สารบัญ
หน้าที่ 2 - มีสวรรค์ที่พอใจ
นี่ถ้าเราจะมี
สิ่งของที่มีค่าสูงสุด ที่คู่กับชีวิตแล้ว ก็ขอให้มีธรรมะนั้นเป็นคู่ของชีวิต ผัวก็มีธรรมะเป็นคู่ชีวิต เมียก็มีธรรมะเป็นคู่ชีวิต แล้วมันก็จะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ชีวิต ถ้าไม่มีธรรมะ มันจะเป็นคู่ที่กัดกัน ธรรมะคือหน้าที่ ทุกคนอย่าบกพร่องในหน้าที่ ทั้งผัว ทั้งเมีย ทั้งลูก ทั้งหลาน อะไรก็ตาม มันก็จะเป็นเรื่องสงบสุข สันติภาพ ในหมู่ ในครอบครัว และในบ้านเมืองนั้น อย่าลืมว่าหน้าที่ที่บริหารชีวิตให้รอด หรือ
หน้าที่กำจัดกิเลสให้หมดไป เป็นหน้าที่เหมือนกัน จะเดิน นั่ง นอน อะไรก็ตามมันก็เป็นหน้าที่ แล้วมันจะช่วยเราทุกเวลา วินาที ทุกกระเบียดนิ้วของพื้นที่ จะมีพระเจ้าช่วยให้เป็นสุข เป็นสวรรค์ เรียกอีกอย่างว่า เป็นสวรรค์ทุกอิริยาบถ ไม่ต้องเสียเงิน ในเมื่อจิตใจมันอิ่มด้วยความสุขอย่างนี้แล้ว มันจะไปหาสถานเริงรมย์ บันเทิง เพลิดเพลิน ที่หลอกลวงทำไม นี่คนมันเป็นอย่างนี้ ทำงานด้วยความอึดอัดใจ ได้เงินมาก็ไม่พอใจ ก็เข้าไปในสถานที่เหล่านั้น จนเงินไม่พอใช้ มันตกนรกตลอดเวลา ตกนรกทางสุขภาพ ทางเศรษฐกิจ ตกนรกไปหมด มันไม่เป็นสวรรค์เลย
ขอให้เข้าใจอันนี้ให้ชัด อย่าเพิ่งเชื่อที่อาตมาพูด ให้ไปคิดดูก่อน ให้เห็นจริง แล้วค่อยเชื่อพอที่จะลองทำดู พอลองทำดู มันก็ทำได้จริง แต่ขอรับสารภาพว่า ในชั้นแรกมันคงจะทำยากเหมือนกัน สำหรับคนที่ไม่เคยทำมาเลย
ทำอะไรก็นึกถึงแต่ธรรมะ ธรรมมานุสติเรื่อยไป แล้วก็ไม่อยากจะทำ ให้หัดทำกันทีละนิด แล้วความเคยชินจะเกิดขึ้นเอง จนเต็มที่ มีสติสัมปชัญญะทุกวินาที ทุกกระเบียดนิ้ว ทุกอิริยาบถที่ทำงาน ขอมอบให้เป็นของขวัญในวันนี้ ให้ทุกคนมีสวรรค์อยู่ทุกอิริยาบถ ขอปฏิบัติที่อย่าเผลอ ให้มีสติ ธรรมมานุสติ ตลอดวัน จนถึงเวลาเข้านอน และคิดบัญชีดูตั้งแต่เช้าจนถึงนอน ว่า เผลอ ว่ามีนรกแทรกเข้ามา หรือ มีแต่ถูกต้องทุกเรื่อง ยกมือไหว้ตัวเองได้ ไม่ว่าจะเคารพพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก็แล้วแต่ ขอแถมอีกสักข้อหนึ่งเป็นข้อที่สี่ว่า ยกมือไหว้ตัวเองได้ทุกเวลาที่จะนอน และจะนอนหลับไม่ฝันร้าย เป็นสวรรค์ตอนนอนจนกว่าจะตื่นขึ้นมาอีก นี่เป็นความหมายของพุทธบริษัท ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานของจริง คือตื่นจากโง่ ตื่นจากกิเลส เข้าใจถูกต้อง ใครจะว่าก็เชิญ แต่อาตมายืนยันว่า มันอยู่ในวิสัยที่จะทำได้ ขอให้รับธรรมมานุสติ แล้ว พุทธานุสติ สังฆานุสติ มันจะมาหมดเลย ปฏิบัติหน้าที่ด้วยสติสัมปชัญญะอย่างนี้
ทีนี้จะพูดถึงตอนเจ็บไข้ จะเป็นสวรรค์ได้อย่างไร คิดว่ามันถูกต้องแล้ว มันดีแล้ว มันมาให้ศึกษา ให้ไปนิพพานได้เร็ว ก็พอใจ ยินดี ในการเจ็บไข้ จะเจ็บไข้ได้ดีที่สุด ถ้ามันจะตาย มันมีนิมิตมาก่อนแล้ว ก็ดี จะเป็นการศึกษาสุดท้าย เราได้พักผ่อนก่อนคนอื่นแล้ว คนอื่นก็ทนทำต่อไปเถิด ตายอย่างกล้าหาญ ตายอย่างสวรรค์ หรืออย่างมีนิพพานติดไปเลยก็ได้ นี่มันเป็นสิ่งเพียงนิดเดียวที่ทำให้เราทุกข์ตลอดชีวิต คือ เราไม่มีสิ่งที่เรียกว่า ธรรมะ เราไม่บูชาธรรมะ ไม่พอใจธรรมะ ไม่ปฏิบัติธรรมะ ที่เห็นนี่ ไม่ได้เพิ่มอะไรเลย ไม่ต้องใช้เงินเลย ขอบอกว่า ถ้าใช้เงิน อันนี้ไม่ถูกแล้ว สมกับที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า
นิพพานนั้นให้เปล่า ไม่ต้องเสียสตางค์ มันก็มีอยู่อย่างนั้น มีสติอยู่อย่างนั้น แล้วจะมีนิพพานน้อยๆไปก่อน แล้วจะมากขึ้นๆจนเป็นนิพพานที่สมบูรณ์ ขอให้เข้าใจตรงนี้ดีๆ อาตมาไม่ได้เพิ่มภาระอะไรให้ สิ่งที่มีอยู่แล้ว และทำอยู่แล้ว มันมีหน้าที่ เป็นธรรมะ แล้วที่เห็นได้ชัดคือ มันจะทำงานสนุก บางงานมันสนุก แต่เราจะทำให้มันสนุกทุกอย่าง ไม่ว่าจะหนักหรือเบาอย่างไร ไม่ต้องไปสถานเริงรมย์ แล้วมันจะพัฒนาได้ยิ่งกว่าแผ่นดินธรรมแผ่นดินทอง มันจะมาเอง เดี๋ยวนี้มันถึงเวลาแล้วที่จะรู้ธรรมะมากขึ้นมา แต่ก่อนนั้นนำธรรมะมาใช้อะไรไม่ได้ จนเป็นบ้า ประสาท กันเต็มเมือง เมื่อมีธรรมะแล้วมันช่วยป้องกันสิ่งเหล่านี้ได้ ทางรอดของประเทศชาติอยู่ตรงนี้ คือ
พลเมืองทุกคนรู้จักธรรมะ เป็นความลับที่สุด ที่ทำให้การงานกลายเป็นความสุข ทำให้การงานเป็นเครื่องมือที่ทำให้เกิดความสุข ไม่ต้องตั้งโครงการกำจัดอบายมุข เพราะมันไม่ไปกันเอง ไม่มีใครไปหาอบายมุข เพราะมันสุขอย่างเพียงพอ แต่ที่อยู่กันนี้ เบื่อทำงาน ไม่ชอบทำงาน เอาเปรียบการงานกันทั้งนั้น เพราะมองไม่เห็นการงานเป็นความถูกต้อง หรือเป็นธรรมะ
ทีนี้จะพูดในแง่สุดท้ายว่า หมาหางด้วน มันรู้จักการทำงานอย่างทนทุกข์ ความรู้มันด้วน ถ้าความรู้มันสมบูรณ์ มันจะรู้จักการทำงานให้เป็นสุขกับงานนั้นเอง อย่าไปคิดว่าทำไม่ได้ เหลือวิสัย อย่าไปคิดอย่างนั้น มันมีอยู่ตามธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตที่จะทำหน้าที่ จำให้ขึ้นใจว่า ธรรมะ เป็นหน้าที่ หน้าที่ของใคร ของสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตชนิดไหน ทุกชนิดเลย ทั้งมนุษย์ และสัตว์เดรัจฉาน ทั้งต้นไม้ต้นไร่ มันก็ต้องทำหน้าที่ของมัน ทำงานให้สนุกเหมือนมดปลวก จึงขอให้จำคำคู่นี้ไว้ว่า
จะเอานรกทุกอิริยาบถ หรือ เอาสวรรค์ทุกอิริยาบถ ให้ไปเลือกกันเอง ทุกสิ่งทุกอย่างมันอยู่ที่จิตใจอย่างเดียว ถ้าปรับจิตใจให้ถูกต้อง ชีวิต อัตภาพ มันก็ถูกต้อง มันจะเป็นสุขที่น่าพอใจไปหมด แม้ยามเจ็บยามไข้หรือถึงแก่ความตาย ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นทุกข์ มันไม่มีอะไรที่ต้องยึดถือเป็นของตน มันมาสอนให้เรารู้จักความเจ็บไข้ ความแก่หรือความตายก็เหมือนกัน ควรต้อนรับ ว่าพอใจ ถูกแล้ว แล้วเรื่องมันก็จบพอดีสำหรับของขวัญชิ้นที่สองคือสวรรค์ทุกอิริยาบถ ขอให้มีความรู้เรื่องนี้อย่างเต็มที่ และขอให้ได้ปฏิบัติเรื่องนี้อย่างเต็มที่ และขอให้ได้รับผลจากเรื่องนี้อย่างเต็มที่ มีสวรรค์ที่พอใจ ยกมือไหว้ตัวเองได้ทุกทิวาราตรีกาลเทอญ
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม
