<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/17812" type="text/javascript"></script>

ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2 ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2 กลับมาแล้วคร้าบ กลับมาพร้อมกับความสนุก[น้อยนิด] และพล็อตเรื่องที่ดีเลิศ[จิงรึ] ฮ่าๆๆๆ ติดตามได้เร้ยยย คลิ๊ก!!! Ps.บทที่ 2 ภาค 2 อัพแล้ว ผู้เขียน: ยูมินวอน ชมแล้ว: 84,972 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 16 February 2007, 5:29 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 10 January 2008, 11:28 pm อยู่ในส่วน: เขียนไม่จำกัด, นิยายรัก, vนิยาย, บันเทิง, พักผ่อนหย่อนใจ

***[พอล]***



ผมนั่งรอการเจรจาของตำรวจนานหลายชั่วโมง......ตอนนี้ผมทำได้แค่นั่งรอการกลับมาของน้องสาวของผม...ปละบาสกับบีม......ผมไม่รู้หรอกนะว่าในห้องนั้นจะมีอะไรเกิดขึ้น.......แต่ผมภาวนาอยู่ตลอดเวลาว่าอย่าให้น้องสาวของผมอย่าเป็นอะไรเลย......ผมไม่น่าปล่อยมันไว้เลย.....คิดแล้วน้ำตาจะไหล....ไอ้บีม.....ไอ้บาส....แกดูแลน้องชั้นดีๆนะเฟร้ย.....อย่าให้น้องชั้นเป็นอะไรล่ะ....ถ้าน้องชั้นเป็นอะไรขึ้นมา....ชั้นก็เสียใจอ่ะดิ่



***********************************************************


***[บาส]***



ตอนนี้น้ำตาผมแทบจะไหลแล้ว.....ตอนนี้เฟลีนสลบไปเพราะไอ้โจรเวลนั่นใช้มือใหญ่ๆของมันชกท้องเธอ.....ส่วนพอลลีนก็นอนหืดกระหอบอยู่บนพื้น.....เหมือนกับเทอหมดเรี่ยวแรงแล้ว....ลมหายใจของเธอ.....เริ่มเบาลงเรื่อยๆ.....ส่วนบีม........ตอนนี้ที่หน้าอกของเขามีเลือดอาบอยู่....และเขาดูเหมือนจะพยายามปกป้องพอลลีนให้ดีที่สุด.......ส่วนพอลลีนก้อยังคงจับมือบีมไว้.....ตอนนี้ผมสับสนไปหมดเลย.....ผมรักลีน.....หรือรักเฟ.....ผมมันคงเป็นคนหลายสินะ......หรือไม่ก้อคงเป็นคนที่ไม่รู้ใจตัวเอง......แต่ผมว่า....คนที่จะปกป้องคนที่ตัวเองรักได้ขนาดนี้....แสดงว่าเขาคงรักเธอหมดใจ.....และยอมเสียสละทุกๆอย่างให้กับเธอแน่นอน.......บีม......นายคงรักพอลลีนเข้าแล้วล่ะ......ฉันคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไป.....และเธอคงจะรักนายด้วยซ้ำ......ฉันคิดว่า.....หัวใจของฉันอยู่ที่คนรักคนเดิม.....คือเธอ.....


ผมมองไปที่เฟลีน......ที่สลบอยู่ใต้เท้าของพวกมัน.....ตอนนี้อารมณ์ของผมเดือดพล่าน.....ทำไม....มันต้องเกิดเนื่องแบบนี้ด้วย......ผมได้แต่ยืนอยู่เฉยๆ.....รอจนกว่าพวกมันจะยอม......ผมยืนรอแบบนี้มานานมากแล้ว.....และที่สำคัญ.....มันยองจ่อปืนมาที่ผมอยุ่ตลอดเวลา.....ผมเห็นเฟอยุ่แบบนั้นต่อไปไม่ไหว......ผมจึงวิ่งไปเพื่อกระชากปืนมันออกไป.....แต่ผมกลับถูกแทงที่ท้องอย่างจัง......ทำไมเรื่องมันต้องจบแบบนี้ด้วย......




