<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18704" type="text/javascript"></script> |
|
แผนรัก...สลับคู่♥
ตอนที่ 48 ทำไมมันไปรวมกันแบบนั้นล่ะ -*-
post ครั้งแรก: Thu 14 June 2007, 2:01 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 8 July 2008, 8:19 am
อยู่ในส่วน: vนิยาย
|
ร่างสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องจัดเลี้ยง สายตายังคงจับจ้องเข้าไปในงานอย่างเป็นกังวล จนไม่ทันเห็นหญิงสาวที่ยืนคุยโทรศัพท์ใกล้บันไดวนของห้องจัดเลี้ยง
โอ๊ย แรงปะทะทำให้หญิงสาวเซถลาเกือบหงายหลัง โชคยังดีที่ชายหนุ่มมีสติดึงแขนนิ่มไว้ได้ทัน
เมื่อยืนได้ตรง หญิงสาวร่างท้วมในชุดสีแดงสดจึงแผดเสียงสูงอย่างเกรี้ยวกราดโดยไม่ทันได้เงยหน้ามอง อะไรกันเนี่ย ไม่มีตารึไง เดินไม่รู้จักระ... อ้าปากค้างเมื่อเงยหน้าขึ้น ก่อนแผดเสียงแหลมอย่างไม่ห่วงสุขภาพหลอดเสียง คุณจิตติ
เอ่อ ครับ ถึงจะคุ้นชินกับการที่สาวๆรุมกรี๊ด แต่แนวคลุ้มคลั่งเช่นนี้เค้าก็ยังไม่เคยเจอมาก่อน
จิตติจริงๆด้วย อ๊ายยยย!! ติดตามมาตั้งนานแล้ว เพิ่งเจอตัวจริง หล่อมากๆ เสียงกรี๊ดยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง ขณะที่ยังคงตื่นเต้นกับชายหนุ่มตรงหน้า ร่างท้วมก็ค่อยๆถอยหลังโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังจะชนกับร่างบางที่ยืนอยู่ริมบันได
เอ่อๆ ระวังครับ เสียงนิ่มไม่ได้ทำให้หญิงหยุดความตื่นเต้น และไม่ทำให้หยุดถอยหลังด้วย
คุณจิตติ อ๊ายยๆๆ หล่อมากๆเลยคะ
พลัก...
กรี๊ดด... เสียงกรี๊ดดังลั่นกว่าเก่าเมื่อร่างบางเจ้ากรรมที่ถูกดันโดยร่างท้วมกลิ้งตกบันไดวนไปอย่างรวดเร็วจนถึงขั้นสุดท้าย
ตาตี่เรียวเบิกโพลงขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุทำให้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น ก่อนตั้งสติวิ่งลงไปช่วงหญิงสาวเคราะห์ร้ายที่นอนตัวบิดอยู่ที่ชั้นล่าง
ร่างใหญ่ในสูทสีเทาเดินเข้ามายืนที่กลางงาน ตาก็เหลือบมองไปรอบๆ แต่กลับไม่พบพริ้มเพราตามที่คาดไว้ อีกทั้งหุ้นส่วนคนสวยก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งแต่เข้างานมา
หายไปไหนกันนะ
ห้องแต่งตัวด้านหลังเวทีในเวลานี้เต็มไปด้วยผู้คนละลานตา ทั้งนางแบบ ผู้ดูแลเสื้อผ้า ผู้จัดแต่งทรงผม ช่างแต่งหน้า จนแทบจะขยับตัวไม่ได้
ต่างจากห้องเก็บชุดราตรีที่ได้รับการออกแบบจากห้องเสื้อชื่อดังมากมาย ซึ่งเงียบสงบไร้ผู้คนรบกวน แสงไฟสลัวสีส้มส่องให้ชุดสีสดใสถูกแขนเรียงบนราวสูงดูสวยแปลกตา ทว่าไม้แขวนเสื้อสีทองที่มีป้ายติดไว้ว่าเป็นเสื้อที่ออกแบบโดยพริ้มเพรากลับว่างเปล่า
เพราะมันถูกกำอยู่ในมือเรียวของหญิงสาวที่ซุกตัวอยู่หลังกองเสื้อผ้าเก่าต่างหาก
เสียงสดใสเปล่งทักทาย ท่าทางนอบน้อม ใบหน้าสวยคม
ทั้งหมดนี้สินะ ที่ทำให้จิตติหลงรัก
ความอิจฉาเข้าครอบงำจิตใจ แผ่ซึมไปทั่วพร้อมเลือดที่ไหลเวียนในร่างกาย ชุดสวยสีทองในมืออุ่นที่เปล่งประกายเมื่อต้องแสงไฟยิ่งทำให้หญิงสาวจุกแน่น
ร่างบางลุกขึ้นช้าๆ แววตาสะท้อนหน้าต่างกระจกเลื่อนบานใหญ่แล้วหันกลับมามองเสื้อสวยในมือ ก่อนแผนชั่วร้ายจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง
ประตูห้องแต่งตัวเปิดออกช้าๆ ก่อนพริ้มเพราและติวารัตน์จะค่อยๆเดินเข้ามา เพื่อผ่านเข้าไปดูชุดตามที่ได้คุยกันไว้
คุณพริ้มคะ แย่แล้วคะ ทีมงานผู้แลชุดคนหนึ่งวิ่งเข้ามาใกล้ ท่าทางร้อนรนทำให้หญิงสาวอดตื่นเต้นด้วยไม่ได้
มีอะไรคะ
ชุดของคุณพริ้ม หายไปคะ
ประตูห้องเก็บเสื้อผ้าถูกเปิดออกกว้างจนเกือบชิดผนัง ซึ่งพอที่จะให้พริ้มเพรา ติวารัตน์ และผู้ดูแลคนอื่นๆเข้าไปดูที่เกิดเหตุได้
นี่คะ ผู้ดูแลงานเดินเข้ามาใกล้ราวแขวนชุด ชุดของคุณพริ้มเพราหายไป หายไปชุดเดียวด้วยนะคะ
มันอาจหลุดจากไม้แขวน ร่วงอยู่แถวๆนี้ก็ได้นะคะ เสียงใสที่หนักแน่นของเลขาสาวสวนคำ เมื่อเห็นรอยเศร้าหมองบนแววตาสวยของหญิงสาวเจ้าของชุด ลองช่วยๆกันหาดูก่อนแล้วกันนะคะ
สิ้นเสียงสวย ทุกคนต่างกระจายตัวออกจากกลางห้องเพื่อช่วยกันหาชุดราตรี ยกเว้นติวารัตน์ที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม แววตาสะท้อนประตูบานเลื่อนทางระเบียงที่เปิดแง้มอยู่ ทั้งที่ความจริงมันควรถูกปิดอย่างแน่นหนาเพื่อป้องกันชุดสวยในห้องที่อาจหลุดปลิวตามลมหายไป พลางนึกถึงเพื่อนสาวที่หายตัวไปตั้งแต่ได้เจอกับพริ้มเพราในงาน
เป็นแกเหรอ...วิยา
--------------------------------------------------------------------
คุณพายย,, - เข้าอ่านเร็วมากกกกกก 55+ ดีใจจัง ^^
ยังสนุกอยู่มั๊ยคะ? ไม่สนุกหรืออยากให้ปรับปรุงบอกได้เรยยค้า
คุณ ganyarut - ขอบคุณมากนะคะที่เข้ามาติดตามกัน ^^
สนุกรึเป่าหรืออยากให้แก้ตรงไหน บอกได้เรยยนะคะ
จะได้สนุกเหมือนเรื่องของคุณ ganyarut ไงค้า ^^
555+ ใจเย็นๆ น้า ไม่ต้องคิดหนัก คนอ่านรอด้ายย
มาอัพต่อเร็วๆน้าคะ
รออ่านอยู่
เปนกำลังจายให้ค่ะ
สู้.สู้
แย่จัง โดนก๊อบเอาไปแบบนี้
ทองกวาวสู้ๆ นะคะ ตามอ่านเสมอ
ภาพดิสเพลย์มันมืดจังเลยค่ะ ทองกวาว มองไม่เห็นหน้าชายหนุ่ม
หุหุ
โห..ขอบคุณค้า เอาใจคนอ่านจริงๆ
อู้ยยยยยย มีแต่ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ คะ

สวัสดีค่ะ มาทักทายค่ะ
คุณเเต่งเก่งจังเลย สู้ๆนะคะ
สู้ๆน้า คุณทองกวาว อิอิ
(สู้ๆๆๆ)
ฟ้าติชมไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะคุณดอกทองกวาวเก่งเเต่อ่านมากกว่า หุ หุ
คิดถึงๆๆ ทองกวาวเหมือนกันค่า อยากมาอ่านจะแย่อยู่แล้นแต่ไม่มีโอกาส
ตอนนี้ว่างแล้ว เย้ เลยตามมาอ่านอย่างไวและเม้นท์ให้ด้วย เราขาเม้นท์เจ้าประจำอยู่แล้ว
ตอนล่าสุดไม่น่าเบื่อนะคะ มีเกร็ดความรู้แทรกด้วย บางอย่างก็ไม่รู้เหมือนกัน
เดี๋ยวไปเที่ยวใช่ม้า ขอให้สนุกนะคะ เดินทางปลอดภัยด้วย ^^
อัพต่อไวๆนะจ้า^o^
สู้ๆค่า
โอ๋..ไม่มีทางไม่ถูกใจหรอกค่า ^^
ชอบเรื่องนี้อยู่แล้ว ถ้าเห็นขึ้นตอนใหม่ปุ๊บ ก็จารีบเข้ามาอ่านเลยทันทีมิรอช้าอยู่แล้ว
เราขอ.. ภาพทะเลงามๆ เป็นของฝากจากทองกวาวล่ะกันนะค้า ^^
โอ๊ะๆๆ ลืมค่า ลืมทักว่าเปลี่ยนภาพดิสเพลย์อีกแย้ว แต่เป็นชายหนุ่มหน้ามนคนเดิม หุหุ ^^

หนุกมากคร่า
มาอ่านของเราบ้างนะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |