สารบัญ

ฉัีนรุริหรือที่ใคร ๆ เรียกฉันว่ายัยตัวแสบ คงจะเป็นเพราะฉันเป็นคนไม่ยอมคน อีกทั้งชอบมีเรื่องชกต่อยกับผู้ชายเสมอ
บ้านรุริเปิดสอนยูโด ซึ่งก็ไม่แปลกอะไรที่รุริจะเก่ง เพราะตั้งแต่จำความได้เธอก็ต้องเรียนยูโดและต้องซ้อมทุกวัน แต่
เธอชอบร้องเพลงมากกว่าซึ่งทางบ้านเธอก็ไม่คัดค้านแต่ก็ไม่ยอมให้เธอทิ้งยูโด เธอเลยต้องควบทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน
และวันนี้ก็เป็นวันแรกของวันเปิดเทอม เธอสอบเข้าที่โคกะคุเอ็นได้ ซึ่งที่นี่จะทำให้ฝันของเธอเป็นจริงได้ เพราะที่นี่มีชมรม
ดนตรี ซึ่งรุริก็สมัีครไปเรียบร้อยแล้วด้วย

"สวัสดี...เธอเรียนห้อง 2 ใช่ไหม"
"ใช่"
"ฉันชื่อ เบล เรียนห้องเดียวกับเธอฉันเห็นเธอไปสมัครชมรมดนตรีเธอชอบดนตรีหรอ"
"ฉันชอบร้องเพลง...แต่ฉันก็เล่นกีต้าได้"
"ฉันเองก็เพิ่งไปสมัีครเหมือนกันฉันชอบเล่นเปียนโน"
"เหรอ...แล้วเธอมาคนเดียวหรอ"
"อืม...ฉันน่ะนะอยากเป็นนักเปียนโนและฉันก็มาตามหาคนด้วย"
"ตามหาใครหรอ"
"เพื่อนน่ะ...เขามาเรียนที่นี่ฉันอยากเจอเขามากเลย"
"อ๋อ...คงจะเป็นคนพิเศษสินะ"
"ก็ไม่เชิง...เออ...คุยกันมาตั้งนานยังไม่รู้จักชื่อเธอเลย"
"ฉันชื่อ รุริ"
"ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้เราเข้าชมรมด้วยกันนะ"
"อืม"
และแล้วเวลาของชมรมก็มาเยือน (หุหุ)
"น้องใหม่ที่มาสมัครเข้าชมรมวันนี้มารายงานตัวกับพี่ คาไร ที่ห้องดนตรีนะคะ"
"ไปกันเถอะรุริ จะไ้ด้รู้ซะทีว่าเราจะได้เล่นอะไร"
"ไปสิ"

ห้องดนตรี คาไร กำลังคัดตัวเด็กใหม่เพื่อจะมอบหน้าที่ให้แต่ละคนซึ่งเขาก็ให้คนที่ชอบเล่นดนตรีหรือร้องเพลงเหมือนกัน
มาซ้อมก่อนจะมีการคัดตัวโดยจะให้ทั้งหมดลงประกวดในงานโรงเรียนที่จะมีถึงต่อไป ซึ่งรุริกับเบลเองก็ต้องลงประกวดเพราะ
คนที่ชอบร้องเพลงและเล่นเปียนโนมีมาก ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ทั้งสองคนจะต้องซ้อมอย่างหนัก

*** และในที่สุดนาทีที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง ***

งานประกวดนักร้องนักดนตรีของทางชมรมดนตรีก็จัดขึ้นโดยมี รุ่นพี่ของชมรมเป็นคนตัดสินและคัดเลือก ทุกคนทำให้รุ่นพี่
ต้องคิดหนักเพราะปีนี้มีแต่เด็กที่มีพรสวรรค์ทั้งนั้นแต่แล้ว ทุกคนก็ลงความเห็นให้รุริได้เป็นนักร้องโรงเรียน และให้เบลเล่น
เปียนโนในที่สุด เพราะทั้งคู่ต่างก็มีพรสวรรค์อันโดดเด่น และมากกว่าคนอื่น (นิดนึง)

"รุริวันนี้เราไปฉลองกันดีกว่า ในที่สุดพวกเราก็ได้ทำในที่สิ่งฝันสักทีอ่ะ"
"ดีเลยงั้นเราไปร้องคาราโอเกะกันนะ"
"แหม...เธอนี่ชอบร้องเพลงจังเลยนะ"
"ก็แหง อยู่แล้วไม่ง้านฉานจะอยากเป็นนักร้องทามมายล่ะ"
"ง้านเราจะรอช้าอยู่ทามมาย...เดี๋ยวห้องเต็มอดร้องเพลงล่ะเซ็งตายเลย" "E_E"
"เย้่ เย้ ไปกันเลย"
"เฮ้...รุริเธอเห็นนั่นหรือเปล่า"
"อะไร..."รุริมองไปรอบ ๆ ตัีวก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจสักนิด
"นั่นไง..."เบลชี้ไปที่ชายหนุ่มที่ถูกสาว ๆ รุมล้อม
"ใครเหรอ นี่อย่าบอกนะว่าเธอรู้จัก"
"ก็ใช่น่ะสิ หล่อ ๆ อย่างนั้นอย่างฉันเหรอจะพลาด"
"ไม่ยักจะรู้ว่าเธอจะสน"
"ก็ดูสิพี่เขาออกจะหล่อมาดแมนแฮนซั่มซะขนาดนั้น...แต่" (แหวะ...เอาอย่างนั้นเลยหรอ:ความเห็นของผู้เขียน)
"ก็หน้าตาดีหรอกนะ..."แต่แล้วสิ่งที่ไม่มีใครคาดฝันก็เกิดขึ้น จะอะไรซะอีกล่ะก็พ่อหนุ่มหน้าตาดีมาดแมนคนนั้นดันเซ่อซ่าเดินชนต้นไม้อย่างจัง ทำให้รุริเกิดอาการปวดท้องกระทันหัน
ก็จะไม่ให้ปวดท้องได้ยังไง ก็เธอเล่นหัวเราะจะขนาดนั้นอ่ะ ทำให้เบลต้องสะกิดเพราะว่าหนุ่มเซ่อคนนั้นกำลังมองมาด้วย
สายตาพิคาด (ตานี้เขียวปั๊ดเลยล่ะ)

"พอได้แล้วล่ะ พี่เขามองตาเขียวแล้ว"
"ก็มัีนตลกนี่เดินยังไง ต้นไม้เห็น ๆ ชัด ๆ ยังเดินชนได้" ^v^ (หน้าตอนขำสุด ๆ)
"ก็นี่ล่ะที่ฉัีนจะบอก...คือพี่เขาได้ฉายาว่านายจอมเซ่อน่ะเพราะพี่แกถ้าวันไหนไม่ชนอะไรสักอย่างแกคงจะไม่สบายล่ะมั้ง"
เบลจังกระซิบกระซาบบอกกับรุริ

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.