สารบัญ
หน้าที่ 1 - เช้าวันใหม่ที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศก
รูปที่ 1 สภาพอาคารบ้านเรือนในหมู่บ้านแห่งหนึ่งบนเกาะสุมาตราหลังจากที่เกิดแผ่นดินไหว
ในระหว่างที่ชาวอิหร่านในเมืองแบมกำลังนอนหลับพักผ่อนเพื่อเช้าวันใหม่ที่สดใส ใกล้กับเช้าตรู่ของวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2546 หลายๆ คนก็ต้องตื่นขึ้นมาเพราะถูกปลุกจากแม่พระธรณีที่เคลื่อนตัวสั่นไหวไปมาประมาณนาทีกว่าๆ ครืนๆ โครม! เสียงดังอึกทึกครึกโครมเกิดขึ้นไปทั่วเมืองที่มีประชากรอยู่ประมาณ 200,000 คน หลังจากเสียงอึกทึกครึกโครมจากอาคารบ้านเรือนที่พังทลายลงมา ก็ตามมาด้วยเสียงร้องครวญคราง เสียงร้องขอความช่วยเหลือ เสียงร้องไห้ เสียงรถหวอ ชาวอิหร่านประมาณ 30,000-40,000 คนไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับแสงอรุณรุ่ง เช้าวันใหม่ที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจและความวุ่นวาย
หนึ่งปีถัดมา 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 สายๆ ประมาณ 8 นาฬิกาของวันอาทิตย์ที่หลายๆ คนกำลังนอนหลับสบายหลังจากตรากตรำทำงานหนักมาเกือบอาทิตย์ ชาวอินโดนีเซียในเมืองต่างๆ ทางตอนเหนือของเกาะสุมาตราก็ต้องสดุ้งตื่นเช่นกัน แผ่นดินขนาดใหญ่ที่เปรียบได้กับระเบิดปรมาณูมากกว่าหมื่นลูกกำลังทำลายล้างเมือง ตึกเก่าๆ พังทลายลงมาฉับพลัน ทับผู้คนที่พยายามวิ่งหนีเอาตัวรอด หลังจากที่เสียงการสั่นของแผ่นดินเงียบสงบลงเหลือทิ้งไว้แต่เสียงร้องไห้และเสียงความเจ็บปวด ในขณะที่ผู้คนกำลังเดินตามหาญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงและคนรัก รวมทั้งตรวจดูความเสียหายต่างๆ คลื่นยักษ์สึนามิก็โถมกระหน่ำซ้ำเติมเหมือนกับว่าโลกนี้กำลังจะสิ้นสุด เพิ่มเติมความเสียหายที่มีอยู่แล้วให้มากขึ้น ยอดผู้เสียชีวิตรวมแล้วมากกว่าแสนคนเฉพาะในอินโดนีเซีย
แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรู้สึกได้แทบทุกภาคของประเทศไทย บางคนอาจสังเกตเห็นน้ำในบ่อน้ำขนาดเล็กหน้าบ้านกระเพื่อมและรู้สึกบ้านสั่นไปมา โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยในตึกสูงจะรู้สึกว่าตึกโยกไปมา แม้แผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่ครั้งนี้จะไม่ก่อให้เกิดความเสียหายมากมายกับประเทศไทย แต่ที่สำคัญคือผลของแผ่นดินไหวครั้งนี้ ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิขนาดใหญ่ที่คร่าชีวิตทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติจำนวนมาก ในหกจังหวัดภาคใต้ที่ติดกับทะเลอันดามัน และยังสร้างความเสียหายให้กับอีกหลายๆ ประเทศเช่นกัน
แผ่นดินไหว! เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดจากการเคลื่อนตัวอย่างฉับพลันของพื้นดิน เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่ในประเทศไทยของเราก็ตาม เพียงแต่ว่าโอกาสที่จะเกิดขึ้นและสร้างความเสียหายในบ้านเรานั้นน้อยมากเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ เช่น ประเทศอินโดนีเซีย และญี่ปุ่น ซึ่งเป็นประเทศที่มีกิจกรรมทางแผ่นดินไหวมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก พูดง่ายๆ คือเกิดแผ่นดินไหวขึ้นทุกวันในญี่ปุ่น แล้วแต่ว่าจะรุนแรงและสร้างความเสียหายมากน้อยแค่ไหน หลังจากแผ่นดินไหวทางตอนเหนือของเกาะสุมาตราก็มีแผ่นดินไหวย่อยๆ ตามมาแทบทุกวันหรือที่เรียกกันว่า after shocks โดยมีขนาดต่างๆ ตั้งแต่เล็กๆ ถึงใหญ่ขนาด 7.0-8.0 ริคเตอร์ จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังเกิดขึ้นต่อเนื่อง
ลองย้อนกลับมาดูประเทศไทยกันบ้าง จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเกิดแผ่นดินไหวที่มีขนาดมากกว่า 7.0 ริคเตอร์ขึ้นในประเทศไทย เช่นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่รอยเลื่อนในอ.ศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเกิดแผ่นดินไหวขึ้นบ่อยครั้งโดยเฉพาะในปีพ.ศ. 2526 ที่มีขนาดวัดได้ถึง 5.9 ริคเตอร์ และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครเพียงสองสามร้อยกิโลเมตรเท่านั้น ความเสียหายที่เกิดขึ้นจะมากน้อยเพียงใดถ้าเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่กว่านี้ คงไม่มีใครทำนายได้ โดยเฉพาะในปัจจุบันที่มีสิ่งก่อสร้างมากมาย สิ่งที่ทำได้คือภาวนาว่าอย่าให้เกิดขึ้นเป็นดีที่สุด แผ่นดินไหวไม่ได้คร่าชีวิตคน แต่สิ่งที่มนุษย์สร้างต่างหากที่คร่าชีวิตคน !
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม
