<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/17812" type="text/javascript"></script>

ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2 ยัยตัวร้าย กับ นายแสบซ่าส์ 1 - 2 กลับมาแล้วคร้าบ กลับมาพร้อมกับความสนุก[น้อยนิด] และพล็อตเรื่องที่ดีเลิศ[จิงรึ] ฮ่าๆๆๆ ติดตามได้เร้ยยย คลิ๊ก!!! Ps.บทที่ 2 ภาค 2 อัพแล้ว ผู้เขียน: ยูมินวอน ชมแล้ว: 84,981 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 16 February 2007, 5:29 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 10 January 2008, 11:28 pm อยู่ในส่วน: เขียนไม่จำกัด, นิยายรัก, vนิยาย, บันเทิง, พักผ่อนหย่อนใจ

ย้อนกลับนะคะ.......เผื่อบางคนจำเนื้อเรื่องไม่ได้จะได้ไม่งง..



สายตาของเราจ้องกันไม่วางตา..........


“แจน คุณมางานบ้านผมเหรอ...../ เอ นายเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้เหรอ.....”


ผมกับแจนยังคงงงอยู่.......นี่แจนเป็นลูกสาวของผู้หญิงคนนี้จริงๆด้วย


“รู้จักกันแล้วเหรอจ๊ะ......ดีแล้วล่ะ.....เพราะทั้ง 2 คนจะได้.......”

“........”

“........”


ตอนนี้ผมกับแจนเงียบสนิท.....เพราะผมกับแจนจะได้.............


“เพราะทั้ง 2 คนจะได้หมั้นกันจ้ะ......”

“O_o ”

“OoO ”


ผมกับแจนตะลึงทันที


“ห๊าาาาาาาา เรา 2 คนจะได้หมั้นกัน ”


ผมกับแจนพูดขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง


“ใช่จ้ะ......ตกใจอะไรกันเหรอ?”


“แม่ครับ แต่เรายังเด็กกันอยู่เลยนะ ”


ผมสะกิดถามแม่ทันทีที่แม่เดินมาทางผม


“ใช่ค่ะ.....เรายังเด็กอยู่เลยนะแม่”

“แค่หมั้นเองลูก......หมั้นตอนเด็กไม่เห็นเป็นไร........นี่เราหมั้นนะไม่ได้แต่งงาน....”


แม่ผมพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้กับผมและแจน


“แต่แม่.....”


ผมพูดพร้อมกันกับแจนอีกครั้ง


“ไม่มีแต่จ้ะลูก”


คราวนี้แม่ของแจนและแม่ของผมพูดพร้อมกันบ้าง


“แม่ต้องล้อผมเล่นแน่เลย........”

“แม่ป่าวจ้ะ........”

“ง่า....T^T”


ผมเข่าอ่อนแทบทรุดลงกับพื้น........ยังงงตัวเองอยู่เหมือนกันเนี่ยว่าดีใจหรือเสียใจหรือเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่


“เสียใจขนาดนั้นเลยเหรอเอ........”


แจนทำหน้างอนๆผมเล็กน้อย......


“........”


คราวนี้ผมเข่าอ่อนจนทรุดลงไปกองกับพื้นเลยทีเดียว


“ปล่อยให้คน 2 คนเข้าใจกันเถอะนะ......”


แม่ผมและแม่ของแจนเดินออกไปจากตรงนั้นและพาแขกจำนวนนับสิบๆกว่าคนไปที่สวนหลังบ้านที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงาม

แจนยืนหันหลังให้ผม......ผมจึงเดินเข้าไปสะกิดไหล่เธอเบาๆ…..ไม่มีการตอบรับ

ผมจับไหล่ของเธออีกครั้ง........เธอก็ยังคงนิ่ง

ผมจึงใช้แขนทั้ง 2 ข้างของผมโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง

แจนสะดุ้งเล็กน้อยและตีแขนผมเบาๆ

แต่ผมก็ยังคงกอดไม่ปล่อย


“โกรธหรอ...”

“ป่าวนิ่”

“อย่าโกรธเลยน้า.....เอง้อไม่เก่ง”

“ป่าวโกรธนิ่”

“ง่ะ....งั้นอย่าทำอารมณ์ไม่ดีแบบนี้สิ......เอเลยร้อนใจไปด้วยเลย”


แจนหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะดึงแขนผมออกและเดินไปนั่งที่โต๊ะคนเดียว


“โอ๋ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ....อย่างอนเลยนะ”

“...”

“น้า.....”

“...”

“ไม่งั้นเอจับจูบนะ ”

“อ๊ากกกกกกก หายแล้วค่ะหายแล้ว”

“555555555+”

“นี่ ขำอะไรห๊ะ”

“ป่าวครับป่าว”


แจนกลับไปทำหน้างอนอีกครั้ง.......แหม.....มันน่าหมั่นไส้นัก....คนอะไรไม่รุขนาดตอนงอนยังน่ารัก


“นี่แจน.....”

“.....”

“อย่างอนน้า”

“......”

“จับจูบจริงๆด้วยนะ ”

“......”


ดูเหมือนแจนจะรู้ทันผมซะแล้ว.....แจนเงียบไป.......ผมทำดีมั้ยเนี่ย......มันจะทำให้แจนเกลียดผมรึป่าวนะ........แต่ลองเสี่ยงดู......เพราะหัวใจของผมมันก็คงต้องการแบบนี้เหมือนกัน

ผมเอื้อมมือไปจับไหล่แจนและดึงเธอขึ้นมา......เธอมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะกลับไปเป็นสีหน้านิ่งๆเหมือนเดิม

ผมใช้มือของผมประคองหน้านั้นเบาๆ.....ก่อนที่จะโน้มตัวลงไปจูบบนริมฝีปากบางๆของเธอ.......

(โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านนะคะ)

ผมรู้สึกได้ถึงริมฝีปากยางๆของเธอ.....ตอนนี้มันสัมผัสอยู่ที่ริมฝีปากของผมเช่นกัน....

แต่ผมรีบถอนจูบทันที......เมื่อนึกได้ว่าเรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเอาซะเลย

ผมถอยหลังออกมาจากตัวของแจน.....ก่อนที่แจนจะบอกว่า...


“ที่จริงแจนไม่ได้โกรธเอหรอกนะ.....แจนแค่ลองดูเฉยๆอ่ะ....ว่าเอจะเป็นไง”

“อ้าว.....งั้นที่ผมง้อแจนก้อไม่มีประโยชน์น่ะสิ”

“มีสิ.....เอทำให้แจนรู้ว่าเอพูดความจริง”

“.....พูดความจริงเรื่องไรอ่ะ.....”

“ก็เรื่องที่เอบอกว่าเอง้อไม่เก่งไง....แต่ว่าเอก็ไม่ได้พูดความจริงเสมอไปนะ....”

“.......”

“ที่จริงเอง้อได้ห่วยมาก ”

“ง่ะT^T”

“555555555+”

แจนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา.....เวลาแจนยิ้มหรือแจนหัวเราะนี่ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่เลย


“แล้ว......”

“.......”

“แล้วเอจูบได้ห่วยแตกป่าวอ่ะ........”


ผมตัดสินใจถามไปในที่สุด…..

“เอ่อ......ไม่รุสิ.....จูบไม่นานเลยยังไม่มีความรู้สึก”


ผมดึงเธอเข้ามาจูบอีกครั้ง


“ตอนนั้นไม่มีความรู้สึกใช่ป่าว......ลองดูตอนนี้นะว่าจะรู้สึกยังไง....”


ผมประกบปากลงจูบเธออย่างแผ่วเบา.....
และจูบนี้ก็ดูเหมือนจะยาวนานซะด้วย

อีกไม่นานก็มีเสียงโห่ร้องขึ้น.........

ผมกับแจนหันไปทันที.......

ตอนนี้ทุกคนในงานยืนห้อมล้อมผมกับแจนไว้เป็นวงกลม
ผมทำหน้างงๆและมองแม่เล็กน้อย
ตอนนี้แม่ของผมกับแม่ของแจนคุยกันไปหัวเราะไป.....คงจะมีความสุขมากเลยซินะ.....เฮ้อ

แม่ของผมใช้ช้อนเคาะแก้วไวน์เพื่อประกาศ......


“เอาล่ะค่ะทุกๆคน.....วันนี้มีเรื่องเซอร์ไพร์นิดหน่อย.......ก็คือ...”


คุณแม่ของผมมองตาแขกทุกๆคนในงานก่อนจะพูดว่า.....


“วันนี้ก็จะถือว่าเป็นวันพิเศษแล้วกันนะ.....เพราะวันนี้เพื่อนๆเราทุกๆคนก็มารวมตัวกันแล้ว.....
ก็จะประกาศเลยว่า.........ลูกของคุณ ไอริ หรือ ลูกของคุณ คิดส์ จะหมั้นกับลูกของดิฉันเองค่ะ.....ปรบมือให้กับคู่บ่าวสาวในอนาคตด้วยค่าาาาาาาาาา^^”


ผมกับแจนซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าเพื่อนๆของคุณแม่ก็คงต้องยืนหน้าแดงอยู่ที่นั่นเพราะคงหนีไปไหนไม่รอดจริงๆ

“หวิ้วววววววววววววว ~”


มีเสียงเป่าปากขึ้นท่ามกลางเสียงปรบมือด้วย....รุ่มแม่ๆผมเค้าคงจะไม่เป่าปากแบบนี้หรอกนะ.....หรือว่า......


“ว่าไงๆ.......น้องชายพี่”


พี่พอลเดินมาจับไหล่ผมและเขย่าเบาๆ


ผมยิ้มจางๆให้กับพี่พอล


“นี่ถ้าน้องแจนไม่เป็นแฟนกับเอเนี่ยพี่จีบไปแล้วนะเนี่ย”


พี่พอลยิ้มให้แจน......ผมก็เลยเกิดอาการ ‘หึง’ ขึ้นมากะทันหัน


“นี่แฟนผมนะพี่......แฟนผมๆ”


ผมเอาแขนของผมทั้ง 2 ข้างโอบตัวของแจนเข้ามากอดจนแจนตีแขนของผม

เหอะๆ......แจนหน้าแดงด้วย.....แบบนี้มันน่าจับจูบนัก (โอยยยย.....เอเธนส์เริ่มซาดิสแล้ว : ยูมินวอน)


“พี่ล้อเล่นน่า.....แหม.....หวงกันจังนะ”

“แน่นอนครับ.....แฟนสวยก็ต้องหวงดิ่พี่”

“แหม.....ให้พี่ได้แฟนก่อนเหอะ”

“ให้มันจริงเถอะ แต่ละวันมีแต่น้อง ส้ม น้อง เชอร์รี่ น้อง แอ๊บแบ๊ว เอ๊ย แอปเปิ้ล น้องเงาะ และน้องผลไม้รวมทั้งหลายแหล่โทรมาน่ะสิ ถึงไม่มีแฟนกับเค้าซะที…..เอาแต่กิ๊กอย่างเดียวอ่ะ”

ทันทีที่มีเสียงแทรกเข้ามาผมก็หันไปทางต้นเสียงนั้นทันที........




***********************************************************
บทนี้คงจะถูกใจผู้อ่านนะคะ.....บทนี้ยูตั้งใจแต่งเต็มความสามารถเลย^^
ยังไงก้อขอฝากหน่อยนะ....ช่วยๆเม้นกันด้วย...
ถ้าไม่ได้อ่านก็ไม่ต้องเม้นก้อได้ค่ะ.....อันนี้ยูไม่ได้ว่านะคะ....
ถ้าจะเม้นก็ขอหั้ยเม้นโดยที่อ่านนะ

ขอบคุณค่ะ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน