแปลของเพลงนี้อ่ะค่ะ> มาใช้ในนิยายเรื่องนี้....รู้สึกว่าเนื้อหามันดีและเกี่ยวกับตอนๆนี้ด้วยค่ะ....ใครที่เคยฟังเพลงนี้แล้วก้อคงจะเข้าใจความหมายของเพลงนี้แล้วนะคะ....ส่วนคนที่ยังไม่เคยฟังเดี๋ยวจะเอาลิงค์เพลงนี้มาหั้ยฟังค่ะ)
***********************************************************
***[พอลลีน]***
วันนี้นายบีมเป็นอะไรนะ......ทำไมถึงอารมณ์เสียอะไรขนาดนั้นนะ.....
เป็นเพราะอะไร.....เพราะว่านายนั่นทะเลาะกับยัยไวท์....
หรือเพราะว่า......ฉัน กับ บาส......
แต่มันเป็นไปไม่ได้อยุ่แล้วนี่นา........บีมไม่ได้ชอบฉันนี่นา....แล้วเค้าจะอารมณ์เสียเพราะอะไรล่ะ
ช่างเถอะ......ฉันไม่ควรคิดเรื่องนี้......แล้วฉันจะไปกังวลทำไมล่ะ
นั่นสินะ......ฉันจะไปกังวลทำไม
ฉันสลัดความคิดนี้ออกจากหัว......
และอีกไม่นานควมคิดนี้ก็กลับเข้ามาในหัวของฉันอีก
ตอนนี้ในหัวของฉีนยังคิดเรื่องนี้อยู่......และพยายามที่หาความรู้สึกของนายบีมและพยายามเข้าใจความรู้สึกนั้นให้ได้.....แต่ฉันก็ยังไม่รู้อยุ่ดีว่าความรุ้สึกนั้นเป็นแบบไหน
ฉันมัวแต่นั่งคิดเรื่องนี้จนไม่ทันสังเกตว่าฉันมาถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว
บาสขอส่งแค่นี้นะ....พอดีคุณพ่อเรียกบาสแล้วอ่ะ
อืมๆ..ไม่เป็นไร
ลีนเดินเข้าไปเองได้ใช่มั้ย
ได้ดิ่
อืมๆ....งั้นบาสไปก่อนนะ
ค่ะ
รักนะ
อื้ม
ไปนะคร้าบบ
ค่ะๆ
ฉันก้าวลงจากรถของบาสและเปิดประตูเข้าบ้านทันที
ฉันค่อยๆเดินเข้าไปในบ้านและรู้สึกเหมือนมีอะไรมากัดที่ขา...
แต่ฉันก็ไม่สนใจ......พยายามเข้าไปในบ้านให้เร็วที่สุด....เหมือนว่าแม่จะกลับมาแล้ว.....เดี๋ยวแม่สงสัยเอาแล้วจาเป็นเรื่อง
ฉันเดินเข้าบ้านไปเหมือนคนหมดแรง.......วันนี้นี่มันอะไรกันนะ
ฉันเดินมาเรื่อยๆ....ทำไมรู้สึกว่าบ้านฉันมันอยู่ไกลกว่าเดิมนะ.....ดูทางเดินมันยาวกว่าเดิมตั้งเยอะ
ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างหมุนและเริ่มเอียงๆไปแล้วด้วย......หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดไปหมด
แล้วฉันก็มารู้สึกตัวอีกที.....ฉันอยู่ในห้องโล่งๆและมีกลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นเหมือนกับ....โรงพยาบาล
ฉันหันไปหาคนที่นอนอยู่บนโซฟาทันที.....
ไอ้พี่พอลลลลลลลลลลล

โว้ยยย

อาไรว๊ายัยลี๊นนนนนน

ทำไมเค้าถึงได้มาอยู่ที่นี่อ่า....
ก็แกโดนงูกัดไงฟระ....แถมยังล้มจนหัวแตกอีก
ห๊าาาาาาา

...เค้าไปโดนงูกัดตอนไหนอ่ะ.....พี่พอลเอางูมาใส่เค้าใช่ป่ะ
พี่จาเอางูใส่แกได้ยังไง....แกเป็นน้องสาวพี่นะ
แน่ใจ
อืม

โอเค

และฉันกับพี่พอลก็เงียบไปซักพักนึง.....นี่ฉันหลับไปนานขนาดไหนเนี่ย
ก๊อกๆ
เสียงเคราะประตูที่มาทำลายความเงียบ......ใครมาอ่ะ
เดี๋ยวแปปนึงนะ......พี่ขอไปเปิดประตูก่อน
อืมๆ
พี่พอลเปิดประตูออกมา......
อ๊ากกกกกกกกกกกก

โอวม่ายน๊าาาาาาาาาาToT
***********************************************************
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 234 ความเห็น, หน้า่ |
1|
2|
3|
4|
5|
6|
7|
8|
9|
10|
11| -
12-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 234 13 พ.ย. 2550 (20:45) ดีค่ะ เรามาอ่านที่เดียวจบ หนุกดีค่ะ ไว้จะมาอ่านเรื่อย ๆ เลยนะ เราเหลือไม่กี่ตอนที่จะอ่านของ ยูมินวอน จะครบล่ะจ้า ไปอ่านของกันมั่งนะค่ะ ไว้จะมาอ่านอีกแน่ๆ ล่ะค่ะ แต่เรียนหนักจงเรา
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 235 17 พ.ย. 2550 (15:08) เจ๊ยูจังสู้ๆน้าเป็นงานเขียนที่ดีมากครับ^^
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 236 7 ธ.ค. 2550 (00:14) เจ๊แต่งได้หนุกสุดๆไปเลย รอเจีอัพไวๆ หนูจะรอนะค่ะ อ้อ

เจ๊อย่าลืมไปอ่านผลงานของหนูบ้างนะค่ะเจ๊ยูจ๊า ฮิๆๆๆๆๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 237 11 ธ.ค. 2550 (22:11) ง่า... ไม่อัพต่อแล้วหรอค่ะ คุณยูมิวอน
รีบบบบบบบบบอัพพพพนะค่ะ
ติดตามอยู่ค่า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 238 12 ธ.ค. 2550 (21:38) สนุกดีนะครับ(ผมเคยเพิ่งอ่าน)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 239 28 ธ.ค. 2550 (20:20) พี่ยูอยุหนาย
มาอัพมั่งจิ
เอาปายเลย
กำลังจาย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 240 11 ม.ค. 2551 (12:44) เข้ามาอ่านกันแล้วน่ะจ๊ะ ยู แล้วมาอัพอีกน่ะ ยังไง
ก้อจะเป็นกำลังใจให้ต่อไป อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 241 11 ม.ค. 2551 (17:29) เนื้อหาน่าสนใจดีคะ แล้วจะแวะมาอ่านบ่อยๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 242 11 ม.ค. 2551 (19:55) สวัสดีคะ ROCKKER ขอต้อนรับการกลับมาของแชมป์
ผู้ไม่เคยยอมแพ้ใคร ด้วยการกดบดบี้ขยี้แหลกดั่งเช่น
เป็นเหมือนเคยนะคะ บ้ายบายขอให้โชคดีนะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 243 12 ม.ค. 2551 (16:48) พี่ยูมาอัพอีกนะ
ถ้าเรื่องนี้หื่นขึ้นหรอ
พริกหยวกว่ามันไม่หื่นขึ้นหรอก
เพราะมันหื่นอยุ่แล้ว55+
มาอัพอีกนะคะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 244 15 ม.ค. 2551 (22:28) ผมแวะเข้ามาอ่านเรื่องนะครับก็เลยแจ้งลบความเห็นบาง
กระทู้ออกไปถ้าไงก็ออกมาคุยกันบ้างสิครับเราทุกๆคน
ก็เป็นเพื่อนกันได้เพื่อนที่สามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
กันเพื่อนที่เป็นห่วงหา้กันแม้จะไม่เคยเห็นหน้าค่าตากัน
มาก่อนก็ไม่เป็นไรครับขอเพียงมีน้ำ้ใจมีความจริงใจให้กัน
ก็มากเกินพอแล้วครับ โลกเรานี้คือวัฒถุได้หรือเป็นปรากฏ
การทางวัฒถุ ถ้าเราไม่มีตัวตนอยู่เพื่อรับรู้มันมีตัวตนจริง
เป็นเพราะว่าเรายอมรับมันต่างหาก ผมมาเป็นกำลังใจ
ให้นะครับถ้าคุณมุ่งมั่นที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าก็จงอย่าหวั่นไหว
ต่อสภาพแวดล้อมและอย่าหวั่นไหวกับตัวเองเป็นอันขาด
สุดท้ายอย่าปล่อยให้อะไรมามีอิธิพลเหนือจิตใจคุณเพราะ
มันจะเป็นตัวบั่นทอนบางสิ่งบางอย่างจากคุณไปส่วนคุณ
จะตอบผมหรือไม่่ั้เป็นสิทธิอันชอบธรรมของคุณ
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง
ระฆัง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 122 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 221 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 245 19 ก.พ. 2551 (19:19) หายหน้าหายตาไปนาน
มาทักมาทายกันบ้างก็ได้นะเจ๊
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 247 11 มี.ค. 2551 (13:00) ย้าก บีมมมมม เป็นชื่อ..........ช้านนนนนนน
กรี๊ดดดดดด แค้นนนนนน
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 248 22 มี.ค. 2551 (13:23) ดีดี ค่าพี่ยูนัทอ่านนิยายของพี่แล้ว สนุกมาเลยค่า
พี่ยูมาอัพภาค2อีกเยอะเลยนะคะ
จะเป็นกำลังใจให้
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 249 22 มี.ค. 2551 (19:54) มาอัพเร้ว รออ่านอยู่คร้า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 250 14 เม.ย. 2551 (15:35)
สนุกดีน่ะคะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 251 22 เม.ย. 2551 (08:36) สนุกนะ
อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 253 16 พ.ค. 2551 (14:29) <P>รูปจั้งได๋กากเพียงนี้</P>
chanon.22@hotmail.com (IP:203.172.224.117)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 254 29 มิ.ย. 2551 (11:53)
หวาดดีคร๊า.......
สู้ๆๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้มาอัฟเร็วนะค่ะมาเม้นให้ค่ะอย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะค่ะสู้ๆๆ...........บุ่ยบาย
ยัยแม่มด