***********************************************************




***[ยูมิวอน]***



ถึงคราวยูพากษ์ซะที....ต่อเลยนะคะ



ตอนนี้ทั้ง 4 คนไม่มีสติกันเลย......โดยเฉพาะบีม......ที่ถูกยิงลงที่กวางหน้าอก.....ตอนนี้ดูเหมือว่าพวกโจรจะเริ่มกลัวและเริ่มกังวลแล้ว......มีลูกน้องมันยอมมอบตัวแล้ว 2 คน....ยังเหลืออีก 3 คนที่ยังไม่มอบตัว.....เหตุการณ์นี้ดูเหมือนจะสิ้นสุดลงยาก......จนสุดท้ายเหลืออยู่คนเดียว....มันก็ยังหัวแข็งไม่ยอมมอบตัว....และดูเหมือนมันจะพยายามฆ่าพอลลีนที่ทำอะไรไม่ได้เลย........ตำรวจยิ่งดูเหมือนกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ....


“ปัง ”


เสียงปืนดังเล่นชั้น 9 ทำให้มีผู้คนแตกตื่นกัน........โดยเฉพาะผู้ที่นั่งรอคอยเหตุการณ์ที่ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไปตกใจแทบช็อก......


“ไอพอลลีน....ไอ้เฟ.....แกอย่าตายเด็ดขาด ”


เสียงที่เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับน้ำตาของผู้ชายที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย.....ตอนนี้หัวใจของเขาหมดเรี่ยวแรง.....
น้ำตาที่ไหลลงมานั้น.....คงไม่สามารถช่วยอะไรได้.....


อีก 3 ชั่วโมงไอ้โจรคนนั้นจึงยอมมอบตัว.....และทางโรงพยาบาลได้ช่วยทำการรักษาการบาดเจ็บของพวกเค้าทั้ง 4 คนอย่างเร่งด่วน.....คนที่บาดเจ็บสามารถที่สุดคือ บีม คนที่เจ็บหนักรองลงมาคือพอลลีน...... 2 คนนี้ได้เข้าห้อง ICU ทั้ง 2 คน....ส่วนบาสกับเฟอาการดีขึ้นทุกวันและเค้าทั้ง 2 พ้นขีดอันตรายแล้ว

2 คนนี้คงจะกลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิม.....

บาสมักจะไปหาเฟลีนที่ห้องพักเสมอ......

ทั้งที่รู้ว่าตัวเองยังไม่หายดีเท่าไหร่.....แต่เค้าก้อกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป.......

ส่วนเฟลีนก้อมักจะยิ้มตลอดเวลาที่บาสมาเยี่ยม……เวลาที่เค้าทั้ง 2 รักกันคงจะกลับมาทักทายหัวใจบ้างแล้ว





***[บาส]***




ตอนนี้ผมกับเฟก้อได้ออกมาจากห้องว่างๆนั้นแล้ว.....ผมเริ่มจะสนิทและพูดคุยกับเธอเหมือนเดิม....ผมกับเฟก็ไปเยี่ยวพอลลีนทุกวัน.....และดูเหมือนพอลลีนเริ่มจะเอะใจเรื่องบีมเข้าแล้วล่ะ

เรื่องนี้ทุกคนยังเก็บเป็นความลับอยู่....เพราะรู้กันหมดแล้วว่าในใจของ 2 คนนี้มีใครอยู่ข้างในนั้น
แค่กลัวว่าพอลลีนจะตกใจ....ที่บีมยังไม่ฟื้น.....แต่ถ้าเธออาการดีขึ้นเมื่อไหร่พี่พอลจะบอกเรื่องนี้กับเธอเอง

ผมก็ยังคงไปเฝ้าบีมทุกวัน.....ตอนนี้บีมเริ่มมีปฏิกิริยาแล้ว.......พ้นขีดอันตรายแล้วด้วย....แต่ยังไม่ฟื้นเต็มตัว....แค่รับรู้ความรู้สึกได้และหายใจได้เอง......อีก 2 สัปดาห์ก็มีข่าวดี....บีมฟื้นแล้ว....




**[พอลลีน]***



โว้ยยยยย เมื่อไหร่จาหาย......แง๊.....อยากไปเจอยัยมิ้นก่ายัยหวานอ่า.....คิดถึงเพื่อน....แต่เพราะไอ้พี่พอลคนเดียว....ไม่ยอมให้เค้าแอบออกไปข้างนอกเลย.....ถ้าได้ออกไปคงได้กินอาหารอร่อยๆแล้ว....อยุ่ที่นี่มานอาไรเนี่ย....มีแต่ข้าวต้มก่าอารายไม่รู้....ไม่อร่อยเลยง่ะ(มันอยากไปหาเพื่อนจิงเหรอเนี่ย......)


“พี่พอล......เค้าขอออกไปข้างนอกนะ....”

“ไม่ได้ .....เดี๋ยวแกเป็นอะไรขึ้นมาอีกพี่ก้อแย่ดิ่”

“พี่พอลเป็นห่วงเค้าด้วยเหรอ”


ฉันยิ้มทันที.....นานๆทีมานจาพูดว่ามานเปงห่วงฉันนะเนี่ย


“พี่ไม่ได้ห่วงแก...แต่ว่ามันเสียเวลาหมดเลย......วันนี้พี่ต้องนอนเฝ้าแกทั้งที่พี่นัดเดทไว้กับน้องเอมมี่น่ะสิ”

“จำไว้เลยนะพี่พอล.....ไม่เคยห่วงกานบ้างเลย.....ฮึT^T”

“โอ๋ๆๆๆๆๆๆๆๆ.....พี่ล้อเล่นน่า...อย่าเครียดน๊า”

“พี่พอลต้องโดนลงโทษ .....ไปซื้อเค้กมาให้เค้ากินซะดีๆ”

“แง้ว .....พี่ไม่มีตังค์”

“อย่ามาทำฟอร์ม.....ไม่งั้นฟ้องพี่เอมมี่นะว่าพี่พอลอ่ะส่งตาหวานให้พยาบาลคนสวยคนนั้นอ่ะ”

“แล้วแกรู้จักเหรอ......เอมมี่แค่กิ๊กพี่น้า....”

“ไม่รู้จักหรอก.....แต่ว่าเค้าก้อจาฟ้องT^T”

“โอเคๆ....ไปก็ไป....กลุ้ม .....มีน้องต๊อง&ประสาท”

“ห๊า ....พี่พอลว่าใครนะ....”
“ไม่มีอะไรหรอกคร้าบบบบบ....พี่จะไปซื้อเค้กเดี๋ยวนี้แหละ”

“รีบๆกลับมานะ....เค้าหิวง่ะ”

“ค้าบๆ”

“จาได้กินของอร่อยๆซะที.....อดทนกินอาหารโรงพยาบาลมานานแระ....”


ฉันหลับตาลงทันที......ไม่มีไรทำแฮะ....เปิดทีวีดูแก่เซงดีกว่า

ฉันเอื้อมมือไปหยิบรีโมทข้างเตียงและจัดการเปิดทีวีดูทันที

เย้ ....พี่พอลลืมโทสับไว้....เสร็จล่ะทีนี้.......


***********************************************************
ไม่รู้ว่าหนุกรึป่าวนะคะ.....เปิดเทอมพรุ่งนี้แล้ว.....วุ่นมากเลยอ่ะ.....คิดไม่ค่อยออกเลยอ่ะค่ะ....ขอกำลังใจหน่อยน๊า......เม้นด้วยนะ^3^

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน