<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18442" type="text/javascript"></script>

เล่าเรื่องของซีอิ๊ว ไม่ใช่ตำนานผลิตภัณฑ์หรือสินค้า แต่เป็นเรื่องราวที่เล่าจากความสุขใจที่มีเพื่อนหมา ...หมา...ที่น่ารักและซื่อสัตย์ที่สุด....ที่มีชื่อว่า.....ซีอิ๋วขาว ผู้เขียน: Panichaya ชมแล้ว: 9,950 ครั้ง post ครั้งแรก: Mon 14 May 2007, 9:07 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 4 May 2008, 4:43 pm อยู่ในส่วน: comment ของบทความ, อื่นๆ, วิชาการ.คอม, v Blog, เขียนไม่จำกัด, บันทึกฟรีสไตล์

เชื่อมั้ยคะ...ว่าความคิดถึงไม่ได้จำกัดอยู่แค่กับคนเท่านั้น...สิ่งของ เราก็คิดถึงได้ ไปไหนถ้าไม่ได้เอาสิ่งของเครื่องใช้ไปก็คิดถึงจัง..แล้วน้องซีอิ๊ว..ที่แสนจะน่ารักและขี้อ้อน จะไม่ทำให้เกิดความรู้สึกคิดถึงได้อย่างไร...

ยิ่งช่วงที่ทำผลงานวิชาการที่ผ่านมา ยิ่งคิดถึงจัง....เพราะไม่มีใครนั่งเป็นกำลังใจในเวลาที่ต้องอยู่ดึก ๆ ดื่น ๆ อย่างน้อยก็ยังมีใครสักตัวให้ได้พูดได้คุย ได้บ่นด้วย แม้จะไม่มีสัญญาณตอบรับก็ไม่เป็นไร

..คิดถึงย้อนไปประมาณ 5 ปีที่แล้ว สมัยที่ซีอิ๊วยังเป็นลูกหมาอายุ 4-5 เดือน ย้ายไปอยู่ที่เลยด้วยกันแล้ว ช่วงนั้นกำลังทำปริญญานิพนธ์ ต้องนั่งพิมพ์งานดึก ๆ ดื่น ๆ ทุกวัน เจ้าซีอิ๊วก็ไม่ยอมนอน (เพราะต้องนอนบนตียงด้วยกันทุกคืน) ก็เลยอุ้มมาวางบนเก้าอี้พลาสติก ให้นั่งข้าง ๆ เป็นเพื่อนกันอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ จนเที่ยงคืน ตีหนึ่ง ตีสอง จนบางครั้ง น้องซีอิ๊วก็จะนั่งสับประหงก แต่พออุ้มไปนอนก็จะวุ่นวายจะลงจากเตียงอีก ตัวเล็ก ๆ เวลาซน ๆ พลาดตกจากเตียงจะเกิดเสียงดัง ..ปุ...(คงจะจุกแน่เลย) ก็เลยต้องให้นั่งเป็นกำลังใจกันทุกคืน

(ปกติถ้าอยู่ด้วยกันบนเตียงก็จะไม่ซน ไม่กวน นอกจากตอนเช้า ๆ  ตื่นแล้ว แต่ฉันยังถูกตัวขี้เกียจเข้าสิงอยู่ ไม่ยอมลุกไปวิ่งกับเจ้าหล่อนซะที ก็จะมีเสียงครางหงิง ๆ หรือสุดทนแล้วก็จะมีจมูกชื้น ๆ มาชนที่แก้ม จนต้องตื่นจนได้)

          

เฮ้อ....คิดถึงซีอิ๊วจัง

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน