<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18767" type="text/javascript"></script>

โอลิมปิกวิชาการ ปี 2550 ประเทศไทยได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันคอมพิวเตอร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ ปี พ.ศ. 2554 ....อัพเดทล่าสุด ผู้เขียน: sineenart ชมแล้ว: 75,404 ครั้ง post ครั้งแรก: Wed 20 June 2007, 3:49 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 11 September 2007, 11:31 am อยู่ในส่วน: เรียนต่อต่างประเทศ, ฟิสิกส์

เมื่อปี 2537 แม้ไทยจะไม่ได้เหรียญทองจากการแข่งขันเคมีโอลิมปิกที่ประเทศนอร์เวย์ แต่ปีนั้นก็น่าภาคภูมิใจที่เป็นครั้งแรกที่ไทยสามารถคว้าเหรียญเงินมาได้ โดยฝีมือของเพื่อนร่วมทีมของ ดร.คัมภีร์ พรหมราย โดยเจ้าตัวเองก็สามารถคว้าเหรียญทองแดงมาได้สำเร็จเช่นกันซึ่งเป็นหนึ่งในสามเหรียญทองแดงที่ได้มาพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมอีกสองคน

กลับจากการแข่งขันเคมีโอลิมปิกแล้ว ดร.คัมภีร์ ก็เข้าศึกษาต่อที่จุฬาฯ คณะวิทยาศาสตร์ เรียนได้หนึ่งปี ก็รับทุน พสวท.(โครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และเทคโนโลยี ของ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี )ไปศึกษาต่อที่อเมริกาจนจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ จากนั้นข้ามไปจบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอไฮโอ ด้านอนินทรีย์เคมี กลับเมืองไทยมาเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยมหิดลจนถึงปัจจุบัน

ที่จริงก่อนจะมาเรียนเคมี ดร.คัมภีร์ชอบคณิตศาสตร์และฟิสิกส์มาก เพราะชอบด้านคำนวณ แต่ตอนสอบคัดเลือกเป็นตัวแทนโอลิมปิกวิชาการพลาดวิชาดังกล่าวไป และมาติดสาขาเคมี แต่พอได้มาติวจริงจังมากขึ้น กลับทำให้ดร.คัมภีร์เริ่มเปลี่ยนทัศนคติ โดยหันมาชอบเคมีมากขึ้น

“พอเรียนไปมากขึ้นก็ชอบเคมี จนปัจจุบันนี้รู้สึกว่าคิดไม่ผิดที่เรียนเคมี และว่าที่จริง เคมีก็มีการใช้คณิตศาสตร์มาประยุกต์อยู่มาก เคมีไม่ใช่แค่การท่องจำแต่ต้องเรียนด้วยความเข้าใจ เอาคุณสมบัติและทฤษฎีที่เรียนมาใช้กับชีวิตประจำวันได้ งานวิจัยก็เริ่มสนุก เดี๋ยวนี้พอมามองคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ กลับรู้สึกว่าอาจจะมีวงจำกัดนิดนึงด้วยซ้ำ” ดร.คัมภีร์ กล่าว


ถาม นอกเหนือจากความรู้แล้ว โครงการโอลิมปิกฯให้อะไรอีกบ้าง

ตอบ ผมได้เพื่อนใหม่ อย่างก่อนไปแข่งโอลิมปิกฯ ผมไปแข่งที่สิงคโปร์ก่อน ไปเจอเพื่อนสิงคโปร์ที่ไปโอลิมปิกฯ อ้าว! เพื่อนเรานี่ พอไปเรียนที่อเมริกาก็ไปเจอเพื่อนคนอื่นๆ อีก แม้จะเรียนต่างสถาบันกัน แต่ก็รู้สึกดีที่ได้เจอคนรู้จัก
สิ่งที่ได้อีกอย่างจากการแข่งขันคือ การควบคุมสติอารมณ์ สำคัญมาก คือถ้าเป็นระดับประเทศอาจไม่เท่าไหร่ เราอาจคิดว่าคงติดหนึ่งในสิบ แต่พอระดับโลก ต่างกันเลย เพราะแต่ละคนที่มาแข่งขันคือหัวกะทิของแต่ละประเทศ บรรยากาศต่างๆ เปลี่ยนไป ฉะนั้นที่คิดว่าเราทำดีแล้วก็ยังไม่พอ ต้องทำให้ได้ดีกว่าขึ้นไปอีก


ถาม คิดว่าภาครัฐดูแลเด็กโอลิมปิกฯ ดีหรือยัง เพราะบางคนอาจมองว่า พอแข่งจบแล้วก็เป็นอันจบกันไป

ตอบ ต้องแยกกันระหว่างการสอบกับอนาคตครับ โอลิมปิกฯ เป้าหมายคือส่งไปแข่งขัน ไม่ได้เจาะจงว่าต้องการให้มาเป็นนักวิจัย พอจบโครงการแล้ว เขาควรมีสิทธิ์เลือกว่าจะไปทำอะไร ไม่อยากให้วงการศึกษาคาดหวังว่าต้องให้เด็กเซ็นสัญญาตั้งแต่ม.ปลาย พอเรียนจบก็มาทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์ ซึ่งบางทีเขาอาจไม่ชอบก็ได้ คืออยากให้เขามาด้วยใจรักมากกว่า
เด็กโอลิมปิกฯ เชื่อว่าเขาจะไปเรียนอะไรก็ได้ อยากสอบหมอเชื่อว่าติด วิศวะก็โอเค ทางเลือกเขามีเยอะ

ดังนั้นถ้าจะดึงเขาให้มาเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือเป็นอาจารย์ก็ตาม ผมอยากให้เราแนะนำ เปิดช่องให้เขา ว่าเรามีแนวทางให้เป็นนักวิทยาศาสตร์นะ แต่ไม่อยากให้ออกมาแนวบังคับเขา อยากให้เขาเห็นอนาคต ว่านี่เป็นทุนไปเรียนต่างประเทศนะ เรียนกี่ปี พอกลับมาแล้วต้องมาทำงานกี่ปี เจอสภาพอย่างไร เงินเดือนประมาณนี้นะ คุณรับได้มั้ย แต่นี่เรามักบอกไม่หมด โดยบอกเขาว่า คุณไปเรียนด็อกเตอร์นะ กลับมาช่วยพัฒนาประเทศชาติ แต่จากนั้นละไว้ เขาไม่เห็นสิ่งที่เขาฝัน จบกลับมาใหม่ๆ ก็ไฟแรง อยากวิจัย แต่สิ่งต่างๆ ไม่เอื้อให้เขาทำ สุดท้ายก็ใช้ทุนให้หมดไป ทั้งๆ ที่ใจเขาก็อยากทำ แต่มันทำไม่ได้

ผมอาจจะโชคดีที่อยู่มหิดล เพราะมีเครื่องมือ เงินทุน ทุกอย่างพร้อม ผมเชื่อว่าหลายคนอาจจะต้องการเป็นนักวิจัย แต่สิ่งอำนวยความสะดวกหลายๆ อย่างไม่พร้อม ระบบจึงกลืนพวกเขา คือ อยู่เฉยๆดีกว่า ไม่ต้องทำอะไร... ผมจึงอยากให้ผู้เสนอให้ทุนทั้งหลาย ควรบอกให้ชัดเจน เพราะเมื่อผู้รับทุนรับทราบและรับได้ ก็โอเค


ถาม น่าเสียดายบุคลากร

ตอบ ใช่ครับ เราเอาเขามาและเสียเงินเป็นล้านๆ พอจบกลับมา เขากลับแค่ทำงานไปวันๆ น่าเสียดาย สุดท้ายเขาอาจไปรับติวนักเรียนเอ็นทรานซ์ดีกว่า รายได้ดี และพอทำไปสักพัก ไม่เอาแล้วนักวิจัย... คงแก้ปัญหายากครับ เพราะถ้าจะแก้ ต้องแก้กันทั้งระบบ


ถาม อยากฝากอะไรถึงรุ่นน้องที่สนใจจะเข้ามาโครงการโอลิมปิกฯ บ้าง

ตอบ โอลิมปิกฯ เป็นโครงการที่ดี อยากให้น้องๆ ลองมาสมัครดู เพราะสิ่งที่ได้มีมาก โดยเฉพาะเรื่องความรู้ อย่างผมตอนเรียนจุฬาฯ ปี1 ผมไม่ได้อ่านหนังสือเคมีเลย เพราะโอลิมปิกฯ เขาติวไปถึงปี2-3 แล้ว แม้ตอนเรียนต่างประเทศก็ตาม ตอนปี2 ผมผ่านสบายๆ เพราะเรียนมาหมดแล้ว โครงการนี้ให้โอกาสเรารับทุนไปต่างประเทศ ไปแข่งกับหัวกะทิระดับโลก เป็นประสบการณ์ที่ไม่สามารถหาได้ง่ายๆ และทำให้เราสามารถเริ่มต้นอนาคตของตัวเราเองได้ ดังนั้น ก็อยากให้น้องๆ ลองมาสอบคัดเลือกกันดูครับ

สัมภาษณ์โดย คุณจุมพล เหมะคีรินทร์

---

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน